Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible) 1 Сы́нъ є҆ди́нагѡ лѣ́та саꙋ́лъ, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ два̀ лѣ̑та ца́рствова над̾ і҆и҃лемъ. 1 HABÍA ya Saúl reinado un año; y reinado que hubo dos años sobre Israel,
2 И҆ и҆збра̀ себѣ̀ саꙋ́лъ трѝ ты́сѧщы мꙋже́й ѿ мꙋже́й і҆и҃левыхъ, и҆ бы́ша съ саꙋ́ломъ двѣ̀ ты́сѧщы въ махма́сѣ и҆ въ горѣ̀ веѳи́ли, и҆ ты́сѧща бѣ́ша со і҆ѡнаѳа́номъ въ гаваѝ венїамі́новѣ: и҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й ѿпꙋстѝ коего́ждо во своѧ̑ селє́нїѧ. 2 Escogióse luego tres mil de Israel: los dos mil estuvieron con Saúl en Michmas y en el monte de Beth-el, y los mil estuvieron con Jonathán en Gabaa de Benjamín; y envió á todo el otro pueblo cada uno á sus tiendas.
3 И҆ поразѝ і҆ѡнаѳа́нъ насі́ва и҆ноплеме́нника и҆́же въ хо́лмѣ. И҆ ᲂу҆слы́шаша и҆ноплемє́нницы, и҆ саꙋ́лъ вострꙋбѝ трꙋбо́ю во всю̀ зе́млю, глаго́лѧ: ѿверго́шасѧ рабѝ. 3 Y Jonathán hirió la guarnición de los Filisteos que había en el collado, y oyéronlo los Filisteos. E hizo Saúl tocar trompetas por toda la tierra, diciendo: Oigan los Hebreos.
4 И҆ слы́ша ве́сь і҆и҃ль глаго́лющихъ, ꙗ҆́кѡ поразѝ саꙋ́лъ насі́ва и҆ноплеме́нника, и҆ ѡ҆мерзѣ̀ і҆и҃ль во и҆ноплеме́нницѣхъ. И҆ собра́шасѧ лю́дїе в̾слѣ́дъ саꙋ́ла въ галга́лѣхъ. 4 Y todo Israel oyó que se decía: Saúl ha herido la guarnición de los Filisteos; y también que Israel olía mal á los Filisteos. Y juntóse el pueblo en pos de Saúl en Gilgal.
5 И҆ и҆ноплемє́нницы собра́шасѧ на бра́нь на і҆и҃лѧ: и҆ прїидо́ша на і҆и҃лѧ три́десѧть ты́сѧщъ колесни́цъ и҆ ше́сть ты́сѧщъ кѡ́нникъ и҆ мно́жество люді́й, ꙗ҆́кѡ песо́къ и҆́же при мо́ри: и҆ ше́дше ѡ҆полчи́шасѧ въ махма́сѣ проти́вꙋ веѳѡрѡ́нꙋ на ю҆́гъ. 5 Entonces los Filisteos se juntaron para pelear con Israel, treinta mil carros, y seis mil caballos, y pueblo como la arena que está á la orilla de la mar en multitud; y subieron, y asentaron campo en Michmas, al oriente de Beth-aven.
6 И҆ ви́дѣша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы, ꙗ҆́кѡ не мого́ша проти́вꙋ ста́ти, и҆ скры́шасѧ лю́дїе въ верте́пѣхъ и҆ въ ѡ҆гра́дѣхъ и҆ въ ка́менїихъ и҆ въ про́пастехъ и҆ во рва́хъ: 6 Mas los hombres de Israel, viéndose puestos en estrecho, (porque el pueblo estaba en aprieto), escondióse el pueblo en cuevas, en fosos, en peñascos, en rocas y en cisternas.
7 и҆ преходѧ́ще преидо́ша і҆ѻрда́нъ въ зе́млю га́довꙋ и҆ галаа́дскꙋ. И҆ саꙋ́лъ бѧ́ше є҆щѐ въ галга́лѣхъ, и҆ всѝ лю́дїе ᲂу҆жасо́шасѧ, и҆̀же бѧ́хꙋ съ ни́мъ. 7 Y algunos de los Hebreos pasaron el Jordán á la tierra de Gad y de Galaad: y Saúl se estaba aún en Gilgal, y todo el pueblo iba tras él temblando.
