1 και εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θεου, και οι δωδεκα συν αυτω, 2 και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο [νοσων και μαστιγων και] πνευματων πονηρων και ασθενειων, μαρια η καλουμενη μαγδαληνη, αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει, 3 και ιωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου, και σουσαννα και ετεραι πολλαι, αιτινες διηκονουν αυτω απο των υπαρχοντων αυταις. 4 συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης· 5 εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου. και εν τω σπειρειν αυτον ο μεν επεσεν παρα την οδον, και κατεπατηθη, και τα πετεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτο· 6 και ετερον επεσεν επι την πετραν, και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα· 7 και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων, και συμφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο· 8 και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην, και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα. ταυτα λεγων εφωνει· ο εχων ωτα ακουειν ακουετω. 9 επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες· τις ειη η παραβολη αυτη. 10 ο δε ειπεν· υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θεου, τοις δε λοιποις εν παραβολαις, ινα βλεποντες μη βλεπωσιν και ακουοντες μη συνιωσιν. 11 εστιν δε αυτη η παραβολη· ο σπορος εστιν ο λογος του θεου· 12 οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουσαντες, ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων, ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν. 13 οι δε επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν, μετα χαρας δεχονται τον λογον, και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν, οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πειρασμου αφιστανται. 14 το δε εις τας ακανθας πεσον, ουτοι εισιν οι ακουσαντες, και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συμπνιγονται και ου τελεσφορουσιν. 15 το δε εν τη καλη γη, ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποφορουσιν εν υπομονη. 16 ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλινης τιθησιν, αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν, ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το φως. 17 ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται, ουδε αποκρυφον ο ου γνωσθησεται και εις φανερον ελθη. 18 βλεπετε ουν πως ακουετε· ος γαρ εαν εχη, δοθησεται αυτω, και ος εαν μη εχη, και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου. 19 παρεγενοντο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου, και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον. 20 και απηγγελη αυτω λεγοντων· η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες. 21 ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους· μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θεου ακουοντες και ποιουντες αυτον. 22 και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου, και ειπεν προς αυτους· διελθωμεν εις το περαν της λιμνης· και ανηχθησαν. 23 πλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν. και κατεβη λαιλαψ ανεμου εις την λιμνην, και συνεπληρουντο και εκινδυνευον. 24 προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες· επιστατα επιστατα, απολλυμεθα! ο δε εγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος, και επαυσαντο, και εγενετο γαληνη. 25 ειπεν δε αυτοις· που εστιν η πιστις υμων; φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους· τις αρα ουτος εστιν, οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι, και υπακουουσιν αυτω; 26 και κατεπλευσεν εις την χωραν των γαδαρηνων, ητις εστιν αντιπερα της γαλιλαιας. 27 εξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν αυτω ανηρ τις εκ της πολεως, ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων, και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο και εν οικια ουκ εμενεν, αλλ εν τοις μνημασιν. 28 ιδων δε τον ιησουν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν· τι εμοι και σοι, ιησου, υιε του θεου του υψιστου; δεομαι σου, μη με βασανισης. 29 παρηγγειλεν γαρ τω πνευματι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου. πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον, και εδεσμειτο αλυσεσιν και πεδαις φυλασσομενος, και διαρρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους. 30 επηρωτησεν δε αυτον ο ιησους λεγων· τι σοι εστιν ονομα; ο δε ειπεν· λεγεων· οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον· 31 και παρεκαλει αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν. 32 ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει· και παρεκαλουν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν· και επετρεψεν αυτοις. 33 εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθον εις τους χοιρους, και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη. 34 ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγενημενον εφυγον, και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους. 35 εξηλθον δε ιδειν το γεγονος, και ηλθον προς τον ιησουν και ευρον καθημενον τον ανθρωπον, αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει, ιματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας του ιησου, και εφοβηθησαν. 36 απηγγειλαν δε αυτοις οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις. 37 και ηρωτησαν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γαδαρηνων απελθειν απ αυτων, οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο. αυτος δε εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν. 38 εδεετο δε αυτου ο ανηρ, αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια, ειναι συν αυτω· απελυσεν δε αυτον ο ιησους λεγων· 39 υποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα εποιησεν σοι ο θεος. και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ιησους. 40 εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιησουν απεδεξατο αυτον ο οχλος· ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον. 41 και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος, και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν· και πεσων παρα τους ποδας του ιησου παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου, 42 οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα, και αυτη απεθνησκεν. εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον. 43 και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα, ητις ιατροις προσαναλωσασα ολον τον βιον ουκ ισχυσεν υπ ουδενος θεραπευθηναι, 44 προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου, και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης. 45 και ειπεν ο ιησους· τις ο αψαμενος μου; αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι συν αυτω· επιστατα, οι οχλοι συνεχουσιν σε και αποθλιβουσιν, και λεγεις τις ο αψαμενος μου; 46 ο δε ιησους ειπεν· ηψατο μου τις· εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου. 47 ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν, τρεμουσα ηλθεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν αυτω ενωπιον παντος του λαου, και ως ιαθη παραχρημα. 48 ο δε ειπεν αυτη· θαρσει, θυγατερ, η πιστις σου σεσωκεν σε· πορευου εις ειρηνην. 49 ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων αυτω οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου· μη σκυλλε τον διδασκαλον. 50 ο δε ιησους ακουσας απεκριθη αυτω λεγων· μη φοβου· μονον πιστευε, και σωθησεται. 51 ελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη πετρον και ιωαννην και ιακωβον και τον πατερα της παιδος και την μητερα. 52 εκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην. ο δε ειπεν· μη κλαιετε· ουκ απεθανεν, αλλα καθευδει. 53 και κατεγελων αυτου, ειδοτες οτι απεθανεν. 54 αυτος δε εκβαλων εξω παντας και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων· η παις, εγειρου. 55 και επεστρεψεν το πνευμα αυτης, και ανεστη παραχρημα, και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν. 56 και εξεστησαν οι γονεις αυτης. ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 8 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Chuza
Named in Luke 8:3 as the household manager of Herod and husband of Joanna.
