Skip to the text

1 Kings · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

1 Kings 12 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Tada otide Rovoam u Sihem; jer se onde skupi sav Izrailj da ga zacare.
1 Y FUÉ Roboam á Sichêm; porque todo Israel había venido á Sichêm para hacerlo rey.
2 A Jerovoam, sin Navatov, koji još beše u Misiru pobegavši onamo od cara Solomuna, kad ču, on još osta u Misiru.
2 Y aconteció, que como lo oyó Jeroboam hijo de Nabat, que estaba en Egipto, porque había huído de delante del rey Salomón, y habitaba en Egipto;
3 Ali poslaše i dozvaše ga. Tako Jerovoam i sav zbor Izrailjev dođoše i rekoše Rovoamu govoreći:
3 Enviaron y llamáronle. Vino pues Jeroboam y toda la congregación de Israel, y hablaron á Roboam, diciendo:
4 Tvoj je otac metnuo na nas težak jaram; nego ti sada olakšaj ljutu službu oca svog i teški jaram koji je metnuo na nas, pak ćemo ti služiti.
4 Tu padre agravó nuestro yugo, mas ahora tú disminuye [algo] de la dura servidumbre de tu padre, y del yugo pesado que puso sobre nosotros, y te serviremos.
5 A on im reče: Idite, pa do tri dana dođite opet k meni. I narod otide.
5 Y él les dijo: Idos, y de aquí á tres días volved á mí. Y el pueblo se fué.
6 Tada car Rovoam učini veće sa starcima koji stajaše pred Solomunom, ocem njegovim dok beše živ, i reče: Kako savetujete da odgovorim narodu?
6 Entonces el rey Roboam tomó consejo con los ancianos que habían estado delante de Salomón su padre cuando vivía, y dijo: ¿Cómo aconsejáis vosotros que responda á este pueblo?
7 A oni mu odgovoriše govoreći: Ako danas ugodiš narodu i poslušaš ih i odgovoriš im lepim rečima, oni će ti biti sluge svagda.
7 Y ellos le hablaron, diciendo: Si tú fueres hoy siervo de este pueblo, y lo sirvieres, y respondiéndole buenas palabras les hablares, ellos te servirán para siempre.
8 Ali on ostavi savet što ga savetovaše starci, i učini veće sa mladićima, koji odrastoše s njim i koji stajahu pred njim.
8 Mas él, dejado el consejo de los viejos que ellos le habían dado, tomó consejo con los mancebos que se habían criado con él, y estaban delante de él.
9 I reče im: Šta vi savetujete da odgovorimo narodu, koji mi rekoše govoreći: Olakšaj jaram koji je metnuo na nas tvoj otac?
9 Y díjoles: ¿Cómo aconsejáis vosotros que respondamos á este pueblo, que me ha hablado, diciendo: Disminuye [algo] del yugo que tu padre puso sobre nosotros?
10 Tada mu odgovoriše mladići koji odrastoše s njim, i rekoše: Ovako kaži narodu što ti reče: Tvoj je otac metnuo na nas težak jaram, nego nam ti olakšaj; ovako im reci: Moj je mali prst deblji od bedara oca mog.
10 Entonces los mancebos que se habían criado con él, le respondieron, diciendo: Así hablarás á este pueblo que te ha dicho estas palabras: Tu padre agravó nuestro yugo; mas tú disminúyenos [algo]: así les hablarás: El menor dedo de los míos es más grueso que los lomos de mi padre.
11 Otac je moj metnuo na vas težak jaram, a ja ću još dometnuti na vaš jaram; otac vas je moj šibao bičevima, a ja ću vas šibati bodljivim bičevima.
11 Ahora pues, mi padre os cargó de pesado yugo, mas yo añadiré á vuestro yugo; mi padre os hirió con azotes, mas yo os heriré con escorpiones.
12 A treći dan dođe Jerovoam i sav narod k Rovoamu, kako im beše kazao car rekavši: Dođite opet k meni do tri dana.
12 Y al tercer día vino Jeroboam con todo el pueblo á Roboam; según el rey lo había mandado, diciendo: Volved á mí al tercer día.
13 I car odgovori oštro narodu ostavivši savet što ga savetovaše starci;
13 Y el rey respondió al pueblo duramente, dejado el consejo de los ancianos que ellos le habían dado;
14 i reče im kako ga savetovaše mladići govoreći: Moj je otac metnuo na vas težak jaram, a ja ću još dometnuti na vaš jaram; otac vas je moj šibao bičevima, a ja ću vas šibati bodljivim bičevima.
14 Y hablóles conforme al consejo de los mancebos, diciendo: Mi padre agravó vuestro yugo, pero yo añadiré á vuestro yugo; mi padre os hirió con azotes, mas yo os heriré con escorpiones.
15 I car ogluši se naroda, jer Gospod beše tako uredio da bi potvrdio reč svoju što je rekao preko Ahije Silomljanina Jerovoamu, sinu Navatovom.
15 Y no oyó el rey al pueblo; porque era ordenación de Jehová, para confirmar su palabra, que Jehová había hablado por medio de Ahías Silonita á Jeroboam hijo de Nabat.
16 A kad vide sav Izrailj gde ih se car ogluši, odgovori narod caru govoreći: Kakav deo mi imamo s Davidom? Nemamo nasledstvo sa sinom Jesejevim. U šatore svoje, Izrailju! A ti Davide, sad gledaj svoju kuću. Tako otide Izrailj u šatore svoje.
16 Y cuando todo el pueblo vió que el rey no les había oído, respondióle estas palabras, diciendo: ¿Qué parte tenemos nosotros con David? No tenemos heredad en el hijo de Isaí. ¡Israel, á tus estancias! ¡Provee ahora en tu casa, David! Entonces Israel se fué á sus estancias.
