Levítico · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Levítico 6 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Sobre Slavonic

Ortodoxa
AT: Septuaginta (griego)
NT: Texto bizantino
Ortodoxo
Formal (palabra por palabra)
1751
GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

RV1909 Reina-Valera 1909

1 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:

1 Y HABLÓ Jehová á Moisés, diciendo:

2 дꙋша̀ ꙗ҆́же а҆́ще согрѣши́тъ, и҆ презрѣ́въ пре́зритъ за́пѡвѣди гдⷭ҇нѧ, и҆ солже́тъ къ дрꙋ́гꙋ ѡ҆ вда́нїи, и҆лѝ ѡ҆ ѻ҆́бщинѣ, и҆лѝ ѡ҆ хище́нїи, и҆лѝ преѡби́дѣ чи́мъ бли́жнѧго,

2 Cuando una persona pecare, é hiciere prevaricación contra Jehová, y negare á su prójimo lo encomendado, ó dejado en su mano, ó bien robare, ó calumniare á su prójimo;

3 и҆лѝ ѡ҆брѣ́те погꙋбле́ное, и҆ солже́тъ ѡ҆ не́мъ, и҆ клене́тсѧ въ непра́вдꙋ ѡ҆ є҆ди́нѣмъ ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же а҆́ще сотвори́тъ человѣ́къ ꙗ҆́кѡ согрѣши́ти въ ни́хъ:

3 O sea que hallando lo perdido, después lo negare, y jurare en falso, en alguna de todas aquellas cosas en que suele pecar el hombre:

4 и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ согрѣши́тъ и҆ престꙋ́питъ, и҆ ѿда́стъ похище́ное, є҆́же похи́ти, и҆лѝ ѡ҆би́дꙋ, є҆́юже преѡби́дѣ, и҆лѝ вда́нїе, є҆́же вдано̀ бы́сть є҆мꙋ̀, и҆лѝ поги́бшее, є҆́же ѡ҆брѣ́те:

4 Entonces será que, puesto habrá pecado y ofendido, restituirá aquello que robó, ó por el daño de la calumnia, ó el depósito que se le encomendó, ó lo perdido que halló,

5 ѿ всѧ́кїѧ ве́щи, є҆ѧ́же ра́ди клѧ́сѧ въ непра́вдꙋ, и҆ да ѿда́стъ са́мое то̀ и҆́стое, и҆ пѧ́тꙋю ча́сть свою̀ приложи́тъ ктомꙋ̀: є҆гѡ́же є҆́сть, томꙋ̀ да ѿда́стъ, во́ньже де́нь ѡ҆бличи́тсѧ:

5 O todo aquello sobre que hubiere jurado falsamente; lo restituirá, pues, por entero, y añadirá á ello la quinta parte, que ha de pagar á aquel á quien pertenece en el día de su expiación.

6 и҆ ѡ҆ престꙋпле́нїи свое́мъ да принесе́тъ гдⷭ҇ꙋ ѻ҆вна̀ ѿ ѻ҆ве́цъ непоро́чна, цѣно́ю въ не́мже прегрѣшѝ:

6 Y por su expiación traerá á Jehová un carnero sin tacha de los rebaños, conforme á tu estimación, al sacerdote para la expiación:

7 и҆ да помо́литсѧ жре́цъ ѡ҆ не́мъ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ ѡ҆ста́витсѧ є҆мꙋ̀ за є҆ди́но ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ и҆ престꙋпѝ въ не́мъ.

7 Y el sacerdote hará expiación por él delante de Jehová, y obtendrá perdón de cualquiera de todas las cosas en que suele ofender.