Cited in the guide: Luke 8:3
Jairus
A synagogue leader who fell at Jesus' feet and begged Him to come heal his daughter, who was raised from death.
Cited in the guide: Mark 5:22; Luke 8:41
Joanna
Wife of Chuza, Herod's household manager, among the women healed who ministered to Jesus out of their means, and one who told the apostles of the empty tomb.
Cited in the guide: Luke 8:3; Luke 24:10
Mary Magdalene
A woman from whom seven demons had gone out, who followed and supported Jesus from Galilee, stood by the cross, saw the burial, and was the first to see the empty tomb and the…
Cited in the guide: Matthew 27:56; Luke 8:2; John 19:25
Susanna
Named in Luke 8:3 among the women who had been healed and ministered to Jesus and the Twelve out of their own means.
Cited in the guide: Luke 8:3
Cross references (56)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 4:23; Romans 10:15; Matthew 9:35; Acts 13:32; Acts 10:38
- 2 Mark 16:9; Matthew 27:55–56; Mark 15:40–41; John 19:25; Acts 1:14
- 3 2 Corinthians 8:9; Philippians 4:22; Acts 9:36–39; John 4:46–53; 1 Timothy 5:10
- 4 Mark 4:1–9; Matthew 13:2–9
- 5 Hebrews 2:1; James 1:23–24; Mark 4:15; Luke 8:11–12; Mark 4:26–29
- 6 Luke 8:13; Hebrews 3:7–8; Mark 4:5–6; Romans 2:4–5; Jeremiah 5:3
- 7 Jeremiah 4:3; Luke 8:14; Luke 21:34; Hebrews 6:7–8; Genesis 3:18
- 8 Matthew 11:15; Revelation 2:11; Revelation 2:7; Matthew 13:23; Matthew 13:8–9
- 9 Matthew 13:18; Matthew 13:10; Mark 4:10; Matthew 13:36; Mark 7:17–18
- 10 Isaiah 6:9; Mark 4:11; Matthew 11:25; Jeremiah 5:21; Isaiah 44:18
- 11 1 Peter 1:23–25; Mark 4:14–20; Matthew 13:19; James 1:21; 1 Corinthians 3:6–7
- 12 2 Thessalonians 2:9–14; Matthew 13:19; Revelation 12:9; Proverbs 1:24–26; Mark 4:15
- 13 Hosea 6:4; John 5:35; Proverbs 12:12; Jude 12; Ezekiel 33:32
- 14 1 John 2:15–17; 1 Timothy 6:9–10; 1 Timothy 6:17; Matthew 6:24–25; Mark 4:19
- 15 Hebrews 10:36; Galatians 5:22–26; Colossians 1:10; Luke 6:45; Colossians 1:6
- 16 Luke 11:33; Matthew 5:15–16; Mark 4:21–22; Acts 26:18; Philippians 2:15–16
- 17 Luke 12:2–3; Matthew 10:26; Mark 4:22; Ecclesiastes 12:14; 1 Corinthians 4:5
- 18 Matthew 13:12; Luke 19:26; Mark 4:23–25; Matthew 25:29; Proverbs 2:2–5
- 19 Matthew 12:46–50; Mark 3:31–35; Mark 3:21
- 20 1 Corinthians 9:5; Galatians 1:19; Acts 1:14; John 7:3–6; Matthew 13:55–56
- 21 Luke 11:27–28; James 1:22; John 13:17; 3 John 11; 1 John 2:29
- 22 Matthew 8:23–27; Mark 4:35–41; Mark 6:45; Mark 8:13; Luke 8:23
- 23 Psalm 93:3–4; Isaiah 54:11; Psalm 148:8; Acts 27:14–20; Psalm 44:23
- 24 Psalm 107:25–29; Luke 4:39; Psalm 104:6–9; Luke 5:5; 2 Corinthians 1:9–10
- 25 Matthew 8:26; Mark 4:40–41; Proverbs 30:4; John 11:40; Matthew 14:31
- 26 Mark 5:1–20; Matthew 8:28–34
- 27 Mark 5:2–5; 1 Samuel 19:24
- 28 Matthew 8:29; 2 Peter 2:4; Mark 1:24–27; Revelation 20:10; Acts 16:16–18
- 29 Mark 9:20–26; Luke 9:42; Luke 9:39; Mark 5:3–5; 2 Timothy 2:25–26
- 30 Matthew 26:53; Luke 8:2; Mark 16:9; Matthew 8:29; Mark 5:9
- 31 Matthew 25:41; Revelation 9:11; Job 2:5; Revelation 17:8; Revelation 20:14–15
