Ezekiel · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)
Ezekiel 3 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
- Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
- Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.
1 И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, снѣ́ждь сви́токъ се́й, и҆ и҆дѝ и҆ рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ.
1 Y DÍJOME: Hijo del hombre, come lo que hallares; come este rollo, y ve y habla á la casa de Israel.
2 И҆ ѿверзо́хъ ᲂу҆ста̀ моѧ̑, и҆ напита́ мѧ сви́ткомъ си́мъ
2 Y abrí mi boca, é hízome comer aquel rollo.
3 и҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ᲂу҆ста̀ твоѧ̑ снѣдѧ́тъ, и҆ чре́во твоѐ насы́титсѧ сви́тка сегѡ̀ да́ннагѡ тебѣ̀. И҆ снѣдо́хъ є҆го̀, и҆ бы́сть во ᲂу҆стѣ́хъ мои́хъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ сла́докъ.
3 Y díjome: Hijo del hombre, haz á tu vientre que coma, é hinche tus entrañas de este rollo que yo te doy. Y comílo, y fué en mi boca dulce como miel.
4 И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, и҆дѝ и҆ вни́ди въ до́мъ і҆и҃левъ, и҆ глаго́ли словеса̀ моѧ̑ къ ни̑мъ:
4 Díjome luego: Hijo del hombre, ve y entra á la casa de Israel, y habla á ellos con mis palabras.
5 ꙗ҆́кѡ не къ лю́демъ глꙋбокорѣ̑чивымъ и҆ косноѧзы̑чнымъ посыла́емь є҆сѝ, къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ,
5 Porque no eres enviado á pueblo de habla profunda ni de lengua difícil, sino á la casa de Israel.
6 нижѐ къ лю́демъ мнѡ́гимъ и҆ноѧзы̑чнымъ, и҆норѣ̑чивымъ, ни тѧ̑жкимъ ѧ҆зы́комъ сꙋ́щымъ, и҆́хже не разꙋмѣ́лъ бы є҆сѝ слове́съ: а҆́ще же и҆ къ тацѣ̑мъ посла́лъ бы́хъ тѧ̀, то̀ и҆ ті́и послꙋ́шали бы́ша тебѐ:
6 No á muchos pueblos de profunda habla ni de lengua difícil, cuyas palabras no entiendas; y si á ellos te enviara, ellos te oyeran.
7 а҆ до́мъ і҆и҃левъ не восхо́щетъ послꙋ́шати тебѐ, поне́же не хотѧ́тъ слꙋ́шати менѐ, ꙗ҆́кѡ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ непокори́ви сꙋ́ть и҆ жестокосе́рди:
7 Mas la casa de Israel no te querrán oir, porque no me quieren oir á mí: porque toda la casa de Israel son tiesos de frente, y duros de corazón.
8 и҆ сѐ, да́хъ лицѐ твоѐ си́льно проти́вꙋ лица̀ и҆́хъ, и҆ прю̀ твою̀ ᲂу҆крѣплю̀ проти́вꙋ прѝ и҆́хъ:
8 He aquí he hecho yo tu rostro fuerte contra los rostros de ellos, y tu frente fuerte contra su frente.
9 и҆ бꙋ́детъ, всегда̀ крѣпча́е ка́мене да́хъ прю̀ твою̀: не ᲂу҆бо́йсѧ и҆́хъ, ни ᲂу҆жаса́йсѧ лица̀ и҆́хъ, занѐ до́мъ разгнѣ́ваѧй є҆́сть.
9 Como diamante, más fuerte que pedernal he hecho tu frente; no los temas, ni tengas miedo delante de ellos, porque es casa rebelde.
10 И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же гл҃ахъ съ тобо́ю, возмѝ въ се́рдце твоѐ и҆ ᲂу҆ши́ма твои́ма послꙋ́шай:
10 Y díjome: Hijo del hombre, toma en tu corazón todas mis palabras que yo te hablaré, y oye con tus oídos.
11 и҆ ше́дъ вни́ди въ плѣ́нъ къ сынѡ́мъ люді́й твои́хъ, и҆ рече́ши къ ни̑мъ и҆ возглаго́леши къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆́ще ᲂу҆́бѡ послꙋ́шаютъ и҆ а҆́ще ᲂу҆́бѡ повинꙋ́тсѧ.
