Habakkuk · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Habakkuk 3 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Προσευχή Αββακούμ του προφήτου επί Σιγιωνώθ.
1 ORACIÓN de Habacuc profeta, sobre Sigionoth.
2 Κύριε, ήκουσα την ακοήν σου και εφοβήθην· Κύριε, ζωοποίει το έργον σου εν μέσω των ετών· Εν μέσω των ετών γνωστοποίει, αυτό· εν τη οργή σου μνήσθητι ελέους.
2 Oh Jehová, oído he tu palabra, y temí: oh Jehová, aviva tu obra en medio de los tiempos, en medio de los tiempos hazla conocer; en la ira acuérdate de la misericordia.
3 Ο Θεός ήλθεν από Θαιμάν και ο Άγιος από του όρους Φαράν· Διάψαλμα. εκάλυψεν ουρανούς η δόξα αυτού, και της αινέσεως αυτού ήτο πλήρης η γή·
3 Dios vendrá de Temán, y el Santo del monte de Parán. (Selah.) Su gloria cubrió los cielos, y la tierra se llenó de su alabanza.
4 Και η λάμψις αυτού ήτο ως το φώς· ακτίνες εξήρχοντο εκ της χειρός αυτού, και εκεί ήτο ο κρυψών της ισχύος αυτού.
4 Y el resplandor fué como la luz; rayos brillantes salían de su mano; y allí estaba escondida su fortaleza.
5 Έμπροσθεν αυτού προεπορεύετο ο θάνατος, και αστραπαί εξήρχοντο υπό τους πόδας αυτού.
5 Delante de su rostro iba mortandad, y á sus pies salían carbones encendidos.
6 Εστάθη και διεμέτρησε την γήν· επέβλεψε και διέλυσε τα έθνη· και τα όρη τα αιώνια συνετρίβησαν, οι αιώνιοι βουνοί εταπεινώθησαν· αι οδοί αυτού είναι αιώνιοι.
6 Paróse, y midió la tierra: miró, é hizo temblar las gentes; y los montes antiguos fueron desmenuzados, los collados antiguos se humillaron á él. Sus caminos son eternos.
7 Είδον τας σκηνάς της Αιθιοπίας εν θλίψει· ετρόμαξαν τα παραπετάσματα της γης Μαδιάμ.
7 He visto las tiendas de Cushán en aflicción; las tiendas de la tierra de Madián temblaron.
8 Μήπως ωργίσθη ο Κύριος κατά των ποταμών; μήπως ήτο ο θυμός σου κατά των ποταμών; ή η οργή σου κατά της θαλάσσης, ώστε επέβης επί τους ίππους σου και επί τας αμάξας σου προς σωτηρίαν;
8 ¿Airóse Jehová contra los ríos? ¿contra los ríos fué tu enojo? ¿tu ira contra la mar, cuando subiste sobre tus caballos, y sobre tus carros de salud?
9 Εσύρθη έξω το τόξον σου, καθώς μεθ' όρκου ανήγγειλας εις τας φυλάς. Διάψαλμα. Συ διέσχισας την γην εις ποταμούς.
9 Descubrióse enteramente tu arco, los juramentos á las tribus, palabra [segura]. (Selah.) Hendiste la tierra con ríos.
10 Σε είδον τα όρη και ετρόμαξαν. Κατακλυσμός υδάτων επήλθεν· η άβυσσος ανέπεμψε την φωνήν αυτής, ανύψωσε τας χείρας αυτής.
10 Viéronte, y tuvieron temor los montes: pasó la inundación de las aguas: el abismo dió su voz, la hondura alzó sus manos.
11 Ο ήλιος και η σελήνη εστάθησαν εν τω κατοικητηρίω αυτών· εν τω φωτί των βελών σου περιεπάτουν, εν τη λάμψει της αστραπτούσης λόγχης σου.
11 El sol y la luna se pararon en su estancia: á la luz de tus saetas anduvieron, y al resplandor de tu fulgente lanza.
12 Εν αγανακτήσει διήλθες την γην, εν θυμώ κατεπάτησας τα έθνη.
12 Con ira hollaste la tierra, con furor trillaste las gentes.
13 Εξήλθες εις σωτηρίαν του λαού σου, εις σωτηρίαν του χριστού σου· επάταξας τον αρχηγόν του οίκου των ασεβών, απεκάλυψας τα θεμέλια έως βάθους. Διάψαλμα.
13 Saliste para salvar tu pueblo, para salvar con tu ungido. Traspasaste la cabeza de la casa del impío, desnudando el cimiento hasta el cuello. (Selah.)
14 Διεπέρασας με τας λόγχας αυτού την κεφαλήν των στραταρχών αυτού· εφώρμησαν ως ανεμοστρόβιλος διά να μη διασκορπίσωσιν· η αγαλλίασις αυτών ήτο ως εάν έμελλον κρυφίως να καταφάγωσι τον πτωχόν.
14 Horadaste con sus báculos las cabezas de sus villas, que como tempestad acometieron para derramarme: su orgullo era como para devorar al pobre encubiertamente.
15 Διέβης διά της θαλάσσης μετά των ίππων σου, διά σωρών υδάτων πολλών.
15 Hiciste camino en la mar á tus caballos, por montón de grandes aguas.
16 Ήκουσα, και τα εντόσθιά μου συνεταράχθησαν· τα χείλη μου έτρεμον εις την φωνήν· η σαθρότης εισήλθεν εις τα οστά μου, και υποκάτω μου έλαβον τρόμον· πλην εν τη ημέρα της θλίψεως θέλω αναπαυθή, όταν αναβή κατά του λαού ο μέλλων να εκπορθήση αυτόν.
