Ezekiel · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

Ezekiel 13 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

About Slavonic

Orthodox
OT: Septuagint (Greek)
NT: Byzantine text
Orthodox
Formal (word for word)
1751
GNU GPL v3 (digital edition; the text is public domain)

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

RV1909 Reina-Valera 1909

1 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:

1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:

2 сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на проро́ки і҆и҃лєвы прорица́ющыѧ и҆ рече́ши проро́кѡмъ прорица́ющымъ ѿ се́рдца своегѡ̀, и҆ прорцы̀ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: слы́шите сло́во гдⷭ҇не,

2 Hijo del hombre, profetiza contra los profetas de Israel que profetizan, y di á los que profetizan de su corazón: Oid palabra de Jehová.

3 сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: лю́тѣ прорица́ющымъ ѿ се́рдца своегѡ̀, ходѧ́щымъ в̾слѣ́дъ дꙋ́ха своегѡ̀, а҆ ѿню́дъ не ви́дѧщымъ.

3 Así ha dicho el Señor Jehová: ¡Ay de los profetas insensatos, que andan en pos de su propio espíritu, y nada vieron!

4 Ꙗ҆́коже лиси̑цы въ пꙋсты́ни, (та́кѡ) проро́цы твоѝ (бы́ша), і҆и҃лю!

4 Como zorras en los desiertos fueron tus profetas, oh Israel.

5 Не ста́ша на тве́рди и҆ собра́ша стада̀ къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: не воста́ша глаго́лющїи въ де́нь гдⷭ҇ень,

5 No habéis subido á los portillos, ni echasteis vallado en la casa de Israel, estando en la batalla en el día de Jehová.

6 ви́дѧщїи лѡ́жнаѧ и҆ волхвꙋ́ющїи сꙋ́єтнаѧ, глаго́люще, та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь, гдⷭ҇ь же не посла̀ и҆̀хъ, и҆ нача́ша возставлѧ́ти сло́во.

6 Vieron vanidad y adivinación de mentira. Dicen: Ha dicho Jehová; y Jehová no los envió: y hacen esperar que se confirme la palabra.

7 Не ло́жное ли ᲂу҆̀бо видѣ́нїе ви́дѣсте и҆ волхвова̑нїѧ сꙋ́єтнаѧ реко́сте; и҆ глаго́лете, речѐ гдⷭ҇ь: а҆́зъ же не гл҃ахъ.

7 ¿No habéis visto visión vana, y no habéis dicho adivinación de mentira, por cuanto decís, Dijo Jehová; no habiendo yo hablado?

8 Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же словеса̀ ва̑ша лжи̑ва и҆ волхвова̑нїѧ ва̑ша сꙋ́єтна, тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ на вы̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь,

8 Por tanto, así ha dicho el Señor Jehová: Por cuanto vosotros habéis hablado vanidad, y habéis visto mentira, por tanto, he aquí yo contra vosotros, dice el Señor Jehová.

9 и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на проро́ки ви́дѧщыѧ лжꙋ̀ и҆ провѣщава́ющыѧ сꙋ́єтнаѧ: въ наказа́нїи люді́й мои́хъ не бꙋ́дꙋтъ, и҆ въ писа́нїи до́мꙋ і҆и҃лева не впи́шꙋтсѧ, и҆ въ зе́млю і҆и҃левꙋ не вни́дꙋтъ, и҆ ᲂу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.

9 Y será mi mano contra los profetas que ven vanidad, y adivinan mentira: no serán en la congregación de mi pueblo, ni serán escritos en el libro de la casa de Israel, ni á la tierra de Israel volverán; y sabréis que yo soy el Señor Jehová.

10 Поне́же прельсти́ша люді́й мои́хъ, глаго́люще: ми́ръ, ми́ръ: и҆ не бѧ́ше ми́ра: и҆ се́й согражда́етъ стѣ́нꙋ, а҆ ѻ҆нѝ помазꙋ́ютъ ю҆̀, паде́тсѧ.