8 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:

8 Habló aún Jehová á Moisés, diciendo:

9 заповѣ́ждь а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, глаго́лѧ: се́й зако́нъ всесожже́нїѧ: сїѐ всесожже́нїе на горѣ́нїи є҆гѡ̀ на ѻ҆лтарѝ всю̀ но́щь до заꙋ́тра, и҆ ѻ҆́гнь ѻ҆лтарѧ̀ да гори́тъ на не́мъ, и҆ не ᲂу҆гаса́етъ:

9 Manda á Aarón y á sus hijos diciendo: Esta es la ley del holocausto: (es holocausto, porque se quema sobre el altar toda la noche hasta la mañana, y el fuego del altar arderá en él:)

10 и҆ да ѡ҆блече́тсѧ жре́цъ въ срачи́цꙋ льнѧ́нꙋ, и҆ надра̑ги льнѧ̑ны да возвлече́тъ на тѣ́ло своѐ, и҆ да и҆знесе́тъ прино́съ, є҆го́же а҆́ще и҆зжже́тъ ѻ҆́гнь всесожже́нїѧ ѿ ѻ҆лтарѧ̀, и҆ да поста́витъ бли́з̾ ѻ҆лтарѧ̀:

10 El sacerdote se pondrá su vestimenta de lino, y se vestirá pañetes de lino sobre su carne; y cuando el fuego hubiere consumido el holocausto, apartará él las cenizas de sobre el altar, y pondrálas junto al altar.

11 и҆ да совлече́тъ ри̑зы своѧ̑, и҆ да ѡ҆блече́тсѧ въ ри̑зы и҆́ны, и҆ да и҆знесе́тъ прино́съ внѣ̀ полка̀ на мѣ́сто чи́сто:

11 Después se desnudará de sus vestimentas, y se pondrá otras vestiduras, y sacará las cenizas fuera del real al lugar limpio.

12 и҆ ѻ҆́гнь на ѻ҆лтарѝ да гори́тъ на не́мъ и҆ не ᲂу҆гаса́етъ: и҆ да возжже́тъ на не́мъ жре́цъ дрова̀ по всѧ̑ ᲂу҆́тра, и҆ да воскладе́тъ на́нь всесожже́нїе, и҆ да возложи́тъ на́нь тꙋ́къ спасе́нїѧ:

12 Y el fuego encendido sobre el altar no ha de apagarse, sino que el sacerdote pondrá en él leña cada mañana, y acomodará sobre él el holocausto, y quemará sobre él los sebos de las paces.

13 и҆ ѻ҆́гнь всегда̀ да гори́тъ на ѻ҆лтарѝ, не ᲂу҆гаса́етъ:

13 El fuego ha de arder continuamente en el altar; no se apagará.

14 се́й зако́нъ же́ртвы, ю҆́же принесꙋ́тъ сы́нове а҆арѡ̑ни жерцы̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, прѧ́мѡ ѻ҆лтарѧ̀:

14 Y esta es la ley del presente: Han de ofrecerlo los hijos de Aarón delante de Jehová, delante del altar.

15 и҆ да во́зметъ ѿ негѡ̀ (жре́цъ) го́рсть мꙋкѝ пшени́чны же́ртвенныѧ съ є҆ле́емъ є҆ѧ̀ и҆ со всѣ́мъ лїва́номъ є҆ѧ̀, сꙋ́щими на же́ртвѣ: и҆ да вознесе́тъ на ѻ҆лта́рь прино́съ въ воню̀ благово́нїѧ, въ па́мѧть є҆ѧ̀ гдⷭ҇ꙋ:

15 Y tomará de él un puñado de la flor de harina del presente, y de su aceite, y todo el incienso que está sobre el presente, y harálo arder sobre el altar por memoria, en olor suavísimo á Jehová.

16 ѡ҆ста́вшеесѧ же ѿ неѧ̀ снѣ́стъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀: прѣ̑сна да снѣдѧ́тсѧ въ мѣ́стѣ ст҃ѣ, въ притво́рѣ ски́нїи свидѣ́нїѧ да снѣдѧ́тъ ѧ҆̀:

16 Y el sobrante de ella lo comerán Aarón y sus hijos: sin levadura se comerá en el lugar santo; en el atrio del tabernáculo del testimonio lo comerán.

17 да не и҆спече́тсѧ ква́сна: ча́сть сїю̀ да́хъ и҆̀мъ ѿ прино́сѡвъ гдⷭ҇нихъ: ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть, ꙗ҆́коже є҆́же ѡ҆ грѣсѣ̀, и҆ ꙗ҆́коже є҆́же ѡ҆ престꙋпле́нїи:

17 No se cocerá con levadura: helo dado á ellos por su porción de mis ofrendas encendidas; es cosa santísima, como la expiación por el pecado, y como la expiación por la culpa.

