Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel) 1 И҆ глаго́ла є҆лїссе́й къ женѣ̀, є҆ѧ́же воскресѝ сы́на, глаго́лѧ: воста́ни и҆ и҆дѝ ты̀ и҆ до́мъ тво́й, и҆ ѡ҆бита́й и҆дѣ́же а҆́ще мо́жеши ѡ҆бита́ти, ꙗ҆́кѡ призва̀ гдⷭ҇ь гла́дъ на зе́млю, и҆ прїи́детъ на зе́млю се́дмь лѣ́тъ. 1 Y HABLÓ Eliseo á aquella mujer á cuyo hijo había hecho vivir, diciendo: Levántate, vete tú y toda tu casa á vivir donde pudieres; porque Jehová ha llamado el hambre, la cual vendrá también sobre la tierra siete años.
2 И҆ воста̀ жена̀, и҆ сотворѝ но глаго́лꙋ є҆лїссе́евꙋ, и҆ по́йде сама̀ и҆ до́мъ є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆бита̀ на землѝ и҆ноплеме́нничи се́дмь лѣ́тъ. 2 Entonces la mujer se levantó, é hizo como el varón de Dios le dijo: y partióse ella con su familia, y vivió en tierra de los Filisteos siete años.
3 И҆ бы́сть но сконча́нїи седмѝ лѣ́тъ, и҆ возврати́сѧ жена̀ ѿ землѝ и҆ноплеме́нничи во гра́дъ, и҆ прїи́де возопи́ти къ царю̀ ѡ҆ до́мѣ свое́мъ и҆ ѡ҆ се́лѣхъ свои́хъ. 3 Y como fueron pasados los siete años, la mujer volvió de la tierra de los Filisteos: después salió para clamar al rey por su casa, y por sus tierras.
4 И҆ глаго́ла ца́рь ко гїезі́ю ѻ҆́трокꙋ є҆лїссе́а человѣ́ка бж҃їѧ глаго́лѧ: повѣ́ждь мѝ нн҃ѣ всѧ̑ вели̑каѧ, ꙗ҆̀же сотворѝ є҆лїссе́й. 4 Y había el rey hablado con Giezi, criado del varón de Dios, diciéndole: Ruégote que me cuentes todas las maravillas que ha hecho Eliseo.
5 И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ повѣ́дающꙋ царе́ви, ꙗ҆́кѡ жи́ва сотворѝ сы́на ᲂу҆ме́ршаго: и҆ сѐ, жена̀, є҆ѧ́же воскресѝ є҆лїссе́й сы́на є҆ѧ̀, вопїю́щи ко царе́ви ѡ҆ до́мѣ свое́мъ и҆ ѡ҆ се́лѣхъ свои́хъ, И҆ речѐ гїезі́й: господи́не царю̀, сїѧ̀ жена̀ и҆ се́й сы́нъ є҆ѧ̀, є҆го́же жи́ва сотворѝ є҆лїссе́й. 5 Y contando él al rey cómo había hecho vivir á un muerto, he aquí la mujer, á cuyo hijo había hecho vivir, que clamaba al rey por su casa y por sus tierras. Entonces dijo Giezi: Rey señor mío, esta es la mujer, y este es su hijo, al cual Eliseo hizo vivir.
6 И҆ вопросѝ ца́рь женꙋ̀: и҆ повѣ́да є҆мꙋ̀. И҆ дадѐ є҆́й ца́рь скопца̀ є҆ди́наго, глаго́лѧ возвратѝ всѧ̑, ꙗ҆̀же є҆ѧ̀ сꙋ́ть, и҆ всѧ̑ плоды̀ села̀ є҆ѧ̀, ѿ днѐ, во́ньже ѡ҆ста́ви зе́млю, да́же до нн҃ѣ. 6 Y preguntando el rey á la mujer, ella se lo contó. Entonces el rey le dió un eunuco, diciéndole: Hazle volver todas las cosas que eran suyas, y todos los frutos de las tierras desde el día que dejó el país hasta ahora.
