Saltar al texto

Isaías · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Isaías 58 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)
Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Возопі́й крѣ́постїю и҆ не пощадѝ: ꙗ҆́кѡ трꙋбꙋ̀ возвы́си гла́съ тво́й и҆ возвѣстѝ лю́демъ мои̑мъ грѣхѝ и҆́хъ и҆ до́мꙋ і҆а́кѡвлю беззакѡ́нїѧ и҆́хъ.
1 CLAMA á voz en cuello, no te detengas; alza tu voz como trompeta, y anuncia á mi pueblo su rebelión, y á la casa de Jacob su pecado.
2 Менѐ де́нь ѿ днѐ и҆́щꙋтъ и҆ разꙋмѣ́ти пꙋти̑ моѧ̑ жела́ютъ, ꙗ҆́кѡ лю́дїе пра́вдꙋ сотвори́вшїи и҆ сꙋда̀ бг҃а своегѡ̀ не ѡ҆ста́вившїи: про́сѧтъ нн҃ѣ ᲂу҆ менє̀ сꙋда̀ првⷣна и҆ прибли́житисѧ ко гдⷭ҇ꙋ жела́ютъ, глаго́люще:
2 Que me buscan cada día, y quieren saber mis caminos, como gente que hubiese obrado justicia, y que no hubiese dejado el derecho de su Dios: pregúntanme derechos de justicia, y quieren acercarse á Dios.
3 что̀ ꙗ҆́кѡ пости́хомсѧ, и҆ не ᲂу҆ви́дѣлъ є҆сѝ; смири́хомъ дꙋ́шы на́шѧ, и҆ не ᲂу҆вѣ́дѣлъ є҆сѝ; Во дни̑ бо поще́нїй ва́шихъ ѡ҆брѣта́ете вѡ́ли ва́шѧ, и҆ всѧ̑ подрꙋ̑чныѧ ва́шѧ томитѐ:
3 ¿Por qué, [dicen], ayunamos, y no hiciste caso; humillamos nuestras almas, y no te diste por entendido? He aquí que en el día de vuestro ayuno halláis lo que queréis, y todos demandáis vuestras haciendas.
4 а҆́ще въ сꙋдѣ́хъ и҆ сва́рѣхъ постите́сѧ и҆ бїе́те пѧстьмѝ смире́ннаго, вскꙋ́ю мнѣ̀ постите́сѧ ꙗ҆́коже дне́сь, є҆́же ᲂу҆слы́шанꙋ бы́ти съ во́племъ гла́сꙋ ва́шемꙋ;
4 He aquí que para contiendas y debates ayunáis, y para herir con el puño inicuamente; no ayunéis como hoy, para que vuestra voz sea oída en lo alto.
5 Не сицева́гѡ поста̀ а҆́зъ и҆збра́хъ, и҆ днѐ, є҆́же смири́ти человѣ́кꙋ дꙋ́шꙋ свою̀: нижѐ а҆́ще слѧче́ши ꙗ҆́кѡ се́рпъ вы́ю твою̀, и҆ вре́тище и҆ пе́пелъ посте́леши, нижѐ та́кѡ нарече́те по́стъ прїѧ́тенъ.
5 ¿Es tal el ayuno que yo escogí, que de día aflija el hombre su alma, que encorve su cabeza como junco, y haga cama de saco y de ceniza? ¿Llamaréis esto ayuno, y día agradable á Jehová?
6 Не такова́гѡ (бо) поста̀ а҆́зъ и҆збра́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь: но разрѣша́й всѧ́къ соꙋ́зъ непра́вды, разрꙋша́й ѡ҆бдолжє́нїѧ наси́льныхъ писа́нїй, ѿпꙋстѝ сокрꙋшє́нныѧ во свобо́дꙋ и҆ всѧ́кое писа́нїе непра́ведное раздерѝ:
6 ¿No es antes el ayuno que yo escogí, desatar las ligaduras de impiedad, deshacer los haces de opresión, y dejar ir libres á los quebrantados, y que rompáis todo yugo?
7 раздроблѧ́й а҆́лчꙋщымъ хлѣ́бъ тво́й и҆ ни́щыѧ безкрѡ́вныѧ введѝ въ до́мъ тво́й: а҆́ще ви́диши на́га, ѡ҆дѣ́й, и҆ ѿ сво́йственныхъ пле́мене твоегѡ̀ не пре́зри.
7 ¿No es que partas tu pan con el hambriento, y á los pobres errantes metas en casa; que cuando vieres al desnudo, lo cubras, y no te escondas de tu carne?
8 Тогда̀ разве́рзетсѧ ра́нѡ свѣ́тъ тво́й, и҆ и҆сцѣлє́нїѧ твоѧ̑ ско́рѡ возсїѧ́ютъ, и҆ пред̾и́детъ пред̾ тобо́ю пра́вда твоѧ̀, и҆ сла́ва бж҃їѧ ѡ҆б̾и́метъ тѧ̀.
8 Entonces nacerá tu luz como el alba, y tu salud se dejará ver presto; é irá tu justicia delante de ti, y la gloria de Jehová será tu retaguardia.
9 Тогда̀ воззове́ши, и҆ бг҃ъ ᲂу҆слы́шитъ тѧ̀, и҆ є҆щѐ глаго́лющꙋ тѝ, рече́тъ: сѐ, прїидо́хъ. А҆́ще ѿи́меши ѿ себє̀ соꙋ́зъ и҆ рꙋкобїе́нїе и҆ глаго́лъ ропта́нїѧ