17 Samo nad sinovima Izrailjevim, koji življahu po gradovima Judinim, zacari se Rovoam.
17 Mas reinó Roboam sobre los hijos de Israel que moraban en las ciudades de Judá.
18 I car Rovoam posla Adorama koji beše nad dankom; ali ga sav Izrailj zasu kamenjem, te pogibe; a car Rovoam brže sede na kola, te pobeže u Jerusalim.
18 Y el rey Roboam envió á Adoram, que estaba sobre los tributos; pero apedreóle todo Israel, y murió. Entonces el rey Roboam se esforzó á subir en un carro, y huir á Jerusalem.
19 Tako otpade Izrailj od doma Davidovog do današnjeg dana.
19 Así se apartó Israel de la casa de David hasta hoy.
20 I kad ču sav Izrailj da se vratio Jerovoam, poslavši dozvaše ga na skupštinu, i postaviše ga carem nad svim Izrailjem. Ne prista za domom Davidovim ni jedno pleme osim samog plemena Judinog.
20 Y aconteció, que oyendo todo Israel que Jeroboam había vuelto, enviaron y llamáronle á la congregación, é hiciéronle rey sobre todo Israel, sin quedar tribu alguna que siguiese la casa de David, sino sólo la tribu de Judá.
21 A Rovoam došav u Jerusalim sazva sav dom Judin i pleme Venijaminovo, sto i osamdeset hiljada odabranih vojnika, da zavojšte na dom Izrailjev da povrate carstvo Rovoamu, sinu Solomunovom.
21 Y como Roboam vino á Jerusalem, juntó toda la casa de Judá y la tribu de Benjamín, ciento y ochenta mil hombres escogidos de guerra, para hacer guerra á la casa de Israel, y reducir el reino á Roboam hijo de Salomón.
22 Ali dođe reč Božja Semeju, čoveku Božijem, govoreći:
22 Mas fué palabra de Jehová á Semeías varón de Dios, diciendo:
23 Kaži Rovoamu sinu Solomunovom caru Judinom i svemu domu Judinom i Venijaminovom i ostalom narodu, i reci:
23 Habla á Roboam hijo de Salomón, rey de Judá, y á toda la casa de Judá y de Benjamín, y á los demás del pueblo, diciendo:
24 Ovako veli Gospod: Ne idite, i ne bijte se s braćom svojom, sinovima Izrailjevim; vratite se svak svojoj kući, jer sam ja naredio tako da bude. I oni poslušaše reč Gospodnju i vrativši se otidoše kako Gospod reče.
24 Así ha dicho Jehová: No vayáis, ni peleéis contra vuestros hermanos los hijos de Israel; volveos cada uno á su casa; porque este negocio yo lo he hecho. Y ellos oyeron la palabra de Dios, y volviéronse, y fuéronse, conforme á la palabra de Jehová.
25 Potom sazida Jerovoam Sihem u gori Jefremovoj i naseli se u njemu; a posle otide odande i sazida Fanuil.
25 Y reedificó Jeroboam á Sichêm en el monte de Ephraim, y habitó en ella; y saliendo de allí, reedificó á Penuel.
26 I reče Jerovoam u srcu svom: Može se carstvo povratiti domu Davidovom.
26 Y dijo Jeroboam en su corazón: Ahora se volverá el reino á la casa de David,
27 Ako ovaj narod stane ići u Jerusalim da prinosi žrtve u domu Gospodnjem, srce će se narodu obratiti ka gospodaru njegovom Rovoamu, caru Judinom, te će me ubiti, i povratiće se k Rovoamu caru Judinom.
27 Si este pueblo subiere á sacrificar á la casa de Jehová en Jerusalem: porque el corazón de este pueblo se convertirá á su señor Roboam rey de Judá, y me matarán á mí, y se tornarán á Roboam rey de Judá.
28 Zato car smisli, te načini dva teleta od zlata, pa reče narodu: Ne treba više da idete u Jerusalim; evo bogova tvojih, Izrailju, koji su te izveli iz zemlje misirske.
28 Y habido consejo, hizo el rey dos becerros de oro, y dijo al pueblo: Harto habéis subido á Jerusalem: he aquí tus dioses, oh Israel, que te hicieron subir de la tierra de Egipto.
29 I namesti jedno u Vetilju, a drugo namesti u Danu.
29 Y puso el uno en Beth-el, y el otro puso en Dan.
30 I to bi na greh, jer narod iđaše k jednome do Dana.
30 Y esto fué [ocasión de] pecado; porque el pueblo iba [á adorar] delante del uno, hasta Dan.
31 I načini kuću na visini, i postavi sveštenike od prostog naroda koji ne behu od sinova Levijevih.
31 Hizo también casa de altos, é hizo sacerdotes de la clase del pueblo, que no eran de los hijos de Leví.
32 I učini Jerovoam praznik osmog meseca petnaestog dana, kao što je praznik u zemlji Judinoj, i prinese žrtve na oltaru; tako učini i u Vetilju prinoseći žrtve teocima koje načini; i postavi u Vetilju sveštenike visinama koje načini.
32 Entonces instituyó Jeroboam solemnidad en el mes octavo, á los quince del mes, conforme á la solemnidad que [se celebraba] en Judá; y sacrificó sobre altar. Así hizo en Beth-el, sacrificando á los becerros que había hecho. Ordenó también en Beth-el sacerdotes de los altos que él había fabricado.
33 I petnaestog dana osmog meseca, koji beše smislio u srcu svom, prinošaše žrtve na oltaru koji načini u Vetilju, i praznovaše praznik sa sinovima Izrailjevim, i pristupi ka oltaru da kadi.
33 Sacrificó pues sobre el altar que él había hecho en Beth-el, á los quince del mes octavo, el mes que él había inventado de su corazón; é hizo fiesta á los hijos de Israel, y subió al altar para quemar perfumes.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Adoram