7 И҆ прїи́де є҆лїссе́й въ дама́скъ. И҆ сы́нъ а҆де́ровъ ца́рь сѵ́рскїй разболѣ́сѧ, и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: прїи́де человѣ́къ бж҃їй до здѣ̀. 7 Eliseo se fué luego á Damasco, y Ben-adad rey de Siria estaba enfermo, al cual dieron aviso, diciendo: El varón de Dios ha venido aquí.
8 И҆ речѐ ца́рь ко а҆заи́лꙋ: прїимѝ въ рꙋ́кꙋ свою̀ да́ръ, и҆ и҆дѝ во срѣ́тенїе человѣ́кꙋ бж҃їю, и҆ вопросѝ гдⷭ҇а и҆̀мъ, глаго́лѧ: а҆́ще ли жи́въ бꙋ́дꙋ ѿ болѣ̑зни сеѧ̀; 8 Y el rey dijo á Hazael: Toma en tu mano un presente, y ve á recibir al varón de Dios, y consulta por él á Jehová, diciendo: ¿Tengo de sanar de esta enfermedad?
9 И҆ и҆́де а҆заи́лъ на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀, и҆ взѧ̀ да́ръ въ рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ всѧ̑ блага̑ѧ дама́скова, бре́мѧ четы́редесѧть вельблю́дѡвъ, и҆ прїи́де, и҆ ста̀ пред̾ ни́мъ, и҆ речѐ ко є҆лїссе́ю: сы́нъ тво́й, сы́нъ а҆де́ровъ, ца́рь сѵ́рскїй, посла́ мѧ къ тебѣ̀ вопроси́ти, глаго́лѧ: бꙋ́дꙋ ли жи́въ ѿ болѣ́зни моеѧ̀ сеѧ̀; 9 Tomó pues Hazael en su mano un presente de todos los bienes de Damasco, cuarenta camellos cargados, y saliólo á recibir: y llegó, y púsose delante de él, y dijo: Tu hijo Ben-adad, rey de Siria, me ha enviado á ti, diciendo: ¿Tengo de sanar de esta enfermedad?
10 И҆ речѐ къ немꙋ̀ є҆лїссе́й: и҆дѝ и҆ рцы̀ є҆мꙋ̀: живѧ̀ поживе́ши: но показа́ ми гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ сме́ртїю ᲂу҆́мретъ. 10 Y Eliseo le dijo: Ve, dile: Seguramente vivirás. Empero Jehová me ha mostrado que él ha de morir ciertamente.
11 И҆ предста̀ лицꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ возложѝ (рꙋ́ки) да́же до постыдѣ́нїѧ, и҆ пла́касѧ человѣ́къ бж҃їй. 11 Y el varón de Dios le volvió el rostro afirmadamente, y estúvose así una gran pieza; y lloró el varón de Dios.
12 И҆ речѐ а҆заи́лъ: что̀ ꙗ҆́кѡ господи́нъ мо́й пла́четъ; И҆ речѐ: вѣ́мъ є҆ли̑ка сотвори́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ ѕла̑: крѣ́пѡсти и҆̀хъ сожже́ши ѻ҆гне́мъ, и҆ и҆збра̑нныѧ и҆̀хъ и҆збїе́ши мече́мъ, и҆ младе́нцы и҆̀хъ разбїе́ши, и҆ во чре́вѣ и҆мѣ́ющыѧ и҆̀хъ расто́ргнеши. 12 Entonces díjole Hazael: ¿Por qué llora mi señor? Y él respondió: Porque sé el mal que has de hacer á los hijos de Israel: á sus fortalezas pegarás fuego, y á sus mancebos matarás á cuchillo, y estrellarás á sus niños, y abrirás á sus preñadas.
