1 Διότι εξεύρομεν ότι εάν η επίγειος οικία του σκηνώματος ημών χαλασθή, έχομεν εκ του Θεού οικοδομήν, οικίαν αχειροποίητον, αιώνιον εν τοις ουρανοίς. 2 Επειδή εν τούτω στενάζομεν, επιποθούντες να επενδυθώμεν το κατοικητήριον ημών το ουράνιον, 3 αν και ενδυθέντες αυτό δεν θέλωμεν ευρεθή γυμνοί. 4 Διότι όσοι είμεθα εν τούτω τω σκηνώματι στενάζομεν υπό το βάρος αυτού· επειδή θέλομεν ουχί να εκδυθώμεν, αλλά να επενδυθώμεν, διά να καταποθή το θνητόν υπό της ζωής. 5 Εκείνος δε, όστις έπλασεν ημάς δι' αυτό τούτο, είναι ο Θεός, όστις και έδωκεν εις ημάς τον αρραβώνα του Πνεύματος. 6 Έχοντες λοιπόν το θάρρος πάντοτε και εξεύροντες ότι ενόσω ενδημούμεν εν τω σώματι αποδημούμεν από του Κυρίου· 7 διότι περιπατούμεν διά πίστεως, ουχί διά της όψεως· 8 θαρρούμεν δε και επιθυμούμεν μάλλον να αποδημήσωμεν από του σώματος και να ενδημήσωμεν προς τον Κύριον. 9 Όθεν και φιλοτιμούμεθα, είτε ενδημούντες είτε αποδημούντες, να ήμεθα ευάρεστοι εις αυτόν. 10 Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν είτε κακόν. 11 Εξεύροντες λοιπόν τον φόβον του Κυρίου, τους μεν ανθρώπους καταπείθομεν, εις τον Θεόν δε είμεθα φανεροί, ελπίζω δε ότι και εις τας συνειδήσεις σας είμεθα φανεροί. 12 Διότι δεν συνιστώμεν πάλιν εαυτούς εις εσάς, αλλά σας δίδομεν αφορμήν καυχήματος υπέρ ημών, διά να έχητε λόγον προς τους καυχωμένους με το πρόσωπον και ουχί με την καρδίαν. 13 Διότι είτε έξω εαυτών είμεθα, διά τον Θεόν είμεθα, είτε έμφρονες είμεθα, διά σας είμεθα. 14 Επειδή η αγάπη του Χριστού συσφίγγει ημάς, διότι κρίνομεν τούτο, ότι εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων, άρα οι πάντες απέθανον· 15 και απέθανεν υπέρ πάντων, διά να μη ζώσι πλέον δι' εαυτούς οι ζώντες, αλλά διά τον αποθανόντα και αναστάντα υπέρ αυτών. 16 Ώστε ημείς από του νυν δεν γνωρίζομεν ουδένα κατά σάρκα· αν δε και εγνωρίσαμεν κατά σάρκα τον Χριστόν, αλλά τώρα πλέον δεν γνωρίζομεν. 17 Όθεν εάν τις ήναι εν Χριστώ είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού, τα πάντα έγειναν νέα. 18 Τα δε πάντα είναι εκ του Θεού, όστις διήλλαξεν ημάς προς εαυτόν διά του Ιησού Χριστού και έδωκεν εις ημάς την διακονίαν της διαλλαγής, 19 δηλονότι ο Θεός ήτο εν τω Χριστώ διαλλάσσων τον κόσμον προς εαυτόν, μη λογαριάζων εις αυτούς τα πταίσματα αυτών, και ενεπιστεύθη εις ημάς τον λόγον της διαλλαγής. 20 Υπέρ του Χριστού λοιπόν είμεθα πρέσβεις, ως εάν σας παρεκάλει ο Θεός δι' ημών· δεόμεθα λοιπόν υπέρ του Χριστού, διαλλάγητε προς τον Θεόν· 21 διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι' αυτού.
