Skip to the text

Exodus · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Exodus 19 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Prvog dana trećeg meseca, pošto izađoše sinovi Izrailjevi iz Misira, tog dana dođoše u pustinju sinajsku.
1 AL mes tercero de la salida de los hijos de Israel de la tierra de Egipto, en aquel día vinieron al desierto de Sinaí.
2 Krenuvši se iz Rafidina dođoše u pustinju sinajsku, i stadoše u logor u pustinji, a logor načiniše Izrailjci onde pod gorom.
2 Porque partieron de Rephidim, y llegaron al desierto de Sinaí, y asentaron en el desierto; y acampó allí Israel delante del monte.
3 I Mojsije izađe na goru k Bogu; i povika mu Gospod s gore govoreći: Ovako kaži domu Jakovljevom, i reci sinovima Izrailjevim:
3 Y Moisés subió á Dios; y Jehová lo llamó desde el monte, diciendo: Así dirás á la casa de Jacob, y denunciarás á los hijos de Israel:
4 Videli ste šta sam učinio Misircima i kako sam vas kao na krilima orlovim nosio i doveo vas k sebi.
4 Vosotros visteis lo que hice á los Egipcios, y cómo os tomé sobre alas de águilas, y os he traído á mí.
5 A sada ako dobro uzaslušate glas moj i uščuvate zavet moj, bićete moje blago mimo sve narode, premda je moja sva zemlja.
5 Ahora pues, si diereis oído á mi voz, y guardareis mi pacto, vosotros seréis mi especial tesoro sobre todos los pueblos; porque mía es toda la tierra.
6 I bićete mi carstvo svešteničko i narod svet. To su reči koje ćeš kazati sinovima Izrailjevim.
6 Y vosotros seréis mi reino de sacerdotes, y gente santa. Estas son las palabras que dirás á los hijos de Israel.
7 A Mojsije dođe i sazva starešine narodne; i kaza im sve ove reči koje mu Gospod zapovedi.
7 Entonces vino Moisés, y llamó á los ancianos del pueblo, y propuso en presencia de ellos todas estas palabras que Jehová le había mandado.
8 A sav narod odgovori složno i reče: Šta je god kazao Gospod činićemo. I Mojsije javi Gospodu reči narodne.
8 Y todo el pueblo respondió á una, y dijeron: Todo lo que Jehová ha dicho haremos. Y Moisés refirió las palabras del pueblo á Jehová.
9 A Gospod reče Mojsiju: Evo, ja ću doći k tebi u gustom oblaku, da narod čuje kad ti stanem govoriti i da ti veruje do veka. Jer Mojsije beše javio Gospodu reči narodne.
9 Y Jehová dijo á Moisés: He aquí, yo vengo á ti en una nube espesa, para que el pueblo oiga mientras yo hablo contigo, y también para que te crean para siempre. Y Moisés denunció las palabras del pueblo á Jehová.
10 I reče Gospod Mojsiju: Idi k narodu, i osveštaj ih danas i sutra, i neka operu haljine svoje;
10 Y Jehová dijo á Moisés: Ve al pueblo, y santifícalos hoy y mañana, y laven sus vestidos;
11 i neka budu gotovi za treći dan, jer će u treći dan sići Gospod na goru sinajsku pred svim narodom.
11 Y estén apercibidos para el día tercero, porque al tercer día Jehová descenderá, á ojos de todo el pueblo, sobre el monte de Sinaí.
12 A postavićeš narodu među unaokolo, i reći ćeš: Čuvajte se da ne stupite na goru i da se ne dotaknete kraja njenog; šta se god dotakne gore, poginuće;
12 Y señalarás término al pueblo en derredor, diciendo: Guardaos, no subáis al monte, ni toquéis á su término: cualquiera que tocare el monte, de seguro morirá:
13 toga da se niko ne dotakne rukom, nego kamenjem da se zaspe ili da se ustreli, bilo živinče ili čovek, da ne ostane u životu. Kad rog zatrubi otežući onda neka pođu na goru.
13 No le tocará mano, mas será apedreado ó asaeteado; sea animal ó sea hombre, no vivirá. En habiendo sonado largamente la bocina, subirán al monte.
14 I Mojsije siđe s gore k narodu; i osvešta narod, i opraše haljine svoje.
14 Y descendió Moisés del monte al pueblo, y santificó al pueblo; y lavaron sus vestidos.
15 I reče narodu: Budite gotovi za treći dan, i ne ležite sa ženama.
15 Y dijo al pueblo: Estad apercibidos para el tercer día; no lleguéis á mujer.
16 A treći dan kad bi ujutru, gromovi zagrmeše i munje zasevaše, i posta gust oblak na gori, i zatrubi truba veoma jako, da zadrhta sav narod koji beše u logoru.
16 Y aconteció al tercer día cuando vino la mañana, que vinieron truenos y relámpagos, y espesa nube sobre el monte, y sonido de bocina muy fuerte; y estremecióse todo el pueblo que estaba en el real.
17 Tada Mojsije izvede narod iz logora pred Boga, i stadoše ispod gore.
17 Y Moisés sacó del real al pueblo á recibir á Dios; y pusiéronse á lo bajo del monte.
18 A gora se sinajska sva dimiše, jer siđe na nju Gospod u ognju; i dim se iz nje podizaše kao dim iz peći, i sva se gora tresla veoma.
18 Y todo el monte de Sinaí humeaba, porque Jehová había descendido sobre él en fuego: y el humo de él subía como el humo de un horno, y todo el monte se estremeció en gran manera.
19 I truba sve jače trubljaše, i Mojsije govoraše a Bog mu odgovaraše glasom.
19 Y el sonido de la bocina iba esforzándose en extremo: Moisés hablaba, y Dios le respondía en voz.
20 I Gospod sišavši na goru sinajsku, na vrh gore, pozva Mojsija na vrh gore; i izađe Mojsije.
20 Y descendió Jehová sobre el monte de Sinaí, sobre la cumbre del monte: y llamó Jehová á Moisés á la cumbre del monte, y Moisés subió.
21 A Gospod reče Mojsiju: Siđi, opomeni narod da ne prestupe međe da vide Gospoda, da ne bi izginuli od mene.
21 Y Jehová dijo á Moisés: Desciende, requiere al pueblo que no traspasen el término por ver á Jehová, porque caerá multitud de ellos.
22 I sami sveštenici, koji pristupaju ka Gospodu, neka se osveštaju, da ih ne bi pobio Gospod.
22 Y también los sacerdotes que se llegan á Jehová, se santifiquen, porque Jehová no haga en ellos estrago.
23 A Mojsije reče Gospodu: Neće moći narod izaći na goru sinajsku, jer si nas Ti opomenuo rekavši: Načini među gori i osveštaj je.
23 Y Moisés dijo á Jehová: El pueblo no podrá subir al monte de Sinaí, porque tú nos has requerido diciendo: Señala términos al monte, y santifícalo.
24 A Gospod mu reče: Idi, siđi, pa onda dođi ti i Aron s tobom; a sveštenici i narod neka ne prestupe međe da se popnu ka Gospodu, da ih ne bi pobio.
24 Y Jehová le dijo: Ve, desciende, y subirás tú, y Aarón contigo: mas los sacerdotes y el pueblo no traspasen el término por subir á Jehová, porque no haga en ellos estrago.
25 I siđe Mojsije k narodu, i kaza im.
25 Entonces Moisés descendió al pueblo, y habló con ellos.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Aaron