    Over the forced labor

    Listed in David's administration as the official in charge of the forced labor.

    Cited in the guide: 2 Samuel 20:24; 1 Kings 12:18; 2 Chronicles 10:18

  • Ahijah

    Prophet of Shiloh

    Prophet whose word to Jeroboam is fulfilled when Rehoboam rejects the people's plea; his prophecy is also a source for Solomon's acts.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:29; 1 Kings 12:15; 1 Kings 14:4

  • Jeroboam

    First king of the northern kingdom

    An Ephraimite from Zeredah, son of Nebat, whom Solomon put over the labor force of the house of Joseph and whom Ahijah told he would rule ten tribes; he became king of Israel,…

    Cited in the guide: 1 Kings 11:26; 1 Kings 11:28; 1 Kings 12:20

  • Nebat

    Father of Jeroboam

    Named as the father of Jeroboam, first king of the northern kingdom; the sins of 'Jeroboam son of Nebat' become the standard for later kings of Israel.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:26; 1 Kings 12:2; 1 Kings 16:3

  • Rehoboam

    King of Judah

    His harsh answer to the people split the kingdom of Israel in two.

    Cited in the guide: 1 Kings 12; 14:21-31; 2 Chron. 10-12; Matt. 1:7

  • Shemaiah

    Man of God in Rehoboam's day

    Man of God who told Rehoboam not to fight Israel, later declared that Judah was forsaken into Shishak's hand and then brought word of deliverance when they humbled themselves; his…

    Cited in the guide: 1 Kings 12:22; 2 Chronicles 11:2; 2 Chronicles 12:5

Places

  • Bethel

    Today: West Bank (central hills)

    Bethel ('house of God') is usually identified with Beitin, north of Jerusalem (location approximate). Jacob's ladder vision and Jeroboam's calf shrine are set here.

