1 ατενισας δε ο παυλος τω συνεδριω ειπεν· ανδρες αδελφοι, εγω παση συνειδησει αγαθη πεπολιτευμαι τω θεω αχρι ταυτης της ημερας. 2 ο δε αρχιερευς ανανιας επεταξεν τοις παρεστωσιν αυτω τυπτειν αυτου το στομα. 3 τοτε ο παυλος προς αυτον ειπεν· τυπτειν σε μελλει ο θεος, τοιχε κεκονιαμενε· και συ καθη κρινων με κατα τον νομον, και παρανομων κελευεις με τυπτεσθαι! 4 οι δε παρεστωτες ειπον· τον αρχιερεα του θεου λοιδορεις; 5 εφη τε ο παυλος· ουκ ηδειν, αδελφοι, οτι εστιν αρχιερευς· γεγραπται γαρ· αρχοντα του λαου σου ουκ ερεις κακως. 6 γνους δε ο παυλος οτι το εν μερος εστιν σαδδουκαιων, το δε ετερον φαρισαιων, εκραξεν εν τω συνεδριω· ανδρες αδελφοι, εγω φαρισαιος ειμι, υιος φαρισαιου· περι ελπιδος και αναστασεως νεκρων εγω κρινομαι. 7 τουτου δε αυτου λαλησαντος εγενετο στασις των φαρισαιων και των σαδδουκαιων, και εσχισθη το πληθος. 8 σαδδουκαιοι μεν γαρ λεγουσιν μη ειναι αναστασιν μητε αγγελον μητε πνευμα, φαρισαιοι δε ομολογουσιν τα αμφοτερα. 9 εγενετο δε κραυγη μεγαλη, και ανασταντες οι γραμματεις του μερους των φαρισαιων διεμαχοντο λεγοντες· ουδεν κακον ευρισκομεν εν τω ανθρωπω τουτω· ει δε πνευμα ελαλησεν αυτω η αγγελος, μη θεομαχωμεν. 10 πολλης δε γενομενης στασεως ευλαβηθεις ο χιλιαρχος μη διασπασθη ο παυλος υπ αυτων, εκελευσεν το στρατευμα καταβηναι και αρπασαι αυτον εκ μεσου αυτων αγειν τε εις την παρεμβολην. 11 τη δε επιουση νυκτι επιστας αυτω ο κυριος ειπεν· θαρσει, παυλε· ως γαρ διεμαρτυρω τα περι εμου εις ιερουσαλημ, ουτως σε δει και εις ρωμην μαρτυρησαι. 12 γενομενης δε ημερας ποιησαντες τινες των ιουδαιων συστροφην ανεθεματισαν εαυτους, λεγοντες μητε φαγειν μητε πιειν εως ου αποκτεινωσιν τον παυλον. 13 ησαν δε πλειους τεσσαρακοντα οι ταυτην την συνωμοσιαν πεποιηκοτες· 14 οιτινες προσελθοντες τοις αρχιερευσιν και τοις πρεσβυτεροις ειπον· αναθεματι ανεθεματισαμεν εαυτους μηδενος γευσασθαι εως ου αποκτεινωμεν τον παυλον. 15 νυν ουν υμεις εμφανισατε τω χιλιαρχω συν τω συνεδριω, οπως αυριον αυτον καταγαγη προς υμας, ως μελλοντας διαγινωσκειν ακριβεστερον τα περι αυτου· ημεις δε προ του εγγισαι αυτον ετοιμοι εσμεν του ανελειν αυτον. 16 ακουσας δε ο υιος της αδελφης παυλου το ενεδρον, παραγενομενος και εισελθων εις την παρεμβολην απηγγειλεν τω παυλω. 17 προσκαλεσαμενος δε ο παυλος ενα των εκατονταρχων εφη· τον νεανιαν τουτον απαγαγε προς τον χιλιαρχον· εχει γαρ τι απαγγειλαι αυτω. 18 ο μεν ουν παραλαβων αυτον ηγαγεν προς τον χιλιαρχον και φησιν· ο δεσμιος παυλος προσκαλεσαμενος με ηρωτησεν τουτον τον νεανιαν αγαγειν προς σε, εχοντα τι λαλησαι σοι. 19 επιλαβομενος δε της χειρος αυτου ο χιλιαρχος και αναχωρησας κατ ιδιαν επυνθανετο, τι εστιν ο εχεις απαγγειλαι μοι; 20 ειπεν δε οτι οι ιουδαιοι συνεθεντο του ερωτησαι σε οπως αυριον εις το συνεδριον καταγαγης τον παυλον, ως μελλοντων τι ακριβεστερον πυνθανεσθαι περι αυτου. 