1 Chronicles · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

1 Chronicles 21 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

About Slavonic

Orthodox
OT: Septuagint (Greek)
NT: Byzantine text
Orthodox
Formal (word for word)
1751
GNU GPL v3 (digital edition; the text is public domain)

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

RV1909 Reina-Valera 1909

1 Воста́ же дїа́волъ на і҆и҃лѧ и҆ под̾ꙋстѝ даві́да, да сочи́слитъ і҆и҃лѧ.

1 MAS Satanás se levantó contra Israel, é incitó á David á que contase á Israel.

2 И҆ речѐ ца́рь даві́дъ ко і҆ѡа́вꙋ и҆ къ нача́льникѡмъ си́лы: и҆ди́те и҆ сочти́те і҆и҃лѧ ѿ вирсаве́и да́же до да́на, и҆ принеси́те ко мнѣ̀, да позна́ю число̀ и҆́хъ.

2 Y dijo David á Joab y á los príncipes del pueblo: Id, contad á Israel desde Beer-seba hasta Dan, y traedme el número de ellos para que yo lo sepa.

3 И҆ речѐ і҆ѡа́въ: да приложи́тъ гдⷭ҇ь къ лю́демъ свои̑мъ, ꙗ҆́коже сі́и стори́цею, и҆ ѻ҆́чи господи́на моегѡ̀ царѧ̀ да ви́дѧтъ: не вси́ ли господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀ рабѝ сꙋ́ть; и҆ почто̀ хо́щетъ сегѡ̀ господи́нъ мо́й; дабы̀ не вмѣни́лосѧ въ грѣ́хъ і҆и҃лю.

3 Y dijo Joab: Añada Jehová á su pueblo cien veces otros tantos. Rey señor mío, ¿no son todos estos siervos de mi señor? ¿para qué procura mi señor esto, que será pernicioso á Israel?

4 Но сло́во царе́во премо́же і҆ѡа́ва: и҆ по́йде і҆ѡа́въ, и҆ ѡ҆бы́де всего̀ і҆и҃лѧ, и҆ прїи́де во і҆ерⷭ҇ли́мъ.

4 Mas el mandamiento del rey pudo más que Joab. Salió por tanto Joab, y fué por todo Israel; y volvió á Jerusalem, y dió la cuenta del número del pueblo á David.

5 И҆ дадѐ і҆ѡа́въ даві́дꙋ число̀ сочте́нїѧ люді́й: и҆ ѡ҆брѣ́тесѧ всегѡ̀ і҆и҃лѧ ты́сѧща ты́сѧщъ и҆ сто̀ ты́сѧщъ мꙋже́й и҆ носѧ́щихъ ѻ҆рꙋ̑жїѧ: и҆ ѿ сынѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ четы́ре ста̑ и҆ се́дмьдесѧтъ ты́сѧщъ мꙋже́й носѧ́щихъ ѻ҆рꙋ́жїе:

5 Y hallóse [en] todo Israel que sacaban espada, once veces cien mil; y de Judá cuatrocientos y setenta mil hombres que sacaban espada.

6 леѵі́и же и҆ венїамі́на не сочтѐ средѣ̀ и҆́хъ, поне́же вознегодова̀ ѡ҆ словесѝ царе́вѣ і҆ѡа́въ.

6 Entre estos no fueron contados los Levitas, ni los hijos de Benjamín, porque Joab abominaba el mandamiento del rey.

7 И҆ не ᲂу҆го́дно ꙗ҆ви́сѧ пред̾ бг҃омъ повелѣ́нїе сїѐ, и҆ поразѝ і҆и҃лѧ.

7 Asimismo desagradó este negocio á los ojos de Dios, é hirió á Israel.

8 Рече́ же даві́дъ ко бг҃ꙋ: согрѣши́хъ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ сотвори́хъ ве́щь сїю̀: и҆ нн҃ѣ молю̀, ѿимѝ беззако́нїе раба̀ твоегѡ̀, ꙗ҆́кѡ ѡ҆безꙋ́михсѧ ѕѣлѡ̀.