9 Entonces invocarás, y oirte ha Jehová; clamarás, y dirá él: Heme aquí. Si quitares de en medio de ti el yugo, el extender el dedo, y hablar vanidad;
10 и҆ да́си а҆́лчꙋщемꙋ хлѣ́бъ ѿ дꙋшѝ твоеѧ̀ и҆ дꙋ́шꙋ смире́ннꙋю насы́тиши, тогда̀ возсїѧ́етъ во тьмѣ̀ свѣ́тъ тво́й, и҆ тьма̀ твоѧ̀ бꙋ́детъ ꙗ҆́кѡ полꙋ́дне,
10 Y si derramares tu alma al hambriento, y saciares el alma afligida, en las tinieblas nacerá tu luz, y tu oscuridad será como el medio día;
11 и҆ бꙋ́детъ бг҃ъ тво́й съ тобо́ю прⷭ҇нѡ: и҆ насы́тишисѧ, ꙗ҆́коже жела́етъ дꙋша̀ твоѧ̀, и҆ кѡ́сти твоѧ̑ ᲂу҆тꙋчнѣ́ютъ, и҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ вертогра́дъ напое́нъ, и҆ ꙗ҆́кѡ и҆сто́чникъ, є҆мꙋ́же не ѡ҆скꙋдѣ̀ вода̀: и҆ кѡ́сти твоѧ̑ прозѧ́бнꙋтъ ꙗ҆́кѡ трава̀, и҆ разботѣ́ютъ, и҆ наслѣ́дѧтъ ро́ды родѡ́въ.
11 Y Jehová te pastoreará siempre, y en las sequías hartará tu alma, y engordará tus huesos; y serás como huerta de riego, y como manadero de aguas, cuyas aguas nunca faltan.
12 И҆ сози́ждꙋтсѧ пꙋсты̑ни твоѧ̑ вѣ̑чныѧ, и҆ бꙋ́дꙋтъ ѡ҆снова̑нїѧ твоѧ̑ вѣ̑чнаѧ родѡ́мъ родѡ́въ: и҆ прозове́шисѧ зда́тель ѡ҆гра́дъ, и҆ стєзѝ твоѧ̑ посредѣ̀ ᲂу҆поко́иши.
12 Y edificarán los de ti los desiertos antiguos; los cimientos de generación y generación levantarás: y serás llamado reparador de portillos, restaurador de calzadas para habitar.
13 А҆́ще ѿврати́ши но́гꙋ твою̀ ѿ сꙋббѡ́тъ, є҆́же не твори́ти хотѣ́нїй твои́хъ въ де́нь ст҃ы́й, и҆ прозове́ши сꙋббѡ̑ты сла́дѡстны, ст҃ы бг҃ови твоемꙋ̀: не воздви́гнеши ногѝ своеѧ̀ на дѣ́ло, нижѐ возглаго́леши словесѐ во гнѣ́вѣ и҆з̾ ᲂу҆́стъ твои́хъ,
13 Si retrajeres del sábado tu pie, de hacer tu voluntad en mi día santo, y al sábado llamares delicias, santo, glorioso de Jehová; y lo venerares, no haciendo tus caminos, ni buscando tu voluntad, ni hablando tus palabras:
14 и҆ бꙋ́деши ᲂу҆пова́ѧ на гдⷭ҇а, и҆ возведе́тъ тѧ̀ на благѡты̀ зємны́ѧ, и҆ ᲂу҆хлѣ́битъ тѧ̀ наслѣ́дїемъ і҆а́кѡва ѻ҆тца̀ твоегѡ̀: ᲂу҆ста́ бо гдⷭ҇нѧ гл҃аша сїѧ̑.
14 Entonces te deleitarás en Jehová; y yo te haré subir sobre las alturas de la tierra, y te daré á comer la heredad de Jacob tu padre: porque la boca de Jehová lo ha hablado.
Referencias cruzadas (14)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Tito 2:15; Oseas 8:1; Hechos 20:26–27; Ezequiel 3:17–21; Hechos 7:51–52
  2. 2 Tito 1:16; Isaías 29:13; Mateo 15:7–9; Marcos 4:16–17; 1 Pedro 2:1–2
  3. 3 Lucas 18:9–12; Malaquías 3:14; Proverbios 28:9; Mateo 20:11–12; Levítico 16:29
  4. 4 1 Reyes 21:9–13; Mateo 6:16–18; Proverbios 21:27; Isaías 59:2; Lucas 20:47
  5. 5 Daniel 9:3–19; Zacarías 7:5; Isaías 49:8; Ester 4:16; Isaías 61:2
  6. 6 Nehemías 5:10–12; Isaías 58:9; 1 Timoteo 6:1; Jeremías 34:8–11; Miqueas 3:2–4
  7. 7 Mateo 25:35–45; Ezequiel 18:7; Lucas 3:11; 1 Juan 3:17–18; Proverbios 28:27
  8. 8 Isaías 52:12; Jeremías 33:6; Salmo 37:6; Jeremías 30:17; Malaquías 4:2
  9. 9 Jeremías 29:12–13; Salmo 50:15; Isaías 65:24; Salmo 91:15; Mateo 7:7–8
  10. 10 Proverbios 11:24–25; Isaías 42:16; Salmo 37:6; Isaías 58:7–8; Job 11:17
  11. 11 Juan 4:14; Jeremías 31:12; Salmo 32:8; Isaías 49:10; Juan 16:13
  12. 12 Isaías 61:4; Amós 9:14; Ezequiel 36:33; Amós 9:11; Nehemías 2:17
  13. 13 Jeremías 17:21–27; Salmo 92:1–2; Isaías 56:2–6; Nehemías 13:15–22; Apocalipsis 1:10
  14. 14 Deuteronomio 32:13; Job 22:26; Isaías 1:19–20; Isaías 33:16; Habacuc 3:18–19