21 συ ουν μη πεισθης αυτοις· ενεδρευουσιν γαρ αυτον εξ αυτων ανδρες πλειους τεσσαρακοντα, οιτινες ανεθεματισαν εαυτους μητε φαγειν μητε πιειν εως ου ανελωσιν αυτον, και νυν ετοιμοι εισιν προσδεχομενοι την απο σου επαγγελιαν. 22 ο μεν ουν χιλιαρχος απελυσεν τον νεανιαν, παραγγειλας μηδενι εκλαλησαι οτι ταυτα ενεφανισας προς με. 23 και προσκαλεσαμενος δυο τινας των εκατονταρχων ειπεν· ετοιμασατε στρατιωτας διακοσιους οπως πορευθωσιν εως καισαρειας, και ιππεις εβδομηκοντα και δεξιολαβους διακοσιους, απο τριτης ωρας της νυκτος, 24 κτηνη τε παραστησαι, ινα επιβιβασαντες τον παυλον διασωσωσιν προς φηλικα τον ηγεμονα, 25 γραψας επιστολην περιεχουσαν τον τυπον τουτον· 26 κλαυδιος λυσιας τω κρατιστω ηγεμονι φηλικι χαιρειν. 27 τον ανδρα τουτον συλληφθεντα υπο των ιουδαιων και μελλοντα αναιρεισθαι υπ αυτων επιστας συν τω στρατευματι εξειλομην αυτον, μαθων οτι ρωμαιος εστιν. 28 βουλομενος δε γνωναι την αιτιαν δι ην ενεκαλουν αυτω, κατηγαγον αυτον εις το συνεδριον αυτων· 29 ον ευρον εγκαλουμενον περι ζητηματων του νομου αυτων, μηδεν δε αξιον θανατου η δεσμων εγκλημα εχοντα. 30 μηνυθεισης δε μοι επιβουλης εις τον ανδρα μελλειν εσεσθαι υπο των ιουδαιων, εξαυτης επεμψα προς σε, παραγγειλας και τοις κατηγοροις λεγειν τα προς αυτον επι σου. ερρωσο. 31 οι μεν ουν στρατιωται κατα το διατεταγμενον αυτοις αναλαβοντες τον παυλον ηγαγον δια της νυκτος εις την αντιπατριδα, 32 τη δε επαυριον εασαντες τους ιππεις πορευεσθαι συν αυτω, υπεστρεψαν εις την παρεμβολην· 33 οιτινες εισελθοντες εις την καισαρειαν και αναδοντες την επιστολην τω ηγεμονι παρεστησαν και τον παυλον αυτω. 34 αναγνους δε ο ηγεμων και επερωτησας εκ ποιας επαρχιας εστιν, και πυθομενος οτι απο κιλικιας, 35 διακουσομαι σου, εφη, οταν και οι κατηγοροι σου παραγενωνται· εκελευσεν τε αυτον εν τω πραιτωριω του ηρωδου φυλασσεσθαι.
Acts · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Acts 23 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Ananias
The high priest who ordered Paul to be struck on the mouth at his hearing and later went down to Caesarea to accuse him before Felix.
Cited in the guide: Acts 23:2; Acts 24:1
Claudius Lysias
The commander who rescued Paul from the mob at Jerusalem and sent him to the governor Felix at Caesarea with a letter.
Cited in the guide: Acts 23:26
Felix
The governor at Caesarea who heard Paul's case, trembled at his talk of judgment, and kept him in custody hoping for a bribe.
Cited in the guide: Acts 23:24; Acts 24:3; Acts 24:25
Places
Caesarea Maritima
The Roman administrative capital of Judea. Peter brought the gospel to the Gentile Cornelius here, and Paul was imprisoned before appealing his case to Caesar.
