1 Τον δε ασθενούντα κατά την πίστιν προσδέχεσθε, ουχί εις φιλονεικίας διαλογισμών. 2 Άλλος μεν πιστεύει ότι δύναται να τρώγη πάντα, ο δε ασθενών τρώγει λάχανα. 3 Ο τρώγων ας μη καταφρονή τον μη τρώγοντα, και ο μη τρώγων ας μη κρίνη τον τρώγοντα· διότι ο Θεός προσεδέχθη αυτόν. 4 Συ τις είσαι όστις κρίνεις ξένον δούλον; εις τον ίδιον αυτού κύριον ίσταται ή πίπτει· θέλει όμως σταθή, διότι ο Θεός είναι δυνατός να στήση αυτόν. 5 Άλλος μεν κρίνει μίαν ημέραν αγιωτέραν παρά άλλην ημέραν, άλλος δε κρίνει ίσην πάσαν ημέραν. Ας ήναι έκαστος πεπληροφορημένος εις τον ίδιον αυτού νούν. 6 Ο παρατηρών την ημέραν παρατηρεί αυτήν διά τον Κύριον, και ο μη παρατηρών την ημέραν διά τον Κύριον δεν παρατηρεί αυτήν. Ο τρώγων διά τον Κύριον τρώγει· διότι ευχαριστεί εις τον Θεόν. Και ο μη τρώγων διά τον Κύριον δεν τρώγει, και ευχαριστεί εις τον Θεόν. 7 Διότι ουδείς εξ ημών ζη δι' εαυτόν και ουδείς αποθνήσκει δι' εαυτόν. 8 Επειδή εάν τε ζώμεν, διά τον Κύριον ζώμεν· εάν τε αποθνήσκωμεν, διά τον Κύριον αποθνήσκομεν. Εάν τε λοιπόν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου είμεθα. 9 Επειδή διά τούτο ο Χριστός και απέθανε και ανέστη και ανέζησε, διά να ήναι Κύριος και νεκρών και ζώντων. 10 Συ δε διά τι κρίνεις τον αδελφόν σου; ή και συ διά τι εξουθενείς τον αδελφόν σου; επειδή πάντες ημείς θέλομεν παρασταθή εις το βήμα του Χριστού. 11 Διότι είναι γεγραμμένον· Ζω εγώ, λέγει Κύριος, ότι εις εμέ θέλει κάμψει παν γόνυ, και πάσα γλώσσα θέλει δοξολογήσει τον Θεόν. 12 Άρα λοιπόν έκαστος ημών περί εαυτού θέλει δώσει λόγον εις τον Θεόν. 13 Λοιπόν ας μη κρίνωμεν πλέον αλλήλους, αλλά τούτο κρίνατε μάλλον, το να μη βάλλητε πρόσκομμα εις τον αδελφόν ή σκάνδαλον. 14 Εξεύρω και είμαι πεπεισμένος εν Κυρίω Ιησού ότι ουδέν υπάρχει ακάθαρτον αφ' εαυτού ειμή εις τον όστις στοχάζεταί τι ότι είναι ακάθαρτον, εις εκείνον είναι ακάθαρτον. 15 Εάν όμως ο αδελφός σου λυπήται διά φαγητόν, δεν περιπατείς πλέον κατά αγάπην· μη φέρε εις απώλειαν με το φαγητόν σου εκείνον, υπέρ του οποίου ο Χριστός απέθανεν. 16 Ας μη βλασφημήται λοιπόν το αγαθόν σας. 17 Διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι βρώσις και πόσις, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω· 18 επειδή ο δουλεύων εν τούτοις τον Χριστόν ευαρεστεί εις τον Θεόν και ευδοκιμεί παρά τοις ανθρώποις. 19 Άρα λοιπόν ας ζητώμεν τα προς την ειρήνην και τα προς την οικοδομήν αλλήλων. 20 Μη κατάστρεφε το έργον του Θεού διά φαγητόν. Πάντα μεν είναι καθαρά, κακόν όμως είναι εις τον άνθρωπον όστις τρώγει με σκάνδαλον. 21 Καλόν είναι το να μη φάγης κρέας μηδέ να πίης οίνον μηδέ να πράξης τι, εις το οποίον ο αδελφός σου προσκόπτει ή σκανδαλίζεται ή ασθενεί. 22 Συ πίστιν έχεις; έχε αυτήν εντός σου ενώπιον του Θεού· μακάριος όστις δεν κατακρίνει εαυτόν εις εκείνο, το οποίον αποδέχεται. 23 Όστις όμως αμφιβάλλει, κατακρίνεται, εάν φάγη, διότι δεν τρώγει εκ πίστεως· και παν ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως, είναι αμαρτία.
