John · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
John 7 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
1 και περιεπατει ο ιησους μετα ταυτα εν τη γαλιλαια· ου γαρ ηθελεν εν τη ιουδαια περιπατειν, οτι εζητουν αυτον οι ιουδαιοι αποκτειναι.
1 Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.
2 ην δε εγγυς η εορτη των ιουδαιων η σκηνοπηγια.
2 ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ σκηνοπηγία.
3 ειπον ουν προς αυτον οι αδελφοι αυτου· μεταβηθι εντευθεν και υπαγε εις την ιουδαιαν, ινα και οι μαθηται σου θεωρησωσιν τα εργα σου α ποιεις·
3 εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· μετάβηθι ἐντεῦθεν καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσι τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς·
4 ουδεις γαρ εν κρυπτω τι ποιει και ζητει αυτος εν παρρησια ειναι. ει ταυτα ποιεις, φανερωσον σεαυτον τω κοσμω.
4 οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.
5 ουδε γαρ οι αδελφοι αυτου επιστευον εις αυτον.
5 οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
6 λεγει ουν αυτοις ο ιησους· ο καιρος ο εμος ουπω παρεστιν, ο δε καιρος ο υμετερος παντοτε εστιν ετοιμος.
6 λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.
7 ου δυναται ο κοσμος μισειν υμας· εμε δε μισει, οτι εγω μαρτυρω περι αυτου οτι τα εργα αυτου πονηρα εστιν.
7 οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς· ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.
8 υμεις αναβητε εις την εορτην ταυτην· εγω ουπω αναβαινω εις την εορτην ταυτην, οτι ο καιρος ο εμος ουπω πεπληρωται.
8 ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην· ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.
9 ταυτα δε ειπων αυτοις εμεινεν εν τη γαλιλαια.
9 ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.
10 ως δε ανεβησαν οι αδελφοι αυτου, τοτε και αυτος ανεβη εις την εορτην, ου φανερως, αλλ ως εν κρυπτω.
10 Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ᾽ ὡς ἐν κρυπτῷ.
11 οι ουν ιουδαιοι εζητουν αυτον εν τη εορτη και ελεγον· που εστιν εκεινος;
11 οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ ἔλεγον· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;
12 και γογγυσμος πολυς περι αυτου ην εν τοις οχλοις. οι μεν ελεγον οτι αγαθος εστιν· αλλοι ελεγον, ου, αλλα πλανα τον οχλον.
12 καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις. οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι ἀγαθός ἐστιν· ἄλλοι ἔλεγον, οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.
13 ουδεις μεντοι παρρησια ελαλει περι αυτου δια τον φοβον των ιουδαιων.
13 οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.
14 ηδη δε της εορτης μεσουσης ανεβη ο ιησους εις το ιερον και εδιδασκεν.
14 Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκε.
15 και εθαυμαζον οι ιουδαιοι λεγοντες· πως ουτος γραμματα οιδεν μη μεμαθηκως;
15 καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· πῶς οὗτος γράμματα οἶδε μὴ μεμαθηκώς;
16 απεκριθη ουν αυτοις ο ιησους και ειπεν· η εμη διδαχη ουκ εστιν εμη, αλλα του πεμψαντος με·
16 ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με·
17 εαν τις θελη το θελημα αυτου ποιειν, γνωσεται περι της διδαχης, ποτερον εκ του θεου εστιν η εγω απ εμαυτου λαλω.
17 ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἢ ἐγὼ ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ λαλῶ.
18 ο αφ εαυτου λαλων την δοξαν την ιδιαν ζητει, ο δε ζητων την δοξαν του πεμψαντος αυτον, ουτος αληθης εστιν, και αδικια εν αυτω ουκ εστιν.
18 ὁ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ λαλῶν τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ, ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστι, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
19 ου μωυσης δεδωκεν υμιν τον νομον; και ουδεις εξ υμων ποιει τον νομον. τι με ζητειτε αποκτειναι;
19 οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον; καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον. τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;
20 απεκριθη ο οχλος και ειπεν· δαιμονιον εχεις· τις σε ζητει αποκτειναι;
20 ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπε· δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
21 απεκριθη ιησους και ειπεν αυτοις· εν εργον εποιησα, και παντες θαυμαζετε
21 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε διὰ τοῦτο.
