Judith 16 Clementine Vulgate
Judith is not in RV1909.
1 Tunc cantavit canticum hoc Domino Judith, dicens:
·
2 [Incipite Domino in tympanis; cantate Domino in cymbalis; modulamini illi psalmum novum: exaltate, et invocate nomen ejus.
·
3 Dominus conterens bella, Dominus nomen est illi.
·
4 Qui posuit castra sua in medio populi sui, ut eriperet nos de manu omnium inimicorum nostrorum.
·
5 Venit Assur ex montibus ab aquilone in multitudine fortitudinis suæ: cujus multitudo obturavit torrentes, et equi eorum cooperuerunt valles.
·
6 Dixit se incensurum fines meos, et juvenes meos occisurum gladio; infantes meos dare in prædam, et virgines in captivitatem.
·
7 Dominus autem omnipotens nocuit eum, et tradidit eum in manus feminæ, et confodit eum.
·
8 Non enim cecidit potens eorum a juvenibus, nec filii Titan percusserunt eum, nec excelsi gigantes opposuerunt se illi: sed Judith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit eum.
·
9 Exuit enim se vestimento viduitatis, et induit se vestimento lætitiæ in exultatione filiorum Israël.
·
10 Unxit faciem suam unguento, et colligavit cincinnos suos mitra; accepit stolam novem ad decipiendum illum.
·
11 Sandalia ejus rapuerunt oculos ejus; pulchritudo ejus captivam fecit animam ejus: amputavit pugione cervicem ejus.
·
12 Horruerunt Persæ constantiam ejus, et Medi audaciam ejus.
·
13 Tunc ululaverunt castra Assyriorum, quando apparuerunt humiles mei, arescentes in siti.
·
14 Filii puellarum compunxerunt eos, et sicut pueros fugientes occiderunt eos: perierunt in prælio a facie Domini Dei mei.
·
15 Hymnum cantemus Domino; hymnum novum cantemus Deo nostro.
·
16 Adonai Domine, magnus es tu, et præclarus in virtute tua: et quem superare nemo potest.
·
17 Tibi serviat omnis creatura tua, quia dixisti, et facta sunt; misisti spiritum tuum, et creata sunt: et non est qui resistat voci tuæ.
·
18 Montes a fundamentis movebuntur cum aquis; petræ, sicut cera, liquescent ante faciem tuam.
·
19 Qui autem timent te, magni erunt apud te per omnia.
·
20 Væ genti insurgenti super genus meum: Dominus enim omnipotens vindicabit in eis; in die judicii visitabit illos.
·
21 Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum, ut urantur et sentiant usque in sempiternum.]
·
22 Et factum est post hæc, omnis populus post victoriam venit in Jerusalem adorare Dominum: et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota, et repromissiones suas.
·
23 Porro Judith universa vasa bellica Holofernis, quæ dedit illi populus, et conopeum quod ipsa sustulerat de cubili ipsius, obtulit in anathema oblivionis.
·
24 Erat autem populus jucundus secundum faciem sanctorum: et per tres menses gaudium hujus victoriæ celebratum est cum Judith.
·
25 Post dies autem illos, unusquisque rediit in domum suam: et Judith magna facta est in Bethulia, et præclarior erat universæ terræ Israël.
·
26 Erat enim virtuti castitas adjuncta, ita ut non cognosceret virum omnibus diebus vitæ suæ, ex quo defunctus est Manasses vir ejus.
·
27 Erat autem, diebus festis, procedens cum magna gloria.
·
28 Mansit autem in domo viri sui annos centum quinque, et dimisit abram suam liberam: et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethulia.
·
29 Luxitque illam omnis populus diebus septem.
·
30 In omni autem spatio vitæ ejus non fuit qui perturbaret Israël, et post mortem ejus annis multis.
·
31 Dies autem victoriæ hujus festivitatis ab Hebræis in numero sanctorum dierum accipitur, et colitur a Judæis ex illo tempore usque in præsentem diem.
·