1 παρησαν δε τινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των γαλιλαιων, ων το αιμα πιλατος εμιξεν μετα των θυσιων αυτων. 2 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις· δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους γαλιλαιους εγενοντο, οτι τοιαυτα πεπονθασιν; 3 ουχι, λεγω υμιν, αλλ εαν μη μετανοητε, παντες ωσαυτως απολεισθε. 4 η εκεινοι οι δεκα και οκτω, εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω σιλωαμ και απεκτεινεν αυτους, δοκειτε οτι ουτοι οφειλεται εγενοντο παρα παντας [τους] ανθρωπους τους κατοικουντας εν ιερουσαλημ; 5 ουχι, λεγω υμιν, αλλ εαν μη μετανοησητε, παντες ομοιως απολεισθε. 6 ελεγεν δε ταυτην την παραβολην· συκην ειχεν τις εν τω αμπελωνι αυτου πεφυτευμενην, και ηλθεν ζητων καρπον εν αυτη, και ουχ ευρεν. 7 ειπεν δε προς τον αμπελουργον· ιδου τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη, και ουχ ευρισκω· εκκοψον αυτην· ινατι και την γην καταργει; 8 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτω· κυριε, αφες αυτην και τουτο το ετος, εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπρια. 9 καν μεν ποιηση καρπον· ει δε μηγε, εις το μελλον εκκοψεις αυτην. 10 ην δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν. 11 και ιδου γυνη ην πνευμα εχουσα ασθενειας ετη δεκα και οκτω, και ην συγκυπτουσα και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες. 12 ιδων δε αυτην ο ιησους προσεφωνησεν και ειπεν αυτη· γυναι, απολελυσαι της ασθενειας σου· 13 και επεθηκεν αυτη τας χειρας· και παραχρημα ανωρθωθη και εδοξαζεν τον θεον. 14 αποκριθεις δε ο αρχισυναγωγος, αγανακτων οτι τω σαββατω εθεραπευσεν ο ιησους, ελεγεν τω οχλω· εξ ημεραι εισιν εν αις δει εργαζεσθαι· εν ταυταις ουν ερχομενοι θεραπευεσθε, και μη τη ημερα του σαββατου. 15 απεκριθη ουν αυτω ο κυριος και ειπεν· υποκριτα, εκαστος υμων τω σαββατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της φατνης και απαγαγων ποτιζει; 16 ταυτην δε, θυγατερα αβρααμ ουσαν, ην εδησεν ο σατανας ιδου δεκα και οκτω ετη, ουκ εδει λυθηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου; 17 και ταυτα λεγοντος αυτου κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω, και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασιν τοις ενδοξοις τοις γινομενοις υπ αυτου. 18 ελεγεν δε· τινι ομοια εστιν η βασιλεια του θεου, και τινι ομοιωσω αυτην; 19 ομοια εστιν κοκκω σιναπεως, ον λαβων ανθρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου· και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον μεγα, και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου. 20 παλιν ειπεν· τινι ομοιωσω την βασιλειαν του θεου; 21 ομοια εστιν ζυμη, ην λαβουσα γυνη εκρυψεν εις αλευρου σατα τρια, εως ου εζυμωθη ολον. 22 και διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων και πορειαν ποιουμενος εις ιερουσαλημ. 23 ειπεν δε τις αυτω· κυριε, ει ολιγοι οι σωζομενοι; ο δε ειπεν προς αυτους· 24 αγωνιζεσθε εισελθειν δια της στενης πυλης· οτι πολλοι, λεγω υμιν, ζητησουσιν εισελθειν και ουκ ισχυσουσιν. 25 αφ ου αν εγερθη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την θυραν, και αρξησθε εξω εσταναι και κρουειν την θυραν λεγοντες· κυριε κυριε, ανοιξον ημιν· και αποκριθεις ερει υμιν, ουκ οιδα υμας ποθεν εστε· 26 τοτε αρξεσθε λεγειν· εφαγομεν ενωπιον σου και επιομεν, και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας· 27 και ερει· λεγω υμιν, ουκ οιδα υμας ποθεν εστε· αποστητε απ εμου παντες οι εργαται της αδικιας. 28 εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων, οταν οψησθε αβρααμ και ισαακ και ιακωβ και παντας τους προφητας εν τη βασιλεια του θεου, υμας δε εκβαλλομενους εξω, 29 και ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων και απο βορρα και νοτου, και ανακλιθησονται εν τη βασιλεια του θεου. 30 και ιδου εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι, και εισιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι. 31 εν αυτη τη ημερα προσηλθον τινες φαρισαιοι λεγοντες αυτω· εξελθε και πορευου εντευθεν, οτι ηρωδης θελει σε αποκτειναι. 32 και ειπεν αυτοις· πορευθεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη· ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιασεις επιτελω σημερον και αυριον, και τη τριτη τελειουμαι· 33 πλην δει με σημερον και αυριον και τη εχομενη πορευεσθαι, οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεσθαι εξω ιερουσαλημ. 34 ιερουσαλημ ιερουσαλημ, η αποκτεννουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην! ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα τεκνα σου ον τροπον ορνις την εαυτης νοσσιαν υπο τας πτερυγας, και ουκ ηθελησατε! 35 ιδου αφιεται υμιν ο οικος υμων [ερημος]. λεγω δε υμιν οτι ου μη με ιδητε εως αν ηξη οτε ειπητε· ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 13 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