    Cited in the guide: Genesis 28:19; Genesis 12:8; 1 Kings 12:29

Cross references (32)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Judges 9:6; 2 Chronicles 10:1–19; Judges 9:1; Genesis 33:18–19; Joshua 24:32
  2. 2 1 Kings 11:40; 1 Kings 11:26–31; 2 Chronicles 10:2–3
  3. 4 1 Samuel 8:11–18; 1 Kings 4:7; Matthew 11:29–30; Matthew 23:4; 1 Kings 4:20–25
  4. 5 1 Kings 12:12
  5. 6 Job 32:7; Job 12:12; Proverbs 27:10; 2 Samuel 17:5; 1 Kings 4:2
  6. 7 Proverbs 15:1; Philippians 2:7–11; 2 Samuel 15:3–6; 2 Chronicles 10:6–7; Zechariah 1:13
  7. 8 Proverbs 19:20; Proverbs 1:30; Proverbs 1:25; Proverbs 25:12; Ecclesiastes 10:2–3
  8. 9 2 Chronicles 18:5–7; 1 Kings 22:6–8; 2 Samuel 17:5–6; 2 Chronicles 10:9
  9. 10 2 Chronicles 10:10–11; Proverbs 29:23; 2 Samuel 17:7–13; Proverbs 10:14; Proverbs 18:6–7
  10. 11 Ezekiel 2:6; Revelation 9:3–10; Exodus 5:18; 2 Chronicles 16:10; Jeremiah 27:11
  11. 12 1 Kings 12:5; 2 Chronicles 10:12–14
  12. 13 Ecclesiastes 10:12; Proverbs 18:23; James 3:17; Proverbs 13:20; Proverbs 10:32
  13. 14 1 Kings 12:10–11; Exodus 5:16–18; Exodus 5:5–9; Exodus 1:14; Esther 1:16–21
  14. 15 Judges 14:4; 1 Kings 12:24; 1 Kings 11:29–38; 2 Chronicles 25:20; Deuteronomy 2:30
  15. 16 2 Samuel 20:1; 1 Kings 22:36; Jeremiah 23:5–6; 1 Kings 22:17; Jeremiah 33:15–16
  16. 17 1 Kings 11:36; 1 Kings 11:13; 2 Chronicles 10:17; 2 Chronicles 11:13–17
  17. 18 1 Kings 4:6; 1 Kings 5:14; 2 Samuel 20:24; Acts 7:57–58; Proverbs 28:1–2
  18. 19 2 Kings 17:21; 2 Chronicles 10:19; 2 Chronicles 13:17; Joshua 4:9; 2 Chronicles 13:5–7
  19. 20 1 Kings 11:13; 1 Kings 11:32; 1 Kings 12:17; 1 Kings 11:36; 1 Samuel 10:24
  20. 21 2 Chronicles 11:1–3; 2 Chronicles 14:8; 1 Chronicles 21:5; 2 Chronicles 17:14–19; Proverbs 21:30–31
  21. 22 2 Chronicles 11:2; 2 Chronicles 12:5–7; 1 Kings 13:11; 1 Kings 13:1; 2 Kings 4:22
  22. 23 1 Kings 12:17
  23. 24 1 Kings 12:15; 2 Chronicles 11:4; Numbers 14:42; 1 Kings 11:29–38; 2 Chronicles 25:7–8
  24. 25 Judges 8:17; Judges 8:8; Judges 9:45–49; Genesis 32:30–31; Judges 9:1
  25. 26 Jeremiah 38:18–21; 2 Chronicles 20:20; John 12:19; Acts 4:16–17; Mark 2:6–8
  26. 27 Deuteronomy 16:6; Deuteronomy 12:14; Deuteronomy 12:5–7; Proverbs 29:25; 1 Kings 8:44
  27. 28 Exodus 32:4; Exodus 32:8; 2 Kings 17:16; 2 Kings 10:29; 2 Chronicles 11:15
  28. 29 Genesis 28:19; Judges 18:27–31; Deuteronomy 34:1; Genesis 35:1; Genesis 14:14
  29. 30 2 Kings 17:21; 1 Kings 13:34; 2 Kings 10:31
  30. 31 2 Chronicles 13:9; 1 Kings 13:32–33; 2 Kings 17:32; 2 Chronicles 11:14–15; Numbers 3:10
  31. 32 Numbers 29:12–40; Amos 7:10–13; 1 Kings 8:2; 1 Kings 8:5; Matthew 15:8–9
  32. 33 1 Kings 13:1; Numbers 15:39; 2 Chronicles 26:6; Matthew 15:6; Mark 7:13

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences