Apocalipsis · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Apocalipsis 17 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Sobre Slavonic

Ortodoxa
AT: Septuaginta (griego)
NT: Texto bizantino
Ortodoxo
Formal (palabra por palabra)
1751
GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)

1 И҆ прїи́де є҆ди́нъ ѿ седмѝ а҆́гг҃лъ и҆мꙋ́щихъ се́дмь фїа́лъ, и҆ глаго́ла со мно́ю, глаго́лѧ мѝ: прїидѝ, да покажꙋ́ ти сꙋ́дъ любодѣ́йцы вели́кїѧ, сѣдѧ́щїѧ на вода́хъ мно́гихъ:

1 Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾽ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὸ κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν,

2 съ не́юже любодѣ́ѧша ца́рїе зе́мстїи, и҆ ᲂу҆пи́шасѧ живꙋ́щїи на землѝ ѿ вїна̀ любодѣѧ́нїѧ є҆ѧ̀.

2 μεθ᾽ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς.

3 И҆ веде́ мѧ въ пꙋ́сто мѣ́сто дꙋ́хомъ: и҆ ви́дѣхъ женꙋ̀ сѣдѧ́щꙋ на ѕвѣ́ри червле́нѣ, и҆спо́лненѣмъ и҆ме́нъ хꙋ́льныхъ, и҆́же и҆мѣ́ѧше гла́въ се́дмь и҆ рогѡ́въ де́сѧть.

3 καὶ ἀπήνεγκέ με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι. καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ [τὸ] θηρίον [τὸ] κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα.

4 И҆ жена̀ бѣ̀ ѡ҆блечена̀ въ порфѵ́рꙋ и҆ червлени́цꙋ, и҆ позлащена̀ зла́томъ и҆ ка́менїемъ драги́мъ и҆ би́серомъ, и҆мꙋ́щи ча́шꙋ зла́тꙋ въ рꙋцѣ̀ свое́й по́лнꙋ ме́рзости и҆ скве́рнъ любодѣѧ́нїѧ є҆ѧ̀:

4 καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων, καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας τῆς γῆς,

5 и҆ на челѣ̀ є҆ѧ̀ напи́сано и҆́мѧ: та́йна, вавѷлѡ́нъ вели́кїй, ма́ти любодѣ́йцамъ и҆ ме́рзостемъ зє́мскимъ.

5 καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον· μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς.

6 И҆ ви́дѣхъ женꙋ̀ пїѧ́нꙋ кровьмѝ ст҃ы́хъ и҆ кровьмѝ свидѣ́телей і҆и҃совыхъ, и҆ диви́хсѧ, ви́дѣвъ ю҆̀, ди́вомъ вели́кимъ.

6 καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. καὶ ἐθαύμασα ἰδὼν αὐτὴν θαῦμα μέγα.

7 И҆ рече́ ми а҆́гг҃лъ: что̀ диви́шисѧ; а҆́зъ тѝ рекꙋ̀ та́йнꙋ жены̀ (сеѧ̀) и҆ ѕвѣ́рѧ носѧ́щагѡ ю҆̀, се́дмь гла́въ и҆мꙋ́ща и҆ рогѡ́въ де́сѧть.

7 Καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος· διατί ἐθαύμασας; ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα.

8 Ѕвѣ́рь, є҆го́же ви́дѣлъ є҆сѝ, бѣ̀, и҆ нѣ́сть, и҆ и҆́мать взы́ти ѿ бе́здны, и҆ въ па́гꙋбꙋ по́йдетъ: и҆ ᲂу҆дивѧ́тсѧ живꙋ́щїи на землѝ, и҆̀мже и҆мена̀ не напи̑сана сꙋ́ть въ кни́гꙋ живо́тнꙋю ѿ сложе́нїѧ мі́ра, ви́дѧще, ꙗ҆́кѡ ѕвѣ́рь бѣ̀, и҆ нѣ́сть, и҆ преста̀.

8 Τὸ θηρίον ὃ εἶδες, ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν· καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων τὸ θηρίον ὅτι ἦν, καὶ οὐκ ἔστι καὶ παρέσται.

