Ezekiel · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

Ezekiel 21 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

About Slavonic

Orthodox
OT: Septuagint (Greek)
NT: Byzantine text
Orthodox
Formal (word for word)
1751
GNU GPL v3 (digital edition; the text is public domain)

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

RV1909 Reina-Valera 1909

1 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:

1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:

2 сегѡ̀ ра́ди прорцы̀, сы́не человѣ́чь, и҆ ᲂу҆твердѝ лицѐ твоѐ на і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ воззрѝ на ст҃ы̑ни и҆́хъ, и҆ прорцы̀ на зе́млю і҆и҃левꙋ,

2 Hijo del hombre, pon tu rostro contra Jerusalem, y derrama [palabra] sobre los santuarios, y profetiza sobre la tierra de Israel;

3 и҆ рече́ши ко землѝ і҆и҃левѣ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, и҆ и҆звлекꙋ̀ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ є҆гѡ̀, и҆ потреблю̀ ѿ тебє̀ непра́веднаго и҆ беззако́ннаго.

3 Y dirás á la tierra de Israel: Así ha dicho Jehová: He aquí, que yo contra ti, y sacaré mi espada de su vaina, y talaré de ti al justo y al impío.

4 Поне́же потреблю̀ ѿ тебє̀ непра́веднаго и҆ беззако́нника, та́кѡ и҆зы́детъ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ свои́хъ на всѧ́кꙋ пло́ть ѿ ю҆́га да́же до сѣ́вера,

4 Y por cuanto he de talar de ti al justo y al impío, por tanto, mi espada saldrá de su vaina contra toda carne, desde el mediodía hasta el aquilón:

5 и҆ ᲂу҆вѣ́сть всѧ́ка пло́ть, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь и҆звлеко́хъ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ є҆гѡ̀, и҆ ктомꙋ̀ не возврати́тсѧ.

5 Y sabrá toda carne que yo Jehová saqué mi espada de su vaina; no volverá más.

6 И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, воздохнѝ въ сокрꙋше́нїи чре́слъ твои́хъ и҆ въ болѣ́знехъ возстенѝ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ.

6 Y tú, hijo del hombre, gime con quebrantamiento de lomos, y con amargura; gime delante de los ojos de ellos.

7 И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще рекꙋ́тъ къ тебѣ̀: чесѡ̀ ра́ди ты̀ стене́ши; и҆ рече́ши: ѡ҆ возвѣще́нїи, ꙗ҆́кѡ грѧде́тъ: и҆ сокрꙋши́тсѧ всѧ́ко се́рдце, и҆ ѡ҆слабѣ́ютъ всѧ̑ рꙋ́ки, и҆ и҆́здшетъ всѧ́ка пло́ть и҆ всѧ́къ дꙋ́хъ, и҆ всѧ̑ сте́гна ѡ҆скверна́вѧтсѧ мокрото́ю: сѐ, грѧде́тъ и҆ бꙋ́детъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.

7 Y será, que cuando te dijeren: ¿Por qué gimes tú? dirás: Por la fama que viene; y todo corazón se desleirá, y todas manos se debilitarán, y angustiaráse todo espíritu, y todas rodillas se irán en aguas: he aquí que viene, y hacerse ha, dice el Señor Jehová.

8 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:

8 Y fué á mí palabra de Jehová, diciendo:

9 сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: рцы̀: мечꙋ̀, мечꙋ̀! и҆з̾ѡстри́сѧ и҆ раз̾ѧри́сѧ,

9 Hijo del hombre, profetiza, y di: Así ha dicho el Señor Jehová: Di: La espada, la espada está afilada, y aun acicalada;

10 ꙗ҆́кѡ да и҆зсѣче́ши сѣчє́нїѧ: и҆з̾ѡстри́сѧ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́деши въ блеща́нїе и҆ гото́въ на разсы́панїе: сѣцы̀, и҆зничтожа́й, ѿри́ни всѧ́кое дре́во.

10 Para degollar víctimas está afilada, acicalada está para que relumbre. ¿Hemos de alegrarnos? A la vara de mi hijo [viene] menospreciando todo árbol.

11 И҆ дадѐ є҆го̀ ᲂу҆гото́ванна, є҆́же держа́ти въ рꙋка́хъ є҆гѡ̀: наѡстри́лсѧ ме́чь, гото́въ є҆́сть, є҆́же да́нъ бы́ти въ рꙋ́цѣ сѣкꙋ́щагѡ.

11 Y dióla á acicalar para tenerla á mano: la espada está afilada, y acicalada está ella, para entregarla en mano del matador.

12 Возопі́й и҆ воспла́чисѧ, сы́не человѣ́чь, ꙗ҆́кѡ се́й бы́сть въ лю́дехъ мои́хъ, се́й во всѣ́хъ старѣ́йшинахъ і҆и҃левыхъ: ѡ҆бита́ющїи бли́з̾ под̾ ме́чь бы́ша съ людьмѝ мои́ми: сегѡ̀ ра́ди восплещѝ рꙋка́ма твои́ма,

12 Clama y aulla, oh hijo del hombre; porque ésta [será] sobre mi pueblo, [será] ella sobre todos los príncipes de Israel. Temores de espada serán á mi pueblo: por tanto, hiere el muslo;

13 ꙗ҆́кѡ ѡ҆правда́сѧ. И҆ что̀, а҆́ще и҆ пле́мѧ ѿри́нетсѧ; Не бꙋ́детъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.

