1 Et venit unus de septem angelis, qui habebant septem phialas, et locutus est mecum, dicens: Veni, ostendam tibi damnationem meretricis magnæ, quæ sedet super aquas multas, 2 cum qua fornicati sunt reges terræ, et inebriati sunt qui inhabitant terram de vino prostitutionis ejus. 3 Et abstulit me in spiritu in desertum. Et vidi mulierem sedentem super bestiam coccineam, plenam nominibus blasphemiæ, habentem capita septem, et cornua decem. 4 Et mulier erat circumdata purpura, et coccino, et inaurata auro, et lapide pretioso, et margaritis, habens poculum aureum in manu sua, plenum abominatione, et immunditia fornicationis ejus. 5 Et in fronte ejus nomen scriptum: Mysterium: Babylon magna, mater fornicationum, et abominationum terræ. 6 Et vidi mulierem ebriam de sanguine sanctorum, et de sanguine martyrum Jesu. Et miratus sum cum vidissem illam admiratione magna. 7 Et dixit mihi angelus: Quare miraris? ego dicam tibi sacramentum mulieris, et bestiæ, quæ portat eam, quæ habet capita septem, et cornua decem. 8 Bestia, quam vidisti, fuit, et non est, et ascensura est de abysso, et in interitum ibit: et mirabuntur inhabitantes terram (quorum non sunt scripta nomina in libro vitæ a constitutione mundi) videntes bestiam, quæ erat, et non est. 9 Et hic est sensus, qui habet sapientiam. Septem capita, septem montes sunt, super quos mulier sedet, et reges septem sunt. 10 Quinque ceciderunt, unus est, et alius nondum venit: et cum venerit, oportet illum breve tempus manere. 11 Et bestia, quæ erat, et non est: et ipsa octava est: et de septem est, et in interitum vadit. 12 Et decem cornua, quæ vidisti, decem reges sunt: qui regnum nondum acceperunt, sed potestatem tamquam reges una hora accipient post bestiam. 13 Hi unum consilium habent, et virtutem, et potestatem suam bestiæ tradent. 14 Hi cum Agno pugnabunt, et Agnus vincet illos: quoniam Dominus dominorum est, et Rex regum, et qui cum illo sunt, vocati, electi, et fideles. 15 Et dixit mihi: Aquæ, quas vidisti ubi meretrix sedet, populi sunt, et gentes, et linguæ. 16 Et decem cornua, quæ vidisti in bestia: hi odient fornicariam, et desolatam facient illam, et nudam, et carnes ejus manducabunt, et ipsam igni concremabunt. 17 Deus enim dedit in corda eorum ut faciant quod placitum est illi: ut dent regnum suum bestiæ donec consummentur verba Dei. 18 Et mulier, quam vidisti, est civitas magna, quæ habet regnum super reges terræ.
Revelation · Clementine Vulgate
Revelation 17 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Cross references (17)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 19:2; Revelation 17:1–17; Jeremiah 51:13; Revelation 16:19; Revelation 21:9
- 2 Revelation 14:8; Jeremiah 51:7; Revelation 18:3; Revelation 18:9; Revelation 18:23
- 3 Revelation 12:3; Revelation 13:1–6; Revelation 17:9–12; Revelation 17:18; Revelation 17:6–7
- 4 Jeremiah 51:7; Revelation 18:16; Revelation 19:2; Revelation 18:12; 2 Thessalonians 2:3–10
- 5 Revelation 18:2; Revelation 14:8; Revelation 17:7; Revelation 16:19; Isaiah 3:9
- 6 Revelation 16:6; Revelation 13:15; Revelation 2:13; Daniel 7:25; Revelation 12:11
- 7 Revelation 17:1–6; Revelation 17:8
- 8 Revelation 11:7; Revelation 17:11; Revelation 3:10; Revelation 9:1–2; Revelation 19:15–21
- 9 Revelation 13:18; Revelation 17:7; Daniel 12:4; Daniel 12:8–10; Matthew 24:15
- 11 Revelation 17:8
- 12 Revelation 12:3; Revelation 13:1; Zechariah 1:18–21; Daniel 7:24; Revelation 17:16
- 13 Revelation 17:17; Ezekiel 38:10; Philippians 1:27; Philippians 2:2; Isaiah 10:5–7
- 14 Romans 8:30; 1 Timothy 6:15; Matthew 22:14; Revelation 3:21; Deuteronomy 10:17
- 15 Revelation 17:1; Jeremiah 51:13; Jeremiah 51:55; Isaiah 8:7–8; Psalm 65:7
- 16 Revelation 18:8; Ezekiel 16:37–44; Leviticus 21:9; Jeremiah 50:41–42; Revelation 18:16–17
- 17 2 Thessalonians 2:10–12; 2 Corinthians 8:16; Proverbs 21:1; Revelation 10:7; Ezra 7:27
- 18 Revelation 16:19; Revelation 18:2; Daniel 7:23; Daniel 2:40–41
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For that peoples are signified under the name of waters the Apocalypse of John clearly indicates to us, where, after he had been shown many waters, and he had asked what they were, was answered that they were peoples. That water, then--namely, that people--was shut in by the five books of Moses, as by five porches.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)