Skip to the text

Romans · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

Romans 14 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

Leer en español
About Slavonic
  • Orthodox
  • OT: Septuagint (Greek)
  • NT: Byzantine text
  • Orthodox
  • Formal (word for word)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (digital edition; the text is public domain)

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)
PT1904 Patriarchal Text 1904 (accented, eBible edition)
1 И҆знемога́ющаго же въ вѣ́рѣ прїе́млите, не въ сомнѣ́нїе помышле́нїи.
1 Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.
2 Ѻ҆́въ бо вѣ́рꙋетъ ꙗ҆́сти всѧ̑, а҆ и҆знемога́ѧй ѕє́лїѧ (да) ꙗ҆́стъ.
2 ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει.
3 Ꙗ҆ды́й не ꙗ҆дꙋ́щагѡ да не ᲂу҆корѧ́етъ: и҆ не ꙗ҆ды́й ꙗ҆дꙋ́щагѡ да не ѡ҆сꙋжда́етъ: бг҃ъ бо є҆го̀ прїѧ́тъ.
3 ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο.
4 Ты̀ кто̀ є҆сѝ сꙋдѧ́й чꙋжде́мꙋ рабꙋ̀; Своемꙋ̀ гдⷭ҇еви стои́тъ, и҆лѝ па́даетъ. Ста́нетъ же, си́ленъ бо є҆́сть бг҃ъ поста́вити є҆го̀.
4 σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.
5 Ѻ҆́въ ᲂу҆́бѡ разсꙋжда́етъ де́нь чрез̾ де́нь, ѻ҆́въ же сꙋ́дитъ на всѧ́къ де́нь. Кі́иждо свое́ю мы́слїю да и҆звѣствꙋ́етсѧ.
5 ὃς μὲν κρίνει ἡμέραν παρ᾽ ἡμέραν, ὃς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν. ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοῒ πληροφορείσθω.
6 Мꙋ́дрствꙋѧй де́нь, гдⷭ҇еви мꙋ́дрствꙋетъ: и҆ не мꙋ́дрствꙋѧй де́нь, гдⷭ҇еви не мꙋ́дрствꙋетъ. Ꙗ҆ды́й, гдⷭ҇еви ꙗ҆́стъ, благодари́тъ бо бг҃а: и҆ не ꙗ҆ды́й, гдⷭ҇еви не ꙗ҆́стъ, и҆ благодари́тъ бг҃а.
6 ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν Κυρίῳ φρονεῖ, καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν Κυρίῳ οὐ φρονεῖ. καὶ ὁ ἐσθίων Κυρίῳ ἐσθίει· εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ Θεῷ· καὶ ὁ μὴ ἐσθίων Κυρίῳ οὐκ ἐσθίει, καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ.
7 Никто́же бо на́съ себѣ̀ живе́тъ, и҆ никто́же себѣ̀ ᲂу҆мира́етъ:
7 οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει·
8 а҆́ще бо живе́мъ, гдⷭ҇еви живе́мъ, а҆́ще же ᲂу҆мира́емъ, гдⷭ҇еви ᲂу҆мира́емъ: а҆́ще ᲂу҆̀бо живе́мъ, а҆́ще ᲂу҆мира́емъ, гдⷭ҇ни є҆смы̀.
8 ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν. ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν.
9 На сїе́ бо хрⷭ҇то́съ и҆ ᲂу҆́мре и҆ воскр҃се и҆ ѡ҆живѐ, да и҆ ме́ртвыми и҆ живы́ми ѡ҆блада́етъ.
9 εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς καὶ ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ ἔζησεν, ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ.
10 Ты́ же почто̀ ѡ҆сꙋжда́еши бра́та твоего̀, и҆лѝ ты̀ что̀ ᲂу҆ничижа́еши бра́та твоего̀; Вси́ бо предста́немъ сꙋди́щꙋ хрⷭ҇то́вꙋ.
10 Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου; πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ.
11 Пи́сано бо є҆́сть: живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ покло́нитсѧ всѧ́ко колѣ́но, и҆ всѧ́къ ѧ҆зы́къ и҆сповѣ́стсѧ бг҃ови.
11 γέγραπται γάρ· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ.
12 Тѣ́мже ᲂу҆̀бо кі́йждо на́съ ѡ҆ себѣ̀ сло́во да́стъ бг҃ꙋ.
12 ἄρα οὖν ἕκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Θεῷ.
13 Не ктомꙋ̀ ᲂу҆̀бо дрꙋ́гъ дрꙋ́га ѡ҆сꙋжда́емъ, но сїѐ па́че сꙋди́те, є҆́же не полага́ти претыка́нїѧ бра́тꙋ и҆лѝ собла́зна.
