1 Και είπε προς εμέ, Υιέ ανθρώπου, φάγε τούτο, το οποίον ευρίσκεις· φάγε τούτον τον τόμον και ύπαγε να λαλήσης προς τον οίκον Ισραήλ. 2 Και ήνοιξα το στόμα μου και με εψώμισε τον τόμον εκείνον. 3 Και είπε προς εμέ, Υιέ ανθρώπου, ας φάγη η κοιλία σου και ας εμπλησθώσι τα εντόσθιά σου από του τόμου τούτου, τον οποίον εγώ δίδω εις σε. Και έφαγον και έγεινεν εν τω στόματί μου ως μέλι υπό της γλυκύτητος. 4 Και είπε προς εμέ, Υιέ ανθρώπου, ύπαγε, είσελθε εις τον οίκον του Ισραήλ και λάλησον τους λόγους μου προς αυτούς. 5 Διότι δεν εξαποστέλλεσαι προς λαόν βαθύχειλον και βαρύγλωσσον αλλά προς τον οίκον Ισραήλ· 6 ουχί προς λαούς πολλούς βαθυχείλους και βαρυγλώσσους, των οποίων τους λόγους δεν εννοείς. Και προς τοιούτους εάν σε εξαπέστελλον, ούτοι ήθελον σου εισακούσει. 7 Ο οίκος όμως Ισραήλ δεν θέλει να σου ακούση· διότι δεν θέλουσι να εισακούωσιν εμού· επειδή πας ο οίκος Ισραήλ είναι σκληρομέτωπος και σκληροκάρδιος. 8 Ιδού, έκαμον το πρόσωπόν σου δυνατόν εναντίον των προσώπων αυτών και το μέτωπόν σου, δυνατόν εναντίον των μετώπων αυτών. 9 Ως αδάμαντα σκληρότερον χάλικος έκαμον το μέτωπόν σου· μη φοβηθής αυτούς και μη τρομάξης από προσώπου αυτών, διότι είναι οίκος αποστάτης. 10 Και είπε προς εμέ, Υιέ ανθρώπου, πάντας τους λόγους μου, τους οποίους θέλω λαλήσει προς σε, λάβε εν τη καρδία σου και άκουσον με τα ώτα σου. 11 Και ύπαγε, είσελθε προς τους αιχμαλωτισθέντας, προς τους υιούς του λαού σου, και λάλησον προς αυτούς και ειπέ προς αυτούς, Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός, εάν τε ακούσωσιν, εάν τε απειθήσωσι. 12 Και με εσήκωσε το πνεύμα, και ήκουσα όπισθέν μου φωνήν μεγάλης συγκινήσεως λεγόντων, Ευλογημένη η δόξα του Κυρίου εκ του τόπου αυτού. 13 Και ήκουσα τον ήχον των πτερύγων των ζώων, αίτινες συνείχοντο η μία μετά της άλλης, και τον ήχον των τροχών απέναντι τούτων και φωνήν μεγάλης συγκινήσεως. 14 Και με ύψωσε το πνεύμα και με έλαβε και υπήγα εν πικρία και εν αγανακτήσει του πνεύματός μου· πλην η χειρ του Κυρίου ήτο κραταιά επ' εμέ. 15 Και ήλθον προς τους μετοικισθέντας εις Τελαβίβ, τους κατοικούντας παρά τον ποταμόν Χεβάρ, και εκάθησα όπου εκείνοι εκάθηντο και παρέμεινα εκεί μεταξύ αυτών επτά ημέρας εκστατικός. 16 Και μετά τας επτά ημέρας έγεινε λόγος Κυρίου προς εμέ, λέγων, 17 Υιέ ανθρώπου, σε κατέστησα φύλακα επί τον οίκον Ισραήλ· άκουσον λοιπόν λόγον εκ του στόματός μου και νουθέτησον αυτούς παρ' εμού. 18 Όταν λέγω προς τον άνομον, Εξάπαντος θέλεις θανατωθή, και συ δεν νουθετήσης αυτόν και δεν λαλήσης διά να αποτρέψης τον άνομον από της οδού αυτού της ανόμου, ώστε να σώσης την ζωήν αυτού, εκείνος μεν ο άνομος θέλει αποθάνει εν τη ανομία αυτού· πλην εκ της χειρός σου θέλω ζητήσει το αίμα αυτού. 19 Αλλ' εάν συ μεν νουθετήσης τον άνομον, αυτός όμως δεν επιστρέφη από της ανομίας αυτού και από της οδού αυτού της ανόμου, εκείνος μεν θέλει αποθάνει εν τη ανομία αυτού, συ δε ηλευθέρωσας την ψυχήν σου. 20 Πάλιν, εάν ο δίκαιος εκτραπή από της δικαιοσύνης αυτού και πράξη ανομίαν, και εγώ θέσω πρόσκομμα έμπροσθεν αυτού· εκείνος θέλει αποθάνει· επειδή δεν έδωκας εις αυτόν νουθεσίαν θέλει αποθάνει εν τη αμαρτία αυτού, και η δικαιοσύνη αυτού, την οποίαν έκαμε, δεν θέλει μνημονευθή· πλην εκ της χειρός σου θέλω ζητήσει το αίμα αυτού. 21 Εάν όμως συ νουθετήσης τον δίκαιον διά να μη αμαρτήση και αυτός δεν αμαρτήση, ο δίκαιος θέλει βεβαίως ζήσει, διότι ενουθετήθη· και συ ηλευθέρωσας την ψυχήν σου. 22 Και εστάθη εκεί η χειρ του Κυρίου επ' εμέ και είπε προς εμέ, Σηκώθητι, έξελθε εις την πεδιάδα και εκεί θέλω λαλήσει προς σε. 23 Και εσηκώθην και εξήλθον εις την πεδιάδα και ιδού, η δόξα του Κυρίου ίστατο εκεί, ως η δόξα την οποίαν είδον παρά τον ποταμόν Χεβάρ· και έπεσον επί πρόσωπόν μου. 24 Και εισήλθε το πνεύμα εις εμέ και με έστησεν επί τους πόδας μου και ελάλησε προς εμέ και μοι είπεν, Ύπαγε, κλείσθητι εντός της οικίας σου. 25 Διότι, όσον περί σου, υιέ ανθρώπου, ιδού, θέλουσι βάλει επί σε δεσμά και θέλουσι σε δέσει με αυτά και δεν θέλεις εξέλθει εις το μέσον αυτών. 26 Και την γλώσσαν σου θέλω κολλήσει προς τον λάρυγγά σου και θέλεις γείνει άλαλος· και δεν θέλεις είσθαι προς αυτούς ανήρ ελέγχων, διότι είναι οίκος αποστάτης. 27 Πλην όταν λαλήσω προς σε, θέλω ανοίξει το στόμα σου και θέλεις ειπεί προς αυτούς, Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ο ακούων ας ακούη· και ο απειθών ας απειθή· διότι είναι οίκος αποστάτης.
