1 και παραγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετης. 2 και ηρωτησαν αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες· ραββι, τις ημαρτεν, ουτος η οι γονεις αυτου, ινα τυφλος γεννηθη; 3 απεκριθη ιησους· ουτε ουτος ημαρτεν ουτε οι γονεις αυτου, αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θεου εν αυτω. 4 εμε δει εργαζεσθαι τα εργα του πεμψαντος με εως ημερα εστιν· ερχεται νυξ οτε ουδεις δυναται εργαζεσθαι. 5 οταν εν τω κοσμω ω, φως ειμι του κοσμου. 6 ταυτα ειπων επτυσεν χαμαι και εποιησεν πηλον εκ του πτυσματος, και επεχρισεν τον πηλον επι τους οφθαλμους του τυφλου 7 και ειπεν αυτω· υπαγε νιψαι εις την κολυμβηθραν του σιλωαμ, ο ερμηνευεται απεσταλμενος. απηλθεν ουν και ενιψατο, και ηλθεν βλεπων. 8 οι ουν γειτονες και οι θεωρουντες αυτον το προτερον οτι τυφλος ην, ελεγον· ουχ ουτος εστιν ο καθημενος και προσαιτων; 9 αλλοι ελεγον οτι ουτος εστιν· αλλοι δε οτι ομοιος αυτω εστιν. εκεινος ελεγεν οτι εγω ειμι. 10 ελεγον ουν αυτω· πως ανεωχθησαν σου οι οφθαλμοι; 11 απεκριθη εκεινος και ειπεν· ανθρωπος λεγομενος ιησους πηλον εποιησεν και επεχρισεν μου τους οφθαλμους και ειπεν μοι· υπαγε εις την κολυμβηθραν του σιλωαμ και νιψαι· απελθων δε και νιψαμενος ανεβλεψα. 12 ειπον ουν αυτω· που εστιν εκεινος; λεγει· ουκ οιδα. 13 αγουσιν αυτον προς τους φαρισαιους, τον ποτε τυφλον. 14 ην δε σαββατον οτε τον πηλον εποιησεν ο ιησους και ανεωξεν αυτου τους οφθαλμους. 15 παλιν ουν ηρωτων αυτον και οι φαρισαιοι πως ανεβλεψεν. ο δε ειπεν αυτοις· πηλον επεθηκεν μου επι τους οφθαλμους, και ενιψαμην, και βλεπω. 16 ελεγον ουν εκ των φαρισαιων τινες· ουτος ο ανθρωπος ουκ εστιν παρα του θεου, οτι το σαββατον ου τηρει. αλλοι ελεγον· πως δυναται ανθρωπος αμαρτωλος τοιαυτα σημεια ποιειν; και σχισμα ην εν αυτοις. 17 λεγουσιν τω τυφλω παλιν· συ τι λεγεις περι αυτου, οτι ηνοιξεν σου τους οφθαλμους; ο δε ειπεν οτι προφητης εστιν. 18 ουκ επιστευσαν ουν οι ιουδαιοι περι αυτου οτι τυφλος ην και ανεβλεψεν, εως οτου εφωνησαν τους γονεις αυτου του αναβλεψαντος 19 και ηρωτησαν αυτους λεγοντες· ουτος εστιν ο υιος υμων, ον υμεις λεγετε οτι τυφλος εγεννηθη; πως ουν αρτι βλεπει; 20 απεκριθησαν δε αυτοις οι γονεις αυτου και ειπον· οιδαμεν οτι ουτος εστιν ο υιος ημων και οτι τυφλος εγεννηθη· 21 πως δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν, η τις ηνοιξεν αυτου τους οφθαλμους ημεις ουκ οιδαμεν· αυτος ηλικιαν εχει, αυτον ερωτησατε, αυτος περι εαυτου λαλησει. 