1 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: и҆стешѝ себѣ̀ двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнны, ꙗ҆́коже и҆ пє́рвыѧ, и҆ взы́ди ко мнѣ̀ на го́рꙋ: и҆ напишꙋ̀ на скрижа́лехъ словеса̀, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ на скрижа́лехъ пе́рвыхъ, ꙗ҆̀же сокрꙋши́лъ є҆сѝ: 2 и҆ бꙋ́ди гото́въ заꙋ́тра, и҆ взы́деши на го́рꙋ сїна́йскꙋю и҆ предста́неши мнѣ̀ та́мѡ на версѣ̀ горы̀: 3 и҆ да никто́же взы́детъ съ тобо́ю, нижѐ да ꙗ҆ви́тсѧ на все́й горѣ̀: и҆ ѻ҆́вцы и҆ гѡвѧ́да да не пасꙋ́тсѧ бли́з̾ горы̀ тоѧ̀. 4 И҆ и҆стеса̀ двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнны, ꙗ҆́коже и҆ пє́рвыѧ: и҆ ᲂу҆́треневавъ мѡѷсе́й заꙋ́тра, взы́де на го́рꙋ сїна́йскꙋю, ꙗ҆́коже завѣща̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: и҆ взѧ̀ мѡѷсе́й съ собо́ю двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнныѧ. 5 И҆ сни́де гдⷭ҇ь во ѡ҆́блацѣ, и҆ предста̀ є҆мꙋ̀ та́мѡ мѡѷсе́й, и҆ призва̀ и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ. 6 И҆ мимои́де гдⷭ҇ь пред̾ лице́мъ є҆гѡ̀ и҆ воззва̀: гдⷭ҇ь, гдⷭ҇ь бг҃ъ ще́дръ и҆ млⷭ҇тивъ, долготерпѣли́въ и҆ многомлⷭ҇тивъ и҆ и҆́стиненъ, 7 и҆ пра́вдꙋ хранѧ́й, и҆ творѧ́й млⷭ҇ть въ ты́сѧщы, ѿе́млѧй беззакѡ́нїѧ и҆ непра̑вды и҆ грѣхѝ, и҆ пови́ннагѡ не ѡ҆чⷭ҇титъ, наводѧ́й грѣхѝ ѻ҆тцє́въ на ча̑да, и҆ на ча̑да ча̑дъ, до тре́тїѧгѡ и҆ четве́ртагѡ ро́да. 8 И҆ потща́всѧ мѡѷсе́й, прини́къ на зе́млю, поклони́сѧ бг҃ꙋ 9 и҆ речѐ: а҆́ще ѡ҆брѣто́хъ блгⷣть пред̾ тобо́ю, да и҆́детъ гдⷭ҇ь мо́й съ на́ми: лю́дїе бо жестоковы́йнїи сꙋ́ть: и҆ ѿи́меши ты̀ грѣхѝ на́шѧ и҆ беззакѡ́нїѧ на̑ша, и҆ бꙋ́демъ твоѝ. 10 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сѐ, а҆́зъ полага́ю тебѣ̀ завѣ́тъ пред̾ всѣ́ми людьмѝ твои́ми, и҆ сотворю̀ сла̑внаѧ, ꙗ҆̀же не бы́ша по все́й землѝ и҆ во всѣ́хъ ꙗ҆зы́цѣхъ: и҆ ᲂу҆́зрѧтъ всѝ лю́дїе, въ ни́хже є҆сѝ ты̀, дѣла̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆́кѡ чꙋ̑дна сꙋ́ть, ꙗ҆̀же а҆́зъ сотворю̀ тебѣ̀: 11 внемлѝ ты̀ всѧ̑, є҆ли̑ка а҆́зъ заповѣ́даю тебѣ̀: сѐ, а҆́зъ и҆зженꙋ̀ пред̾ лице́мъ ва́шимъ а҆морре́а и҆ ханане́а, и҆ хетте́а и҆ ферезе́а, и҆ є҆ѵе́а и҆ гергесе́а и҆ і҆евꙋсе́а: 