Skip to the text

1 Samuel · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

1 Samuel 4 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 I šta reče Samuilo, zbi se svemu Izrailju. Jer Izrailj izađe na vojsku na Filisteje, i stadoše u logor kod Even-Ezera, a Filisteji stadoše u logor u Afeku.
1 Y SAMUEL habló á todo Israel. Por aquel tiempo salió Israel á encontrar en batalla á los Filisteos, y asentó campo junto á Eben-ezer, y los Filisteos asentaron el suyo en Aphec.
2 A Filisteji se uvrstaše prema Izrailju, i kad se otvori boj, razbiše Filisteji Izrailja, i izgibe ih u boju u polju oko četiri hiljade ljudi.
2 Y los Filisteos presentaron la batalla á Israel; y trabándose el combate, Israel fué vencido delante de los Filisteos, los cuales hirieron en la batalla por el campo como cuatro mil hombres.
3 I kad narod dođe u logor, rekoše starešine Izrailjeve: Zašto nas danas razbi Gospod pred Filistejima? Da donesemo iz Siloma kovčeg zaveta Gospodnjeg, da bude među nama i izbavi nas iz ruku neprijatelja naših.
3 Y vuelto que hubo el pueblo al campamento, los ancianos de Israel dijeron: ¿Por qué nos ha herido hoy Jehová delante de los Filisteos? Traigamos á nosotros de Silo el arca del pacto de Jehová, para que viniendo entre nosotros nos salve de la mano de nuestros enemigos.
4 I narod posla u Silom da donesu odande kovčeg zaveta Gospoda nad vojskama, koji sedi na heruvimima; a behu onde kod kovčega zaveta Gospodnjeg dva sina Ilijeva, Ofnije i Fines.
4 Y envió el pueblo á Silo, y trajeron de allá el arca del pacto de Jehová de los ejércitos, que estaba asentado entre los querubines; y los dos hijos de Eli, Ophni y Phinees, estaban allí con el arca del pacto de Dios.
5 A kad dođe kovčeg zaveta Gospodnjeg u logor, povika sav Izrailj od radosti da zemlja zaječa.
5 Y aconteció que, como el arca del pacto de Jehová vino al campo, todo Israel dió grita con tan gran júbilo, que la tierra tembló.
6 A Filisteji čuvši veselu viku rekoše: Kakva je to vika vesela u logoru jevrejskom? I razumeše da je došao kovčeg Gospodnji u logor njihov.
6 Y cuando los Filisteos oyeron la voz de júbilo, dijeron: ¿Qué voz de gran júbilo es esta en el campo de los Hebreos? Y supieron que el arca de Jehová había venido al campo.
7 I uplašiše se Filisteji kad rekoše: Bog je došao u logor. I govorahu: Teško nama! Jer to nije bivalo pre.
7 Y los Filisteos tuvieron miedo, porque decían: Ha venido Dios al campo. Y dijeron: ¡Ay de nosotros! pues antes de ahora no fué así.
8 Teško nama! Ko će nas izbaviti iz ruku tih silnih bogova? To su bogovi što pobiše Misirce u pustinji svakojakim mukama.
8 ¡Ay de nosotros! ¿Quién nos librará de las manos de estos dioses fuertes? Estos son los dioses que hirieron á Egipto con toda plaga en el desierto.
9 Ohrabrite se, i budite ljudi, o Filisteji! Da ne služite Jevrejima kao što su oni vama služili; budite ljudi i udrite.
9 Esforzaos, oh Filisteos, y sed hombres, porque no sirváis á los Hebreos, como ellos os han servido á vosotros: sed hombres, y pelead.
10 I Filisteji udariše, i Izrailjci se opet razbiše i pobegoše k šatorima svojim; i boj beše vrlo velik, jer pade iz Izrailja trideset hiljada pešaka.
10 Pelearon pues los Filisteos, é Israel fué vencido, y huyeron cada cual á sus tiendas; y fué hecha muy grande mortandad, pues cayeron de Israel treinta mil hombres de á pie.
11 I kovčeg Božji bi otet, i dva sina Ilijeva, Ofnije i Fines pogiboše.
11 Y el arca de Dios fué tomada, y muertos los dos hijos de Eli, Ophni y Phinees.
12 A jedan između sinova Venijaminovih pobeže iz boja, i dođe u Silom isti dan razdrtih haljina i glave posute prahom.
12 Y corriendo de la batalla un hombre de Benjamín, vino aquel día á Silo, rotos sus vestidos y tierra sobre su cabeza:
13 I kad dođe, gle, Ilije seđaše na stolici ukraj puta pogledajući; jer srce njegovo beše u strahu za kovčeg Božji. I došav onaj čovek u grad kaza glase, i stade vika svega grada.
13 Y cuando llegó, he aquí Eli que estaba sentado en una silla atalayando junto al camino; porque su corazón estaba temblando por causa del arca de Dios. Llegado pues aquel hombre á la ciudad, y dadas las nuevas, toda la ciudad gritó.
14 A Ilije čuvši viku reče: Kakva je to vreva? I čovek brže dotrča da javi Iliju.
14 Y como Eli oyó el estruendo de la gritería, dijo: ¿Qué estruendo de alboroto es éste? Y aquel hombre vino apriesa, y dió las nuevas á Eli.
15 A Iliju beše devedeset i osam godina, i oči mu behu potamnele, te ne mogaše videti.
15 Era ya Eli de edad de noventa y ocho años, y sus ojos se habían entenebrecido, de modo que no podía ver.
16 I reče čovek Iliju: Ja idem iz boja, utekoh danas iz boja. A on reče: Šta bi, sine?
16 Dijo pues aquel hombre á Eli: Yo vengo de la batalla, yo he escapado hoy del combate. Y él dijo: ¿Qué ha acontecido, hijo mío?
17 A glasnik odgovarajući reče: Pobeže Izrailj ispred Filisteja, i izgibe mnogo naroda, i oba sina tvoja pogiboše, Ofnije i Fines, i kovčeg Božji otet je.
17 Y el mensajero respondió, y dijo: Israel huyó delante de los Filisteos, y también fué hecha gran mortandad en el pueblo; y también tus dos hijos, Ophni y Phinees, son muertos, y el arca de Dios fué tomada.
18 A kad spomenu kovčeg Božji, pade Ilije sa stolice nauznako kod vrata i slomi vrat i umre, jer beše čovek star i težak. On bi sudija Izrailju četrdeset godina.
18 Y aconteció que como él hizo mención del arca de Dios, [Eli] cayó hacia atrás de la silla al lado de la puerta, y quebrósele la cerviz, y murió: porque era hombre viejo y pesado. Y había juzgado á Israel cuarenta años.
19 A snaha njegova, žena Finesova, beše trudna i na tom doba, pa čuvši glas da je kovčeg Božji otet i da joj je poginuo svekar i muž, savi se i porodi, jer joj dođoše bolovi.
19 Y su nuera, la mujer de Phinees, que estaba preñada, cercana al parto, oyendo el rumor que el arca de Dios era tomada, y muertos su suegro y su marido, encorvóse y parió; porque sus dolores se habían ya derramado por ella.
20 I kad umiraše, rekoše joj koje stajahu kod nje: Ne boj se, rodila si sina. Ali ona ne odgovori, niti hajaše za to.
20 Y al tiempo que se moría, decíanle las que estaban junto á ella: No tengas temor, porque has parido un hijo. Mas ella no respondió, ni paró mientes.
21 Nego detetu nade ime Ihavod govoreći: Otide slava od Izrailja; jer kovčeg Božji bi otet, i svekar joj i muž pogiboše.
21 Y llamó al niño Ichâbod, diciendo: ¡Traspasada es la gloria de Israel! por el arca de Dios que fué tomada, y porque era muerto su suegro, y su marido.
22 Zato reče: Otide slava od Izrailja; jer bi otet kovčeg Božji.
22 Dijo pues: Traspasada es la gloria de Israel: porque el arca de Dios fué tomada.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Hophni