13 И҆ речѐ а҆заи́лъ: кто̀ є҆́сть ра́бъ тво́й, пе́съ ме́ртвый, ꙗ҆́кѡ сотвори́тъ глаго́лъ се́й; И҆ речѐ є҆лїссе́й: показа́ ми тѧ̀ гдⷭ҇ь ца́рствꙋюща над̾ сѷрі́ею. 13 Y Hazael dijo: ¿Por qué? ¿es tu siervo perro, que hará esta gran cosa? Y respondió Eliseo: Jehová me ha mostrado que tú has de ser rey de Siria.
14 И҆ ѿи́де ѿ є҆лїссе́а и҆ вни́де ко господи́нꙋ своемꙋ̀. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ (ца́рь): что́ ти речѐ є҆лїссе́й; Ѿвѣща̀: рече́ ми є҆лїссе́й, живѧ̀ поживе́ши. 14 Y él se partió de Eliseo, y vino á su señor, el cual le dijo: ¿Qué te ha dicho Eliseo? Y él respondió: Díjome que seguramente vivirás.
15 И҆ бы́сть во ᲂу҆́трїи, и҆ взѧ̀ ѡ҆дѣѧ́ло, и҆ намочѝ въ водѣ̀, и҆ ѡ҆бложѝ на лицѐ є҆гѡ̀, и҆ ᲂу҆́мре: и҆ воцари́сѧ а҆заи́лъ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. 15 El día siguiente tomó un paño basto, y metiólo en agua, y tendiólo sobre el rostro de Ben-adad, y murió: y reinó Hazael en su lugar.
16 Въ лѣ́то пѧ́тое і҆ѡра́ма сы́на а҆хаа́ва царѧ̀ і҆и҃лєва и҆ і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина, воцари́сѧ і҆ѡра́мъ сы́нъ і҆ѡсафа́товъ ца́рь і҆ꙋ́динъ: 16 En el quinto año de Joram hijo de Achâb rey de Israel, y siendo Josaphat rey de Judá, comenzó á reinar Joram hijo de Josaphat rey de Judá.
17 сы́нъ три́десѧти и҆ двою̀ лѣ́тꙋ бѣ̀, внегда̀ воцари́тисѧ є҆мꙋ̀, и҆ ѻ҆́смь лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, 17 De treinta y dos años era cuando comenzó á reinar, y ocho años reinó en Jerusalem.
18 и҆ ходѝ въ пꙋтѝ царе́й і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже сотворѝ до́мъ а҆хаа́вль, бѣ́ бо дщѝ а҆хаа́влѧ жена̀ є҆мꙋ̀, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ. 18 Y anduvo en el camino de los reyes de Israel, como hizo la casa de Achâb, porque una hija de Achâb fué su mujer; é hizo lo malo en ojos de Jehová.
19 И҆ не хотѧ́ше гдⷭ҇ь потреби́ти і҆ꙋ́ды, даві́да ра́ди раба̀ своегѡ̀, ꙗ҆́коже речѐ да́ти є҆мꙋ̀ свѣти́льникъ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ во всѧ̑ дни̑. 19 Con todo eso, Jehová no quiso cortar á Judá, por amor de David su siervo, como le había prometido darle lámpara de sus hijos perpetuamente.
20 Во дни̑ є҆гѡ̀ ѿве́ржесѧ є҆дѡ́мъ и҆з̾ под̾ рꙋкѝ і҆ꙋ́дины и҆ поста́ви над̾ собо́ю царѧ̀. 20 En su tiempo se rebeló Edom de debajo de la mano de Judá, y pusieron rey sobre sí.
21 И҆ взы́де і҆ѡра́мъ въ сїѡ́ръ, и҆ всѧ̑ колєсни́цы ꙗ҆̀же съ ни́мъ. И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ воста́вшꙋ, и҆ и҆збѝ є҆дѡ́ма ѡ҆бстꙋпи́вшаго ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ кнѧ̑зи колесни́цъ, и҆ бѣжа́ша лю́дїе въ селє́нїѧ своѧ̑. 21 Joram por tanto pasó á Seir, y todos sus carros con él: y levantándose de noche hirió á los Idumeos, los cuales le habían cercado, y á los capitanes de los carros: y el pueblo huyó á sus estancias.