Cross references (34)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Peter 4:17–18; Lamentations 2:20; Acts 5:37; Ezekiel 9:5–7; Matthew 27:2
- 2 John 9:2; Acts 28:4; Job 22:5–16; Luke 13:4
- 3 Acts 3:19; Matthew 3:2; Acts 2:38–40; Luke 13:5; Revelation 2:21–22
- 4 Nehemiah 3:15; Matthew 6:12; Job 1:19; Matthew 18:24
- 5 Ezekiel 18:30; Luke 13:3; Isaiah 28:10–13
- 6 John 15:16; Isaiah 5:1–4; Galatians 5:22; Matthew 21:19–20; Jeremiah 2:21
- 7 Matthew 7:19; Luke 3:9; John 15:6; John 15:2; Romans 2:4–5
- 8 Romans 10:1; 2 Peter 3:9; Joel 2:17; Jeremiah 15:1; Joshua 7:7–9
- 9 John 15:2; Hebrews 6:8; Psalm 69:22–28; Ezra 9:14–15; Revelation 16:5–7
- 10 Matthew 4:23; Luke 4:44; Luke 4:15–16
- 11 Luke 8:2; Luke 13:16; Luke 8:27; Luke 8:43; Psalm 6:2
- 12 Psalm 107:20; Matthew 8:16; Luke 6:8–10; Luke 13:16; Isaiah 65:1
- 13 Psalm 107:20–22; Mark 16:18; Mark 5:23; Mark 6:5; Luke 4:40
- 14 Exodus 20:9; Matthew 12:2; John 9:14–16; John 5:15–16; Luke 6:7
- 15 Luke 14:5; John 7:21–24; Luke 6:42; Acts 13:9–10; Matthew 7:5
- 16 Mark 2:27; Luke 19:9; Luke 3:8; Acts 13:26; John 8:44
- 17 1 Peter 3:16; Psalm 132:18; Psalm 109:29; Luke 19:48; Isaiah 45:24
- 18 Mark 4:30–34; Luke 17:21; Matthew 13:31–32; Mark 4:26; Luke 13:20
- 19 Daniel 4:12; Daniel 2:44–45; Ezekiel 17:22–24; Daniel 4:21; Mark 4:31–32
- 21 Matthew 13:33; 1 Corinthians 5:6; Proverbs 4:18; Philippians 1:6; John 4:14
- 22 Luke 9:51; Matthew 9:35; Mark 10:32–34; Luke 4:43–44; Acts 10:38
- 23 Matthew 7:14; Matthew 22:14; Luke 12:13–15; John 21:21–22; Matthew 20:16
- 24 Matthew 7:13–14; 2 Peter 1:10; 1 Corinthians 9:24–27; Hebrews 4:11; Luke 21:36
- 25 Luke 13:27; Matthew 25:10–12; Matthew 7:21–23; Luke 6:46; Isaiah 55:6
- 26 Titus 1:16; Isaiah 58:2; 2 Timothy 3:5
- 27 Psalm 6:8; Matthew 25:41; Psalm 119:115; Matthew 7:22–23; Psalm 1:6
- 28 Matthew 8:11–12; Matthew 22:13; Matthew 25:30; Revelation 22:15; Matthew 13:42
- 29 Malachi 1:11; Isaiah 66:18–20; Isaiah 49:6; Isaiah 43:6; Isaiah 54:2–3
- 30 Matthew 19:30; Matthew 21:28–31; Mark 10:31; Matthew 20:16; Matthew 3:9–10
- 31 Nehemiah 6:9–11; Psalm 11:1–2; Matthew 14:1; Amos 7:12–13
- 32 Hebrews 2:10; Hebrews 5:9; John 17:4–5; John 11:8–10; Ezekiel 13:4
- 33 Luke 9:53; Matthew 21:11; Matthew 20:18; John 4:34; Acts 13:27
- 34 Matthew 23:37–39; Deuteronomy 32:11–12; Acts 7:52; Luke 19:41–42; Isaiah 30:15
- 35 Psalm 118:26; Mark 11:9–10; John 12:13; Matthew 21:9; John 14:19–23
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Touching "the fig-tree" which had its three years' trial, and bare no fruit, and "the woman which was in an infirmity eighteen years," hearken to what the Lord may grant me to say. The fig-tree is the human race. And the three years are the three times; one before the Law, the second under the Law, the third under grace.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
another woman was also healed, after suffering in like manner for eighteen years; concerning whom the Lord said, "And ought not this daughter of Abraham, whom Satan has bound during eighteen years, to be set free on the Sabbath-day?" If, then, the former was a type of the twelfth Æon that suffered, the latter should also be a type of …
… sense, as when He said, "Beware of the leaven of the Pharisees," and in a good sense, as when He said, "The kingdom of heaven is like unto leaven, which a woman took and hid in three measures of meal, till the whole was leavened."
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
"The Kingdom of Heaven is like unto leaven, which a woman took, and hid in three measures of meal, until the whole was leavened." For as this converts the large quantity of meal into its own quality, even so shall ye convert the whole world.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… and shall recline with Abraham, and Isaac, and Jacob in the kingdom of heaven;" and then again by saying to the Jews, "When ye shall see Abraham, and Isaac, and Jacob, and all the prophets in the kingdom of heaven, but you yourselves cast out." This, then, is a clear point, that those who disallow his salvation, and frame the …