Micah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Micah 7 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Teško meni! Jer sam kao kad se obere letina, kao kad se pabirči posle branja vinogradskog; nema grozda za jelo, ranog voća želi duša moja.
1 ¡AY de mí! que he venido á ser como cuando han cogido los frutos del verano, como cuando han rebuscado después de la vendimia, [que] no [queda] racimo para comer; mi alma deseó primeros frutos.
2 Nesta pobožnog sa zemlje i nema pravog među ljudima, svi vrebaju krv, svaki lovi brata svog mrežom.
2 Faltó el misericordioso de la tierra, y ninguno hay recto entre los hombres: todos acechan á la sangre; cada cual arma red á su hermano.
3 Da čine zlo obema rukama što više mogu, ište knez; i sudija sudi za platu, i ko je velik govori opačinu duše svoje, i spleću je.
3 Para completar la maldad con sus manos, el príncipe demanda, y el juez [juzga] por recompensa; y el grande habla el antojo de su alma, y lo confirman.
4 Najbolji je između njih kao trn, najpraviji je gori od trnjaka; dan stražara tvojih, pohođenje tvoje dođe, sada će se smesti.
4 El mejor de ellos es como el cambrón; el más recto, [como] zarzal: el día de tus atalayas, tu visitación, viene; ahora será su confusión.
5 Ne verujte prijatelju, ne oslanjajte se na vođu; od one koja ti na krilu leži, čuvaj vrata usta svojih.
5 No creáis en amigo, ni confiéis en príncipe: de la que duerme á tu lado, guarda, no abras tu boca.
6 Jer sin grdi oca, kći ustaje na mater svoju, snaha na svekrvu svoju, neprijatelji su čoveku domaći njegovi.
6 Porque el hijo deshonra al padre, la hija se levanta contra la madre, la nuera contra su suegra: y los enemigos del hombre son los de su casa.
7 Ali ja ću Gospoda pogledati, čekaću Boga spasenja svog; uslišiće me Bog moj.
7 Yo empero á Jehová esperaré, esperaré al Dios de mi salud: el Dios mío me oirá.
8 Nemoj mi se radovati, neprijateljice moja; ako padoh, ustaću; ako sedim u mraku, Gospod će mi biti videlo.
8 Tú, enemiga mía, no te huelgues de mí: porque aunque caí, he de levantarme; aunque more en tinieblas, Jehová será mi luz.
9 Podnosiću gnev Gospodnji, jer Mu zgreših, dok ne raspravi parbu moju i da mi pravicu; izvešće me na videlo, videću pravdu Njegovu.
9 La ira de Jehová soportaré, porque pequé contra él, hasta que juzgue mi causa y haga mi juicio; él me sacará á luz; veré su justicia.
10 Neprijateljica će moja videti, i sram će je pokriti, koja mi govori: Gde je Gospod Bog tvoj? Oči će je moje videti; sada će se ona pogaziti kao blato na ulicama.
10 Y mi enemiga verá, y la cubrirá vergüenza: la que me decía: ¿Dónde está Jehová tu Dios? Mis ojos la verán; ahora será hollada como lodo de las calles.
11 U koje se vreme sazidaju zidovi tvoji, u to će vreme otići zapovest nadaleko;
11 El día en que se edificarán tus muros, aquel día será alejado el mandamiento.
12 U to će vreme dolaziti k tebi od asirske do tvrdih gradova, i od tvrdih gradova do reke, i od mora do mora, i od gore do gore.
12 En ese día vendrán hasta ti desde Asiria y las ciudades fuertes, y desde las ciudades fuertes hasta el Río, y de mar á mar, y de monte á monte.
13 A zemlja će biti pusta sa stanovnika svojih, za plod dela njihovih.
13 Y la tierra con sus moradores será asolada por el fruto de sus obras.
14 Pasi narod svoj s palicom svojom, stado nasledstva svog, koje živi osamljeno u šumi, usred Karmila; neka pasu po Vasanu i po Galadu, kao u staro vreme.
14 Apacienta tu pueblo con tu cayado, el rebaño de tu heredad, que mora solo en la montaña, en medio del Carmelo: pazcan en Basán y Galaad, como en el tiempo pasado.
15 Kao u vreme kad si izašao iz zemlje misirske pokazaću mu čudesa.
15 Yo les mostraré maravillas como el día que saliste de Egipto.
16 Narodi će videti i postideće se od sve sile svoje; metnuće ruku na usta, uši će im zaglušiti.
16 Las gentes verán, y se avergonzarán de todas sus valentías; pondrán la mano sobre su boca, ensordecerán sus oídos.
17 Lizaće prah kao zmija; kao bubine zemaljske drhćući izlaziće iz rupa svojih; pritrčaće uplašeni ka Gospodu Bogu našem, i Tebe će se bojati.
