1 И҆ призва̀ тѡві́тъ тѡві́ю сы́на своего̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: промы́сли, ча́до мздꙋ̀ человѣ́кꙋ ходи́вшемꙋ съ тобо́ю: и҆ приложи́ти є҆мꙋ̀ подоба́етъ. 2 И҆ речѐ: ѻ҆́тче, не бꙋ́дꙋ ѡ҆би́жденъ да́въ є҆мꙋ̀ по́лъ, ꙗ҆̀же принесо́хъ, 3 поне́же приведѐ мѧ̀ тебѣ̀ здра́ва и҆ женꙋ̀ мою̀ и҆сцѣлѝ, и҆ сребро̀ моѐ принесѐ, и҆ тебѐ та́кожде ᲂу҆врачева̀. 4 И҆ речѐ ста́рецъ: пра́ведно є҆́сть є҆мꙋ̀. 5 И҆ призва̀ а҆́гг҃ла и҆ речѐ є҆мꙋ̀: возмѝ по́лъ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же принесо́сте, и҆ пойдѝ здра́въ. 6 Тогда̀ призва́въ ѻ҆бои́хъ та́йнѡ, речѐ и҆́ма: блгⷭ҇ви́те бг҃а и҆ томꙋ̀ и҆сповѣ́дайтесѧ, и҆ вели́чїе дади́те є҆мꙋ̀, и҆ и҆сповѣ́дайтесѧ є҆мꙋ̀ пред̾ всѣ́ми живꙋ́щими ѡ҆ си́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ съ ва́ма: добро̀ є҆́же блгⷭ҇ви́ти бг҃а и҆ возноси́ти и҆́мѧ є҆гѡ̀, словеса̀ дѣ́лъ бж҃їихъ благоче́стно сказꙋ́юще: и҆ да не лѣните́сѧ и҆сповѣ́датисѧ є҆мꙋ̀: 7 та́йнꙋ царе́вꙋ добро̀ храни́ти, дѣла́ же бж҃їѧ ѿкрыва́ти сла́внѡ: добро̀ твори́те, и҆ ѕло̀ не ѡ҆брѧ́щетъ вы̀: 8 бла́го моли́тва съ посто́мъ и҆ ми́лостынею и҆ пра́вдою: бла́го ма́лое съ пра́вдою, не́жели мно́го съ непра́вдою: добро̀ твори́ти ми́лостыню, не́жели сокро́виществовати зла́то, 9 ми́лостынѧ бо ѿ сме́рти и҆збавлѧ́етъ и҆ та́ѧ ѡ҆чища́етъ всѧ́къ грѣ́хъ: творѧ́щїи ми́лѡстыни и҆ пра̑вды и҆спо́лнѧтсѧ жи́зни, 10 согрѣша́ющїи же вразѝ сꙋ́ть своегѡ̀ живота̀: 11 не ᲂу҆таю̀ ѿ ва́съ всѧ́кагѡ словесѐ, рѣ́хъ бо: та́йнꙋ царе́вꙋ храни́ти добро̀, дѣла́ же бж҃їѧ ѿкрыва́ти сла́внѡ: 12 и҆ нн҃ѣ, є҆гда̀ моли́лсѧ є҆сѝ ты̀ и҆ невѣ́стка твоѧ̀ са́рра, а҆́зъ приноша́хъ па́мѧть моли́твы ва́шеѧ пред̾ ст҃а́го, и҆ є҆гда̀ погреба́лъ є҆сѝ мє́ртвыѧ, подо́бнѣ присꙋ́тствовахъ тебѣ̀, 13 и҆ є҆гда̀ не лѣни́лсѧ є҆сѝ воста́ти и҆ ѡ҆ста́вити ѡ҆бѣ́дъ тво́й, да ѿше́дъ покры́еши ме́ртваго, не ᲂу҆таи́лсѧ є҆сѝ менє̀ благотворѧ́й, но съ тобо́ю бѣ́хъ: 14 и҆ нн҃ѣ посла́ мѧ бг҃ъ и҆сцѣли́ти тѧ̀ и҆ невѣ́сткꙋ твою̀ са́ррꙋ: 15 а҆́зъ є҆́смь рафаи́лъ, є҆ди́нъ ѿ седмѝ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лѡвъ, и҆̀же прино́сѧтъ мѡли́твы ст҃ы́хъ и҆ вхо́дѧтъ пред̾ сла́вꙋ ст҃а́гѡ. 16 И҆ смѧто́стасѧ ѻ҆́ба и҆ падо́ста на лицѐ, занѐ ᲂу҆боѧ́стасѧ. 17 И҆ речѐ и҆́ма: не бо́йтесѧ, ꙗ҆́кѡ ми́ръ ва́ма бꙋ́детъ, бг҃а же благослови́те во вѣ́къ: 18 ꙗ҆́кѡ не свое́ю сѝ благода́тїю, но во́лею бг҃а на́шегѡ прїидо́хъ, сегѡ̀ ра́ди благослови́те є҆го̀ во вѣ́къ: 19 всѧ̑ дни̑ ꙗ҆влѧ́хсѧ ва́ма, и҆ не ꙗ҆до́хъ, нижѐ пи́хъ, но видѣ́нїе вы̀ зрѧ́сте: 20 и҆ нн҃ѣ и҆сповѣ́дайтесѧ бг҃ꙋ, занѐ восхождꙋ̀ къ посла́вшемꙋ мѧ̀, и҆ напиши́те всѧ̑, ꙗ҆̀же соверши́шасѧ, въ кни́гꙋ. 21 И҆ воста́ста и҆ не ктомꙋ̀ ви́дѣста є҆го̀: 22 и҆ и҆сповѣ́даста дѣла̀ вє́лїѧ и҆ чꙋ̑днаѧ бж҃їѧ, и҆ ка́кѡ ꙗ҆ви́сѧ и҆́ма а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень.
Tobías · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
Tobías 12 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
Notas sobre este texto (3)
- Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
- Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
- Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
When you can do good, defer it not, because "alms delivers from death." Be all of you subject one to another "having your conduct blameless among the Gentiles," that ye may both receive praise for your good works, and the Lord may not be blasphemed through you.