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who treated the LORD's offering with contempt and died the same day as his brother Phinehas when the ark of God was captured.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

  • Ichabod

    Grandson of Eli

    Born as his mother died after hearing the ark was captured, he was named Ichabod, meaning the glory has departed from Israel.

    Cited in the guide: 1 Samuel 4:21; 1 Samuel 14:3

  • Phinehas

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who died on the day the ark of God was captured; his wife died in childbirth after naming their son Ichabod.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

Cross references (20)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 1 Samuel 29:1; 1 Samuel 7:12; 1 Samuel 5:1; Joshua 12:18; 1 Kings 20:30
  2. 2 Lamentations 3:40; Psalm 44:9–10; Joshua 7:12; 1 Samuel 17:8; Joshua 7:5–8
  3. 3 2 Timothy 3:5; Numbers 10:35; Numbers 31:6; 1 Corinthians 10:1–5; 2 Samuel 15:25
  4. 4 2 Samuel 6:2; Psalm 80:1; Numbers 7:89; Psalm 99:1; 2 Kings 19:15
  5. 5 Joshua 6:5; Job 20:5; Jeremiah 7:4; Joshua 6:20; Judges 15:14
  6. 6 Exodus 32:17–18
  7. 7 Exodus 15:14–16; Exodus 14:25; Deuteronomy 32:30
  8. 8 Psalm 78:43–51; Exodus 7:5; Exodus 9:14
  9. 9 1 Corinthians 16:13; Judges 13:1; Ephesians 6:10–11; 2 Samuel 10:12; Isaiah 33:1
  10. 10 1 Samuel 4:2; 2 Kings 14:12; Deuteronomy 28:25; Leviticus 26:17; Psalm 78:60–64
  11. 11 1 Samuel 2:34; Psalm 78:64; Isaiah 3:11; 1 Samuel 2:32; Psalm 78:60–61
  12. 12 Joshua 7:6; 2 Samuel 15:32; 2 Samuel 1:2; Nehemiah 9:1; Job 2:12
  13. 13 1 Samuel 1:9; 1 Samuel 4:18; Psalm 79:1–8; Psalm 26:8; Nehemiah 1:3–4
  14. 15 1 Samuel 3:2; Psalm 90:10; Genesis 27:1; 1 Kings 14:4
  15. 16 2 Samuel 1:4; Joshua 7:19; 1 Samuel 3:6
  16. 17 1 Samuel 3:11; 1 Samuel 4:10–11
  17. 18 1 Samuel 4:21–22; 1 Peter 4:17–18; Psalm 69:9; 1 Samuel 4:13; Lamentations 2:15–19
  18. 20 Psalm 77:2; John 16:21; Genesis 35:17–18
  19. 21 Psalm 26:8; Psalm 78:61; Jeremiah 2:11; Psalm 78:64; Hosea 9:12
  20. 22 John 2:17; Psalm 137:5–6

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 4:10 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm LXXVIII)

    But doubtless he is commemorating the doing of that thing, when they were conquered by the Philistines in the time of Heli the priest, and the Ark of the Lord was taken, and with great slaughter they were laid low. This it is that he speaketh of.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)