Cited in the guide: Acts 10:1; Acts 23:23; Acts 25:11
Cross references (33)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Acts 24:16; 2 Timothy 1:3; 2 Corinthians 1:12; Hebrews 13:18; 1 Corinthians 4:4
- 2 John 18:22; Acts 24:1; 1 Kings 22:24; Micah 5:1; Matthew 26:67
- 3 Deuteronomy 25:1–2; John 7:51; Matthew 23:27–28; Micah 3:8–11; Amos 5:7
- 5 Exodus 22:28; Ecclesiastes 10:20; Jude 8–9; 2 Peter 2:10
- 6 Acts 24:15; Acts 24:21; Acts 26:5–8; Acts 28:20; Philippians 3:5
- 7 Acts 14:4; John 7:40–43; Matthew 10:34; Psalm 55:9
- 8 Luke 20:27; Matthew 22:23; Mark 12:18; Acts 4:1
- 9 Acts 22:7; Acts 22:17–18; John 12:29; Acts 25:25; Proverbs 16:7
- 10 Acts 22:24; James 1:19; James 3:14–4:2; Acts 23:32; Micah 3:3
- 11 Acts 18:9; 2 Timothy 4:17; Matthew 14:27; Jeremiah 15:19–21; Acts 19:21
- 12 Acts 23:30; Isaiah 8:9–10; Acts 23:21; Acts 23:14; Psalm 2:1–3
- 13 John 16:2; 2 Samuel 15:12; 2 Samuel 15:31
- 14 Acts 23:12; Jeremiah 8:12; Micah 7:3; Hosea 4:9; Psalm 52:1–2
- 15 Isaiah 59:7; Psalm 37:32–33; Proverbs 1:16; Proverbs 1:11–12; Psalm 21:11
- 16 1 Corinthians 3:19; Acts 23:10; Proverbs 21:30; Acts 23:32; Job 5:13
- 17 Proverbs 22:3; Matthew 8:8–9; Acts 22:26; Acts 23:23; Matthew 10:16
- 18 Ephesians 3:1; Ephesians 4:1; Acts 28:17; Philemon 9; Acts 16:25
- 19 Nehemiah 2:4; Esther 9:12; Esther 5:3; Mark 9:27; Esther 7:2
- 20 Acts 23:14–15; Daniel 6:5–12; Psalm 12:2; Acts 23:1
- 21 Acts 23:12–14; Exodus 23:2; Acts 20:19; Acts 9:23–24; 2 Corinthians 11:26
- 22 Joshua 2:14; Mark 1:44
- 23 Acts 8:40; Luke 12:38; Matthew 14:25; Acts 23:33
- 24 Acts 23:26; Acts 25:14; Acts 24:10; Acts 23:33–24:3; Acts 24:22–27
- 26 Acts 15:23; Acts 26:25; Luke 1:3; Acts 24:3; James 1:1
- 27 Acts 22:25–29; Acts 21:31–33; Acts 23:10; Acts 24:6
- 28 Acts 22:30
- 29 Acts 26:31; Acts 25:25; Acts 18:15; Acts 25:11; Acts 25:19–20
- 30 Acts 24:6–8; Acts 25:16; Acts 24:19; Acts 23:35; Acts 23:20
- 31 Acts 23:23–24; 2 Timothy 2:3–4; Luke 7:8
- 32 Acts 23:23; Acts 23:10
- 33 Acts 23:26; Acts 28:16; Acts 8:40; Acts 23:23–24
- 34 Acts 21:39; Acts 25:1; Esther 1:1; Esther 8:9; Daniel 6:1
- 35 Acts 23:30; Acts 25:16; Matthew 27:27; Matthew 2:16; Acts 24:22
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Again he discourses simply as man, and he does not on all occasions alike enjoy the benefit of supernatural aid. "I am a Pharisee, the son of a Pharisee:" both in this, and in what comes after it, he wished to divide the multitude, which had an evil unanimity against him.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
… belonged to humility he wonderfully preserved, when, on its being said to him, "Revilest thou the high priest?" he replied, "I wist not, brethren, that he was the high priest; for it is written, Thou shall not speak evil of the ruler of thy people." And here he showed with what calmness he had spoken that which he seemed to …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
A sect of the Jews dif ferent from the Pharisees, and much worse than they, who said, "that there is no resurrection, nor angel, nor spirit." For these were some of a grosser sort, and eager after the things of the body.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Wherefore Paul also saith, "I am a Pharisee, of the strictest sect amongst us." And they say nothing indeed directly about a resurrection; but they feign a story, and make up a case, which, as I suppose, never so much as had an existence; thinking to drive Him to perplexity, and desiring to overthrow both things, both the existence of …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)