Skip to the text

Micah · Clementine Vulgate

Micah 7 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 [Væ mihi, quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiæ ! non est botrus ad comedendum, præcoquas ficus desideravit anima mea.
1 ¡AY de mí! que he venido á ser como cuando han cogido los frutos del verano, como cuando han rebuscado después de la vendimia, [que] no [queda] racimo para comer; mi alma deseó primeros frutos.
2 Periit sanctus de terra, et rectus in hominibus non est: omnes in sanguine insidiantur; vir fratrem suum ad mortem venatur.
2 Faltó el misericordioso de la tierra, y ninguno hay recto entre los hombres: todos acechan á la sangre; cada cual arma red á su hermano.
3 Malum manuum suarum dicunt bonum: princeps postulat, et judex in reddendo est; et magnus locutus est desiderium animæ suæ, et conturbaverunt eam.
3 Para completar la maldad con sus manos, el príncipe demanda, y el juez [juzga] por recompensa; y el grande habla el antojo de su alma, y lo confirman.
4 Qui optimus in eis est, quasi paliurus, et qui rectus, quasi spina de sepe. Dies speculationis tuæ, visitatio tua venit: nunc erit vastitas eorum.
4 El mejor de ellos es como el cambrón; el más recto, [como] zarzal: el día de tus atalayas, tu visitación, viene; ahora será su confusión.
5 Nolite credere amico, et nolite confidere in duce: ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui.
5 No creáis en amigo, ni confiéis en príncipe: de la que duerme á tu lado, guarda, no abras tu boca.
6 Quia filius contumeliam facit patri, et filia consurgit adversus matrem suam: nurus adversus socrum suam, et inimici hominis domestici ejus.]
6 Porque el hijo deshonra al padre, la hija se levanta contra la madre, la nuera contra su suegra: y los enemigos del hombre son los de su casa.
7 [Ego autem ad Dominum aspiciam; exspectabo Deum, salvatorem meum: audiet me Deus meus.
7 Yo empero á Jehová esperaré, esperaré al Dios de mi salud: el Dios mío me oirá.
8 Ne læteris, inimica mea, super me, quia cecidi: consurgam cum sedero in tenebris: Dominus lux mea est.
8 Tú, enemiga mía, no te huelgues de mí: porque aunque caí, he de levantarme; aunque more en tinieblas, Jehová será mi luz.
9 Iram Domini portabo, quoniam peccavi ei, donec causam meam judicet, et faciat judicium meum. Educet me in lucem: videbo justitiam ejus.
9 La ira de Jehová soportaré, porque pequé contra él, hasta que juzgue mi causa y haga mi juicio; él me sacará á luz; veré su justicia.
10 Et aspiciet inimica mea, et operietur confusione, quæ dicit ad me: Ubi est Dominus Deus tuus? Oculi mei videbunt in eam: nunc erit in conculcationem ut lutum platearum.
10 Y mi enemiga verá, y la cubrirá vergüenza: la que me decía: ¿Dónde está Jehová tu Dios? Mis ojos la verán; ahora será hollada como lodo de las calles.
11 Dies, ut ædificentur maceriæ tuæ; in die illa longe fiet lex.
11 El día en que se edificarán tus muros, aquel día será alejado el mandamiento.
12 In die illa et usque ad te veniet de Assur, et usque ad civitates munitas, et a civitatibus munitis usque ad flumen, et ad mare de mari, et ad montem de monte.
12 En ese día vendrán hasta ti desde Asiria y las ciudades fuertes, y desde las ciudades fuertes hasta el Río, y de mar á mar, y de monte á monte.
13 Et terra erit in desolationem propter habitatores suos, et propter fructum cogitationum eorum.]
13 Y la tierra con sus moradores será asolada por el fruto de sus obras.
14 [Pasce populum tuum in virga tua, gregem hæreditatis tuæ, habitantes solos, in saltu, in medio Carmeli. Pascentur Basan et Galaad juxta dies antiquos.
14 Apacienta tu pueblo con tu cayado, el rebaño de tu heredad, que mora solo en la montaña, en medio del Carmelo: pazcan en Basán y Galaad, como en el tiempo pasado.
15 Secundum dies egressionis tuæ de terra Ægypti, ostendam ei mirabilia.
15 Yo les mostraré maravillas como el día que saliste de Egipto.
16 Videbunt gentes, et confundentur super omni fortitudine sua. Ponent manum super os, aures eorum surdæ erunt.
16 Las gentes verán, y se avergonzarán de todas sus valentías; pondrán la mano sobre su boca, ensordecerán sus oídos.