11 Y ve, y entra á los trasportados, á los hijos de tu pueblo, y les hablarás y les dirás: Así ha dicho el Señor Jehová; escuchen, ó dejen de escuchar.
12 И҆ взѧ́ мѧ дꙋ́хъ, и҆ слы́шахъ гла́съ за собо́ю трꙋ́са вели́ка, глаго́лющихъ: блгⷭ҇ве́на сла́ва гдⷭ҇нѧ ѿ мѣ́ста є҆гѡ̀.
12 Y levantóme el espíritu, y oí detrás de mí una voz de grande estruendo, [que decía]: Bendita sea la gloria de Jehová desde su lugar.
13 И҆ ви́дѣхъ гла́съ кри́лъ живо́тныхъ скрилѧ́ющихсѧ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ, и҆ гла́съ коле́съ держа́щьсѧ и҆́хъ, и҆ гла́съ трꙋ́са вели́ка.
13 [Oí] también el sonido de las alas de los animales que se juntaban la una con la otra, y el sonido de las ruedas delante de ellos, y sonido de grande estruendo.
14 И҆ дꙋ́хъ воздви́же мѧ̀ и҆ взѧ́ мѧ, и҆ поидо́хъ вознесе́нъ во ᲂу҆стремле́нїи дꙋ́ха моегѡ̀, и҆ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ бы́сть на мнѣ̀ крѣ́пкаѧ.
14 Levantóme pues el espíritu, y me tomó; y fuí en amargura, en la indignación de mi espíritu: mas la mano de Jehová era fuerte sobre mí.
15 И҆ внидо́хъ въ плѣ́нники вознесе́нъ, и҆ ѡ҆быдо́хъ живꙋ́щыѧ на рѣцѣ̀ хова́ръ, и҆ сѣдо́хъ тꙋ̀ се́дмь дні́й, ходѧ̀ посредѣ̀ и҆́хъ.
15 Y vine á los trasportados en Telabib, que moraban junto al río de Chebar, y asenté donde ellos estaban asentados, y allí permanecí siete días atónito entre ellos.
16 И҆ бы́сть по седми́хъ дне́хъ сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
16 Y aconteció que al cabo de los siete días fué á mí palabra de Jehová, diciendo:
17 сы́не человѣ́чь, стра́жа да́хъ тѧ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, да слы́шиши сло́во ѿ ᲂу҆́стъ мои́хъ и҆ воспрети́ши и҆̀мъ ѿ менє̀.
17 Hijo del hombre, yo te he puesto por atalaya á la casa de Israel: oirás pues tú la palabra de mi boca, y amonestarlos has de mi parte.
18 Внегда̀ гл҃ати мѝ беззако́нникꙋ: сме́ртїю ᲂу҆́мреши: и҆ не возвѣсти́ши є҆мꙋ̀, ни соглаго́леши, є҆́же ѡ҆ста́тисѧ беззако́нникꙋ и҆ ѡ҆брати́тисѧ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀, є҆́же жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀: беззако́нникъ то́й въ беззако́нїи свое́мъ ᲂу҆́мретъ, кро́ве же є҆гѡ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ взыщꙋ̀.
18 Cuando yo dijere al impío: De cierto morirás: y tú no le amonestares, ni le hablares, para que el impío sea apercibido de su mal camino, á fin de que viva, el impío morirá por su maldad, mas su sangre demandaré de tu mano.
19 И҆ ты̀ а҆́ще возвѣсти́ши беззако́нникꙋ, и҆ не ѡ҆брати́тсѧ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀ и҆ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ (беззако́нна): то́й беззако́нникъ во беззако́нїи свое́мъ ᲂу҆́мретъ, а҆ ты̀ дꙋ́шꙋ твою̀ и҆зба́виши.
19 Y si tú amonestares al impío, y él no se convirtiere de su impiedad, y de su mal camino, él morirá por su maldad, y tú habrás librado tu alma.
