Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel) 1 И҆ ѻ҆́трочищь самꙋи́лъ бѣ̀ слꙋжа̀ гдⷭ҇еви пред̾ и҆лі́емъ і҆ере́емъ, и҆ гл҃го́лъ гдⷭ҇ень бѣ̀ че́стенъ въ ты̑ѧ дни̑, не бѣ̀ видѣ́нїе посыла́емо. 1 Y EL joven Samuel ministraba á Jehová delante de Eli: y la palabra de Jehová era de estima en aquellos días; no había visión manifiesta.
2 И҆ бы́сть въ де́нь ѡ҆́нъ, и҆ и҆лі́й спа́ше на мѣ́стѣ свое́мъ, и҆ ѻ҆́чи є҆гѡ̀ нача́ста тѧ̑жцѣ бы́ти, и҆ не можа́ше зрѣ́ти: 2 Y aconteció un día, que estando Eli acostado en su aposento, cuando sus ojos comenzaban á oscurecerse, que no podía ver,
3 и҆ пре́жде не́же ᲂу҆гасѐ свѣти́льникъ бж҃їй, и҆ самꙋи́лъ спа́ше въ це́ркви гдⷭ҇ни, и҆дѣ́же кївѡ́тъ бж҃їй, 3 Samuel estaba durmiendo en el templo de Jehová, donde el arca de Dios estaba: y antes que la lámpara de Dios fuese apagada,
4 и҆ воззва̀ гдⷭ҇ь: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ. 4 Jehová llamó á Samuel; y él respondió: Heme aquí.
5 И҆ течѐ ко и҆лі́ю и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ речѐ (и҆лі́й): не зва́хъ тебѐ, возврати́сѧ и҆ спѝ. И҆ возврати́сѧ и҆ спа̀. 5 Y corriendo luego á Eli, dijo: Heme aquí; ¿para qué me llamaste? Y Eli le dijo: Yo no he llamado; vuélvete á acostar. Y él se volvió, y acostóse.
6 И҆ приложѝ гдⷭ҇ь и҆ воззва̀ є҆щѐ: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ воста̀ самꙋи́лъ и҆ и҆́де ко и҆лі́ю втори́цею, и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ речѐ: не зва́хъ тебѐ, ча́до моѐ, возврати́сѧ, спѝ. 6 Y Jehová volvió á llamar otra vez á Samuel. Y levantándose Samuel vino á Eli, y dijo: Heme aquí; ¿para qué me has llamado? Y él dijo: Hijo mío, yo no he llamado; vuelve, y acuéstate.
7 Самꙋи́лъ же въ то̀ вре́мѧ є҆щѐ не познава́ше бг҃а, пре́жде ѿкрове́нїѧ є҆мꙋ̀ гла́са гдⷭ҇нѧ. 7 Y Samuel no había conocido aún á Jehová, ni la palabra de Jehová le había sido revelada.
8 И҆ приложѝ гдⷭ҇ь призва́ти самꙋи́ла трети́цею: и҆ воста́въ, и҆ и҆́де ко и҆лі́ю и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ разꙋмѣ̀ и҆лі́й, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь призыва́етъ ѻ҆́трочища, и҆ речѐ: возврати́сѧ и҆ спѝ, ча́до: 8 Jehová pues llamó la tercera vez á Samuel. Y él levantándose vino á Eli, y dijo: Heme aquí; ¿para qué me has llamado? Entonces entendió Eli que Jehová llamaba al joven.
9 и҆ бꙋ́детъ а҆́ще воззове́тъ тѧ̀ зовы́й, и҆ рече́ши: гл҃и, гдⷭ҇и, ꙗ҆́кѡ слы́шитъ ра́бъ тво́й. И҆ и҆́де самꙋи́лъ, и҆ спа̀ на мѣ́стѣ свое́мъ. 9 Y dijo Eli á Samuel: Ve, y acuéstate: y si te llamare, dirás: Habla, Jehová, que tu siervo oye. Así se fué Samuel, y acostóse en su lugar.
10 И҆ прїи́де гдⷭ҇ь и҆ ста̀ и҆ воззва̀ є҆го̀ ꙗ҆́коже пе́рвое и҆ второ́е: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ речѐ самꙋи́лъ: гл҃и (гдⷭ҇и), ꙗ҆́кѡ слы́шитъ ра́бъ тво́й. 10 Y vino Jehová, y paróse, y llamó como las otras veces: ¡Samuel, Samuel! Entonces Samuel dijo: Habla, que tu siervo oye.
11 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ самꙋи́лꙋ: сѐ, а҆́зъ творю̀ гл҃го́лы моѧ̑ во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ всѧ́комꙋ слы́шащемꙋ сїѧ̑ пошꙋми́тъ во ѻ҆бои́хъ ᲂу҆шесѣ́хъ є҆гѡ̀: 11 Y Jehová dijo á Samuel: He aquí haré yo una cosa en Israel, que á quien la oyere, le retiñirán ambos oídos.