Romans · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Romans 14 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (23)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Romans 15:1; 1 Corinthians 8:7–13; 1 Corinthians 9:22; Romans 15:7; Romans 14:21
- 2 1 Timothy 4:4; Proverbs 15:17; Romans 14:14; Galatians 2:12; Romans 14:22–23
- 3 Romans 14:10; Colossians 2:16–17; Luke 18:9; Romans 14:13; 1 Corinthians 10:29–30
- 4 James 4:11–12; Romans 9:20; Romans 8:31–39; Jude 24; 1 Corinthians 4:4–5
- 5 Colossians 2:16–17; Galatians 4:9–10; Romans 14:23; 1 Corinthians 8:7; 1 John 3:19–21
- 6 1 Corinthians 10:30–31; 1 Timothy 4:3–5; John 6:28; Matthew 14:19; Isaiah 58:5
- 7 1 Peter 4:2; 2 Corinthians 5:15; 1 Corinthians 6:19–20; Titus 2:14; 1 Thessalonians 5:10
- 8 Philippians 1:20; 1 Thessalonians 5:10; Acts 21:13; 1 Corinthians 15:23; Revelation 14:13
- 9 Revelation 1:18; Luke 24:26; Hebrews 12:2; John 5:22–23; Ephesians 1:20–23
- 10 2 Corinthians 5:10; Ecclesiastes 12:14; 1 Corinthians 4:5; Romans 2:16; Romans 14:3–4
- 11 Isaiah 45:22–25; Philippians 2:10–11; Psalm 72:11; Romans 10:9; Matthew 10:32
- 12 Matthew 12:36; 1 Peter 4:5; Matthew 16:27; Galatians 6:5; Ecclesiastes 11:9
- 13 2 Corinthians 6:3; 1 Corinthians 8:9–13; James 4:11; Luke 17:2; Romans 16:17
- 14 Titus 1:15; 1 Timothy 4:4; Romans 14:2; 1 Corinthians 8:7; Acts 10:14–15
- 15 1 Corinthians 8:11–12; Galatians 5:13; Philippians 2:2–4; Romans 14:20; 1 Corinthians 8:1
- 16 1 Corinthians 10:29–30; Romans 12:17; 1 Thessalonians 5:22; 2 Corinthians 8:20–21
- 17 Matthew 6:33; Romans 15:13; 1 Corinthians 4:20; 1 Corinthians 8:8; Galatians 5:22
- 18 2 Corinthians 8:21; 1 Peter 2:5; 1 Peter 2:20; 2 Corinthians 5:11; 1 Thessalonians 1:3–4
- 19 Romans 12:18; Ephesians 4:29; Psalm 34:14; Romans 15:2; Hebrews 12:14
- 20 Romans 14:14–15; Matthew 18:6; Titus 1:15; Acts 10:15; 1 Corinthians 10:31–33
- 21 1 Corinthians 8:13; Romans 14:13; Romans 15:1–2; Luke 17:1–2; Matthew 16:23
- 22 1 John 3:21; Romans 14:5; James 3:13; Galatians 6:1; Romans 14:23
- 23 Hebrews 11:6; Titus 1:15; 1 Corinthians 8:7; 1 Corinthians 11:29–31; Romans 14:5
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
I Am aware that to most what is here said is a difficulty. And therefore I must first give the subject of the whole of this passage, and what he wishes to correct in writing this. What does he wish to correct then?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …
… hath raised Him from the dead, thou shall be saved." And he renders the reason why the Son of God did these things, saying, "For to this end Christ both lived, and died, and revived, that He might rule over the living and the dead." And again, writing to the Corinthians, he declares, "But we preach Christ Jesus crucified;" and …
This it was, verily, "Him that is weak in the faith, receive ye;" which he applied to himself, and discovered to me.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Because Paul also saith this selfsame thing: or rather, there too it is Christ, speaking by Paul, and saying, "Why dost thou judge thy brother?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)