    First high priest

    Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.

    Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34

Places

  • Mount Sinai

    Today: Sinai Peninsula (traditional site)

    The location is strongly debated — traditional Jebel Musa in the southern Sinai Peninsula is only one of several proposals (approximate location). It is where the Law was given.

    Cited in the guide: Exodus 19:20; Exodus 3:1; Exodus 24:12

Cross references (24)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Exodus 16:1; Exodus 12:6; Exodus 12:2; Numbers 33:15; Leviticus 23:16–18
  2. 2 Exodus 3:1; Exodus 17:1; Exodus 3:12; Exodus 17:8; Exodus 18:5
  3. 3 Exodus 3:4; Deuteronomy 5:5–31; Acts 7:38; Exodus 24:15–18; Exodus 20:21
  4. 4 Deuteronomy 32:11–12; Isaiah 63:9; Isaiah 40:31; Deuteronomy 29:2; Revelation 12:14
  5. 5 Deuteronomy 14:2; Deuteronomy 7:6; Deuteronomy 26:18; Exodus 15:26; Malachi 3:17
  6. 6 Revelation 5:10; 1 Peter 2:9; 1 Peter 2:5; Deuteronomy 7:6; Revelation 1:6
  7. 7 Exodus 4:29–30; Exodus 3:16; 1 Corinthians 15:1
  8. 8 Exodus 24:7; Exodus 24:3; Joshua 24:24; Nehemiah 10:29; Deuteronomy 5:27–29
  9. 9 Deuteronomy 4:36; Exodus 19:16; Exodus 24:15–16; Psalm 97:2; Matthew 17:5
  10. 10 Hebrews 10:22; Leviticus 11:44–45; Genesis 35:2; Leviticus 11:25; Numbers 8:21
  11. 11 Exodus 19:16; John 3:13; Exodus 34:5; Deuteronomy 33:2; Exodus 19:18
  12. 12 Hebrews 12:20–21; Joshua 3:4; Exodus 19:21; Deuteronomy 4:9; Exodus 10:28
  13. 13 Exodus 19:16; 1 Thessalonians 4:16; Hebrews 12:20; Leviticus 20:15–16; Exodus 19:19
  14. 14 Exodus 19:10
  15. 15 1 Corinthians 7:5; Exodus 19:11; 1 Samuel 21:4–5; Joel 2:16; Zechariah 6:3
  16. 16 Hebrews 12:18–19; Psalm 18:11–14; Revelation 4:1; Hebrews 12:21; Revelation 4:5
  17. 17 Deuteronomy 4:10; Deuteronomy 5:5
  18. 18 Judges 5:5; Psalm 144:5; Revelation 15:8; Exodus 3:2; Genesis 19:28
  19. 19 Psalm 81:7; Exodus 19:16; Nehemiah 9:13; Hebrews 12:21; Exodus 19:13
  20. 20 Nehemiah 9:13; Exodus 24:18; Exodus 34:4; Exodus 24:12–13; Exodus 19:11
  21. 21 1 Samuel 6:19; Exodus 3:5; Hebrews 12:28–29; Exodus 19:12–13; Exodus 3:3
  22. 22 Exodus 24:5; 2 Samuel 6:6–8; Exodus 19:14–15; Acts 5:5; 1 Chronicles 13:9–11
  23. 23 Exodus 19:12; Joshua 3:4–5
  24. 24 Hebrews 4:16; Hebrews 12:18–25; Hebrews 12:29; John 1:17; Galatians 3:10–11

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 19:8 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm LXXVIII)

    When they were bending and shooting bows, they did also utter the words of most forward promise, saying, "Whatsoever things the Lord our God hath spoken we will do, and we will hear." "They have been turned back in the day of war:" because the promise of obedience not hearing but temptation doth prove.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)

  2. Quotes verse 19:13 Gregory of Nazianzus, Theological Orations (The Fifth Theological Oration)

    For the Word is not stoned, but casts stones when He pleases; and uses a sling against wild beasts--that is, words--approaching the Mount in an unholy way.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)