1 και ανασταν απαν το πληθος αυτων ηγαγον αυτον επι τον πιλατον. 2 ηρξαντο δε κατηγορειν αυτου λεγοντες· τουτον ευρομεν διαστρεφοντα το εθνος και κωλυοντα καισαρι φορους διδοναι, λεγοντα εαυτον χριστον βασιλεα ειναι. 3 ο δε πιλατος επηρωτησεν αυτον λεγων· συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων; ο δε αποκριθεις αυτω εφη· συ λεγεις. 4 ο δε πιλατος ειπεν προς τους αρχιερεις και τους οχλους οτι ουδεν ευρισκω αιτιον εν τω ανθρωπω τουτω. 5 οι δε επισχυον λεγοντες οτι ανασειει τον λαον διδασκων καθ ολης της ιουδαιας, αρξαμενος απο της γαλιλαιας εως ωδε. 6 πιλατος δε ακουσας γαλιλαιαν επηρωτησεν ει ο ανθρωπος γαλιλαιος εστιν, 7 και επιγνους οτι εκ της εξουσιας ηρωδου εστιν, ανεπεμψεν αυτον προς ηρωδην, οντα και αυτον εν ιεροσολυμοις εν ταυταις ταις ημεραις. 8 ο δε ηρωδης ιδων τον ιησουν εχαρη λιαν· ην γαρ εξ ικανου θελων ιδειν αυτον δια το ακουειν αυτον πολλα περι αυτου, και ηλπιζεν τι σημειον ιδειν υπ αυτου γινομενον. 9 επηρωτα δε αυτον εν λογοις ικανοις· αυτος δε ουδεν απεκρινατο αυτω. 10 ειστηκεισαν δε οι γραμματεις και οι αρχιερεις ευτονως κατηγορουντες αυτου. 11 εξουθενησας δε αυτον ο ηρωδης συν τοις στρατευμασιν αυτου και εμπαιξας, περιβαλων αυτον εσθητα λαμπραν ανεπεμψεν αυτον τω πιλατω. 12 εγενοντο δε φιλοι ο τε ηρωδης και ο πιλατος εν αυτη τη ημερα μετ αλληλων· προυπηρχον γαρ εν εχθρα οντες προς εαυτους. 13 πιλατος δε συγκαλεσαμενος τους αρχιερεις και τους αρχοντας και τον λαον 14 ειπεν προς αυτους· προσηνεγκατε μοι τον ανθρωπον τουτον ως αποστρεφοντα τον λαον, και ιδου εγω ενωπιον υμων ανακρινας ουδεν ευρον εν τω ανθρωπω τουτω αιτιον ων κατηγορειτε κατ αυτου. 15 αλλ ουδε ηρωδης· ανεπεμψα γαρ υμας προς αυτον· και ιδου ουδεν αξιον θανατου εστιν πεπραγμενον αυτω. 16 παιδευσας ουν αυτον απολυσω. 17 αναγκην δε ειχεν απολυειν αυτοις κατα εορτην ενα. 18 ανεκραξαν δε παμπληθει λεγοντες· αιρε τουτον, απολυσον δε ημιν βαραββαν· 19 οστις ην δια στασιν τινα γενομενην εν τη πολει και φονον βεβλημενος εις την φυλακην. 20 παλιν ουν ο πιλατος προσεφωνησεν, θελων απολυσαι τον ιησουν. 21 οι δε επεφωνουν λεγοντες· σταυρωσον σταυρωσον αυτον. 22 ο δε τριτον ειπεν προς αυτους· τι γαρ κακον εποιησεν ουτος; ουδεν αξιον θανατου ευρον εν αυτω· παιδευσας ουν αυτον απολυσω. 23 οι δε επεκειντο φωναις μεγαλαις αιτουμενοι αυτον σταυρωθηναι, και κατισχυον αι φωναι αυτων και των αρχιερεων. 24 ο δε πιλατος επεκρινεν γενεσθαι το αιτημα αυτων, 25 απελυσεν δε αυτοις τον βαραββαν τον δια στασιν και φονον βεβλημενον εις την φυλακην, ον ητουντο, τον δε ιησουν παρεδωκεν τω θεληματι αυτων. 26 και ως απηγαγον αυτον, επιλαβομενοι σιμωνος τινος κυρηναιου, ερχομενου απ αγρου, επεθηκαν αυτω τον σταυρον φερειν οπισω του ιησου. 27 ηκολουθει δε αυτω πολυ πληθος του λαου και γυναικων, αι και εκοπτοντο και εθρηνουν αυτον. 28 στραφεις δε προς αυτας ο ιησους ειπεν· θυγατερες ιερουσαλημ, μη κλαιετε επ εμε, πλην εφ εαυτας κλαιετε και επι τα τεκνα υμων. 29 οτι ιδου ερχονται ημεραι εν αις ερουσιν· μακαριαι αι στειραι και κοιλιαι αι ουκ εγεννησαν, και μαστοι οι ουκ εθηλασαν. 