20 И҆ є҆гда̀ соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вдъ свои́хъ и҆ сотвори́тъ согрѣше́нїе: и҆ да́мъ мꙋ́кꙋ пред̾ ни́мъ, то́й ᲂу҆́мретъ, ꙗ҆́кѡ ты̀ не воспрети́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀, и҆ во грѣсѣ́хъ свои́хъ ᲂу҆́мретъ, занѐ не помѧнꙋ́тсѧ пра̑вды є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ: кро́ве же є҆гѡ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ взыщꙋ̀.
20 Y cuando el justo se apartare de su justicia, é hiciere maldad, y pusiere yo tropiezo delante de él, él morirá, porque tú no le amonestaste; en su pecado morirá, y sus justicias que había hecho no vendrán en memoria; mas su sangre demandaré de tu mano.
21 Ты́ же а҆́ще возвѣсти́ши првⷣномꙋ, є҆́же не согрѣши́ти, и҆ то́й не согрѣши́тъ: првⷣный жи́знїю поживе́тъ, ꙗ҆́кѡ воспрети́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀, и҆ ты̀ твою̀ дꙋ́шꙋ и҆зба́виши.
21 Y si al justo amonestares para que el justo no peque, y no pecare, de cierto vivirá, porque fué amonestado; y tú habrás librado tu alma.
22 И҆ бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ речѐ ко мнѣ̀: воста́ни и҆ и҆зы́ди на по́ле, и҆ та́мѡ возглаго́летсѧ къ тебѣ̀.
22 Y fué allí la mano de Jehová sobre mí, y díjome: Levántate, y sal al campo, y allí hablaré contigo.
23 И҆ воста́хъ и҆ и҆зыдо́хъ на по́ле: и҆ сѐ, та́мѡ сла́ва гдⷭ҇нѧ стоѧ́ше, ꙗ҆́коже видѣ́нїе и҆ ꙗ҆́коже сла́ва гдⷭ҇нѧ, ю҆́же ви́дѣхъ на рѣцѣ̀ хова́ръ, и҆ падо́хъ на лицы̀ мое́мъ.
23 Y levantéme, y salí al campo: y he aquí que allí estaba la gloria de Jehová, como la gloria que había visto junto al río de Chebar: y caí sobre mi rostro.
24 И҆ прїи́де на мѧ̀ дꙋ́хъ и҆ поста́ви мѧ̀ на ногꙋ̀ моє́ю: и҆ гл҃а ко мнѣ̀ и҆ речѐ мѝ: вни́ди и҆ затвори́сѧ средѣ̀ до́мꙋ твоегѡ̀.
24 Entonces entró espíritu en mí, y afirmóme sobre mis pies, y hablóme, y díjome: Entra, y enciérrate dentro de tu casa.
25 И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, сѐ, да́шасѧ на тѧ̀ ᲂу҆́зы, и҆ свѧ́жꙋтъ тѧ̀ и҆́ми, и҆ не и҆зы́деши ѿ среды̀ и҆́хъ:
25 Y tú, oh hijo del hombre, he aquí que pondrán sobre ti cuerdas, y con ellas te ligarán, y no saldrás entre ellos.
26 и҆ ѧ҆зы́къ тво́й привѧжꙋ̀ къ горта́ни твоемꙋ̀, и҆ ѡ҆нѣмѣ́еши и҆ не бꙋ́деши и҆̀мъ въ мꙋ́жа ѡ҆бличе́нїѧ, поне́же до́мъ разгнѣ́ваѧй є҆́сть:
26 Y haré se pegue tu lengua á tu paladar, y estarás mudo, y no serás á ellos varón que reprende: porque son casa rebelde.
27 и҆ внегда̀ гл҃ати мѝ къ тебѣ̀, ѿве́рзꙋ ᲂу҆ста̀ твоѧ̑, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: слы́шай да слы́шитъ, и҆ не покарѧ́ѧйсѧ да не покарѧ́етсѧ, занѐ до́мъ преѡгорчева́ѧй є҆́сть.
27 Mas cuando yo te hubiere hablado, abriré tu boca, y les dirás: Así ha dicho el Señor Jehová: El que oye, oiga; y el que cesa, cese: porque casa rebelde son.