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 58:14 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book V, Chapter XXVII)

    … raises us from the dead, and restores the inheritance of the fathers, as Isaiah again says: "And thou shall be confident in the Lord, and He will cause thee to pass over the whole earth, and feed thee with the inheritance of Jacob thy father." This is what the Lord declared: "Happy are those servants whom the Lord when He …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 58:7 Augustine of Hippo, Confessions (Book XIII, Chapters XVI–XIX)

    … makest, as Thou givest joy and ability,--let "truth spring out of the earth, and righteousness look down from heaven," and let there be "lights in the firmament." Let us break our bread to the hungry, and let us bring the houseless poor to our house. Let us clothe the naked, and despise not those of our own flesh.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 58:6–9 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LII)

    Then thou shalt call upon me, and I will give ear unto thee; whilst thou art yet speaking, I will say, Lo! here I am." And who is able to do all this?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 58:7 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon VI)

    … are at work with our voices, when we say, "Forgive us our debts, as we also forgive our debtors." And we are at work with our hands when we do this, "Break thy bread to the hungry, and bring the houseless poor into thine house. Shut up alms in the heart of a poor man, and it shall intercede for …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  5. Cita 58:7 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LVI)

    "Bring in the poor that are cast out to thy house; if thou seest one naked, clothe him, and them that belong to thy seed thou shalt not overlook." Now in our late discourse which we made unto you when declaring the rewards, we showed the wealth arising from these acts; but now let us see if any of the …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)