8 Y dijo David á Dios: He pecado gravemente en hacer esto: ruégote que hagas pasar la iniquidad de tu siervo, porque yo he hecho muy locamente.

9 И҆ речѐ гдⷭь ко га́дꙋ прⷪ҇ро́кꙋ даві́довꙋ, гл҃ѧ:

9 Y habló Jehová á Gad, vidente de David, diciendo:

10 и҆дѝ и҆ рцы̀ къ даві́дꙋ, глаго́лѧ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: трїѐ а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀, и҆зберѝ себѣ̀ є҆ди́но ѿ ни́хъ, и҆ сотворю̀ тебѣ̀.

10 Ve, y habla á David, y dile: Así ha dicho Jehová: Tres cosas te propongo; escoge de ellas una que yo haga contigo.

11 И҆ прїи́де га́дъ къ даві́дꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀:

11 Y viniendo Gad á David, díjole: Así ha dicho Jehová:

12 си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆зберѝ себѣ̀, (є҆́же хо́щеши,) и҆лѝ трѝ лѣ̑та гла́да, и҆лѝ трѝ мцⷭ҇ы бѣ́гати тебѣ̀ ѿ лица̀ вра̑гъ твои́хъ, и҆ ѻ҆рꙋ́жїе вра̑гъ твои́хъ пости́гнетъ тѧ̀, и҆лѝ трѝ дни̑ ме́чь гдⷭ҇ень, и҆ сме́рть на зе́млю, и҆ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень ᲂу҆бива́ѧй во все́мъ наслѣ́дїи і҆и҃левѣ: нн҃ѣ ᲂу҆̀бо разсмотрѝ, что̀ ѿвѣща́ю посла́вшемꙋ мѧ̀ со сло́вомъ.

12 Escógete, ó tres años de hambre; ó ser por tres meses deshecho delante de tus enemigos, y que la espada de tus adversarios te alcance; ó por tres días la espada de Jehová y pestilencia en la tierra, y que el ángel de Jehová destruya en todo el término de Israel: mira pues qué he de responder al que me ha enviado.

13 И҆ речѐ даві́дъ ко га́дꙋ: тѣ̑сна мѝ сꙋ́ть трѝ сїѧ̑ ѕѣлѡ̀: но лꙋ́чше мѝ є҆́сть впа́сти въ рꙋ́цѣ гдⷭ҇ни, занѐ мнѡ́ги щедрѡ́ты є҆гѡ̀ ѕѣлѡ̀, въ рꙋ́ки же человѣ́чєскїѧ да не впадꙋ̀.

13 Entonces David dijo á Gad: Estoy en grande angustia: ruego que yo caiga en la mano de Jehová; porque sus misericordias son muchas en extremo, y que no caiga yo en manos de hombres.

14 И҆ посла̀ гдⷭ҇ь сме́рть во і҆и҃лѧ, и҆ падо́ша ѿ і҆и҃лѧ се́дмьдесѧтъ ты́сѧщъ мꙋже́й.

14 Así Jehová dió pestilencia en Israel, y cayeron de Israel setenta mil hombres.

15 И҆ посла̀ бг҃ъ а҆́гг҃ла во і҆ерⷭ҇ли́мъ, да и҆збїе́тъ є҆го̀. И҆ є҆гда̀ и҆збива́ше, ви́дѣ гдⷭ҇ь и҆ раска́ѧсѧ ѡ҆ ѕлѣ̀, и҆ речѐ а҆́гг҃лꙋ и҆збива́ющемꙋ: довлѣ́етъ тѝ, ѿимѝ рꙋ́кꙋ твою̀. А҆́гг҃лъ же гдⷭ҇ень стоѧ́ше на гꙋмнѣ̀ ѻ҆́рны і҆евꙋсе́анина.