12 въ де́нь то́й воздви́гнꙋ на и҆лі́а всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃ахъ на до́мъ є҆гѡ̀: начнꙋ̀ и҆ сконча́ю: 12 Aquel día yo despertaré contra Eli todas las cosas que he dicho sobre su casa. En comenzando, acabaré también.
13 и҆ возвѣсти́хъ є҆мꙋ̀, ꙗ҆́кѡ ѿмщꙋ̀ а҆́зъ на до́мѣ є҆гѡ̀ до вѣ́ка въ непра́вдахъ сынѡ́въ є҆гѡ̀, ѡ҆ ни́хже вѣ́дѧше, ꙗ҆́кѡ ѕлосло́виста бг҃а сы́нове є҆гѡ̀, и҆ не наказа̀ и҆́хъ: 13 Y mostraréle que yo juzgaré su casa para siempre, por la iniquidad que él sabe; porque sus hijos se han envilecido, y él no los ha estorbado.
14 и҆ сегѡ̀ ра́ди клѧ́хсѧ до́мꙋ и҆лі́инꙋ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆чи́ститсѧ непра́вда до́мꙋ и҆лі́ина въ кади́лахъ и҆ же́ртвахъ є҆гѡ̀ до вѣ́ка. 14 Y por tanto yo he jurado á la casa de Eli, que la iniquidad de la casa de Eli no será expiada jamás, ni con sacrificios ni con presentes.
15 И҆ спа̀ самꙋи́лъ до ᲂу҆́тра, и҆ ᲂу҆́тренева заꙋ́тра, и҆ ѿве́рзе двє́ри хра́ма гдⷭ҇нѧ. Самꙋи́лъ же ᲂу҆боѧ́сѧ повѣ́дати видѣ́нїѧ и҆лі́ю. 15 Y Samuel estuvo acostado hasta la mañana, y abrió las puertas de la casa de Jehová. Y Samuel temía descubrir la visión á Eli.
16 И҆ речѐ и҆лі́й къ самꙋи́лꙋ: самꙋи́ле ча́до. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ. 16 Llamando pues Eli á Samuel, díjole: Hijo mío, Samuel. Y él respondió: Heme aquí.
17 И҆ речѐ (и҆лі́й): что̀ гл҃го́лъ гл҃го́ланный къ тебѣ̀; не скры́й ᲂу҆̀бо ѿ менє̀: сїѧ̑ да сотвори́тъ тебѣ̀ бг҃ъ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще ᲂу҆таи́ши ѿ менє̀ сло́во ѿ всѣ́хъ слове́съ гл҃го́ланныхъ къ тебѣ̀ во ᲂу҆шеса̀ твоѧ̑. 17 Y dijo: ¿Qué es la palabra que te habló [Jehová]?; ruégote que no me la encubras: así te haga Dios y así te añada, si me encubrieres palabra de todo lo que habló contigo.
18 И҆ повѣ́да самꙋи́лъ и҆лі́ю всѧ̑ словеса̀, и҆ не ᲂу҆таѝ ѿ негѡ̀ (ни є҆ди́нагѡ гл҃го́ла). И҆ речѐ и҆лі́й: гдⷭ҇ь са́мъ, є҆́же бла́го пред̾ ни́мъ, да сотвори́тъ. 18 Y Samuel se lo manifestó todo, sin encubrirle nada. Entonces él dijo: Jehová es; haga lo que bien le pareciere.
19 И҆ возвели́ченъ бы́сть самꙋи́лъ, и҆ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ, и҆ не падѐ ѿ всѣ́хъ слове́съ є҆гѡ̀ на землѝ (ни є҆ди́нъ глаго́лъ). 19 Y Samuel creció, y Jehová fué con él, y no dejó caer á tierra ninguna de sus palabras.
20 И҆ разꙋмѣ́ша всѝ і҆и҃льтѧне ѿ да́на да́же и҆ до вирсаві́и, ꙗ҆́кѡ вѣ́ренъ самꙋи́лъ гдⷭꙋ во прⷪ҇ро́цѣхъ. 20 Y conoció todo Israel desde Dan hasta Beer-sebah, que Samuel era fiel profeta de Jehová.
21 И҆ приложѝ гдⷭь ꙗ҆ви́тисѧ въ силѡ́мѣ, ꙗ҆ви́ бо сѧ̀ гдⷭь самꙋи́лꙋ: и҆ ᲂу҆вѣ́рисѧ самꙋи́лъ прⷪ҇ро́къ бы́ти гдⷭ҇еви во все́мъ і҆и҃ли, ѿ конца̀ до конца̀ землѝ. И҆лі́й же состарѣ́сѧ ѕѣлѡ̀, и҆ сы́нове є҆гѡ̀ ходѧ́ще хожда́хꙋ, и҆ лꙋка́въ пꙋ́ть и҆́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ. 21 Así tornó Jehová á aparecer en Silo: porque Jehová se manifestó á Samuel en Silo con palabra de Jehová.