8 И҆ жда́ше се́дмь дні́й по свидѣ́тельствꙋ, ꙗ҆́коже речѐ самꙋи́лъ, и҆ не прїи́де самꙋи́лъ въ галга́лы: и҆ разсѣ́ѧшасѧ лю́дїе є҆гѡ̀ ѿ негѡ̀. 8 Y él esperó siete días, conforme al plazo que Samuel [había dicho]; pero Samuel no venía á Gilgal, y el pueblo se le desertaba.
9 И҆ речѐ саꙋ́лъ: приведи́те, ꙗ҆́кѡ да сотворю̀ всесожже́нїе и҆ ми̑рнаѧ. И҆ вознесѐ всесожже́нїе. 9 Entonces dijo Saúl: Traedme holocausto y sacrificios pacíficos. Y ofreció el holocausto.
10 И҆ бы́сть є҆гда̀ совершѝ возносѧ̀ всесожже́нїе, и҆ сѐ, самꙋи́лъ прїи́де: и҆ саꙋ́лъ и҆зы́де на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ благослови́тисѧ и҆́мъ. 10 Y como él acababa de hacer el holocausto, he aquí Samuel que venía; y Saúl le salió á recibir para saludarle.
11 И҆ речѐ самꙋи́лъ: что̀ сотвори́лъ є҆сѝ; И҆ речѐ саꙋ́лъ: ви́дѣхъ, ꙗ҆́кѡ ѿидо́ша лю́дїе ѿ менє̀, и҆ ты̀ не прише́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́коже ѡ҆предѣли́лъ є҆сѝ свидѣ́тельствомъ дні́й, и҆ноплемє́нницы же собра́шасѧ въ махма́съ, 11 Entonces Samuel dijo: ¿Qué has hecho? Y Saúl respondió: Porque vi que el pueblo se me iba, y que tú no venías al plazo de los días, y que los Filisteos estaban juntos en Michmas,
12 и҆ рѣ́хъ: нн҃ѣ прїи́дꙋтъ и҆ноплемє́нницы ко мнѣ̀ въ галга́лы, и҆ лица̀ гдⷭ҇нѧ не ᲂу҆моли́хъ: и҆ не ᲂу҆держа́хсѧ, и҆ вознесо́хъ всесожже́нїе. 12 Me dije: Los Filisteos descenderán ahora contra mí á Gilgal, y yo no he implorado el favor de Jehová. Esforcéme pues, y ofrecí holocausto.
13 И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: безꙋ́мїе бы́сть тебѣ̀, поне́же не сохрани́лъ є҆сѝ за́повѣди моеѧ̀, ю҆́же заповѣ́да тѝ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́кѡ нн҃ѣ ᲂу҆гото́валъ бы гдⷭ҇ь ца́рство твоѐ во і҆и҃ли до вѣ́ка: 13 Entonces Samuel dijo á Saúl: Locamente has hecho; no guardaste el mandamiento de Jehová tu Dios, que él te había intimado; porque ahora Jehová hubiera confirmado tu reino sobre Israel para siempre.
14 и҆ нн҃ѣ ца́рство твоѐ не ста́нетъ тебѣ̀, и҆ и҆зы́щетъ гдⷭ҇ь себѣ̀ человѣ́ка по се́рдцꙋ своемꙋ̀, и҆ повели́тъ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь властели́нꙋ бы́ти над̾ людьмѝ свои́ми, ꙗ҆́кѡ не сохрани́лъ є҆сѝ, є҆ли̑ка заповѣ́да тебѣ̀ гдⷭ҇ь. 14 Mas ahora tu reino no será durable: Jehová se ha buscado varón según su corazón, al cual Jehová ha mandado que sea capitán sobre su pueblo, por cuanto tú no has guardado lo que Jehová te mandó.