30 τοτε αρξονται λεγειν τοις ορεσιν, πεσετε εφ ημας, και τοις βουνοις, καλυψατε ημας· 31 οτι ει εν τω υγρω ξυλω ταυτα ποιουσιν, εν τω ξηρω τι γενηται; 32 ηγοντο δε και ετεροι δυο κακουργοι συν αυτω αναιρεθηναι. 33 και οτε απηλθον επι τον τοπον τον καλουμενον κρανιον, εκει εσταυρωσαν αυτον και τους κακουργους, ον μεν εκ δεξιων ον δε εξ αριστερων. 34 ο δε ιησους ελεγεν· πατερ, αφες αυτοις· ου γαρ οιδασιν τι ποιουσιν. διαμεριζομενοι δε τα ιματια αυτου εβαλλον κληρον. 35 και ειστηκει ο λαος θεωρων. εξεμυκτηριζον δε και οι αρχοντες συν αυτοις λεγοντες· αλλους εσωσεν, σωσατω εαυτον, ει ουτος εστιν ο χριστος ο του θεου εκλεκτος. 36 ενεπαιζον δε αυτω και οι στρατιωται προσερχομενοι και οξος προσφεροντες αυτω 37 και λεγοντες· ει συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων, σωσον σεαυτον. 38 ην δε και επιγραφη γεγραμμενη επ αυτω γραμμασιν ελληνικοις και ρωμαικοις και εβραικοις· ουτος εστιν ο βασιλευς των ιουδαιων. 39 εις δε των κρεμασθεντων κακουργων εβλασφημει αυτον λεγων· ει συ ει ο χριστος, σωσον σεαυτον και ημας. 40 αποκριθεις δε ο ετερος επετιμα αυτω λεγων· ουδε φοβη συ τον θεον, οτι εν τω αυτω κριματι ει; 41 και ημεις μεν δικαιως· αξια γαρ ων επραξαμεν απολαμβανομεν· ουτος δε ουδεν ατοπον επραξεν. 42 και ελεγεν τω ιησου· μνησθητι μου, κυριε, οταν ελθης εν τη βασιλεια σου. 43 και ειπεν αυτω ο ιησους· αμην λεγω σοι, σημερον μετ εμου εση εν τω παραδεισω. 44 ην δε ωσει ωρα εκτη και σκοτος εγενετο εφ ολην την γην εως ωρας ενατης, 45 του ηλιου εκλειποντος, και εσχισθη το καταπετασμα του ναου μεσον· 46 και φωνησας φωνη μεγαλη ο ιησους ειπεν· πατερ, εις χειρας σου παρατιθεμαι το πνευμα μου· και ταυτα ειπων εξεπνευσεν. 47 ιδων δε ο εκατονταρχος το γενομενον εδοξασεν τον θεον λεγων· οντως ο ανθρωπος ουτος δικαιος ην. 48 και παντες οι συμπαραγενομενοι οχλοι επι την θεωριαν ταυτην, θεωρουντες τα γενομενα, τυπτοντες εαυτων τα στηθη υπεστρεφον. 49 ειστηκεισαν δε παντες οι γνωστοι αυτου απο μακροθεν, και γυναικες αι συνακολουθησασαι αυτω απο της γαλιλαιας, ορωσαι ταυτα. 50 και ιδου ανηρ ονοματι ιωσηφ, βουλευτης υπαρχων και ανηρ αγαθος και δικαιος— 51 ουτος ουκ ην συγκατατεθειμενος τη βουλη και τη πραξει αυτων— απο αριμαθαιας πολεως των ιουδαιων, ος προσεδεχετο και αυτος την βασιλειαν του θεου, 52 ουτος προσελθων τω πιλατω ητησατο το σωμα του ιησου, 53 και καθελων αυτο ενετυλιξεν σινδονι και εθηκεν αυτο εν μνηματι λαξευτω, ου ουκ ην ουδεις ουδεπω κειμενος· 54 και ημερα ην παρασκευη, σαββατον επεφωσκεν. 55 κατακολουθησασαι δε αι γυναικες, αιτινες ησαν συνεληλυθυιαι αυτω εκ της γαλιλαιας, εθεασαντο το μνημειον και ως ετεθη το σωμα αυτου, 56 υποστρεψασαι δε ητοιμασαν αρωματα και μυρα. και το μεν σαββατον ησυχασαν κατα την εντολην.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 23 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Joseph of Arimathea
A rich man and member of the council from the Judean town of Arimathea, a disciple of Jesus (secretly, for fear of the Jews), who asked Pilate for the body and laid it in a new…
Cited in the guide: Matthew 27:57; Mark 15:43; Luke 23:50
Simon of Cyrene
A man from Cyrene coming in from the country whom the soldiers forced to carry the cross of Jesus; Mark calls him the father of Alexander and Rufus.
