1 εν εκεινη τη ωρα προσηλθον οι μαθηται τω ιησου λεγοντες· τις αρα μειζων εστιν εν τη βασιλεια των ουρανων; 2 και προσκαλεσαμενος ο ιησους παιδιον εστησεν αυτο εν μεσω αυτων 3 και ειπεν· αμην λεγω υμιν, εαν μη στραφητε και γενησθε ως τα παιδια, ου μη εισελθητε εις την βασιλειαν των ουρανων. 4 οστις ουν ταπεινωσει εαυτον ως το παιδιον τουτο, ουτος εστιν ο μειζων εν τη βασιλεια των ουρανων. 5 και ος εαν δεξηται παιδιον τοιουτον εν επι τω ονοματι μου, εμε δεχεται· 6 ος δ αν σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων των πιστευοντων εις εμε, συμφερει αυτω ινα κρεμασθη μυλος ονικος εις τον τραχηλον αυτου και καταποντισθη εν τω πελαγει της θαλασσης. 7 ουαι τω κοσμω απο των σκανδαλων· αναγκη γαρ εστιν ελθειν τα σκανδαλα· πλην ουαι τω ανθρωπω εκεινω δι ου το σκανδαλον ερχεται. 8 ει δε η χειρ σου η ο πους σου σκανδαλιζει σε, εκκοψον αυτα και βαλε απο σου· καλον σοι εστιν εισελθειν εις την ζωην χωλον η κυλλον, η δυο χειρας η δυο ποδας εχοντα βληθηναι εις το πυρ το αιωνιον. 9 και ει ο οφθαλμος σου σκανδαλιζει σε, εξελε αυτον και βαλε απο σου· καλον σοι εστιν μονοφθαλμον εις την ζωην εισελθειν, η δυο οφθαλμους εχοντα βληθηναι εις την γεενναν του πυρος. 10 ορατε μη καταφρονησητε ενος των μικρων τουτων· λεγω γαρ υμιν οτι οι αγγελοι αυτων εν ουρανοις δια παντος βλεπουσιν το προσωπον του πατρος μου του εν ουρανοις. 11 ηλθεν γαρ ο υιος του ανθρωπου σωσαι το απολωλος. 12 τι υμιν δοκει; εαν γενηται τινι ανθρωπω εκατον προβατα και πλανηθη εν εξ αυτων, ουχι αφεις τα ενενηκοντα εννεα επι τα ορη, πορευθεις ζητει το πλανωμενον; 13 και εαν γενηται ευρειν αυτο, αμην λεγω υμιν οτι χαιρει επ αυτω μαλλον η επι τοις ενενηκοντα εννεα τοις μη πεπλανημενοις. 14 ουτως ουκ εστιν θελημα εμπροσθεν του πατρος υμων του εν ουρανοις ινα αποληται εις των μικρων τουτων. 15 εαν δε αμαρτηση εις σε ο αδελφος σου, υπαγε [και] ελεγξον αυτον μεταξυ σου και αυτου μονου· εαν σου ακουση, εκερδησας τον αδελφον σου· 16 εαν δε μη ακουση, παραλαβε μετα σου ετι ενα η δυο, ινα επι στοματος δυο μαρτυρων η τριων σταθη παν ρημα. 17 εαν δε παρακουση αυτων, ειπε τη εκκλησια· εαν δε και της εκκλησιας παρακουση, εστω σοι ωσπερ ο εθνικος και ο τελωνης. 18 αμην λεγω υμιν, οσα εαν δησητε επι της γης, εσται δεδεμενα εν τω ουρανω, και οσα εαν λυσητε επι της γης, εσται λελυμενα εν τω ουρανω. 19 παλιν αμην λεγω υμιν οτι εαν δυο υμων συμφωνησωσιν επι της γης περι παντος πραγματος ου εαν αιτησωνται, γενησεται αυτοις παρα του πατρος μου του εν ουρανοις. 20 ου γαρ εισιν δυο η τρεις συνηγμενοι εις το εμον ονομα, εκει ειμι εν μεσω αυτων. 21 τοτε προσελθων αυτω ο πετρος ειπεν· κυριε, ποσακις αμαρτησει εις εμε ο αδελφος μου και αφησω αυτω; εως επτακις; 22 λεγει αυτω ο ιησους· ου λεγω σοι εως επτακις, αλλ εως εβδομηκοντακις επτα. 23 δια τουτο ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει, ος ηθελησεν συναραι λογον μετα των δουλων αυτου. 