13 Porque está probado. ¿Y qué, si la [espada] desprecia aun el cetro? El no será [más], dice el Señor Jehová.

14 И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ восплещѝ рꙋка́ма и҆ ᲂу҆сꙋгꙋ́би ме́чь: тре́тїй ме́чь ꙗ҆́звєнымъ є҆́сть, ме́чь ꙗ҆́звєнымъ вели́къ, и҆ ᲂу҆жаси́ши ѧ҆̀,

14 Tú pues, hijo del hombre, profetiza y bate una mano con otra, y dóblese la espada la tercera vez, la espada de muertos: ésta es espada de gran matanza que los penetrará,

15 ꙗ҆́кѡ да сокрꙋши́тсѧ се́рдце и҆́хъ, и҆ ᲂу҆мно́жатсѧ немощні́и во всѣ́хъ вратѣ́хъ и҆́хъ, предаю́тсѧ на ᲂу҆сѣче́нїе ме́чное: бла́гѡ ѻ҆́стръ бы́сть на сѣче́нїе, бла́гѡ бы́сть на блиста́нїе.

15 Para que el corazón desmaye, y los estragos se multipliquen: en todas las puertas de ellos he puesto espanto de espada. ¡Ah! dispuesta está para que relumbre, y aderezada para degollar.

16 Проходѝ ꙗ҆́кѡ мо́лнїѧ, ѡ҆стри́сѧ ѡ҆деснꙋ́ю и҆ ѡ҆шꙋ́юю, а҆́може а҆́ще лицѐ твоѐ воста́нетъ:

16 Ponte á una parte, ponte á la diestra, ó ponte á la siniestra, hacia donde tu rostro se determinare.

17 и҆ а҆́зъ восплещꙋ̀ рꙋко́ю мое́ю къ рꙋцѣ̀ мое́й и҆ напꙋщꙋ̀ ꙗ҆́рость мою̀, а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ.

17 Y yo también batiré mi mano con mi mano, y haré reposar mi ira. Yo Jehová he hablado.

18 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:

18 Y fué á mí palabra de Jehová, diciendo:

19 и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, ᲂу҆чинѝ себѣ̀ пꙋти̑ два̀, є҆́же вни́ти мечꙋ̀ царѧ̀ вавѷлѡ́нска, ѿ страны̀ є҆ди́ныѧ и҆зы́дꙋтъ нача̑ла два̀, и҆ рꙋ́кꙋ ᲂу҆гото́ваютъ въ нача́лѣ пꙋтѝ гра́да, ѿ нача́ла пꙋтѝ ᲂу҆чини́ши,

19 Y tú, hijo del hombre, señálate dos caminos por donde venga la espada del rey de Babilonia: de una misma tierra salgan ambos: y echa mano [á la suerte]: en el principio del camino de la ciudad lo harás.

20 ꙗ҆́кѡ вни́ти мечꙋ̀ на равва́ѳъ сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ и҆ на і҆ꙋде́ю и҆ на і҆ерⷭ҇ли́мъ средѣ̀ є҆гѡ̀.

20 El camino señalarás por donde venga la espada á Rabba de los hijos de Ammón, y á Judá contra Jerusalem la fuerte.

21 Поне́же ста́нетъ ца́рь вавѷлѡ́нскъ на ста́рѣмъ пꙋтѝ, на нача́лѣ ѻ҆бои́хъ пꙋті́й, є҆́же волхвова́ти волхвова́нїемъ, ꙗ҆́коже вскипѣ́ти жезлꙋ̀, и҆ вопроша́ти ва́ѧныхъ и҆ вражи́ти во ᲂу҆тро́бахъ.

21 Porque el rey de Babilonia se paró en una encrucijada, al principio de dos caminos, para tomar adivinación: acicaló saetas, consultó en ídolos, miró el hígado.

22 И҆ бы́сть ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀ волше́бство на і҆ерⷭ҇ли́мъ, є҆́же ѡ҆бста́вити ѻ҆стро́гъ и҆ є҆́же ѿве́рсти ᲂу҆ста̀ съ во́племъ и҆ возвы́сити гла́съ со глаше́нїемъ трꙋ́бнымъ, и҆ ꙗ҆́кѡ поста́вити ѻ҆стро́гъ пред̾ враты̀ є҆гѡ̀ и҆ насы́пати пе́рсти и҆ поста́вити стрѣ̑льницы.

22 La adivinación fué á su mano derecha, sobre Jerusalem, para poner capitanes, para abrir la boca á la matanza, para levantar la voz en grito, para poner ingenios contra las puertas, para fundar baluarte, y edificar fuerte.