10 Por tanto, y por cuanto engañaron á mi pueblo, diciendo, Paz, no habiendo paz; y el uno edificaba la pared, y he aquí que los otros la encostraban con lodo suelto;

11 Глаго́ли къ помазꙋ́ющымъ ю҆̀: паде́тсѧ, и҆ бꙋ́детъ тꙋ́ча потоплѧ́ющаѧ, и҆ да́мъ ка́менїе стрѣ́льное въ свꙋ̑зы и҆́хъ, и҆ падꙋ́тсѧ, и҆ вѣ́тръ воздви́жꙋщь разме́щетъ, и҆ разсѧ́детсѧ.

11 Di á los encostradores con lodo suelto, que caerá; vendrá lluvia inundante, y daré piedras de granizo que la hagan caer, y viento tempestuoso la romperá.

12 И҆ сѐ, паде́сѧ стѣна̀, и҆ не рекꙋ́тъ ли къ ва́мъ: гдѣ̀ є҆́сть пома́занїе ва́ше, и҆́мже пома́засте;

12 Y he aquí, cuando la pared habrá caído, no os dirán: ¿Dónde está la embarradura con que encostrasteis?

13 Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ наве́ргꙋ бꙋ́рю разорѧ́ющꙋю со ꙗ҆́ростїю, и҆ тꙋ́ча потоплѧ́ющи гнѣ́вомъ мои́мъ бꙋ́детъ, и҆ ка́менїе стрѣ́льное наведꙋ̀ ꙗ҆́ростїю во сконча́нїе:

13 Por tanto, así ha dicho el Señor Jehová: Y haré que la rompa viento tempestuoso con mi ira, y lluvia inundante vendrá con mi furor, y piedras de granizo con enojo para consumir.

14 и҆ раскопа́ю стѣ́нꙋ, ю҆́же пома́засте, и҆ паде́тсѧ, и҆ положꙋ̀ ю҆̀ на землѝ, и҆ ѿкры́ютсѧ ѡ҆снова̑нїѧ є҆ѧ̀, и҆ паде́тсѧ, и҆ сконча́етесѧ со ѡ҆бличе́нїемъ и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь:

14 Así desbarataré la pared que vosotros encostrasteis con lodo suelto, y echaréla á tierra, y será descubierto su cimiento, y caerá, y seréis consumidos en medio de ella; y sabréis que yo soy Jehová.

15 и҆ сконча́ю ꙗ҆́рость мою̀ на стѣнѣ̀ и҆ на помазꙋ́ющихъ ю҆̀, и҆ паде́тъ. И҆ реко́хъ къ ва́мъ: нѣ́сть стѣны̀, ни помазꙋ́ющихъ є҆ѧ̀,

15 Cumpliré así mi furor en la pared y en los que la encostraron con lodo suelto; y os diré: No existe la pared, ni aquellos que la encostraron,

16 проро́цы і҆и҃лєвы, прорица́ющїи на і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ ви́дѧщїи є҆мꙋ̀ ми́ръ, и҆ нѣ́сть ми́ра, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.

16 Los profetas de Israel que profetizan á Jerusalem, y ven para ella visión de paz, no habiendo paz, dice el Señor Jehová.

17 И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, ᲂу҆твердѝ лицѐ твоѐ на дщє́ри люді́й твои́хъ, на прорица́ющыѧ ѿ се́рдца своегѡ̀, и҆ прорцы̀ на ни́хъ,

17 Y tú, hijo del hombre, pon tu rostro á las hijas de tu pueblo que profetizan de su corazón, y profetiza contra ellas,

18 и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: го́ре сшива́ющымъ возгла̑вїйцы под̾ всѧ́кїй ла́коть рꙋкѝ и҆ сотворѧ́ющымъ покрыва̑ла над̾ всѧ́кꙋю главꙋ̀ всѧ́кагѡ во́зраста, є҆́же разврати́ти дꙋ́шы: дꙋ́ши разврати́шасѧ люді́й мои́хъ, и҆ дꙋ́шъ снабдѣва́хꙋ:

18 Y di: Así ha dicho el Señor Jehová: ¡Ay de aquellas que cosen almohadillas á todos codos de manos, y hacen veletes sobre la cabeza de toda edad para cazar las almas! ¿Habéis de cazar las almas de mi pueblo, para mantener así vuestra propia vida?