24 αρξαμενου δε αυτου συναιρειν προσηνεχθη αυτω εις οφειλετης μυριων ταλαντων. 25 μη εχοντος δε αυτου αποδουναι εκελευσεν αυτον ο κυριος αυτου πραθηναι και την γυναικα αυτου και τα τεκνα και παντα οσα ειχεν, και αποδοθηναι. 26 πεσων ουν ο δουλος προσεκυνει αυτω λεγων· κυριε, μακροθυμησον επ εμοι και παντα σοι αποδωσω. 27 σπλαγχνισθεις δε ο κυριος του δουλου εκεινου απελυσεν αυτον και το δανειον αφηκεν αυτω. 28 εξελθων δε ο δουλος εκεινος ευρεν ενα των συνδουλων αυτου, ος ωφειλεν αυτω εκατον δηναρια, και κρατησας αυτον επνιγεν λεγων· αποδος μοι ει τι οφειλεις. 29 πεσων ουν ο συνδουλος αυτου εις τους ποδας αυτου παρεκαλει αυτον λεγων· μακροθυμησον επ εμοι και αποδωσω σοι. 30 ο δε ουκ ηθελεν, αλλα απελθων εβαλεν αυτον εις φυλακην εως ου αποδω το οφειλομενον. 31 ιδοντες δε οι συνδουλοι αυτου τα γενομενα ελυπηθησαν σφοδρα, και ελθοντες διεσαφησαν τω κυριω εαυτων παντα τα γενομενα. 32 τοτε προσκαλεσαμενος αυτον ο κυριος αυτου λεγει αυτω· δουλε πονηρε, πασαν την οφειλην εκεινην αφηκα σοι, επει παρεκαλεσας με· 33 ουκ εδει και σε ελεησαι τον συνδουλον σου, ως και εγω σε ηλεησα; 34 και οργισθεις ο κυριος αυτου παρεδωκεν αυτον τοις βασανισταις εως ου αποδω παν το οφειλομενον αυτω. 35 ουτως και ο πατηρ μου ο επουρανιος ποιησει υμιν, εαν μη αφητε εκαστος τω αδελφω αυτου απο των καρδιων υμων τα παραπτωματα αυτων.
Matthew · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Matthew 18 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
Cross references (34)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Mark 9:33–37; Luke 9:46–48; Matthew 20:20–28; Luke 22:24–27; Philippians 2:3
- 2 Matthew 19:13–14; Mark 9:36–37; 1 Kings 3:7; Jeremiah 1:7
- 3 Mark 10:14–15; 1 Peter 2:2; Matthew 19:14; 1 Corinthians 14:20; Luke 18:16–17
- 4 James 4:10; Mark 10:43; Luke 14:11; Luke 9:48; Matthew 23:11–12
- 5 Matthew 25:40; John 13:20; Mark 9:37; Galatians 4:14; Luke 17:1–2
- 6 Mark 9:42; Luke 17:1–2; Matthew 18:10; 2 Thessalonians 1:6–9; Matthew 18:14
- 7 Luke 17:1; 1 Corinthians 11:19; Matthew 26:24; 1 Timothy 4:1–3; Jude 4
- 8 Matthew 5:29–30; Philippians 3:8–9; Romans 13:12; Luke 18:22–23; Ezekiel 18:31
- 9 Acts 14:22; Matthew 18:8; Revelation 21:27; Matthew 5:22; Matthew 5:29
- 10 Psalm 91:11; Psalm 34:7; Hebrews 1:14; Luke 16:22; Acts 12:7–11
- 12 Ezekiel 34:12; Luke 15:4–7; Ezekiel 34:16; Isaiah 53:6; Ezekiel 34:28
- 13 Luke 15:5–10; Zephaniah 3:17; Psalm 147:11; Luke 15:23–24; John 4:34–36
- 14 John 17:12; 2 Peter 3:9; John 6:39–40; John 10:27–30; Isaiah 40:11
- 15 Leviticus 19:17; Galatians 6:1; Luke 17:3–4; 2 Thessalonians 3:15; Colossians 3:13
- 16 Deuteronomy 19:15; 2 Corinthians 13:1; John 8:17; 1 Timothy 5:19; Hebrews 10:28
- 17 2 Thessalonians 3:6; 1 Corinthians 5:9–6:7; 2 Thessalonians 3:14–15; 1 Corinthians 5:3–5; 2 John 10–11