16 Oí, y tembló mi vientre; á la voz se batieron mis labios; pudrición se entró en mis huesos, y en mi asiento me estremecí; si bien estaré quieto en el día de la angustia, cuando suba al pueblo el que lo invadirá con sus tropas.
17 Αν και η συκή δεν θέλει βλαστήσει, μηδέ θέλει είσθαι καρπός εν ταις αμπέλοις· ο κόπος της ελαίας θέλει ματαιωθή, και οι αγροί δεν θέλουσι δώσει τροφήν· το ποίμνιον θέλει εξολοθρευθή από της μάνδρας, και δεν θέλουσιν είσθαι βόες εν τοις σταύλοις·
17 Aunque la higuera no florecerá, ni en las vides habrá frutos; mentirá la obra de la oliva, y los labrados no darán mantenimiento, [y] las ovejas serán quitadas de la majada, y no habrá vacas en los corrales;
18 Εγώ όμως θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Κύριον, θέλω χαίρει εις τον Θεόν της σωτηρίας μου.
18 Con todo, yo me alegraré en Jehová, y me gozaré en el Dios de mi salud.
19 Κύριος ο Θεός είναι η δύναμίς μου, και θέλει κάμει τους πόδας μου ως των ελάφων· και θέλει με κάμει να περιπατώ επί τους υψηλούς τόπους μου. Εις τον πρώτον μουσικόν επί Νεγινώθ.
19 Jehová el Señor es mi fortaleza, el cual pondrá mis pies como de ciervas, y me hará andar sobre mis alturas. Al jefe de los cantores sobre mis instrumentos de cuerdas.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Habakkuk
The prophet who received the burden of his book in a vision.
Cited in the guide: Habakkuk 1:1; Habakkuk 3:1
Cross references (19)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Psalm 86:1–17; Psalm 90:1–17; Psalm 7:1–17
- 2 Psalm 85:6; Psalm 90:13–17; Hosea 6:2–3; Isaiah 51:9–11; Lamentations 3:32
- 3 Deuteronomy 33:2; Obadiah 9; Amos 1:12; Psalm 4:4; Isaiah 6:3
- 4 Matthew 17:2; Isaiah 60:19–20; Revelation 22:5; Exodus 14:20; Job 26:14
- 5 Exodus 12:29–30; Nahum 1:2–3; Numbers 16:46–49; Numbers 14:12; Psalm 78:50–51
- 6 Genesis 49:26; Nahum 1:5; Deuteronomy 33:15; Isaiah 64:1–3; Isaiah 51:6
- 7 Exodus 15:14–16; Genesis 25:1–4; Numbers 22:3–4; Psalm 83:5–10; Genesis 10:6–7
- 8 Psalm 68:17; Deuteronomy 33:26–27; Exodus 14:21–22; Psalm 114:3; Psalm 114:5
- 9 Psalm 7:12–13; Psalm 105:41; Psalm 78:15–16; Luke 1:72–75; Exodus 17:6
- 10 Psalm 98:7–8; Jeremiah 4:24; Psalm 93:3; Joshua 4:23–24; Isaiah 43:20
- 11 Psalm 144:5–6; Psalm 18:12–14; Joshua 10:11–13; Isaiah 38:8; Isaiah 28:21
- 12 Jeremiah 51:33; Micah 4:12–13; Isaiah 41:15; Nehemiah 9:22–24; Psalm 44:1–3
- 13 Psalm 110:6; Psalm 105:15; Exodus 14:13–14; Joshua 11:12; Psalm 68:19–23
- 14 Zechariah 9:14; Daniel 11:40; Psalm 118:10–12; Exodus 11:4–7; Exodus 1:10–16
- 15 Psalm 77:19; Habakkuk 3:8; Exodus 15:8
- 16 Jeremiah 23:9; Habakkuk 1:5–11; Habakkuk 3:2; Daniel 10:8; Jeremiah 45:3–5
- 17 Joel 1:16–18; Jeremiah 5:17; Amos 4:6–10; Deuteronomy 28:15–18; Deuteronomy 28:30–41
- 18 Job 13:15; Micah 7:7; Philippians 4:4; Isaiah 61:10; Isaiah 12:2
- 19 2 Samuel 22:34; Psalm 18:33; Philippians 4:13; Psalm 46:1; Deuteronomy 32:13
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… had been foreknown by the Father; as also says the prophet Habakkuk, "By this Thou shalt be known when the years have drawn nigh; Thou shalt be set forth when the time comes; because my soul is disturbed by anger, Thou shalt remember Thy mercy." Paul also says: "But when the fulness of time came, God sent forth His Son." …
In his prayer, with a song, to whom but the Lord Christ does he say, "O Lord, I have heard Thy hearing, and was afraid: O Lord, I have considered Thy works, and was greatly afraid?" What is this but the inexpressible admiration of the foreknown, new, and sudden salvation of men?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
Again thou hast heard Habakkuk say to the Lord, When the years draw nigh, thou shalt be made known, when the time is come, thou shalt be shewn.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
And he makes answer most plainly and says, God shall come from Teman (now Teman is by interpretation south') and the Holy One from Mount Paran, shady, woody: what the Psalmist spake in like words, We found it in the plains of the wood.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)