15 И҆ воста̀ самꙋи́лъ и҆ и҆́де ѿ галга́лъ въ пꙋ́ть сво́й: и҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й и҆до́ша в̾слѣ́дъ саꙋ́ла на срѣ́тенїе лю́демъ ра̑тнымъ. И҆̀мже приходѧ́щымъ ѿ галга́лъ въ гаваю̀ венїамі́новꙋ, и҆ сочтѐ саꙋ́лъ лю́ди ѡ҆брѣ́тшыѧсѧ съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ ше́сть сѡ́тъ мꙋже́й. 15 Y levantándose Samuel, subió de Gilgal á Gabaa de Benjamín. Y Saúl contó la gente que se hallaba con él, como seiscientos hombres.
16 Саꙋ́лъ же и҆ і҆ѡнаѳа́нъ сы́нъ є҆гѡ̀ и҆ лю́дїе ѡ҆брѣ́тшїисѧ съ ни́ми сѣдо́ша въ гаваѝ венїамі́новѣ и҆ пла́кашасѧ: и҆ноплемє́нницы же ѡ҆полчи́шасѧ въ махма́сѣ. 16 Saúl pues y Jonathán su hijo, y el pueblo que con ellos se hallaba, quedáronse en Gabaa de Benjamín: mas los Filisteos habían puesto su campo en Michmas.
17 И҆ и҆зыдо́ша гꙋбѧ́щїи ѿ села̀ и҆ноплеме́нникѡвъ тремѧ̀ нача́лы: нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть гофера̀ на зе́млю сѡва́лю: 17 Y salieron del campo de los Filisteos en correría tres escuadrones. El un escuadrón tiró por el camino de Ophra hacia la tierra de Sual.
18 и҆ нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть веѳѡрѡ́нь: и҆ нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть гаваѝ, клонѧ́щїйсѧ къ гаїсаві́мъ пꙋсты́ни. 18 El otro escuadrón marchó hacia Beth-oron, y el tercer escuadrón marchó hacia la región que mira al valle de Seboim hacia el desierto.
19 И҆ кова́чь желѣ́за не ѡ҆брѣта́шесѧ во все́й землѝ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́кѡ рѣ́ша и҆ноплемє́нницы, да не сотворѧ́тъ є҆вре́є меча̀ и҆ копїѧ̀. 19 Y en toda la tierra de Israel no se hallaba herrero; porque los Filisteos habían dicho: Para que los Hebreos no hagan espada ó lanza.
20 И҆ хожда́хꙋ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы въ зе́млю и҆ноплеме́нничꙋ кова́ти кі́йждо своѧ̑ кѡ́сы и҆ ѻ҆рꙋ̑дїѧ своѧ̑, и҆ кі́йждо сѣки̑ры своѧ̑ и҆ серпы̀ своѧ̑. 20 Y todos los de Israel descendían á los Filisteos cada cual á amolar su reja, su azadón, su hacha, ó su sacho,
21 И҆ притꙋпи́шасѧ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ приспѣ́вшей жа́твѣ, сѣки̑ры и҆ серпы̀, поправле́нїѧ же и҆́ма не бы́сть. 21 Y cuando se hacían bocas en las rejas, ó en los azadones, ó en las horquillas, ó en las hachas; hasta para una ahijada que se hubiera de componer.
22 И҆ бы́сть во дни̑ бра́ни махма́сскїѧ, и҆ не ѡ҆брѣ́тесѧ меча̀ и҆ копїѧ̀ въ рꙋка́хъ всѣ́хъ люді́й, и҆̀же съ саꙋ́ломъ и҆ со і҆ѡнаѳа́номъ: то́чїю ᲂу҆ саꙋ́ла и҆ і҆ѡнаѳа́на сы́на є҆гѡ̀. 22 Así aconteció que el día de la batalla no se halló espada ni lanza en mano de alguno de todo el pueblo que estaba con Saúl y con Jonathán, excepto Saúl y Jonathán su hijo, que las tenían.
23 И҆ и҆зыдо́ша ѿ ста́на и҆ноплеме́ннича ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ странꙋ̀ махма́са. 23 Y la guarnición de los Filisteos salió al paso de Michmas.