- 18 Matthew 16:19; 2 Corinthians 2:10; John 20:23; 1 Corinthians 5:4–5; Revelation 3:7–8
- 19 Matthew 7:7; 1 John 5:14–16; Mark 11:24; John 14:13–14; Philippians 1:19
- 20 1 Corinthians 5:4; Revelation 21:3; Matthew 28:20; Zechariah 2:5; John 20:26
- 21 Luke 17:3–4; Matthew 18:15
- 22 Colossians 3:13; Mark 11:25; Genesis 4:24; Ephesians 4:31–5:1; Matthew 6:14–15
- 23 Romans 14:12; Matthew 13:24; Matthew 3:2; Matthew 13:44–45; Matthew 13:47
- 24 Psalm 38:4; Psalm 130:3–4; Psalm 40:12; Luke 13:4; Luke 16:5
- 25 Nehemiah 5:5; 2 Kings 4:1; Luke 7:42; Leviticus 25:39; Nehemiah 5:8
- 26 Matthew 18:29; Luke 7:43; Matthew 8:2; Romans 10:3
- 27 Psalm 145:8; Psalm 86:15; Psalm 86:5; Nehemiah 9:17; Psalm 78:38
- 28 Ezekiel 45:9; Matthew 20:2; Deuteronomy 15:2; Isaiah 58:3; Nehemiah 5:10–11
- 29 Matthew 6:12; Matthew 18:26; Philemon 18–19
- 30 1 Kings 22:27; 1 Kings 21:27–29
- 31 Romans 12:15; Hebrews 13:3; Mark 3:5; Jeremiah 9:1; Hebrews 13:17
- 32 Romans 3:19; Luke 19:22; Matthew 25:26
- 33 Colossians 3:13; Ephesians 4:32–5:2; Matthew 6:12; Luke 6:35–36; Matthew 5:44–45
- 34 James 2:13; Matthew 5:25–26; Luke 12:58–59; 2 Thessalonians 1:8–9; Revelation 14:10–11
- 35 Matthew 6:14–15; James 2:13; Luke 6:37–38; Mark 11:25; Matthew 6:12
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The divine lessons, which we have just heard as they were being read, warn us to gather in a stock of virtues, to fortify a Christian heart, against the offences which were predicted to come, and this from the mercy of the Lord.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
"And if it must needs be that offenses come,'" (some one of our adversaries may perchance say), "why doth He lament over the world, when He ought rather to afford succor, and to stretch forth His hand in its behalf?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
The diverse sounds (he adds) are those which give form to that Æon who is without material substance and unbegotten, and these, again, are the forms which the Lord has called angels, who continually behold the face of the Father.
Let them praise Thy Name,--those super-celestial people, Thine angels, who have no need to look up at this firmament, or by reading to attain the knowledge of Thy Word,--let them praise Thee. For they always behold Thy face, and therein read without any syllables in time what Thy eternal will willeth.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
How then doth He say elsewhere, "Reprove, rebuke, exhort," and, "Them that sin rebuke before all?" And Christ too to Peter, "Go and tell him his fault between thee and him alone," and if he neglect to hear, add to thyself another also; and if not even so doth he yield, declare it to the church likewise?" And how hath …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)