22 И҆ ѿстꙋпѝ є҆дѡ́мъ и҆з̾ под̾ рꙋкѝ і҆ꙋ́дины да днѐ сегѡ̀: тогда̀ ѿве́ржесѧ ловна̀ во вре́мѧ ѻ҆́но. 22 Sustrájose no obstante Edom de bajo la mano de Judá, hasta hoy. Rebelóse además Libna en el mismo tiempo.
23 И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡра́млихъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не се́ ли, сїѧ̑ пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; 23 Lo demás de los hechos de Joram, y todas las cosas que hizo, ¿no está escrito en el libro de las crónicas de los reyes de Judá?
24 И҆ ᲂу҆́спе і҆ѡра́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во гра́дѣ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀: и҆ ца́рствова ѻ҆хозі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. 24 Y durmió Joram con sus padres, y fué sepultado con sus padres en la ciudad de David: y reinó en lugar suyo Ochôzías, su hijo.
25 Въ лѣ́то второена́десѧть і҆ѡра́ма сы́на а҆хаа́влѧ царѧ̀ і҆и҃лева, ца́рствовати нача̀ ѻ҆хозі́а сы́нъ і҆ѡра́ма царѧ̀ і҆ꙋ́дина: 25 En el año doce de Joram hijo de Achâb rey de Israel, comenzó á reinar Ochôzías hijo de Joram rey de Judá.
26 сы́нъ два́десѧти двꙋ́хъ лѣ́тъ бы́сть ѻ҆хозі́а, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ лѣ́то є҆ди́но ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ гоѳолі́а, дще́рь а҆мврі́а царѧ̀ і҆и҃лева. 26 De veintidós años era Ochôzías cuando comenzó á reinar, y reinó un año en Jerusalem. El nombre de su madre fué Athalía hija de Omri rey de Israel.
27 И҆ хожда́ше по пꙋтє́мъ до́мꙋ а҆хаа́влѧ, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже до́мъ а҆хаа́вль: зѧ́ть бо бѣ̀ до́мꙋ а҆хаа́влѧ. 27 Y anduvo en el camino de la casa de Achâb, é hizo lo malo en ojos de Jehová, como la casa de Achâb: porque era yerno de la casa de Achâb.
28 И҆ и҆́де со і҆ѡра́момъ сы́номъ а҆хаа́влимъ на бра́нь, на а҆заи́ла царѧ̀ и҆ноплеме́ннича въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй, и҆ ᲂу҆ѧзви́ша сѵ́рѧне і҆ѡра́ма. 28 Y fué á la guerra con Joram hijo de Achâb á Ramoth de Galaad, contra Hazael rey de Siria; y los Siros hirieron á Joram.
29 И҆ возврати́сѧ ца́рь і҆ѡра́мъ цѣли́тисѧ во і҆езрае́ль ѿ ꙗ҆́звъ, и҆́миже ᲂу҆ѧзви́ша є҆го̀ въ рамѡ́ѳѣ, є҆гда̀ ра́товаше то́й на а҆заи́ла царѧ̀ сѵ́рска, и҆ ѻ҆хозі́а сы́нъ і҆ѡра́мль ца́рь і҆ꙋ́динъ сни́де ви́дѣти і҆ѡра́ма, сы́на а҆хаа́влѧ, во і҆езрае́ль, ꙗ҆́кѡ болѧ́ше то́й. 29 Y el rey Joram se volvió á Jezreel, para curarse de las heridas que los Siros le hicieron delante de Ramoth, cuando peleó contra Hazael rey de Siria. Y descendió Ochôzías hijo de Joram rey de Judá, á visitar á Joram hijo de Achâb en Jezreel, porque estaba enfermo.