Eclesiástico (Sirácida) · Vulgata Clementina
Eclesiástico (Sirácida) 50 Vulgata Clementina
Eclesiástico (Sirácida) no está en RV1909.
1 [Simon, Oniæ filius, sacerdos magnus, qui in vita sua suffulsit domum, et in diebus suis corroboravit templum.
·
2 Templi etiam altitudo ab ipso fundata est, duplex ædificatio, et excelsi parietes templi.
·
3 In diebus ipsius emanaverunt putei aquarum, et quasi mare adimpleti sunt supra modum.
·
4 Qui curavit gentem suam, et liberavit eam a perditione:
·
5 qui prævaluit amplificare civitatem, qui adeptus est gloriam in conversatione gentis, et ingressum domus et atrii amplificavit.
·
6 Quasi stella matutina in medio nebulæ, et quasi luna plena, in diebus suis lucet:
·
7 et quasi sol refulgens, sic ille effulsit in templo Dei.
·
8 Quasi arcus refulgens inter nebulas gloriæ, et quasi flos rosarum in diebus vernis, et quasi lilia quæ sunt in transitu aquæ, et quasi thus redolens in diebus æstatis:
·
9 quasi ignis effulgens, et thus ardens in igne:
·
10 quasi vas auri solidum, ornatum omni lapide pretioso:
·
11 quasi oliva pullulans, et cypressus in altitudinem se extollens, in accipiendo ipsum stolam gloriæ, et vestiri eum in consummationem virtutis.
·
12 In ascensu altaris sancti gloriam dedit sanctitatis amictum.
·
13 In accipiendo autem partes de manu sacerdotum, et ipse stans juxta aram: et circa illum corona fratrum: quasi plantatio cedri in monte Libano,
·
14 sic circa illum steterunt quasi rami palmæ: et omnes filii Aaron in gloria sua.
·
15 Oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israël: et consummatione fungens in ara, amplificare oblationem excelsi Regis,
·
16 porrexit manum suam in libatione, et libavit de sanguine uvæ.
·
17 Effudit in fundamento altaris odorem divinum excelso Principi.
·
18 Tunc exclamaverunt filii Aaron, in tubis productilibus sonuerunt: et auditam fecerunt vocem magnam in memoriam coram Deo.
·
19 Tunc omnis populus simul properaverunt, et ceciderunt in faciem super terram, adorare Dominum Deum suum, et dare preces omnipotenti Deo excelso.
·
20 Et amplificaverunt psallentes in vocibus suis, et in magna domo auctus est sonus suavitatis plenus.
·
21 Et rogavit populus Dominum excelsum in prece, usque dum perfectus est honor Domini, et munus suum perfecerunt.
·
22 Tunc descendens, manus suas extulit in omne congregationem filiorum Israël, dare gloriam Deo a labiis suis, et in nomine ipsius gloriari:
·
23 et iteravit orationem suam, volens ostendere virtutem Dei.
·
24 Et nunc orate Deum omnium, qui magna fecit in omni terra, qui auxit dies nostros a ventre matris nostræ, et fecit nobiscum secundum suam misericordiam:
·
25 det nobis jucunditatem cordis, et fieri pacem in diebus nostris in Israël per dies sempiternos:
·
26 credere Israël nobiscum esse Dei misericordiam, ut liberet nos in diebus suis.]
·
27 [Duas gentes odit anima mea: tertia autem non est gens quam oderim:
·
28 qui sedent in monte Seir, et Philisthiim, et stultus populus qui habitat in Sichimis.]
·
29 [Doctrinam sapientiæ et disciplinæ scripsit in codice isto Jesus, filius Sirach, Jerosolymita, qui renovavit sapientiam de corde suo.
·
30 Beatus qui in istis versatur bonis: qui ponit illa in corde suo, sapiens erit semper.
·
31 Si enim hæc fecerit, ad omnia valebit, quia lux Dei vestigium ejus est.]
·