2 Corinthians · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
2 Corinthians 5 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Job 19:25–26; 1 John 3:2; 2 Peter 1:13–14; 2 Corinthians 4:7; Hebrews 9:24
- 2 Romans 8:23; 1 Corinthians 15:53–54; Romans 7:24; 2 Corinthians 5:3–4; Philippians 1:23
- 3 Genesis 3:7–11; Revelation 16:15; Revelation 3:18; Exodus 32:25
- 4 1 Corinthians 15:53–54; 2 Corinthians 5:2; Isaiah 25:8; 2 Peter 1:13
- 5 2 Corinthians 1:22; Ephesians 1:13–14; Romans 8:23; Ephesians 4:30; 1 John 3:24
- 6 Philippians 3:20–21; 2 Corinthians 5:1; Hebrews 13:14; Psalm 39:12; Hebrews 11:13
- 7 Hebrews 11:1–27; 2 Corinthians 4:18; Romans 8:24–25; 1 Peter 1:8; Hebrews 10:38
- 8 Philippians 1:20–24; 2 Corinthians 5:6; John 14:3; 1 John 3:2; 2 Corinthians 12:2–3
- 9 Colossians 1:10; 2 Peter 3:14; Romans 14:18; 1 Thessalonians 4:11; 1 Timothy 4:10
- 10 Matthew 16:27; Revelation 22:12; Ecclesiastes 12:14; Ephesians 6:8; Psalm 62:12
- 11 Jude 23; Hebrews 10:31; 2 Timothy 2:24–26; Revelation 20:15; 2 Corinthians 4:1–2
- 12 2 Corinthians 3:1; 2 Corinthians 1:14; Galatians 6:12–14; 2 Corinthians 11:12–16; 2 Corinthians 10:18
- 13 2 Corinthians 11:16–17; 2 Corinthians 12:6; 2 Corinthians 11:1; Romans 12:3; 1 Corinthians 4:10–13
- 14 Galatians 2:20; Romans 14:7–9; Matthew 10:37–38; 1 Peter 1:8; Romans 5:15
- 15 Romans 14:7–9; 1 Peter 4:2–4; 1 Peter 1:14–15; Colossians 3:1; Colossians 3:17
- 16 Colossians 3:11; Philippians 3:7–8; John 6:63; James 2:1–4; James 3:17
- 17 Ezekiel 36:26; Ephesians 4:22–24; Isaiah 43:18–19; John 3:3; Psalm 51:10
- 18 Colossians 1:20–21; Romans 5:10–11; 2 Corinthians 5:19–20; Ephesians 2:16–17; 1 John 4:10
- 19 Isaiah 43:25; Isaiah 44:22; 1 John 4:10; 1 John 2:1–2; 1 Timothy 3:16
- 20 Ephesians 6:20; Luke 14:23; Malachi 2:7; Ezekiel 18:31–32; Luke 10:16
- 21 1 Peter 2:22–24; 1 Peter 3:18; Romans 5:19; Galatians 3:13; 1 Corinthians 1:30
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Again he arouses their zeal because many trials drew on. For it was likely that they, in consequence of his absence, were weaker in respect to this [need]. What then saith he? One ought not to wonder that we suffer affliction; nor to be confounded, for we even reap many gains thereby.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)
If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …
… adorned with works of righteousness, so that the Spirit of God may rest upon us; for this is the wedding garment, of which also the apostle speaks, "Not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up by immortality." But those who have indeed been called to God's supper, yet have not received the …
Those pages contain not the expression of this piety,--the tears of confession, Thy sacrifice, a troubled spirit, "a broken and a contrite heart," the salvation of the people, the espoused city, the earnest of the Holy Ghost, the cup of our redemption.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
… merely, "If he hath ought against thee." For though it be justly, not even in that case oughtest thou to protract the enmity; since Christ also was justly angered with us, yet nevertheless He gave Himself for us to be slain, "not imputing those trespasses." For this cause Paul also, when urging us in another way to reconciliation, said, "Let …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)