Saltar al texto

Apocalipsis · Versión Biblia Libre

Apocalipsis 19 Versión Biblia Libre

Read in English
Sobre VBL
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Texto crítico
  • Protestante (66 libros)
  • Dinámica (idea por idea)
  • 2020
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VBL Versión Biblia Libre
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Después de esto escuché lo que sonaba como el ruido de una gran multitud en el cielo, que gritaba: “¡Aleluya! Salvación, gloria y poder describen a nuestro Dios,
1 Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων· ἀλληλούϊα· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,
2 porque sus juicios son verdaderos y justos, porque ha condenado a la prostituta infame que corrompió a la tierra con su inmoralidad, y ha traído justicia sobre ella por sus asesinatos a sus siervos”.
2 ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινε τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις διέφθειρε τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησε τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς.
3 Y otra vez gritaron: “¡Aleluya! El humo de su destrucción asciende por siempre y para siempre”.
3 καὶ δεύτερον εἴρηκαν· ἀλληλούϊα· καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
4 Entonces los veinticuatro ancianos y las cuatro criaturas vivientes cayeron postrados y adoraron a Dios, que está sentado en el trono. “¡Amén! ¡Aleluya!” gritaban.
4 καὶ ἔπεσαν οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες πρεσβύτεροι καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ λέγοντες· ἀμήν, ἀλληλούϊα.
5 Y se escuchó una voz que provenía desde el trono, y dijo: “Alaben a nuestro Dios, todos los que le sirven y lo respetan, desde el más pequeño hasta el más grande”.
5 καὶ φωνὴ ἀπὸ τοῦ θρόνου ἐξῆλθε λέγουσα· αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἡμῶν πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν, οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι.
6 Entonces escuché lo que sonaba como el ruido de una gran multitud, como torrentes de agua y un gran trueno, que gritaba: “¡Aleluya! ¡Porque el Señor nuestro Dios, el Todopoderoso reina!
6 Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λεγόντων· ἀλληλούϊα· ὅτι ἐβασίλευσε Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.
7 Celebremos y alegrémonos y démosle gloria, porque el día de la boda del Cordero ha llegado, y su novia se ha preparado”.
7 χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ, ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν.
8 Está vestida con lino fino, blanco y limpio. (El lino fino representa las buenas obras de los creyentes).
8 καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καθαρόν· τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστί.
9 Y el ángel me dijo: “Escribe esto: ¡Cuán felices son los que están invitados a la fiesta de bodas del Cordero!” Entonces me dijo: “Estas son las verdaderas palabras de Dios”.
9 Καὶ λέγει μοι· γράψον, μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι· οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ Θεοῦ εἰσι.
10 Entonces caí postrado a sus pies para adorarlo. Y me dijo: “¡No lo hagas! Yo soy un siervo de Dios, como lo eres tú, y como los que aceptan el testimonio de Jesús. Adora a Dios, porque el testimonio de Jesús es el espíritu profético”.
10 Καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ. καὶ λέγει μοι· ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ· τῷ Θεῷ προσκύνησον· ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστι τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας.
11 Y vi que el cielo se abrió. Y había allí un caballo blanco. El que lo cabalgaba se llamaba Fiel y Verdadero. Él es justo en su juicio, y es recto al hacer la guerra.
11 Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽ αὐτόν, καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ·
12 Sus ojos eran como fuego ardiente. En su cabeza había muchas coronas. Tenía escrito un nombre que nadie conoce, excepto él.
12 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ἔχων [ὀνόματα γεγραμμένα, καὶ] ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός,
13 Usaba una túnica cubierta de sangre, y su nombre es La Palabra de Dios.
13 καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον [ἐν] αἵματι, καὶ κέκληται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.
14 Los ejércitos del cielo le seguían, sobre caballos blancos y vestidos con lino fino, blanco y limpio.
14 καὶ τὰ στρατεύματα [τὰ] ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν.
15 De su boca salió una espada afilada para herir las naciones. Él gobernará el mundo con una vara de hierro, y él mismo pisotea el lagar del juicio de Dios, el Todopoderoso.
15 καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα [δίστομος], ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.
16 Y sobre su túnica y en su muslo estaba escrito el nombre Rey de reyes y Señor de señores.
16 καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων.