Ezekiel · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Ezekiel 3 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (27)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 10:9–10; Ezekiel 3:17–21; Ezekiel 2:8–9; 1 Timothy 4:15; Ezekiel 3:15
- 2 Jeremiah 25:17; Acts 26:19
- 3 Jeremiah 15:16; Revelation 10:9–10; Psalm 119:103; Psalm 19:10; Proverbs 2:10–11
- 4 Matthew 15:24; Acts 1:8; Matthew 10:5–6; Ezekiel 2:7; Ezekiel 3:11
- 5 Jonah 1:2; Isaiah 33:19; Ezekiel 3:6; Jonah 3:2–4; Isaiah 28:11
- 6 Matthew 11:20–24; Jonah 3:5–10; Matthew 12:41–42; Romans 9:30–33; Luke 11:30–32
- 7 Luke 10:16; 1 Samuel 8:7; John 15:20–24; Ezekiel 2:4; Jeremiah 44:16
- 8 Jeremiah 1:18; Acts 7:51–56; Micah 3:8; Hebrews 11:27; Exodus 11:4–8
- 9 Ezekiel 2:6; Jeremiah 1:8; Isaiah 50:7; Isaiah 41:10; Zechariah 7:12
- 10 Job 22:22; Psalm 119:11; Luke 8:15; Ezekiel 2:8; Ezekiel 3:1–3
- 11 Ezekiel 2:7; Ezekiel 33:2; Ezekiel 2:5; Ezekiel 3:27; Ezekiel 33:17
- 12 Acts 8:39; Ezekiel 8:3; Acts 2:2; Ezekiel 11:1; 1 Kings 18:12
- 13 Ezekiel 1:24; Ezekiel 10:16–17; Ezekiel 10:5; Ezekiel 1:15; 2 Samuel 5:24
- 14 2 Kings 3:15; Jeremiah 20:7–9; Ezekiel 37:1; Ezekiel 8:3; Ezekiel 1:3
- 15 Psalm 137:1; Job 2:13; Ezekiel 1:1; Genesis 50:10; Habakkuk 3:16
- 16 Jeremiah 42:7
- 17 Hebrews 13:17; 2 Chronicles 19:10; Isaiah 52:8; Colossians 1:28; Jeremiah 6:17
- 18 Ezekiel 33:6; James 5:19–20; Ezekiel 3:20; Acts 20:26–27; Ezekiel 33:8–10
- 19 Ezekiel 33:9; Ezekiel 14:20; 1 Timothy 4:16; Hebrews 12:25; Ezekiel 14:14
- 20 Ezekiel 18:24; Ezekiel 33:12–13; Ezekiel 18:26; Hebrews 10:38; Ezekiel 3:18
- 21 1 Timothy 4:16; James 5:20; 1 Corinthians 4:14; Proverbs 9:9; Titus 2:15
- 22 Acts 9:6; Ezekiel 8:4; Ezekiel 37:1; Ezekiel 1:3; Ezekiel 3:14
- 23 Ezekiel 1:28; Revelation 1:17; Acts 7:55; Numbers 16:42; Daniel 8:17
- 24 Ezekiel 2:2; Daniel 10:19; Daniel 10:8–10; Ezekiel 37:10; Ezekiel 4:1–4
- 25 Ezekiel 4:8; Acts 20:23; Acts 21:11–13; Acts 9:16; John 21:18
- 26 Ezekiel 24:27; Luke 1:20–22; Psalm 51:15; Micah 3:6–7; Amos 8:11–12
- 27 Ezekiel 12:2–3; Ezekiel 24:27; Ezekiel 3:11; Ezekiel 29:21; Ezekiel 33:32
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
That watchman, "got out from thence," to whom it was I said, "I have made thee a watchman unto the house of Israel." For it was told him "If thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his way, that wicked one shall die in his iniquity, and thou shalt deliver thy soul." This if …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… have made thee a watchman unto the house of Israel." For it was told him "If thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his way, that wicked one shall die in his iniquity, and thou shalt deliver thy soul." This if he do, he "goes out from him," not by a bodily separation, but …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)