23 И҆ то́й а҆́ки волхвꙋ́ѧ и҆̀мъ волхвова́нїе пред̾ ни́ми, ᲂу҆седмерѧ́ѧ седмєри́цы, и҆ то́й воспомина́ѧй непра̑вды є҆гѡ̀ помѧнꙋ́ти.

23 Y seráles como adivinación mentirosa en sus ojos, por estar juramentados con juramento á ellos: mas él trae á la memoria la maldad, para prenderlos.

24 Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же воспомѧнꙋ́сте непра̑вды ва́шѧ, внегда̀ ѿкры́шасѧ нечє́стїѧ ва̑ша, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́тисѧ грѣхѡ́мъ ва́шымъ во всѣ́хъ беззако́нїихъ ва́шихъ и҆ во всѣ́хъ начина́нїихъ ва́шихъ, поне́же воспомѧнꙋ́сте, въ тѣ́хъ ꙗ҆́ти бꙋ́дете.

24 Por tanto, así ha dicho el Señor Jehová: Por cuanto habéis hecho venir en memoria vuestras maldades, manifestando vuestras traiciones, y descubriendo vuestros pecados en todas vuestras obras; por cuanto habéis venido en memoria, seréis tomados á mano.

25 И҆ ты̀, скверна́ве, беззако́нниче, старѣ́йшино і҆и҃левъ, є҆гѡ́же грѧде́тъ де́нь во вре́мѧ непра́вды, коне́цъ:

25 Y tú, profano é impío príncipe de Israel, cuyo día vino en el tiempo de la consumación de la maldad;

26 сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: снимѝ кїда́ръ и҆ ѿложѝ вѣне́цъ, се́й не тако́въ бꙋ́детъ, смири́лъ є҆сѝ высо́кое и҆ возне́слъ смире́нное:

26 Así ha dicho el Señor Jehová: Depón la tiara, quita la corona: ésta no [será] más ésta: al bajo alzaré, y al alto abatiré.

27 непра́вдꙋ, непра́вдꙋ, непра́вдꙋ положꙋ̀ є҆го̀, и҆ то́й не тако́въ бꙋ́детъ, до́ндеже прїи́детъ, є҆мꙋ́же досто́итъ, и҆ преда́мъ є҆мꙋ̀.

27 Del revés, del revés, del revés la tornaré; y no será ésta más, hasta que venga aquel cuyo es el derecho, y [se] la entregaré.

28 И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ рече́ши: сѐ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь къ сынѡ́мъ а҆ммѡ̑нимъ и҆ ко ᲂу҆кори́знѣ и҆́хъ, и҆ рече́ши: мечꙋ̀, мечꙋ̀ и҆звлече́ный на сѣче́нїе, и҆звлече́ный на сконча́нїе, дви́гнисѧ, ꙗ҆́кѡ да блиста́еши:

28 Y tú, hijo del hombre, profetiza, y di: Así ha dicho el Señor Jehová sobre los hijos de Ammón, y su oprobio. Dirás pues: La espada, la espada está desenvainada para degollar; acicalada para consumir con resplandor.

29 въ видѣ́нїи твое́мъ сꙋ́етнѣмъ, и҆ внегда̀ вражби́ти тебѣ̀ лѡ́жнаѧ, є҆гда̀ предае́шисѧ ты̀ на вы̑и ꙗ҆́звеныхъ беззако́нникѡвъ, и҆́хже де́нь приспѣ̀ во вре́мѧ непра́вды, коне́цъ:

29 Te profetizan vanidad, adivínante mentira, para entregarte con los cuellos de los malos sentenciados á muerte, cuyo día vino en tiempo de la consumación de la maldad.

30 возврати́сѧ въ нѡжны̀ твоѧ̑ и҆ не ста́ни на мѣ́стѣ се́мъ, въ не́мже роди́лсѧ є҆сѝ, на землѝ твое́й и҆́мамъ тѧ̀ сꙋди́ти:

30 ¿Tornaréla á su vaina? En el lugar donde te criaste, en la tierra donde has vivido, te tengo de juzgar.

31 и҆ и҆злїю̀ на тѧ̀ гнѣ́въ мо́й, во ѻ҆гнѝ гнѣ́ва моегѡ̀ дꙋ́нꙋ на тѧ̀ и҆ преда́мъ тѧ̀ въ рꙋ́цѣ мꙋже́й ва̑рваръ, творѧ́щихъ па́гꙋбꙋ:

31 Y derramaré sobre ti mi ira: el fuego de mi enojo haré encender sobre ti, y te entregaré en mano de hombres temerarios, artífices de destrucción.

32 ѻ҆гню̀ бꙋ́деши ꙗ҆́дь, кро́вь твоѧ̀ бꙋ́детъ посредѣ̀ землѝ твоеѧ̀: не бꙋ́детъ твоеѧ̀ па́мѧти, зане́же а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ.

32 Del fuego serás para ser consumido; tu sangre será en medio de la tierra; no habrá más memoria de ti: porque yo Jehová he hablado.

Cross references (29)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

Old Testament

New Testament