Revelation · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Revelation 19 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
1 μετα ταυτα ηκουσα ως φωνην μεγαλην οχλου πολλου εν τω ουρανω λεγοντων· αλληλουια· η σωτηρια και η δοξα και η δυναμις του θεου ημων,
1 Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων· ἀλληλούϊα· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,
2 οτι αληθιναι και δικαιαι αι κρισεις αυτου· οτι εκρινεν την πορνην την μεγαλην, ητις διεφθειρεν την γην εν τη πορνεια αυτης, και εξεδικησεν το αιμα των δουλων αυτου εκ χειρος αυτης.
2 ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινε τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις διέφθειρε τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησε τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς.
3 και δευτερον ειρηκαν· αλληλουια· και ο καπνος αυτης αναβαινει εις τους αιωνας των αιωνων.
3 καὶ δεύτερον εἴρηκαν· ἀλληλούϊα· καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
4 και επεσαν οι εικοσι και τεσσαρες πρεσβυτεροι και τα τεσσαρα ζωα και προσεκυνησαν τω θεω τω καθημενω επι τω θρονω λεγοντες· αμην, αλληλουια.
4 καὶ ἔπεσαν οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες πρεσβύτεροι καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ λέγοντες· ἀμήν, ἀλληλούϊα.
5 και φωνη απο του θρονου εξηλθεν λεγουσα· αινειτε τον θεον ημων παντες οι δουλοι αυτου και οι φοβουμενοι αυτον, οι μικροι και οι μεγαλοι.
5 καὶ φωνὴ ἀπὸ τοῦ θρόνου ἐξῆλθε λέγουσα· αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἡμῶν πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν, οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι.
6 και ηκουσα ως φωνην οχλου πολλου και ως φωνην υδατων πολλων και ως φωνην βροντων ισχυρων, λεγοντων· αλληλουια· οτι εβασιλευσεν κυριος ο θεος ο παντοκρατωρ.
6 Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λεγόντων· ἀλληλούϊα· ὅτι ἐβασίλευσε Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.
7 χαιρωμεν και αγαλλιωμεθα και δωμεν την δοξαν αυτω, οτι ηλθεν ο γαμος του αρνιου και η γυνη αυτου ητοιμασεν εαυτην.
7 χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ, ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν.
8 και εδοθη αυτη ινα περιβαληται βυσσινον λαμπρον καθαρον· το γαρ βυσσινον τα δικαιωματα των αγιων εστιν.
8 καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καθαρόν· τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστί.
9 και λεγει μοι· γραψον, μακαριοι οι εις το δειπνον του γαμου του αρνιου κεκλημενοι. και λεγει μοι· ουτοι οι λογοι αληθινοι του θεου εισιν.
9 Καὶ λέγει μοι· γράψον, μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι· οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ Θεοῦ εἰσι.
10 και επεσα εμπροσθεν των ποδων αυτου προσκυνησαι αυτω. και λεγει μοι· ορα μη· συνδουλος σου ειμι και των αδελφων σου των εχοντων την μαρτυριαν ιησου· τω θεω προσκυνησον· η γαρ μαρτυρια του ιησου εστιν το πνευμα της προφητειας.
10 Καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ. καὶ λέγει μοι· ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ· τῷ Θεῷ προσκύνησον· ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστι τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας.
11 και ειδον τον ουρανον ανεωγμενον, και ιδου ιππος λευκος, και ο καθημενος επ αυτον, καλουμενος πιστος και αληθινος, και εν δικαιοσυνη κρινει και πολεμει·
11 Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽ αὐτόν, καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ·
12 οι δε οφθαλμοι αυτου ως φλοξ πυρος, και επι την κεφαλην αυτου διαδηματα πολλα, εχων [ονοματα γεγραμμενα, και] ονομα γεγραμμενον ο ουδεις οιδεν ει μη αυτος,
12 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ἔχων [ὀνόματα γεγραμμένα, καὶ] ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός,
13 και περιβεβλημενος ιματιον βεβαμμενον [εν] αιματι, και κεκληται το ονομα αυτου, ο λογος του θεου.
13 καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον [ἐν] αἵματι, καὶ κέκληται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.
14 και τα στρατευματα [τα] εν τω ουρανω ηκολουθει αυτω επι ιπποις λευκοις, ενδεδυμενοι βυσσινον λευκον καθαρον.
14 καὶ τὰ στρατεύματα [τὰ] ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν.
15 και εκ του στοματος αυτου εκπορευεται ρομφαια οξεια [διστομος], ινα εν αυτη πατασση τα εθνη· και αυτος ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα· και αυτος πατει την ληνον του οινου του θυμου της οργης του θεου του παντοκρατορος.
15 καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα [δίστομος], ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.
16 και εχει επι το ιματιον και επι τον μηρον αυτου ονομα γεγραμμενον, βασιλευς βασιλεων και κυριος κυριων.
16 καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων.