- 32 Isaiah 66:3; Isaiah 65:4; Job 2:6; Job 1:12; Mark 5:11–13
- 33 Luke 8:22–23; Revelation 9:11; 1 Peter 5:8; John 8:44
- 34 Mark 5:14; Acts 19:16–17; Matthew 8:33; Matthew 28:11
- 35 Luke 10:39; Acts 22:3; 1 John 3:8; Psalm 51:10; Hebrews 2:14–15
- 36 Matthew 4:24
- 37 Luke 5:8; Acts 16:39; 1 Samuel 6:20; Matthew 8:34; 1 Kings 17:18
- 38 Psalm 145:3–12; Mark 5:18–20; Acts 9:13–16; Exodus 12:25–27; Psalm 32:7
- 39 1 Timothy 5:8; John 4:29; Luke 17:15–18; Deuteronomy 10:21; Psalm 126:2–3
- 40 Matthew 9:1; Mark 5:21; Mark 6:20; Luke 19:48; Acts 10:33
- 41 Mark 5:22–43; Luke 13:14; Luke 8:49; Acts 18:8; Acts 13:15
- 42 Luke 7:12; Mark 5:24; Luke 8:45; Ezekiel 24:16; Psalm 90:5–8
- 43 Mark 5:25–26; Matthew 9:20–22; Leviticus 15:25–33; Luke 13:16; Mark 9:21–22
- 44 Mark 5:27–28; Deuteronomy 22:12; Malachi 4:2; Acts 19:12; Luke 7:38
- 45 Luke 9:13; Mark 5:30–32; Luke 5:5
- 46 Luke 6:19; Luke 5:17; 1 Peter 2:9
- 47 Mark 5:33; 1 Corinthians 2:3; Luke 17:15–16; Acts 16:29; Hebrews 12:28
- 48 Luke 7:50; Matthew 9:22; Hebrews 4:2; Acts 14:9; Luke 17:19
- 49 Mark 5:35–43; Isaiah 7:12; Luke 7:6; Matthew 9:23–26; Luke 8:41–43
- 50 John 11:40; John 11:25; Mark 5:36; Mark 11:22–24; Luke 8:48
- 51 Mark 14:33; Matthew 6:5–6; 1 Kings 17:19–23; 2 Kings 4:4–6; Isaiah 42:2
- 52 Luke 23:27; John 11:4; 2 Samuel 18:33; John 11:11–13; Matthew 11:17
- 53 Isaiah 53:3; Luke 16:14; Job 17:2; Job 12:4; Psalm 22:7
- 54 Jeremiah 31:32; Acts 9:40; John 5:28–29; Matthew 9:25; Mark 9:27
- 55 John 11:44; 1 Kings 17:21–23; Luke 24:41–43; Mark 5:43
- 56 Matthew 8:4; Matthew 9:30; Luke 5:14; Mark 5:42–43
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The Lord also, as the fifth person, entered into the apartment of the dead maiden, and raised her up again; for, says [the Scripture], "He suffered no man to go in, save Peter and James, and the father and mother of the maiden." The rich man in hell declared that he had five brothers, to whom he desired that one …
May she therefore rest in peace with her husband, before or after whom she married none; whom she obeyed, with patience bringing forth fruit unto Thee, that she might gain him also for Thee.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Now Luke, to free himself from having the order of time required of him, saith thus, "And it came to pass on a certain day that He went into a ship with His disciples;" and Mark in like manner.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
For where there is wilful wickedness, there is also a withholding of grace: for to him that hath shall be given; but from him that hath not shall be taken even that which he seemeth to have.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
He is called a Samaritan and a demoniac; --but He saves him that came down from Jerusalem and fell among thieves; the demons acknowledge Him, and He drives out demons and sinks in the sea legions of foul spirits, and sees the Prince of the demons falling like lightning.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)