Cited in the guide: Matthew 27:32; Mark 15:21; Luke 23:26
Cross references (53)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 27:1–2; Mark 15:1–5; Matthew 27:11–14; Luke 22:66; John 18:28–38
- 2 Acts 17:6–7; Luke 23:14; John 19:12; Mark 14:61–62; Luke 22:69–70
- 3 John 1:49; 1 Timothy 6:13; Luke 1:32–33; Mark 15:2; Luke 22:70
- 4 John 18:38; 1 Peter 1:19; 1 Peter 2:22; Hebrews 7:26; Mark 15:14
- 5 John 1:43; John 2:11; Mark 1:14; Matthew 4:23; John 19:15
- 6 Acts 5:37; Luke 13:1
- 7 Luke 3:1; Luke 13:31; Matthew 14:1
- 8 Luke 9:7–9; Mark 6:14; Matthew 14:1; 2 Kings 5:11; Acts 8:19
- 9 Matthew 27:14; 1 Peter 2:23; Luke 13:32; Isaiah 53:7; Psalm 39:9
- 10 Luke 23:14–15; Luke 11:53; Luke 23:5; Luke 23:2; Acts 24:5
- 11 Mark 15:16–20; Matthew 27:27–30; Isaiah 53:3; Psalm 69:19–20; John 19:5
- 12 Acts 4:27; Revelation 17:13–14; Matthew 16:1; Psalm 83:4–6
- 13 John 18:38; Matthew 27:21–23; Mark 15:14; John 19:4
- 14 Daniel 6:4; Hebrews 7:26; Luke 23:4–5; Acts 13:28; Matthew 27:19
- 16 Matthew 27:26; Luke 23:22; Mark 15:15; Isaiah 53:5; Acts 5:40–41
- 18 Acts 21:36; Acts 3:14; Acts 22:22; John 18:39–40; Mark 15:6–15
- 19 Acts 3:14; Luke 23:5; Luke 23:2
- 20 Mark 15:15; Matthew 14:8–9; John 19:12; Matthew 27:19
- 21 Matthew 27:22–25; Luke 23:23; Mark 15:13; John 19:15
- 22 Luke 23:14; Luke 23:20; 1 Peter 3:18; Luke 23:16; 1 Peter 1:19
- 23 Zechariah 11:8; Psalm 57:4; Psalm 22:12–13; Luke 23:5
- 24 Matthew 27:26; Proverbs 17:15; Exodus 23:2; Mark 15:15; John 19:1
- 25 Acts 3:14; Mark 15:15; Mark 15:6–7; Matthew 27:26; Luke 23:5
- 26 Matthew 27:32–44; Mark 15:21–32; Luke 9:23; Acts 2:10; Luke 14:27
- 27 Luke 8:52; Luke 8:2; Mark 15:40; Luke 23:55; Matthew 27:55
- 28 Song of Songs 8:4; Song of Songs 2:7; Song of Songs 1:5; Song of Songs 3:10; Song of Songs 5:8
- 29 Matthew 24:19; Luke 21:23–24; Mark 13:17–19; Hosea 9:12–16; Hosea 13:16
- 30 Revelation 6:16; Hosea 10:8; Isaiah 2:19; Revelation 9:6
- 31 1 Peter 4:17–18; Proverbs 11:31; John 15:6; Ezekiel 20:47–48; Ezekiel 15:2–7
- 32 Mark 15:27; Isaiah 53:12; Matthew 27:38; John 19:18; Hebrews 12:2
- 33 Mark 15:22–23; John 19:17–18; Zechariah 12:10; Matthew 27:33–34; Deuteronomy 21:23
- 34 Matthew 5:44; Acts 7:60; 1 Peter 3:9; 1 Peter 2:20–23; Luke 6:27–28
- 35 Psalm 22:17; Isaiah 42:1; 1 Peter 2:4; Mark 15:29–32; Matthew 12:18
- 36 Psalm 69:21; Matthew 27:48; Matthew 27:34; Mark 15:36; Mark 15:19–20
- 38 Matthew 27:37; Mark 15:26; John 19:19–22; Luke 23:3; Mark 15:32
- 39 Matthew 27:44; Mark 15:32; Luke 23:35; Luke 23:37; Luke 17:34–35
- 40 Luke 12:5; Revelation 15:4; Ephesians 5:11; Psalm 36:1; Jeremiah 5:3
- 41 Leviticus 26:40–41; Ezra 9:13; Matthew 27:4; 1 Peter 1:19; Matthew 27:24