15 Y envió Jehová el ángel á Jerusalem para destruirla: pero estando él destruyendo, miró Jehová, y arrepintióse de aquel mal,

16 И҆ возведѐ даві́дъ ѻ҆́чи своѧ̑, и҆ ви́дѣ а҆́гг҃ла гдⷭ҇нѧ стоѧ́ща междꙋ̀ земле́ю и҆ не́бомъ, и҆ ме́чь є҆гѡ̀ и҆звлече́нъ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀, просте́ртъ на і҆ерⷭ҇ли́мъ. И҆ падѐ даві́дъ и҆ старѣ̑йшины (і҆и҃лєвы) ѡ҆блече́ннїи во вре́тище на лицѐ своѐ,

16 Y dijo al ángel que destruía: Basta ya; detén tu mano. Y el ángel de Jehová estaba junto á la era de Ornán Jebuseo.

17 и҆ речѐ даві́дъ къ бг҃ꙋ: не а҆́зъ ли повелѣ́хъ сочи́слити лю́ди; а҆́зъ є҆́смь, и҆́же согрѣши́хъ, и҆ ѕло̀ творѧ̀ ѕло̀ сотвори́хъ, сїѧ̑ же ѻ҆́вцы что̀ сотвори́ша; гдⷭ҇и бж҃е мо́й, да бꙋ́детъ рꙋка̀ твоѧ̀ на мнѣ̀ и҆ на домꙋ̀ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, а҆ не на лю́дехъ твои́хъ въ погꙋбле́нїе, гдⷭ҇и.

17 Y alzando David sus ojos, vió al ángel de Jehová, que estaba entre el cielo y la tierra, teniendo un espada desnuda en su mano, extendida contra Jerusalem. Entonces David y los ancianos se postraron sobre sus rostros, cubiertos de sacos.

18 А҆́гг҃лъ же гдⷭ҇ень речѐ га́дꙋ, є҆́же глаго́лати къ даві́дꙋ: да взы́детъ и҆ сози́ждетъ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на гꙋмнѣ̀ ѻ҆́рны і҆евꙋсе́анина.

18 Y dijo David á Dios: ¿No soy yo el que hizo contar el pueblo? Yo mismo soy el que pequé, y ciertamente he hecho mal; mas estas ovejas, ¿qué han hecho? Jehová Dios mío, sea ahora tu mano contra mí, y contra la casa de mi padre, y no haya plaga en tu pueblo.

19 И҆ взы́де даві́дъ по словесѝ га́довꙋ, є҆́же глаго́ла и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ.

19 Y el ángel de Jehová ordenó á Gad que dijese á David, que subiese y construyese un altar á Jehová en la era de Ornán Jebuseo.

20 И҆ ѡ҆брати́сѧ ѻ҆́рна и҆ ви́дѣ царѧ̀, и҆ четы́ри сы́нове є҆гѡ̀ съ ни́мъ кры́ющїисѧ. Ѻ҆́рна же бѣ̀ (въ то̀ вре́мѧ) млатѧ̀ на гꙋмнѣ̀ пшени́цꙋ.

20 Entonces David subió, conforme á la palabra de Gad que le había dicho en nombre de Jehová.

21 И҆ прїи́де даві́дъ ко ѻ҆́рнѣ, и҆ ѡ҆брати́сѧ ѻ҆́рна, и҆ ᲂу҆зрѣ̀ даві́да, и҆ по́йде ѿ гꙋмна̀, и҆ поклони́сѧ даві́дꙋ лице́мъ на зе́млю.

21 Y volviéndose Ornán vió al ángel; por lo que se escondieron cuatro hijos suyos que con él estaban. Y Ornán trillaba el trigo.

22 Рече́ же ѻ҆́рнѣ даві́дъ: да́ждь мнѣ̀ мѣ́сто гꙋмна̀ твоегѡ̀, да сози́ждꙋ на не́мъ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇еви, на сребрѣ̀ досто́йнѣ да́ждь мѝ є҆̀, и҆ преста́нетъ ꙗ҆́зва ѿ люді́й.