13 Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν, ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον, τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον.
14 Вѣ́мъ и҆ и҆звѣще́нъ є҆́смь ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, ꙗ҆́кѡ ничто́же скве́рно са́мо собо́ю: то́чїю помышлѧ́ющемꙋ что̀ скве́рно бы́ти, ѻ҆́номꙋ скве́рно є҆́сть.
14 οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ ὅτι οὐδὲν κοινὸν δι᾽ αὐτοῦ· εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ τι κοινὸν εἶναι, ἐκείνῳ κοινόν.
15 А҆́ще же бра́шна ра́ди бра́тъ тво́й скорби́тъ, ᲂу҆жѐ не по любвѝ хо́диши: не бра́шномъ твои́мъ того̀ погꙋблѧ́й, за него́же хрⷭ҇то́съ ᲂу҆́мре.
15 εἰ δὲ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς. μὴ τῷ βρώματί σου ἐκεῖνον ἀπόλλυε, ὑπὲρ οὗ Χριστὸς ἀπέθανε.
16 Да не хꙋли́тсѧ ᲂу҆̀бо ва́ше бл҃го́е.
16 μὴ βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τὸ ἀγαθόν.
17 Нѣ́сть бо црⷭ҇тво бж҃їе бра́шно и҆ питїѐ, но пра́вда и҆ ми́ръ и҆ ра́дость ѡ҆ дс҃ѣ ст҃ѣ.
17 οὐ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ·
18 И҆́же бо си́ми слꙋ́житъ хрⷭ҇то́ви, бл҃гоꙋго́денъ є҆́сть бг҃ови и҆ и҆скꙋ́сенъ человѣ́кѡмъ.
18 ὁ γὰρ ἐν τούτοις δουλεύων τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ Θεῷ καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις.
19 Тѣ́мже ᲂу҆̀бо ми́ръ возлю́бимъ и҆ ꙗ҆̀же къ созида́нїю дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ.
19 ἄρα οὖν τὰ τῆς εἰρήνης διώκωμεν καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους.
20 Не бра́шна ра́ди разорѧ́й дѣ́ло бж҃їе. Всѧ̑ бо чи̑ста, но ѕло̀ человѣ́кꙋ претыка́нїемъ ꙗ҆дꙋ́щемꙋ:
20 μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ. πάντα μὲν καθαρά, ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι.
21 добро̀ не ꙗ҆́сти мѧ́съ, нижѐ пи́ти вїна̀, ни ѡ҆ не́мже бра́тъ тво́й претыка́етсѧ и҆лѝ соблазнѧ́етсѧ и҆лѝ и҆знемога́етъ.
21 καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει ἢ σκανδαλίζεται ἢ ἀσθενεῖ.
22 Ты̀ вѣ́рꙋ и҆́маши; ѡ҆ себѣ̀ са́мъ и҆мѣ́й пред̾ бг҃омъ. Бл҃же́нъ не ѡ҆сꙋжда́ѧй себѐ, ѡ҆ не́мже и҆скꙋша́етсѧ.
22 σὺ πίστιν ἔχεις; κατὰ σεαυτὸν ἔχε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει.
23 А҆ сомнѧ́ѧйсѧ, а҆́ще ꙗ҆́стъ, ѡ҆сꙋжда́етсѧ, занѐ не ѿ вѣ́ры: всѧ́ко же, є҆́же не ѿ вѣ́ры, грѣ́хъ є҆́сть.
23 ὁ δὲ διακρινόμενος ἐὰν φάγῃ, κατακέκριται, ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως· πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν.
24 Могꙋ́щемꙋ же ва́съ ᲂу҆тверди́ти по бл҃говѣствова́нїю моемꙋ̀ и҆ проповѣ́данїю і҆и҃съ хрⷭ҇то́вꙋ, по ѿкрове́нїю та́йны, лѣ́ты вѣ́чными ᲂу҆молча́нныѧ,
24 Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου,
25 ꙗ҆́вльшїѧсѧ же нн҃ѣ, писа̑нїи прⷪ҇ро́ческими, по повелѣ́нїю вѣ́чнагѡ бг҃а, въ послꙋша́нїе вѣ́ры во всѣ́хъ ꙗ҆зы́цѣхъ позна́вшїѧсѧ,
25 φανερωθέντος δὲ νῦν, διά τε γραφῶν προφητικῶν κατ᾽ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοὴν πίστεως εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος,
26 є҆ди́номꙋ премⷣромꙋ бг҃ꙋ, і҆и҃сомъ хрⷭ҇то́мъ, є҆мꙋ́же сла́ва во вѣ́ки. А҆ми́нь.
26 μόνῳ σοφῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
Cross references (23)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Romans 15:1; 1 Corinthians 8:7–13; 1 Corinthians 9:22; Romans 15:7; Romans 14:21
  2. 2 1 Timothy 4:4; Proverbs 15:17; Romans 14:14; Galatians 2:12; Romans 14:22–23