12 внемлѝ себѣ̀, да не когда̀ завѣща́еши завѣ́тъ сѣдѧ́щымъ на землѝ, въ ню́же вни́деши, да не бꙋ́детъ собла́знъ въ ва́съ: 13 ка̑пища и҆́хъ разори́те и҆ кꙋмі́ры и҆́хъ сокрꙋши́те, и҆ дꙋбра̑вы и҆́хъ посѣцы́те, и҆ и҆зва̑ѧнаѧ богѡ́въ и҆́хъ сожжи́те ѻ҆гне́мъ, 14 не бо̀ поклоните́сѧ богѡ́мъ и҆ны̑мъ: и҆́бо гдⷭ҇ь бг҃ъ ревни́во и҆́мѧ, бг҃ъ ревни́въ є҆́сть: 15 да не когда̀ завѣща́еши завѣ́тъ сѣдѧ́щымъ на землѝ, и҆ соблꙋ́дѧтъ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ, и҆ пожрꙋ́тъ богѡ́мъ и҆́хъ, и҆ призовꙋ́тъ тѧ̀, и҆ снѣ́си ѿ же́ртвъ и҆́хъ: 16 и҆ по́ймеши ѿ дще́рей и҆́хъ сынѡ́мъ твои̑мъ, и҆ ѿ дще́рей твои́хъ да́си сынѡ́мъ и҆́хъ, и҆ соблꙋ́дѧтъ дщє́ри твоѧ̑ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ, и҆ сы́нове твоѝ соблꙋ́дѧтъ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ: 17 и҆ богѡ́въ слїѧ́ныхъ да не сотвори́ши себѣ̀: 18 и҆ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́чный да сохрани́ши: се́дмь дні́й да ꙗ҆́си ѡ҆прѣсно́ки, ꙗ҆́коже заповѣ́дахъ тебѣ̀, во вре́мѧ въ мцⷭ҇ѣ но́выхъ плодѡ́въ: въ мцⷭ҇ѣ бо но́выхъ плодѡ́въ и҆зше́лъ є҆сѝ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: 19 всѧ́ко разверза́ющее ложесна̀ мꙋ́жескъ мнѣ̀ по́лъ (да бꙋ́детъ), всѧ́ко перворо́дное тельца̀ и҆ перворо́дное ѻ҆вцы̀: 20 и҆ перворо́дное ѻ҆слѧ́те и҆скꙋ́пиши ѻ҆вце́ю: а҆́ще же не и҆скꙋ́пиши є҆̀, цѣ́нꙋ да да́си є҆гѡ̀: всѧ́каго пе́рвенца ѿ сынѡ́въ твои́хъ да и҆скꙋ́пиши, да не ꙗ҆ви́шисѧ предо мно́ю то́щь: 21 въ ше́сть дні́й да дѣ́лаеши, въ седмы́й же де́нь да почі́еши, ѿ сѣ́ѧтвы и҆ жа́твы да почі́еши, 22 и҆ пра́здникъ седми́цъ да сотвори́ши мѝ, нача́ло жа́твы пшени́цы, и҆ пра́здникъ собра́нїѧ посредѣ̀ лѣ́та: 23 въ трѝ времена̀ лѣ́та да ꙗ҆ви́тсѧ всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ тво́й пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ і҆и҃левымъ: 24 є҆гда́ бо и҆зженꙋ̀ ꙗ҆зы́ки ѿ лица̀ твоегѡ̀ и҆ разширю̀ предѣ́лы твоѧ̑, никто́же возжела́етъ землѝ твоеѧ̀, є҆гда̀ прїи́деши ꙗ҆ви́тисѧ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ твои́мъ въ трѝ времена̀ лѣ́та: 25 да не зако́леши съ ква́сомъ кро́ве же́ртвъ мои́хъ, и҆ да не прележи́тъ до ᲂу҆́трїѧ же́ртва пра́здника па́схи: 26 перворѡ́днаѧ жи̑тъ землѝ твоеѧ̀ да внесе́ши въ до́мъ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀: да не свари́ши а҆́гнца во млецѣ̀ ма́тере є҆гѡ̀. 