17 Lingent pulverem sicut serpentes; velut reptilia terræ perturbabuntur in ædibus suis. Dominum Deum nostrum formidabunt, et timebunt te.
17 Lamerán el polvo como la culebra; como las serpientes de la tierra, temblarán en sus encierros: despavorirse han de Jehová nuestro Dios, y temerán de ti.
18 Quis, Deus, similis tui, qui aufers iniquitatem, et transis peccatum reliquiarum hæreditatis tuæ? Non immittet ultra furorem suum, quoniam volens misericordiam est.
18 ¿Qué Dios como tú, que perdonas la maldad, y olvidas el pecado del resto de su heredad? No retuvo para siempre su enojo, porque es amador de misericordia.
19 Revertetur, et miserebitur nostri; deponet iniquitates nostras, et projiciet in profundum maris omnia peccata nostra.
19 El tornará, él tendrá misericordia de nosotros; él sujetará nuestras iniquidades, y echará en los profundos de la mar todos nuestros pecados.
20 Dabis veritatem Jacob, misericordiam Abraham, quæ jurasti patribus nostris a diebus antiquis.]
20 Otorgarás á Jacob la verdad, y á Abraham la misericordia, que tú juraste á nuestros padres desde tiempos antiguos.
Cross references (20)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Isaiah 28:4; Hosea 9:10; Isaiah 24:13; Isaiah 17:6; Jeremiah 45:3
  2. 2 Psalm 12:1; Psalm 14:1–3; Isaiah 59:7; Isaiah 57:1; Jeremiah 5:26
  3. 3 Micah 3:11; Proverbs 4:16–17; Amos 5:12; Jeremiah 8:10; Jeremiah 3:5
  4. 4 Isaiah 22:5; Ezekiel 2:6; Isaiah 10:3; 2 Samuel 23:6–7; Hosea 9:7–8
  5. 5 Jeremiah 9:4; Psalm 118:8–9; Matthew 10:16; Job 6:14–15; Judges 16:5–20
  6. 6 Matthew 10:35–36; Luke 12:53; Matthew 10:21; Psalm 41:9; Ezekiel 22:7
  7. 7 Lamentations 3:25–26; Psalm 37:7; 1 John 5:14–15; Isaiah 45:22; Isaiah 25:9
  8. 8 John 8:12; Psalm 27:1; Isaiah 9:2; Psalm 112:4; Proverbs 24:16–18
  9. 9 1 Corinthians 4:5; Psalm 37:6; 2 Thessalonians 1:5–10; 1 Samuel 24:15; Hebrews 12:6–7
  10. 10 Zechariah 10:5; Psalm 42:10; Jeremiah 50:33–34; Revelation 18:20; Psalm 35:26
  11. 11 Amos 9:11–15; Nehemiah 4:6; Isaiah 54:11; Nehemiah 2:8; Ezra 4:12–24
  12. 12 Isaiah 19:23–25; Hosea 11:11; Isaiah 11:16; Jeremiah 23:3; Ezekiel 29:21
  13. 13 Isaiah 3:10–11; Jeremiah 25:11; Micah 6:13; Jeremiah 17:10; Leviticus 26:33–39
  14. 14 Psalm 23:1–4; Micah 5:4; Psalm 100:3; Isaiah 40:11; Isaiah 49:10
  15. 15 Psalm 78:12–72; Exodus 3:20; Isaiah 51:9; Psalm 68:22; Isaiah 63:11–15
  16. 16 Isaiah 26:11; Isaiah 52:15; Job 40:4; Job 29:9–10; Romans 3:19
  17. 17 Isaiah 49:23; Psalm 72:9; Psalm 18:45; Genesis 3:14–15; Revelation 6:15–17
  18. 18 Isaiah 43:25; Isaiah 44:22; Ephesians 2:4–5; Psalm 103:8–9; Jeremiah 50:20
  19. 19 Isaiah 38:17; Isaiah 43:25; Romans 6:14; Jeremiah 31:34; Psalm 103:12
  20. 20 Genesis 28:13–14; Luke 1:72–74; Genesis 17:7–8; Genesis 12:2–3; Genesis 22:16–18

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 7:15–19 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm CXIV)

    "According to the days of thy coming out of Egypt will I show unto him marvellous things, etc....In this Psalm, therefore, although the wonderful spirit of prophecy doth look into the future, yet it seemeth, as it were, to be merely detailing to the past.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)

  2. Quotes verse 7:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXXV)

    Wherefore the prophet admonishes, saying, "Trust ye not in friends, have not hope in guides; yea, even of her that lieth in thy bosom beware, in respect of communicating aught to her:" and, "A man's enemies are the men that are in his own house." And this He said, preparing him that should receive the word to be above all.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 7:2 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XII)

    for the godly man is perished out of the earth, and there is none that doeth right among men: and again, They are all gone out of the way, they are together became unprofitable; there is none that doeth good, no, not one: and again, Cursing and stealing, and adultery, and murder are poured out upon the land.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)