22 Y viniendo David á Ornán, miró éste, y vió á David: y saliendo de la era, postróse en tierra á David.

23 Рече́ же ѻ҆́рна къ даві́дꙋ: возмѝ себѣ̀, и҆ да сотвори́тъ господи́нъ мо́й ца́рь, є҆́же ᲂу҆го́дно пред̾ ни́мъ: сѐ, даю̀ тельцы̀ на всесожже́нїе, и҆ плꙋ́гъ на дрова̀, и҆ пшени́цꙋ въ же́ртвꙋ, всѧ̑ (доброво́льнѡ) даю̀.

23 Entonces dijo David á Ornán: Dame [este] lugar de la era, en que edifique un altar á Jehová, y dámelo por [su] cabal precio, para que cese la plaga del pueblo.

24 И҆ речѐ ца́рь даві́дъ ѻ҆́рнѣ: нѝ, но кꙋ́плею кꙋплю̀, сребро́мъ досто́йнымъ, поне́же не возмꙋ̀ гдⷭ҇еви, ꙗ҆̀же сꙋ́ть твоѧ̑, є҆́же вознестѝ всесожже́нїе тꙋ́не гдⷭ҇еви.

24 Y Ornán respondió á David: Tómalo para ti, y haga mi señor el rey lo que bien le pareciere: y aun los bueyes daré para el holocausto, y los trillos para leña, y trigo para el presente: yo lo doy todo.

25 И҆ дадѐ даві́дъ ѻ҆́рнѣ за мѣ́сто то̀ сі̑кль златы́хъ вѣ́сомъ ше́сть сѡ́тъ.

25 Entonces el rey David dijo á Ornán: No, sino que efectivamente la compraré por [su] justo precio: porque no tomaré para Jehová lo que es tuyo, ni sacrificaré holocausto que nada me cueste.

26 И҆ созда̀ тꙋ̀ даві́дъ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇еви, и҆ вознесѐ всесожжє́нїѧ и҆ спаси́тєльнаѧ и҆ воззва̀ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ ᲂу҆слы́ша є҆го̀ во ѻ҆гнѝ ѿ небесѐ на ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ, и҆ потребѝ всесожже́нїе.

26 Y dió David á Ornán por el lugar seiscientos siclos de oro por peso.

27 И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко а҆́гг҃лꙋ: и҆ вложѝ ме́чь во влага́лище є҆гѡ̀.

27 Y edificó allí David un altar á Jehová, en el que ofreció holocaustos y sacrificios pacíficos, é invocó á Jehová, el cual le respondió por fuego de los cielos en el altar del holocausto.

28 Во вре́мѧ ѻ҆́но, є҆гда̀ ви́дѣ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆слы́ша є҆го̀ гдⷭ҇ь на гꙋмнѣ̀ ѻ҆́рны і҆евꙋсе́анина, и҆ пожрѐ тꙋ̀ жє́ртвы.

28 Y como Jehová habló al ángel, él volvió su espada á la vaina.

29 И҆ ски́нїѧ гдⷭ҇нѧ, ю҆́же сотворѝ мѡѷсе́й въ пꙋсты́ни, и҆ ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ во вре́мѧ ѻ҆́но бы́сть въ вы́шнемъ, є҆́же въ гаваѡ́нѣ.

29 Entonces viendo David que Jehová le había oído en la era de Ornán Jebuseo, sacrificó allí.

30 И҆ не возмо́же даві́дъ и҆тѝ пред̾ него̀, є҆́же вопроси́ти бг҃а, поне́же ᲂу҆страше́нъ бы́сть ѿ лица̀ меча̀ а҆́гг҃ла гдⷭ҇нѧ.

30 Y el tabernáculo de Jehová que Moisés había hecho en el desierto, y el altar del holocausto, estaban entonces en el alto de Gabaón: Mas David no pudo ir allá á consultar á Dios, porque estaba espantado á causa de la espada del ángel de Jehová.

Cross references (29)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

Old Testament

New Testament