17 και ειδον ενα αγγελον εστωτα εν τω ηλιω, και εκραξεν [εν] φωνη μεγαλη λεγων πασιν τοις ορνεοις τοις πετομενοις εν μεσουρανηματι· δευτε συναχθητε εις το δειπνον το μεγα του θεου,
17 Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν [ἐν] φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι· δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ Θεοῦ,
18 ινα φαγητε σαρκας βασιλεων και σαρκας χιλιαρχων και σαρκας ισχυρων και σαρκας ιππων και των καθημενων επ αυτων, και σαρκας παντων ελευθερων [τε] και δουλων, και μικρων [τε] και μεγαλων.
18 ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ᾽ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων [τε] καὶ δούλων, καὶ μικρῶν [τε] καὶ μεγάλων.
19 και ειδον το θηριον και τους βασιλεις της γης και τα στρατευματα αυτων συνηγμενα ποιησαι τον πολεμον μετα του καθημενου επι του ιππου και μετα του στρατευματος αυτου.
19 Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ.
20 και επιασθη το θηριον και ο μετ αυτου ψευδοπροφητης ο ποιησας τα σημεια ενωπιον αυτου, εν οις επλανησεν τους λαβοντας το χαραγμα του θηριου και τους προσκυνουντας τη εικονι αυτου· ζωντες εβληθησαν οι δυο εις την λιμνην του πυρος την καιομενην εν θειω.
20 καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾽ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ.
21 και οι λοιποι απεκτανθησαν εν τη ρομφαια του καθημενου επι του ιππου, τη εξελθουση εκ του στοματος αυτου· και παντα τα ορνεα εχορτασθησαν εκ των σαρκων αυτων.
21 καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 7:10–12; Revelation 11:15; 1 Chronicles 29:11; Matthew 6:13; Revelation 5:9–13
- 2 Deuteronomy 32:43; Revelation 6:10; Revelation 18:20; Revelation 16:5–7; Deuteronomy 32:35
- 3 Isaiah 34:10; Revelation 18:18; Revelation 18:9; Jude 7; Revelation 14:11
- 4 Revelation 5:14; Nehemiah 8:6; Psalm 106:48; Psalm 89:52; Psalm 72:19
- 5 Psalm 134:1; Psalm 148:11–13; Psalm 150:6; Psalm 135:1; Revelation 7:15
- 6 Psalm 97:1; Revelation 14:2; Psalm 93:1; Psalm 29:3–9; Ezekiel 1:24
- 7 Revelation 21:9; Revelation 21:2; Revelation 19:9; Matthew 22:2; 2 Corinthians 11:2
- 8 Isaiah 61:10; Revelation 7:13–14; Ephesians 5:26–27; Psalm 132:9; Mark 9:3
- 9 Luke 14:15–16; Revelation 22:6; Matthew 22:2–4; Revelation 3:20; Revelation 1:19
- 10 Revelation 22:8–9; Acts 10:25–26; John 5:39; Hebrews 1:14; Exodus 34:14
- 11 Psalm 96:13; Isaiah 11:3–5; Psalm 98:9; Psalm 50:6; Revelation 6:2
- 12 Revelation 19:16; Luke 10:22; Matthew 11:27; Revelation 2:17–18; Revelation 1:14
- 13 John 1:1; Isaiah 63:1–6; John 1:14; Psalm 58:10; Revelation 14:20
- 14 Jude 14; Revelation 7:9; Revelation 17:14; Revelation 19:8; Revelation 19:11
- 15 Isaiah 63:2–6; Revelation 1:16; Revelation 2:27; 2 Thessalonians 2:8; Psalm 2:9
- 16 Revelation 17:14; 1 Timothy 6:15; Daniel 2:47; Philippians 2:9–11; Revelation 19:12–13
- 17 Revelation 19:21; Revelation 8:13; Jeremiah 12:9; Ezekiel 39:17–20; Isaiah 34:1–8
- 18 Ezekiel 39:18–20; Revelation 6:15; 1 Samuel 17:46; Deuteronomy 28:26; Jeremiah 16:4
- 19 Revelation 16:16; Revelation 16:14; Daniel 8:25; Revelation 18:9; Daniel 11:40–45
- 20 Revelation 20:10; Revelation 21:8; Revelation 20:14–15; Daniel 7:7–14; 2 Thessalonians 2:8–11
- 21 Revelation 19:11–15; Revelation 1:16; Revelation 19:17–19; Revelation 17:16
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
And He hath upon His vesture and upon His thigh a name written, King of Kings and Lord of Lords." Thus does the Word of God always preserve the outlines, as it were, of things to come, and points out to men the various forms (species), as it were, of the dispensations of the Father, teaching us the things pertaining …
… wonderful vision had been shown him, he trembled, and fell down at the Angel's feet; but that Angel, who sought not but the glory of God, said, "See thou do it not; for I am a fellow-servant of thee, and of thy brethren the prophets." What then, my brethren?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
And further, if the Creator and Lord of all things is called also King of Kings and Lord of Lords and God of Gods, surely also the saints are gods and lords and kings.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 9 (1899)
… person the apostasy, and accomplishes whatever he shall do according to his own will and choice, sitting also in the temple of God, so that his dupes may adore him as the Christ; wherefore also shall he deservedly "be cast into the lake of fire:" [this will happen according to divine appointment], God by His prescience foreseeing all this, and …