27 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: напишѝ себѣ̀ словеса̀ сїѧ̑, въ словесѣ́хъ бо си́хъ положи́хъ тебѣ̀ завѣ́тъ и҆ і҆и҃лю. 28 И҆ бѣ̀ та́мѡ мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇емъ четы́редесѧть дні́й и҆ четы́редесѧть ноще́й: хлѣ́ба не ꙗ҆дѐ и҆ воды̀ не пѝ: и҆ написа̀ (мѡѷсе́й) на скрижа́лехъ словеса̀ сїѧ̑ завѣ́та, де́сѧть слове́съ. 29 Сходѧ́щꙋ же мѡѷсе́ю съ горы̀ сїна́йскїѧ, и҆ ѻ҆́бѣ скрижа̑ли въ рꙋкꙋ̀ мѡѷсе́ѡвꙋ: сходѧ́щꙋ же є҆мꙋ̀ съ горы̀, и҆ мѡѷсе́й не вѣ́дѧше, ꙗ҆́кѡ просла́висѧ зра́къ пло́ти лица̀ є҆гѡ̀, є҆гда̀ глаго́лаше съ ни́мъ. 30 И҆ ви́дѣ а҆арѡ́нъ и҆ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы мѡѷсе́а, и҆ бѧ́ше просла́вленъ зра́къ пло́ти лица̀ є҆гѡ̀: и҆ ᲂу҆боѧ́шасѧ пристꙋпи́ти къ немꙋ̀. 31 И҆ воззва̀ и҆̀хъ мѡѷсе́й, и҆ ѡ҆брати́шасѧ къ немꙋ̀ а҆арѡ́нъ и҆ всѝ кнѧ̑зи со́нма: и҆ глаго́ла мѡѷсе́й къ ни̑мъ. 32 И҆ по си́хъ прїидо́ша къ немꙋ̀ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы: и҆ заповѣ́да и҆̀мъ всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃а къ немꙋ̀ гдⷭ҇ь на горѣ̀ сїна́йстѣй. 33 И҆ є҆гда̀ преста̀ глаго́лѧ къ ни̑мъ, возложѝ на лицѐ своѐ покро́въ. 34 Є҆гда́ же вхожда́ше мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇а глаго́лати къ немꙋ̀, снима́ше покро́въ, до́ндеже и҆схожда́ше: и҆ и҆зше́дъ глаго́лаше ко всѣ̑мъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, є҆ли̑ка заповѣ́да є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь. 35 И҆ ви́дѣша сы́нове і҆и҃лєвы лицѐ мѡѷсе́ово, ꙗ҆́кѡ просла́висѧ: и҆ возлага́ше мѡѷсе́й покро́въ на лицѐ своѐ, до́ндеже вни́детъ глаго́лати съ ни́мъ.
Exodus · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)
Exodus 34 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
- Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
- Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Aaron
Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.
Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10
Moses
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34
Cross references (34)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Exodus 32:19; Exodus 31:18; Psalm 119:89; Deuteronomy 10:1–4; Exodus 34:28
- 2 Exodus 19:20; Exodus 19:11; Deuteronomy 9:25; Exodus 24:12; Exodus 19:24
- 3 Exodus 19:12–13; Exodus 19:21; 1 Timothy 2:5; Hebrews 12:20; Leviticus 16:17
- 5 Exodus 33:19; Numbers 11:25; Exodus 33:9; Luke 9:34–35; Numbers 11:17
- 6 Psalm 86:15; Joel 2:13; Psalm 103:8–13; Psalm 145:8; Nehemiah 9:17
- 7 Exodus 20:5–6; Psalm 103:3; Deuteronomy 5:9–10; Ephesians 1:7; 1 John 1:9
- 8 Exodus 4:31; 2 Chronicles 20:18; Genesis 17:3
- 9 Psalm 33:12; Psalm 94:14; Deuteronomy 32:9; Psalm 28:9; Jeremiah 10:16
- 10 Psalm 77:14; Deuteronomy 10:21; Psalm 66:5; Isaiah 64:3; Jeremiah 32:21
- 11 Exodus 33:2; Deuteronomy 6:25–7:1; Exodus 3:17; Deuteronomy 6:3; Exodus 3:8
- 12 Exodus 23:32–33; Joshua 23:12–13; Deuteronomy 7:2; Deuteronomy 7:16; Judges 2:2–3
- 13 2 Kings 18:4; Deuteronomy 7:5; Exodus 23:24; Deuteronomy 7:25–26; Deuteronomy 12:2–3
- 14 Deuteronomy 4:24; Deuteronomy 32:21; 1 Corinthians 10:22; Matthew 4:10; Nahum 1:2
- 15 Judges 2:17; 1 Corinthians 8:4; Numbers 25:2; Deuteronomy 31:16; Psalm 106:28
- 16 1 Kings 11:2–4; Ezra 9:2; Deuteronomy 7:3–4; Nehemiah 13:25; Numbers 25:1–2
- 17 Leviticus 19:4; Exodus 32:8; Isaiah 46:6–7; Acts 17:29; Acts 19:26
- 18 Leviticus 23:6; Exodus 13:4; Exodus 13:6–7; Deuteronomy 16:1–4; Exodus 12:2
- 19 Exodus 13:2; Exodus 22:29; Exodus 13:12; Numbers 18:15–17; Luke 2:23
- 20 Exodus 13:13; Exodus 23:15; Deuteronomy 16:16; Numbers 18:15; Exodus 13:15
- 21 Exodus 23:12; Exodus 35:2; Luke 13:14; Deuteronomy 5:12–15; Luke 23:56
- 22 Exodus 23:16; Deuteronomy 16:10–15; Numbers 28:16–31; John 7:2; Acts 2:1
- 23 Exodus 23:14; Exodus 23:17; Deuteronomy 16:16; Genesis 32:28; Psalm 84:7
- 24 Psalm 78:55; Exodus 33:2; Deuteronomy 12:20; 1 Chronicles 4:10; Proverbs 16:7
- 25 Exodus 23:18; Exodus 12:10; Exodus 12:8; Exodus 12:20; Deuteronomy 16:3
- 26 Exodus 23:19; Deuteronomy 14:21; Deuteronomy 26:2; Deuteronomy 26:10; 1 Corinthians 15:20
- 27 Exodus 24:4; Deuteronomy 31:9; Exodus 17:14; Deuteronomy 4:13; Exodus 24:7
- 28 Exodus 34:1; Deuteronomy 4:13; Exodus 24:18; Deuteronomy 9:25; Deuteronomy 9:18
- 29 Matthew 17:2; Luke 9:29; Exodus 32:15; Revelation 1:16; 2 Corinthians 3:13
- 30 Mark 9:3; Luke 5:8; Numbers 12:8; Mark 9:15
- 31 Exodus 3:15; Exodus 24:1–3; Genesis 45:15; Genesis 45:3
- 32 Numbers 15:40; 1 Corinthians 15:3; Exodus 24:3; Matthew 28:20; 1 Kings 22:14
- 33 2 Corinthians 4:4–6; 2 Corinthians 3:13–18; Romans 10:4
- 34 2 Corinthians 3:16; Hebrews 4:16; Hebrews 10:19–22
- 35 Exodus 34:29–30; Matthew 13:43; John 5:35; Daniel 12:3; Ecclesiastes 8:1
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… upon them a day of fire; but to those who had the fear of God he said, "The Lord God is merciful and gracious, and long-suffering, and of great commiseration, and true, and keeps justice and mercy for thousands, forgiving unrighteousness, and transgressions, and sins."
And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, the Lord God, merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, both keeping righteousness and shewing mercy unto thousands, taking away iniquities, and transgressions, and sins.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
Then in what follows, Moses bowed his head and worshipped before the Lord who proclaimed the Father, and said: Go Thou then, O Lord, in the midst of us.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)