17 Y vi a un ángel que estaba en pie en el sol, gritando a gran voz a todas las aves que vuelan en el cielo: “Vengan y reúnanse para la gran fiesta de Dios.
17 Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν [ἐν] φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι· δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ Θεοῦ,
18 Aquí pueden comer la carne de los muertos: reyes, líderes, y hombres poderosos, así como carne de caballos y sus jinetes, la carne de todas las gentes, libres o esclavos, grandes y pequeños”.
18 ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ᾽ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων [τε] καὶ δούλων, καὶ μικρῶν [τε] καὶ μεγάλων.
19 Y vi a la bestia y a los reyes de la tierra reunidos para hacer guerra contra el que estaba sentado sobre el caballo y contra su ejército.
19 Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ.
20 Y capturaron a la bestia, junto al falso profeta que hacía milagros en su presencia (por medio de los cuales engañaba a los que habían recibido la marca de la bestia y los que adoraban su imagen). Ambos fueron lanzados vivos en el lago de fuego que arde con azufre.
20 καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾽ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ.
21 A los demás los mataron con la espada del que estaba sobre el caballo, la espada que salía de su boca. Y todas las aves se saciaron con sus carnes.
21 καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.
Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Apocalipsis 7:10–12; Apocalipsis 11:15; 1 Crónicas 29:11; Mateo 6:13; Apocalipsis 5:9–13
  2. 2 Deuteronomio 32:43; Apocalipsis 6:10; Apocalipsis 18:20; Apocalipsis 16:5–7; Deuteronomio 32:35
  3. 3 Isaías 34:10; Apocalipsis 18:18; Apocalipsis 18:9; Judas 7; Apocalipsis 14:11
  4. 4 Apocalipsis 5:14; Nehemías 8:6; Salmo 106:48; Salmo 89:52; Salmo 72:19
  5. 5 Salmo 134:1; Salmo 148:11–13; Salmo 150:6; Salmo 135:1; Apocalipsis 7:15
  6. 6 Salmo 97:1; Apocalipsis 14:2; Salmo 93:1; Salmo 29:3–9; Ezequiel 1:24
  7. 7 Apocalipsis 21:9; Apocalipsis 21:2; Apocalipsis 19:9; Mateo 22:2; 2 Corintios 11:2
  8. 8 Isaías 61:10; Apocalipsis 7:13–14; Efesios 5:26–27; Salmo 132:9; Marcos 9:3
  9. 9 Lucas 14:15–16; Apocalipsis 22:6; Mateo 22:2–4; Apocalipsis 3:20; Apocalipsis 1:19
  10. 10 Apocalipsis 22:8–9; Hechos 10:25–26; Juan 5:39; Hebreos 1:14; Éxodo 34:14
  11. 11 Salmo 96:13; Isaías 11:3–5; Salmo 98:9; Salmo 50:6; Apocalipsis 6:2
  12. 12 Apocalipsis 19:16; Lucas 10:22; Mateo 11:27; Apocalipsis 2:17–18; Apocalipsis 1:14
  13. 13 Juan 1:1; Isaías 63:1–6; Juan 1:14; Salmo 58:10; Apocalipsis 14:20
  14. 14 Judas 14; Apocalipsis 7:9; Apocalipsis 17:14; Apocalipsis 19:8; Apocalipsis 19:11
  15. 15 Isaías 63:2–6; Apocalipsis 1:16; Apocalipsis 2:27; 2 Tesalonicenses 2:8; Salmo 2:9
  16. 16 Apocalipsis 17:14; 1 Timoteo 6:15; Daniel 2:47; Filipenses 2:9–11; Apocalipsis 19:12–13
  17. 17 Apocalipsis 19:21; Apocalipsis 8:13; Jeremías 12:9; Ezequiel 39:17–20; Isaías 34:1–8
  18. 18 Ezequiel 39:18–20; Apocalipsis 6:15; 1 Samuel 17:46; Deuteronomio 28:26; Jeremías 16:4
  19. 19 Apocalipsis 16:16; Apocalipsis 16:14; Daniel 8:25; Apocalipsis 18:9; Daniel 11:40–45
  20. 20 Apocalipsis 20:10; Apocalipsis 21:8; Apocalipsis 20:14–15; Daniel 7:7–14; 2 Tesalonicenses 2:8–11
  21. 21 Apocalipsis 19:11–15; Apocalipsis 1:16; Apocalipsis 19:17–19; Apocalipsis 17:16

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 19:11–17 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XVIII)

    And He hath upon His vesture and upon His thigh a name written, King of Kings and Lord of Lords." Thus does the Word of God always preserve the outlines, as it were, of things to come, and points out to men the various forms (species), as it were, of the dispensations of the Father, teaching us the things pertaining …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 19:10 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm XCVII)

    … wonderful vision had been shown him, he trembled, and fell down at the Angel's feet; but that Angel, who sought not but the glory of God, said, "See thou do it not; for I am a fellow-servant of thee, and of thy brethren the prophets." What then, my brethren?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)

  3. Cita 19:16 John of Damascus, An Exact Exposition of the Orthodox Faith (Book IV, Chapters XV–XVI)

    And further, if the Creator and Lord of all things is called also King of Kings and Lord of Lords and God of Gods, surely also the saints are gods and lords and kings.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 9 (1899)

  4. Cita 19:20 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book V, Chapters XXVII–XXVIII)

    … person the apostasy, and accomplishes whatever he shall do according to his own will and choice, sitting also in the temple of God, so that his dupes may adore him as the Christ; wherefore also shall he deservedly "be cast into the lake of fire:" [this will happen according to divine appointment], God by His prescience foreseeing all this, and …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)