19 и҆ ѡ҆сквернавлѧ́хꙋ мѧ̀ ᲂу҆ люді́й мои́хъ, го́рсти ра́ди ꙗ҆чме́не и҆ ра́ди ᲂу҆крꙋ́ха хлѣ́ба, є҆́же и҆зби́ти дꙋ́шы, и҆̀мже не подоба́ше ᲂу҆мре́ти, и҆ ѡ҆живи́ти дꙋ́шы, и҆̀мже не подоба́ше жи́ти, провѣща́юще лю́демъ мои̑мъ, послꙋ́шающымъ лжи́выхъ провѣща́нїй.

19 ¿Y habéis de profanarme entre mi pueblo por puñados de cebada y por pedazos de pan, matando las almas que no mueren, y dando vida á las almas que no vivirán, mintiendo á mi pueblo que escucha la mentira?

20 Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на возгла̑вїѧ ва̑ша, и҆́миже вы̀ развраща́ете дꙋ́шы та́мѡ: и҆ ѿто́ргнꙋ ѧ҆̀ ѿ мы́шцей ва́шихъ, и҆ послю̀ дꙋ́шы, ꙗ҆̀же вы̀ развраща́сте дꙋ́шы и҆́хъ на разсы́панїе,

20 Por tanto, así ha dicho el Señor Jehová: He aquí yo contra vuestras almohadillas, con que cazáis ahí las almas volando; yo las arrancaré de vuestros brazos, y dejaré las almas, las almas que cazáis volando.

21 и҆ растерза́ю покрыва̑ла ва̑ша, и҆ ѿимꙋ̀ лю́ди моѧ̑ ѿ рꙋкѝ ва́шеѧ, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́дꙋтъ въ рꙋка́хъ ва́шихъ на развраще́нїе, и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь:

21 Romperé asimismo vuestros veletes, y libraré mi pueblo de vuestra mano, y no estarán más en vuestra mano para caza; y sabréis que yo soy Jehová.

22 поне́же развраща́сте се́рдце првⷣнагѡ непра́веднѡ, а҆́зъ же не развраща́хъ є҆гѡ̀, и҆ ᲂу҆крѣплѧ́сте рꙋ́цѣ беззако́нникꙋ, є҆́же ѿню́дъ не ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ є҆гѡ̀ ѕла́гѡ и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀,

22 Por cuanto entristecisteis con mentira el corazón del justo, al cual yo no entristecí, y esforzasteis las manos del impío, para que no se apartase de su mal camino, infundiéndole ánimo;

23 сегѡ̀ ра́ди не ᲂу҆́зрите лжѝ, и҆ волхвова́нїѧ ктомꙋ̀ не и҆́мате волхвова́ти: и҆ и҆зба́влю лю́ди моѧ̑ ѿ рꙋ́къ ва́шихъ, и҆ ᲂу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь.

23 Por tanto no veréis vanidad, ni más adivinaréis adivinación; y libraré mi pueblo de vuestra mano; y sabréis que yo soy Jehová.

Cross references (22)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

Quotes verse 13:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXVIII)
… the miracle was far beyond words), He added and said, "It is the Lord's doing." And by the stone He means Himself, and by builders the teachers of the Jews; as Ezekiel also saith, "They that build the wall, and daub it with untempered mortar." But how did they reject Him?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

Old Testament

New Testament

What the Fathers said