  3. 3 Romans 14:10; Colossians 2:16–17; Luke 18:9; Romans 14:13; 1 Corinthians 10:29–30
  4. 4 James 4:11–12; Romans 9:20; Romans 8:31–39; Jude 24; 1 Corinthians 4:4–5
  5. 5 Colossians 2:16–17; Galatians 4:9–10; Romans 14:23; 1 Corinthians 8:7; 1 John 3:19–21
  6. 6 1 Corinthians 10:30–31; 1 Timothy 4:3–5; John 6:28; Matthew 14:19; Isaiah 58:5
  7. 7 1 Peter 4:2; 2 Corinthians 5:15; 1 Corinthians 6:19–20; Titus 2:14; 1 Thessalonians 5:10
  8. 8 Philippians 1:20; 1 Thessalonians 5:10; Acts 21:13; 1 Corinthians 15:23; Revelation 14:13
  9. 9 Revelation 1:18; Luke 24:26; Hebrews 12:2; John 5:22–23; Ephesians 1:20–23
  10. 10 2 Corinthians 5:10; Ecclesiastes 12:14; 1 Corinthians 4:5; Romans 2:16; Romans 14:3–4
  11. 11 Isaiah 45:22–25; Philippians 2:10–11; Psalm 72:11; Romans 10:9; Matthew 10:32
  12. 12 Matthew 12:36; 1 Peter 4:5; Matthew 16:27; Galatians 6:5; Ecclesiastes 11:9
  13. 13 2 Corinthians 6:3; 1 Corinthians 8:9–13; James 4:11; Luke 17:2; Romans 16:17
  14. 14 Titus 1:15; 1 Timothy 4:4; Romans 14:2; 1 Corinthians 8:7; Acts 10:14–15
  15. 15 1 Corinthians 8:11–12; Galatians 5:13; Philippians 2:2–4; Romans 14:20; 1 Corinthians 8:1
  16. 16 1 Corinthians 10:29–30; Romans 12:17; 1 Thessalonians 5:22; 2 Corinthians 8:20–21
  17. 17 Matthew 6:33; Romans 15:13; 1 Corinthians 4:20; 1 Corinthians 8:8; Galatians 5:22
  18. 18 2 Corinthians 8:21; 1 Peter 2:5; 1 Peter 2:20; 2 Corinthians 5:11; 1 Thessalonians 1:3–4
  19. 19 Romans 12:18; Ephesians 4:29; Psalm 34:14; Romans 15:2; Hebrews 12:14
  20. 20 Romans 14:14–15; Matthew 18:6; Titus 1:15; Acts 10:15; 1 Corinthians 10:31–33
  21. 21 1 Corinthians 8:13; Romans 14:13; Romans 15:1–2; Luke 17:1–2; Matthew 16:23
  22. 22 1 John 3:21; Romans 14:5; James 3:13; Galatians 6:1; Romans 14:23
  23. 23 Hebrews 11:6; Titus 1:15; 1 Corinthians 8:7; 1 Corinthians 11:29–31; Romans 14:5

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Commentary 14:1 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XXV)

    I Am aware that to most what is here said is a difficulty. And therefore I must first give the subject of the whole of this passage, and what he wishes to correct in writing this. What does he wish to correct then?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Quotes verse 14:10–12 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Quotes verse 14:9 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XVII)

    … hath raised Him from the dead, thou shall be saved." And he renders the reason why the Son of God did these things, saying, "For to this end Christ both lived, and died, and revived, that He might rule over the living and the dead." And again, writing to the Corinthians, he declares, "But we preach Christ Jesus crucified;" and …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Quotes verse 14:1 Augustine of Hippo, Confessions (Book VIII, Chapter XI)

    This it was, verily, "Him that is weak in the faith, receive ye;" which he applied to himself, and discovered to me.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Quotes verse 14:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIII)

    Because Paul also saith this selfsame thing: or rather, there too it is Christ, speaking by Paul, and saying, "Why dost thou judge thy brother?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)