17 Lamerán el polvo como la culebra; como las serpientes de la tierra, temblarán en sus encierros: despavorirse han de Jehová nuestro Dios, y temerán de ti.
18 Ko je Bog kao Ti? Koji prašta bezakonje i prolazi prestupe ostatku od nasledstva svog, ne drži do veka gnev svoj, jer Mu je mila milost.
18 ¿Qué Dios como tú, que perdonas la maldad, y olvidas el pecado del resto de su heredad? No retuvo para siempre su enojo, porque es amador de misericordia.
19 Opet će se smilovati na nas; pogaziće naša bezakonja; bacićeš u dubine morske sve grehe njihove.
19 El tornará, él tendrá misericordia de nosotros; él sujetará nuestras iniquidades, y echará en los profundos de la mar todos nuestros pecados.
20 Pokazaćeš istinu Jakovu, milost Avramu, kako si se zakleo ocima našim u staro vreme.
20 Otorgarás á Jacob la verdad, y á Abraham la misericordia, que tú juraste á nuestros padres desde tiempos antiguos.
Cross references (20)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Isaiah 28:4; Hosea 9:10; Isaiah 24:13; Isaiah 17:6; Jeremiah 45:3
- 2 Psalm 12:1; Psalm 14:1–3; Isaiah 59:7; Isaiah 57:1; Jeremiah 5:26
- 3 Micah 3:11; Proverbs 4:16–17; Amos 5:12; Jeremiah 8:10; Jeremiah 3:5
- 4 Isaiah 22:5; Ezekiel 2:6; Isaiah 10:3; 2 Samuel 23:6–7; Hosea 9:7–8
- 5 Jeremiah 9:4; Psalm 118:8–9; Matthew 10:16; Job 6:14–15; Judges 16:5–20
- 6 Matthew 10:35–36; Luke 12:53; Matthew 10:21; Psalm 41:9; Ezekiel 22:7
- 7 Lamentations 3:25–26; Psalm 37:7; 1 John 5:14–15; Isaiah 45:22; Isaiah 25:9
- 8 John 8:12; Psalm 27:1; Isaiah 9:2; Psalm 112:4; Proverbs 24:16–18
- 9 1 Corinthians 4:5; Psalm 37:6; 2 Thessalonians 1:5–10; 1 Samuel 24:15; Hebrews 12:6–7
- 10 Zechariah 10:5; Psalm 42:10; Jeremiah 50:33–34; Revelation 18:20; Psalm 35:26
- 11 Amos 9:11–15; Nehemiah 4:6; Isaiah 54:11; Nehemiah 2:8; Ezra 4:12–24
- 12 Isaiah 19:23–25; Hosea 11:11; Isaiah 11:16; Jeremiah 23:3; Ezekiel 29:21
- 13 Isaiah 3:10–11; Jeremiah 25:11; Micah 6:13; Jeremiah 17:10; Leviticus 26:33–39
- 14 Psalm 23:1–4; Micah 5:4; Psalm 100:3; Isaiah 40:11; Isaiah 49:10
- 15 Psalm 78:12–72; Exodus 3:20; Isaiah 51:9; Psalm 68:22; Isaiah 63:11–15
- 16 Isaiah 26:11; Isaiah 52:15; Job 40:4; Job 29:9–10; Romans 3:19
- 17 Isaiah 49:23; Psalm 72:9; Psalm 18:45; Genesis 3:14–15; Revelation 6:15–17
- 18 Isaiah 43:25; Isaiah 44:22; Ephesians 2:4–5; Psalm 103:8–9; Jeremiah 50:20
- 19 Isaiah 38:17; Isaiah 43:25; Romans 6:14; Jeremiah 31:34; Psalm 103:12
- 20 Genesis 28:13–14; Luke 1:72–74; Genesis 17:7–8; Genesis 12:2–3; Genesis 22:16–18
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
"According to the days of thy coming out of Egypt will I show unto him marvellous things, etc....In this Psalm, therefore, although the wonderful spirit of prophecy doth look into the future, yet it seemeth, as it were, to be merely detailing to the past.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
Wherefore the prophet admonishes, saying, "Trust ye not in friends, have not hope in guides; yea, even of her that lieth in thy bosom beware, in respect of communicating aught to her:" and, "A man's enemies are the men that are in his own house." And this He said, preparing him that should receive the word to be above all.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
for the godly man is perished out of the earth, and there is none that doeth right among men: and again, They are all gone out of the way, they are together became unprofitable; there is none that doeth good, no, not one: and again, Cursing and stealing, and adultery, and murder are poured out upon the land.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)