22 δια τουτο. μωυσης δεδωκεν υμιν την περιτομην, ουχ οτι εκ του μωυσεως εστιν, αλλ εκ των πατερων, και εν σαββατω περιτεμνετε ανθρωπον.
22 Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν, οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστίν, ἀλλ᾽ ἐκ τῶν πατέρων, καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.
23 ει περιτομην λαμβανει ανθρωπος εν σαββατω ινα μη λυθη ο νομος μωυσεως, εμοι χολατε οτι ολον ανθρωπον υγιη εποιησα εν σαββατω!
23 εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωϋσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ!
24 μη κρινετε κατ οψιν, αλλα την δικαιαν κρισιν κρινατε.
24 μὴ κρίνετε κατ᾽ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
25 ελεγον ουν τινες εκ των ιεροσολυμιτων· ουχ ουτος εστιν ον ζητουσιν αποκτειναι;
25 Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν· οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;
26 και ιδε παρρησια λαλει, και ουδεν αυτω λεγουσιν. μηποτε αληθως εγνωσαν οι αρχοντες οτι ουτος εστιν αληθως ο χριστος;
26 καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσι. μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ Χριστός;
27 αλλα τουτον οιδαμεν ποθεν εστιν· ο δε χριστος οταν ερχηται, ουδεις γινωσκει ποθεν εστιν.
27 ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν· ὁ δὲ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.
28 εκραξεν ουν εν τω ιερω διδασκων ο ιησους και λεγων· καμε οιδατε, και οιδατε ποθεν ειμι· και απ εμαυτου ουκ εληλυθα, αλλ εστιν αληθινος ο πεμψας με, ον υμεις ουκ οιδατε·
28 ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων· κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
29 εγω οιδα αυτον, οτι παρ αυτου ειμι κακεινος με απεστειλεν.
29 ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ᾽ αὐτοῦ εἰμι κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.
30 εζητουν ουν αυτον πιασαι, και ουδεις επεβαλεν επ αυτον την χειρα, οτι ουπω εληλυθει η ωρα αυτου.
30 Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ᾽ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
31 πολλοι δε εκ του οχλου επιστευσαν εις αυτον και ελεγον οτι ο χριστος οταν ελθη, μητι πλειονα σημεια τουτων ποιησει ων ουτος εποιησεν;
31 πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι ὁ Χριστὸς ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;
32 ηκουσαν οι φαρισαιοι του οχλου γογγυζοντος περι αυτου ταυτα, και απεστειλαν υπηρετας οι φαρισαιοι και οι αρχιερεις ινα πιασωσιν αυτον.
32 ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα, καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.
33 ειπεν ουν ο ιησους· ετι μικρον χρονον μεθ υμων ειμι και υπαγω προς τον πεμψαντα με.
33 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ᾽ ὑμῶν εἰμι καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.
34 ζητησετε με και ουχ ευρησετε· και οπου ειμι εγω, υμεις ου δυνασθε ελθειν.
34 ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
35 ειπον ουν οι ιουδαιοι προς εαυτους· που ουτος μελλει πορευεσθαι, οτι ημεις ουχ ευρησομεν αυτον; μη εις την διασποραν των ελληνων μελλει πορευεσθαι και διδασκειν τους ελληνας;
35 εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς· ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι, ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
36 τις εστιν ουτος ο λογος ον ειπεν, ζητησετε με και ουχ ευρησετε, και οπου ειμι εγω, υμεις ου δυνασθε ελθειν;
36 τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπε, ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
37 εν δε τη εσχατη ημερα τη μεγαλη της εορτης ειστηκει ο ιησους και εκραξεν λεγων· εαν τις διψα, ερχεσθω προς με και πινετω.
37 Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
38 ο πιστευων εις εμε, καθως ειπεν η γραφη, ποταμοι εκ της κοιλιας αυτου ρευσουσιν υδατος ζωντος.
38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.
39 τουτο δε ειπεν περι του πνευματος ου εμελλον λαμβανειν οι πιστευοντες εις αυτον· ουπω γαρ ην πνευμα αγιον, οτι ιησους ουδεπω εδοξασθη.
39 τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.
40 πολλοι ουν εκ του οχλου ακουσαντες τον λογον ελεγον· ουτος εστιν αληθως ο προφητης·
40 πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης·
41 αλλοι ελεγον· ουτος εστιν ο χριστος· αλλοι ελεγον· μη γαρ εκ της γαλιλαιας ο χριστος ερχεται;
41 ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;
42 ουχι η γραφη ειπεν οτι εκ του σπερματος δαυιδ και απο βηθλεεμ της κωμης, οπου ην δαυιδ, ο χριστος ερχεται;
42 οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται;
43 σχισμα ουν εν τω οχλω εγενετο δι αυτον.
43 σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι᾽ αὐτόν.
44 τινες δε ηθελον εξ αυτων πιασαι αυτον, αλλ ουδεις επεβαλεν επ αυτον τας χειρας.
44 τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ᾽ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ᾽ αὐτὸν τὰς χεῖρας.
45 ηλθον ουν οι υπηρεται προς τους αρχιερεις και φαρισαιους, και ειπον αυτοις εκεινοι· διατι ουκ ηγαγετε αυτον;
45 Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
46 απεκριθησαν οι υπηρεται· ουδεποτε ουτως ελαλησεν ανθρωπος, ως ουτος ο ανθρωπος.
46 ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.
47 απεκριθησαν ουν αυτοις οι φαρισαιοι· μη και υμεις πεπλανησθε;
47 ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;
48 μη τις εκ των αρχοντων επιστευσεν εις αυτον η εκ των φαρισαιων;
48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;
49 αλλ ο οχλος ουτος ο μη γινωσκων τον νομον επικαταρατοι εισιν!
49 ἀλλ᾽ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι!
50 λεγει νικοδημος προς αυτους, ο ελθων νυκτος προς αυτον, εις ων εξ αυτων·
50 λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν·
51 μη ο νομος ημων κρινει τον ανθρωπον, εαν μη ακουση παρ αυτου προτερον και γνω τι ποιει;
51 μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ᾽ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;
52 απεκριθησαν και ειπον αυτω· μη και συ εκ της γαλιλαιας ει; ερευνησον και ιδε οτι προφητης εκ της γαλιλαιας ουκ εγηγερται.
52 ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Nicodemus
A Pharisee and leader of the Jews who came to Jesus at night, later asked the council to hear Jesus before judging him, and brought myrrh and aloes of about seventy-five pounds…
Cited in the guide: John 3:1; John 7:50; John 19:39
Cross references (52)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 John 5:16–18; Matthew 21:38; John 4:3; John 7:19; Matthew 10:23
- 2 Zechariah 14:16–19; Deuteronomy 16:13–16; Leviticus 23:34–43; Exodus 23:16–17; Numbers 29:12–38
- 3 Matthew 12:46; John 7:5; 1 Samuel 17:28; Genesis 37:20; Luke 8:19
- 4 John 18:20; Proverbs 18:1–2; Matthew 23:5; Matthew 6:5; Luke 6:45
- 5 Mark 3:21; John 1:11–13; Micah 7:5–6; John 7:3; John 7:10
- 6 John 7:8; John 2:4; John 7:30; John 17:1; John 13:1
- 7 John 15:18–19; John 3:19; Galatians 4:16; Proverbs 9:7–8; James 4:4
- 8 John 7:6; John 8:20; 1 Corinthians 2:15–16; John 7:30
- 10 Amos 5:13; Matthew 10:16; Isaiah 42:2–3; Matthew 3:15; John 7:5
- 11 John 11:56
- 12 John 9:16; John 7:40–43; Acts 11:24; John 7:47; John 7:32
- 13 John 9:22; John 19:38; John 20:19; John 12:42–43; Proverbs 29:25
- 14 John 7:28; Luke 19:47; Haggai 2:7–9; John 8:2; John 18:20
- 15 Luke 4:22; Matthew 7:28–29; Matthew 13:54; Acts 26:24; Matthew 22:22
- 16 John 14:10; John 14:24; John 5:30; John 6:38–40; John 12:49–50
- 17 John 8:31–32; John 8:43; Jeremiah 31:33–34; John 8:47; Daniel 12:10
- 18 John 5:41; Philippians 2:3–5; 1 Corinthians 10:31–33; John 13:31–32; John 12:28
- 19 John 1:17; John 7:1; John 11:53; Matthew 12:14; Deuteronomy 1:17
- 20 John 10:20; John 8:48; Mark 3:21–22; John 8:52; Mark 3:30
- 21 John 5:2–11; John 7:23
- 22 Leviticus 12:3; Genesis 17:10–14; Romans 4:9–11; Galatians 3:17
- 23 John 5:14–16; Matthew 12:2; Matthew 12:5; John 5:8–9
- 24 Isaiah 11:3–4; James 2:9; Proverbs 17:15; John 8:15; Proverbs 24:23
- 25 John 7:10–11
- 26 2 Timothy 1:7–8; Ephesians 6:19–20; John 7:48; Psalm 40:9–10; John 9:22
- 27 Micah 5:2; John 7:41–42; John 9:29; John 6:42; Matthew 13:54–57
- 28 John 8:42; John 8:19; Jeremiah 9:6; John 12:49; John 5:43
- 29 John 8:55; Matthew 11:27; John 3:16–17; John 6:46; 1 John 4:9
- 30 John 10:39; John 8:20; John 7:6; John 7:32; Luke 13:32–33
- 31 John 12:42; Matthew 12:23; Acts 8:13; John 11:45; John 10:41–42
- 32 Acts 5:26; Matthew 12:23–24; Luke 22:52–53; John 18:3; John 12:19
- 33 John 13:33; John 16:5; Mark 16:19; John 17:11; John 14:19
- 34 John 13:33–36; Proverbs 1:24–31; Hosea 5:6; John 14:3; John 17:24
- 35 James 1:1; 1 Peter 1:1; Zephaniah 3:10; Isaiah 11:12; Isaiah 11:10
- 36 John 3:9; 1 Corinthians 2:14; John 7:34; John 3:4; John 16:17–18
- 37 Isaiah 55:1; John 4:14; John 6:35; Isaiah 12:3; Revelation 22:17
- 38 John 4:14; Isaiah 44:3; Isaiah 58:11; Isaiah 12:3; John 4:10
- 39 Acts 2:17; Joel 2:28; John 14:16–17; Isaiah 32:15; John 16:7
- 40 Matthew 21:11; John 1:21; John 6:14
- 41 John 7:52; John 1:46; John 1:49; John 1:41; John 4:29
- 42 Micah 5:2; Matthew 2:5; Jeremiah 23:5; Luke 2:4; Luke 2:11
- 43 John 9:16; John 10:19; Luke 12:51; John 7:12; Acts 23:7–10
- 44 John 7:30; Acts 23:11; John 8:20; Acts 27:23–25; John 18:5–6
- 45 John 7:32; Acts 5:21–27
- 46 Matthew 7:28–29; Luke 4:22; John 7:26
- 47 John 7:12; 2 Corinthians 6:8; Matthew 27:63; 2 Chronicles 32:15; 2 Kings 18:29
- 48 John 12:42; 1 Corinthians 1:20; John 7:26; 1 Corinthians 2:8; Acts 6:7
- 49 1 Corinthians 1:20–21; 1 Corinthians 3:18–20; James 3:13–18; John 9:34; John 9:40
- 50 John 19:39; John 3:1–2
- 51 Proverbs 18:13; Deuteronomy 1:17; Acts 23:3; Deuteronomy 19:15–19; Deuteronomy 17:8–11
- 52 John 7:41; John 1:46; Isaiah 9:1–2; Matthew 4:15–16; Proverbs 9:7–8
- 53 Psalm 33:10; Job 5:12–13; Psalm 76:5; Psalm 76:10
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
Why does my Bible say something different?
- John 7:53–8:11: the woman taken in adultery
The story of the woman brought to Jesus, “He that is without sin among you, let him first cast a stone,” is missing from the earliest Greek manuscripts of John and wanders to other places in some later ones. Yet it was known in the early Church, is printed in the Patriarchal Text, and is read in Orthodox services. Most scholars think it is a genuine early tradition that was not originally part of John.
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
I Purpose by the Lord's assistance to treat of this section of the Gospel which has just been read; nor is there a little difficulty here, lest the truth be endangered, and falsehood glory. Not that either the truth can perish, nor falsehood triumph.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
In this chapter of the Gospel, brethren, our Lord Jesus Christ has most especially commended Himself to our faith in respect of His humanity.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
Nothing is worse than envy and malice; through these death entered into the world. For when the devil saw man honored, he endured not his prosperity, but used every means to destroy him. ( Wisd. ii. 24.) And from the same root one may everywhere see this same fruit produced.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)
This is also the reason why, when men were often desirous to take Him, it is said, "No man laid hands upon Him, for the hour of His being taken was not yet come;" nor the time of His passion, which had been foreknown by the Father; as also says the prophet Habakkuk, "By this Thou shalt be known when …
For till then "the Holy Ghost was not yet given, because that Jesus was not yet glorified." And the prophet cries out, How long will ye be slow of heart?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)