1 Αναβόησον δυνατά, μη φεισθής· ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα και ανάγγειλον προς τον λαόν μου τας ανομίας αυτών και προς τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών. 2 Με ζητούσιν όμως καθ' ημέραν και επιθυμούσι να μανθάνωσι τας οδούς μου, ως έθνος το οποίον έκαμε δικαιοσύνην και δεν εγκατέλιπε την κρίσιν του Θεού αυτού· ζητούσι παρ' εμού κρίσεις δικαιοσύνης· επιθυμούσι να πλησιάζωσιν εις τον Θεόν. 3 Διά τι ενηστεύσαμεν, λέγουσι, και δεν είδες; εταλαιπωρήσαμεν την ψυχήν ημών και δεν εγνώρισας; Ιδού, εν τη ημέρα της νηστείας σας ευρίσκετε ηδονήν και καταθλίβετε πάντας τους μισθωτούς σας. 4 Ιδού, νηστεύετε διά δίκας και έριδας και γρονθίζετε ασεβώς· μη νηστεύετε, καθώς την σήμερον, διά να ακουσθή άνωθεν η φωνή σας. 5 Τοιαύτη είναι η νηστεία, την οποίαν εγώ εξέλεξα; να ταλαιπωρή ο άνθρωπος την ψυχήν αυτού μίαν ημέραν; να κλίνη την κεφαλήν αυτού ως σπάρτον και να υποστρόνη σάκκον και στάκτην εις εαυτόν; νηστείαν θέλεις ονομάσει τούτο και ημέραν δεκτήν εις τον Κύριον; 6 Η νηστεία την οποίαν εγώ εξέλεξα, δεν είναι αύτη; το να λύης τους δεσμούς της κακίας, το να διαλύης τα βαρέα φορτία και το να αφίνης ελευθέρους τους καταδεδυναστευμένους και το να συντρίβης πάντα ζυγόν; 7 Δεν είναι το να διαμοιράζης τον άρτον σου εις τον πεινώντα και να εισάγης εις την οικίαν σου τους αστέγους πτωχούς; όταν βλέπης τον γυμνόν, να ενδύης αυτόν, και να μη κρύπτης σεαυτόν από της σαρκός σου; 8 Τότε το φως σου θέλει εκλάμψει ως η αυγή και η υγιεία σου ταχέως θέλει βλαστήσει· και η δικαιοσύνη σου θέλει προπορεύεσθαι έμπροσθέν σου· η δόξα του Κυρίου θέλει είσθαι η οπισθοφυλακή σου. 9 Τότε θέλεις κράζει και ο Κύριος θέλει αποκρίνεσθαι· θέλεις φωνάζει και εκείνος θέλει λέγει, Ιδού, εγώ. Εάν εκβάλης εκ μέσου σου τον ζυγόν, την ανάτασιν του δακτύλου και τους ματαίους λόγους· 10 και ανοίγης την ψυχήν σου προς τον πεινώντα και ευχαριστής την τεθλιμμένην ψυχήν· τότε το φως σου θέλει ανατέλλει εν τω σκότει και το σκότος σου θέλει είσθαι ως μεσημβρία. 11 Και ο Κύριος θέλει σε οδηγεί πάντοτε και χορταίνει την ψυχήν σου εν ανομβρίαις και παχύνει τα οστά σου· και θέλεις είσθαι ως κήπος ποτιζόμενος και ως πηγή ύδατος, της οποίας τα ύδατα δεν εκλείπουσι. 12 Και οι από σου θέλουσιν οικοδομήσει τας παλαιάς ερημώσεις· θέλεις ανεγείρει τα θεμέλια πολλών γενεών· και θέλεις ονομασθή, Ο επιδιορθωτής των χαλασμάτων, Ο ανορθωτής των οδών διά τον κατοικισμόν. 13 Εάν αποστρέψης τον πόδα σου από του σαββάτου, από του να κάμνης τα θελήματά σου εν τη αγία μου ημέρα, και ονομάζης το σάββατον τρυφήν, αγίαν ημέραν του Κυρίου, έντιμον, και τιμάς αυτό, μη ακολουθών τας οδούς σου μηδέ ευρίσκων εν αυτώ το θέλημά σου μηδέ λαλών τους λόγους σου, 14 τότε θέλεις εντρυφά εν Κυρίω· και εγώ θέλω σε ιππεύσει επί τους υψηλούς τόπους της γης και σε θρέψει με την κληρονομίαν του πατρός σου Ιακώβ· διότι το στόμα τον Κυρίου ελάλησε.
Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Isaiah 58 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (14)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Titus 2:15; Hosea 8:1; Acts 20:26–27; Ezekiel 3:17–21; Acts 7:51–52
- 2 Titus 1:16; Isaiah 29:13; Matthew 15:7–9; Mark 4:16–17; 1 Peter 2:1–2
- 3 Luke 18:9–12; Malachi 3:14; Proverbs 28:9; Matthew 20:11–12; Leviticus 16:29
- 4 1 Kings 21:9–13; Matthew 6:16–18; Proverbs 21:27; Isaiah 59:2; Luke 20:47
- 5 Daniel 9:3–19; Zechariah 7:5; Isaiah 49:8; Esther 4:16; Isaiah 61:2
- 6 Nehemiah 5:10–12; Isaiah 58:9; 1 Timothy 6:1; Jeremiah 34:8–11; Micah 3:2–4
- 7 Matthew 25:35–45; Ezekiel 18:7; Luke 3:11; 1 John 3:17–18; Proverbs 28:27
- 8 Isaiah 52:12; Jeremiah 33:6; Psalm 37:6; Jeremiah 30:17; Malachi 4:2
- 9 Jeremiah 29:12–13; Psalm 50:15; Isaiah 65:24; Psalm 91:15; Matthew 7:7–8
- 10 Proverbs 11:24–25; Isaiah 42:16; Psalm 37:6; Isaiah 58:7–8; Job 11:17
- 11 John 4:14; Jeremiah 31:12; Psalm 32:8; Isaiah 49:10; John 16:13
- 12 Isaiah 61:4; Amos 9:14; Ezekiel 36:33; Amos 9:11; Nehemiah 2:17
- 13 Jeremiah 17:21–27; Psalm 92:1–2; Isaiah 56:2–6; Nehemiah 13:15–22; Revelation 1:10
- 14 Deuteronomy 32:13; Job 22:26; Isaiah 1:19–20; Isaiah 33:16; Habakkuk 3:18–19
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… raises us from the dead, and restores the inheritance of the fathers, as Isaiah again says: "And thou shall be confident in the Lord, and He will cause thee to pass over the whole earth, and feed thee with the inheritance of Jacob thy father." This is what the Lord declared: "Happy are those servants whom the Lord when He …
… makest, as Thou givest joy and ability,--let "truth spring out of the earth, and righteousness look down from heaven," and let there be "lights in the firmament." Let us break our bread to the hungry, and let us bring the houseless poor to our house. Let us clothe the naked, and despise not those of our own flesh.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Then thou shalt call upon me, and I will give ear unto thee; whilst thou art yet speaking, I will say, Lo! here I am." And who is able to do all this?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… are at work with our voices, when we say, "Forgive us our debts, as we also forgive our debtors." And we are at work with our hands when we do this, "Break thy bread to the hungry, and bring the houseless poor into thine house. Shut up alms in the heart of a poor man, and it shall intercede for …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
"Bring in the poor that are cast out to thy house; if thou seest one naked, clothe him, and them that belong to thy seed thou shalt not overlook." Now in our late discourse which we made unto you when declaring the rewards, we showed the wealth arising from these acts; but now let us see if any of the …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)