Cross references (27)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 10:9–10; Ezekiel 3:17–21; Ezekiel 2:8–9; 1 Timothy 4:15; Ezekiel 3:15
- 2 Jeremiah 25:17; Acts 26:19
- 3 Jeremiah 15:16; Revelation 10:9–10; Psalm 119:103; Psalm 19:10; Proverbs 2:10–11
- 4 Matthew 15:24; Acts 1:8; Matthew 10:5–6; Ezekiel 2:7; Ezekiel 3:11
- 5 Jonah 1:2; Isaiah 33:19; Ezekiel 3:6; Jonah 3:2–4; Isaiah 28:11
- 6 Matthew 11:20–24; Jonah 3:5–10; Matthew 12:41–42; Romans 9:30–33; Luke 11:30–32
- 7 Luke 10:16; 1 Samuel 8:7; John 15:20–24; Ezekiel 2:4; Jeremiah 44:16
- 8 Jeremiah 1:18; Acts 7:51–56; Micah 3:8; Hebrews 11:27; Exodus 11:4–8
- 9 Ezekiel 2:6; Jeremiah 1:8; Isaiah 50:7; Isaiah 41:10; Zechariah 7:12
- 10 Job 22:22; Psalm 119:11; Luke 8:15; Ezekiel 2:8; Ezekiel 3:1–3
- 11 Ezekiel 2:7; Ezekiel 33:2; Ezekiel 2:5; Ezekiel 3:27; Ezekiel 33:17
- 12 Acts 8:39; Ezekiel 8:3; Acts 2:2; Ezekiel 11:1; 1 Kings 18:12
- 13 Ezekiel 1:24; Ezekiel 10:16–17; Ezekiel 10:5; Ezekiel 1:15; 2 Samuel 5:24
- 14 2 Kings 3:15; Jeremiah 20:7–9; Ezekiel 37:1; Ezekiel 8:3; Ezekiel 1:3
- 15 Psalm 137:1; Job 2:13; Ezekiel 1:1; Genesis 50:10; Habakkuk 3:16
- 16 Jeremiah 42:7
- 17 Hebrews 13:17; 2 Chronicles 19:10; Isaiah 52:8; Colossians 1:28; Jeremiah 6:17
- 18 Ezekiel 33:6; James 5:19–20; Ezekiel 3:20; Acts 20:26–27; Ezekiel 33:8–10
- 19 Ezekiel 33:9; Ezekiel 14:20; 1 Timothy 4:16; Hebrews 12:25; Ezekiel 14:14
- 20 Ezekiel 18:24; Ezekiel 33:12–13; Ezekiel 18:26; Hebrews 10:38; Ezekiel 3:18
- 21 1 Timothy 4:16; James 5:20; 1 Corinthians 4:14; Proverbs 9:9; Titus 2:15
- 22 Acts 9:6; Ezekiel 8:4; Ezekiel 37:1; Ezekiel 1:3; Ezekiel 3:14
- 23 Ezekiel 1:28; Revelation 1:17; Acts 7:55; Numbers 16:42; Daniel 8:17
- 24 Ezekiel 2:2; Daniel 10:19; Daniel 10:8–10; Ezekiel 37:10; Ezekiel 4:1–4
- 25 Ezekiel 4:8; Acts 20:23; Acts 21:11–13; Acts 9:16; John 21:18
- 26 Ezekiel 24:27; Luke 1:20–22; Psalm 51:15; Micah 3:6–7; Amos 8:11–12
- 27 Ezekiel 12:2–3; Ezekiel 24:27; Ezekiel 3:11; Ezekiel 29:21; Ezekiel 33:32
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
That watchman, "got out from thence," to whom it was I said, "I have made thee a watchman unto the house of Israel." For it was told him "If thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his way, that wicked one shall die in his iniquity, and thou shalt deliver thy soul." This if …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… have made thee a watchman unto the house of Israel." For it was told him "If thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his way, that wicked one shall die in his iniquity, and thou shalt deliver thy soul." This if he do, he "goes out from him," not by a bodily separation, but …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)