9 Здѣ̀ ᲂу҆́мъ, и҆́же и҆́мать мꙋ́дрость. Се́дмь гла́въ го́ры сꙋ́ть се́дмь, и҆дѣ́же жена̀ сѣди́тъ на ни́хъ,

9 Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ὄρη ἑπτά εἰσιν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾽ αὐτῶν,

10 и҆ ца́рїе се́дмь сꙋ́ть: пѧ́ть и҆́хъ па́ло, и҆ є҆ди́нъ є҆́сть, (а҆) дрꙋгі́й є҆щѐ не прїи́де: и҆ є҆гда̀ прїи́детъ, ма́лѡ є҆мꙋ̀ є҆́сть пребы́ти.

10 καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν· οἱ πέντε ἔπεσαν, ὁ εἷς ἐστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθε, καὶ ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον αὐτὸν δεῖ μεῖναι.

11 И҆ ѕвѣ́рь, и҆́же бѣ̀ и҆ нѣ́сть, и҆ то́й ѻ҆смы́й є҆́сть, и҆ ѿ седми́хъ є҆́сть, и҆ въ па́гꙋбꙋ и҆́детъ.

11 καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστι, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστι, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει.

12 И҆ де́сѧть рогѡ́въ, ꙗ҆́же ви́дѣлъ є҆сѝ, де́сѧть царе́й сꙋ́ть, и҆̀же ца́рства є҆щѐ не прїѧ́ша, но ѡ҆́бласть ꙗ҆́кѡ ца́рїе на є҆ди́нъ ча́съ прїи́мꙋтъ со ѕвѣ́ремъ.

12 καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾽ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου.

13 Сі́и є҆ди́нꙋ во́лю и҆́мꙋтъ, и҆ си́лꙋ и҆ ѡ҆́бласть свою̀ ѕвѣ́рю дадꙋ́тъ:

13 οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν.

14 сі́и со а҆́гнцемъ бра́нь сотворѧ́тъ, и҆ а҆́гнецъ побѣди́тъ ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь господє́мъ є҆́сть и҆ цр҃ь царє́мъ: и҆ сꙋ́щїи съ ни́мъ зва́ннїи и҆ и҆збра́ннїи и҆ вѣ́рни.

14 οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί.

15 И҆ глаго́ла мѝ: во́ды, ꙗ҆̀же є҆сѝ ви́дѣлъ, и҆дѣ́же любодѣ́йца сѣди́тъ, лю́дїе и҆ наро́ди сꙋ́ть, и҆ племена̀ и҆ ꙗ҆зы́цы.

15 Καὶ λέγει μοι· τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶ καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι.

16 И҆ де́сѧть рогѡ́въ, ꙗ҆̀же ви́дѣлъ є҆сѝ на ѕвѣ́ри, сі́и любодѣ́йцꙋ возненави́дѧтъ, и҆ запꙋстѣ́вшꙋ сотворѧ́тъ ю҆̀ и҆ на́гꙋ, и҆ пло́ть є҆ѧ̀ снѣдѧ́тъ, и҆ сожгꙋ́тъ ю҆̀ ѻ҆гне́мъ:

16 καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσι τὴν πόρνην καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί.

17 бг҃ъ бо да́лъ є҆́сть въ сердца̀ и҆́хъ, сотвори́ти во́лю є҆гѡ̀, и҆ сотвори́ти є҆ди́нꙋ во́лю, и҆ да́ти ца́рство своѐ ѕвѣ́рю, до́ндеже сконча́ютсѧ гл҃го́лы бж҃їи.

17 ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι μίαν γνώμην καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ.

18 И҆ жена̀, ю҆́же ви́дѣлъ є҆сѝ, гра́дъ є҆́сть вели́кїй, и҆́же и҆́мать ца́рство над̾ цари̑ земны́ми.

18 καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς.

Referencias cruzadas (17)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

Cita 17:15 Augustine of Hippo, Tractates on the Gospel of John (Chapter IV — 1-18)
For that peoples are signified under the name of waters the Apocalypse of John clearly indicates to us, where, after he had been shown many waters, and he had asked what they were, was answered that they were peoples. That water, then--namely, that people--was shut in by the five books of Moses, as by five porches.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)

Antiguo Testamento

Nuevo Testamento

Lo que dijeron los Padres