- 42 Romans 10:9–14; Acts 16:31; 1 John 5:11–13; 1 Corinthians 6:10–11; Luke 12:8
- 43 Revelation 2:7; Psalm 50:15; 1 Timothy 1:15–16; Luke 19:10; Psalm 32:5
- 44 Matthew 27:45; Mark 15:33–34; Amos 8:9; Acts 2:20; John 19:14
- 45 Hebrews 10:19–22; Matthew 27:51; Hebrews 9:3–8; Mark 15:38; Ephesians 2:14–18
- 46 Psalm 31:5; Acts 7:59; John 19:30; 1 Peter 2:23; Mark 15:34–41
- 47 Matthew 27:54; Mark 15:39; Luke 23:41; Matthew 9:8
- 48 Luke 18:13; Acts 2:37; Jeremiah 31:19
- 49 Luke 8:2; Psalm 38:11; Luke 23:55; Matthew 27:55–56; Mark 15:40–41
- 50 John 19:38–42; Acts 11:24; Acts 10:22; Acts 10:2; Mark 15:42–47
- 51 Luke 2:25; Luke 2:38; Isaiah 8:12; Genesis 37:21–22; Genesis 42:21–22
- 52 John 19:38–42
- 53 Matthew 27:59–60; Mark 15:46; Isaiah 53:9
- 54 Matthew 27:62; John 19:31; Mark 15:42; John 19:14; John 19:42
- 55 Luke 23:49; Luke 8:2; Matthew 27:61; Mark 15:47
- 56 Luke 24:1; Mark 16:1; Deuteronomy 5:14; Exodus 20:8–10; Jeremiah 17:24–25
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
And from this fact, that He exclaimed upon the cross, "Father, forgive them, for they know not what they do," the long-suffering, patience, compassion, and goodness of Christ are exhibited, since He both suffered, and did Himself exculpate those who had maltreated Him.
… be mindful of mercy." What is this but that He puts Himself for the Jews, of whose nation He was, who were troubled with great anger and crucified Christ, when He, mindful of mercy, said, "Father, forgive them, for they know not what they do? "God shall come from Teman, and the Holy One from the shady and close mountain." …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
… judge others, when one is chargeable with the same things." And why marvel at His establishing this law, when even the very thief knew it upon the cross, saying to the other thief, "Dost not thou fear God, seeing we are in the same condemnation;" expressing the same sentiments with Christ?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
There is yet another witness of the sinlessness of Jesus,--the robber, the first man admitted into Paradise; who rebuked his fellow, and said, "We receive the due reward of our deeds; but this man hath done nothing amiss; for we were present, both thou and I, at His judgment."
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
And on this account our Lord also on the cross says, "Father, forgive them; for they know not what they do:" for, not yet having become partakers of the grace of the Holy Spirit, they had not yet entered the fellowship of the holy brotherhood.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)