22 ταυτα ειπον οι γονεις αυτου, οτι εφοβουντο τους ιουδαιους· ηδη γαρ συνετεθειντο οι ιουδαιοι ινα, εαν τις αυτον ομολογηση χριστον, αποσυναγωγος γενηται. 23 δια τουτο οι γονεις αυτου ειπον οτι ηλικιαν εχει, αυτον ερωτησατε. 24 εφωνησαν ουν εκ δευτερου τον ανθρωπον ος ην τυφλος, και ειπον αυτω· δος δοξαν τω θεω· ημεις οιδαμεν οτι ο ανθρωπος ουτος αμαρτωλος εστιν. 25 απεκριθη ουν εκεινος και ειπεν· ει αμαρτωλος εστιν ουκ οιδα· εν οιδα, οτι τυφλος ων αρτι βλεπω. 26 ειπον δε αυτω παλιν· τι εποιησεν σοι; πως ηνοιξεν σου τους οφθαλμους; 27 απεκριθη αυτοις· ειπον υμιν ηδη, και ουκ ηκουσατε· τι παλιν θελετε ακουειν; μη και υμεις θελετε αυτου μαθηται γενεσθαι; 28 ελοιδορησαν αυτον και ειπον· συ ει μαθητης εκεινου· ημεις δε του μωυσεως εσμεν μαθηται. 29 ημεις οιδαμεν οτι μωυσει λελαληκεν ο θεος· τουτον δε ουκ οιδαμεν ποθεν εστιν. 30 απεκριθη ο ανθρωπος και ειπεν αυτοις· εν γαρ τουτω θαυμαστον εστιν, οτι υμεις ουκ οιδατε ποθεν εστιν, και ανεωξεν μου τους οφθαλμους. 31 οιδαμεν δε οτι αμαρτωλων ο θεος ουκ ακουει, αλλ εαν τις θεοσεβης η και το θελημα αυτου ποιη, τουτου ακουει. 32 εκ του αιωνος ουκ ηκουσθη οτι ηνοιξεν τις οφθαλμους τυφλου γεγεννημενου. 33 ει μη ην ουτος παρα θεου, ουκ ηδυνατο ποιειν ουδεν. 34 απεκριθησαν και ειπον αυτω· εν αμαρτιαις συ εγεννηθης ολος, και συ διδασκεις ημας; και εξεβαλον αυτον εξω. 35 ηκουσεν ο ιησους οτι εξεβαλον αυτον εξω, και ευρων αυτον ειπεν αυτω· συ πιστευεις εις τον υιον του θεου; 36 απεκριθη εκεινος και ειπεν· και τις εστιν, κυριε, ινα πιστευσω εις αυτον; 37 ειπεν δε αυτω ο ιησους· και εωρακας αυτον και ο λαλων μετα σου εκεινος εστιν. 38 ο δε εφη· πιστευω, κυριε· και προσεκυνησεν αυτω. 39 και ειπεν ο ιησους· εις κριμα εγω εις τον κοσμον τουτον ηλθον, ινα οι μη βλεποντες βλεπωσιν και οι βλεποντες τυφλοι γενωνται. 40 και ηκουσαν εκ των φαρισαιων ταυτα οι οντες μετ αυτου, και ειπον αυτω· μη και ημεις τυφλοι εσμεν; 41 ειπεν αυτοις ο ιησους· ει τυφλοι ητε, ουκ αν ειχετε αμαρτιαν· νυν δε λεγετε οτι βλεπομεν· η ουν αμαρτια υμων μενει.
John · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
John 9 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
Cross references (36)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 2 Luke 13:2; John 9:34; Exodus 20:5; Acts 28:4
- 3 John 11:4; John 11:40; Ecclesiastes 9:1–2; Job 2:3–6; Job 42:7
- 4 John 12:35; Ephesians 5:16; John 4:34; Ecclesiastes 9:10; John 11:9–10
- 5 John 8:12; John 12:46; Acts 13:47; John 1:4–9; Revelation 21:23
- 6 Mark 8:23; Mark 7:33; Revelation 3:18
- 7 Isaiah 35:5; John 9:11; John 11:37; Isaiah 8:6; Acts 26:18
- 8 1 Samuel 2:8; Luke 18:35; 1 Samuel 21:11; Acts 3:2–11; Luke 16:20–22
- 10 Mark 4:27; Ecclesiastes 11:5; John 3:9; John 9:26; John 9:15
- 11 John 9:6–7; John 9:27
- 12 Exodus 2:18–20; John 5:11–13; John 7:11
- 13 John 12:42; John 8:3–8; John 11:46–47; John 11:57; John 12:19
- 14 John 5:9; Luke 13:10–17; Matthew 12:1–14; Luke 14:1; Mark 2:23–3:6
- 15 John 9:26–27; John 9:10–11
- 16 John 10:19; John 7:43; John 7:12; Matthew 12:2; John 3:2
- 17 John 4:19; John 6:14; Acts 3:22–26; Acts 10:38; Acts 2:22
- 18 Hebrews 3:15–19; John 12:37–40; Hebrews 4:11; John 1:19; Isaiah 26:11
- 19 Acts 4:14; John 9:8–9; Acts 3:10
- 22 John 7:13; John 16:2; Luke 6:22; Isaiah 57:11; John 12:42–43
- 23 John 9:21
- 24 John 9:16; Joshua 7:19; John 8:49; John 19:6; Psalm 50:14–15
- 25 1 John 5:10; John 9:30; John 5:11
- 27 Luke 22:67
- 28 Romans 2:17; 1 Corinthians 4:12; 1 Corinthians 6:10; John 7:19; Matthew 27:39
- 29 John 8:14; Numbers 12:2–7; Psalm 22:6; 2 Kings 9:11; Isaiah 53:2–3
- 30 Psalm 119:18; John 12:37; Isaiah 29:18; Isaiah 29:14; John 3:10
- 31 Proverbs 15:29; Isaiah 1:15; Proverbs 28:9; Micah 3:4; Proverbs 1:28–29
- 32 Isaiah 64:4; Job 20:4; Luke 1:70; Revelation 16:18
- 33 John 9:16; John 3:2; Acts 5:38–39
- 34 John 9:2; John 9:22; Isaiah 66:5; Job 25:4; Luke 18:17
- 35 John 20:31; Romans 10:20; 1 John 5:13; 1 John 4:15; John 10:36
- 36 Romans 10:14; Song of Songs 5:9; Proverbs 30:3–4; John 1:38; Matthew 11:3
- 37 John 4:26; Psalm 25:8–9; John 7:17; Psalm 25:14; John 14:21–23
- 38 Matthew 14:33; Matthew 28:9; John 20:28; Matthew 28:17; Luke 24:52
- 39 John 3:19; Acts 26:18; John 12:46; John 8:12; 1 John 2:11
- 40 Revelation 3:17; Matthew 15:12–14; John 9:34; Matthew 23:16–28; Romans 2:19–22
- 41 Isaiah 5:21; John 15:22–24; Luke 18:14; 1 John 1:8–10; Proverbs 26:12
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The Lord Jesus, as we heard when the Holy Gospel was being read, opened the eyes of a man who was born blind. Brethren, if we consider our hereditary punishment, the whole world is blind. And therefore came Christ the Enlightener, because the devil had been the Blinder.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
We have just read the long lesson of the man born blind, whom the Lord Jesus restored to the light; but were we to attempt handling the whole of it, and considering, according to our ability, each passage in a way proportionate to its worth, the day would be insufficient.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
"And as Jesus passed by, He saw a man which was blind from his birth." Being full of love for man, and caring for our salvation, and desiring to stop the mouths of the foolish, He omitteth nothing of His own part, though there be none to give heed.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)
They also maintain that the Saviour exhibited an emblem of this mystery in the case of that man who was blind from his birth, since the Æon was in this manner produced by Monogenes blind, that is, in ignorance, thus falsely ascribing ignorance and blindness to the Word of God, who, according to their own theory, holds the second [place …
The pool of Siloam, for example, where the man whose eyes our Lord had anointed with clay made out of spittle was commanded to wash, has a figurative significance, and undoubtedly conveys a secret sense; but yet if the evangelist had not interpreted that name, a meaning so important would lie unnoticed.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)