18 всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ жре́ческъ да снѣдѧ́тъ ю҆̀: зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды ва́шѧ ѿ принѡ́съ гдⷭ҇нихъ: всѧ́къ, и҆́же а҆́ще прико́снетсѧ и҆̀мъ, ѡ҆ст҃и́тсѧ.

18 Todos los varones de los hijos de Aarón comerán de ella. Estatuto perpetuo será para vuestras generaciones tocante á las ofrendas encendidas de Jehová: toda cosa que tocare en ellas será santificada.

19 И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:

19 Y habló Jehová á Moisés, diciendo:

20 се́й да́ръ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, є҆го́же принесꙋ́тъ гдⷭ҇ꙋ въ де́нь, во́ньже а҆́ще пома́жеши є҆го̀: десѧ́тꙋю ча́сть мѣ́ры є҆́фї мꙋкѝ пшени́чны въ же́ртвꙋ всегда̀, по́лъ є҆ѧ̀ заꙋ́тра и҆ по́лъ є҆ѧ̀ въ ве́черъ:

20 Esta es la ofrenda de Aarón y de sus hijos, que ofrecerán á Jehová el día que serán ungidos: la décima parte de un epha de flor de harina, presente perpetuo, la mitad á la mañana y la mitad á la tarde.

21 на сковрадѣ̀ въ є҆ле́и да сотвори́тсѧ, спрѧ́женꙋ да принесе́тъ ю҆̀ витꙋ́ю же́ртвꙋ ѿ ᲂу҆крꙋ́хѡвъ, же́ртвꙋ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ:

21 En sartén se aderezará con aceite; frita la traerás, y los pedazos cocidos del presente ofrecerás á Jehová en olor de suavidad.

22 жре́цъ пома́занный, и҆́же вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ ѿ сынѡ́въ є҆гѡ̀, да сотвори́тъ ю҆̀: зако́ннѡ вѣ́чнѡ, всѐ да соверши́тсѧ:

22 Y el sacerdote que en lugar de Aarón fuere ungido de entre sus hijos, hará la ofrenda; estatuto perpetuo de Jehová: toda ella será quemada.

23 и҆ всѧ́ка же́ртва жре́ческа всесожже́нна да бꙋ́детъ и҆ да не снѣ́стсѧ.

23 Y todo presente de sacerdote será enteramente quemado; no se comerá.

24 И҆ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:

24 Y habló Jehová á Moisés, diciendo:

25 рцы̀ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, глаго́лѧ: се́й зако́нъ согрѣше́нїѧ: на мѣ́стѣ, на не́мже закала́ютъ всесожжє́нїѧ, да закала́ютъ ꙗ҆̀же грѣха̀ ра́ди пред̾ гдⷭ҇емъ: ст҃а̑ѧ (бо) ст҃ы́хъ сꙋ́ть:

25 Habla á Aarón y á sus hijos, diciendo: Esta es la ley de la expiación: en el lugar donde será degollado el holocausto, será degollada la expiación por el pecado delante de Jehová: es cosa santísima.

26 жре́цъ приносѧ́й ю҆̀ да снѣ́стъ ю҆̀: въ мѣ́стѣ ст҃ѣ да снѣ́стсѧ, въ притво́рѣ ски́нїи свидѣ́нїѧ:

26 El sacerdote que la ofreciere por expiación, la comerá: en el lugar santo será comida, en el atrio del tabernáculo del testimonio.

27 всѧ́къ прикаса́йсѧ мѧ́съ є҆ѧ̀ ѡ҆ст҃и́тсѧ: и҆ є҆мꙋ́же а҆́ще воскропи́тсѧ ѿ кро́ве є҆ѧ̀ на ри́зꙋ, ꙗ҆́же а҆́ще воскропи́тсѧ на ню̀, да и҆спере́тсѧ на мѣ́стѣ ст҃ѣ:

27 Todo lo que en su carne tocare, será santificado; y si cayere de su sangre sobre el vestido, lavarás aquello sobre que cayere, en el lugar santo.

28 и҆ сосꙋ́дъ гли́нѧнъ, въ не́мже вари́тсѧ, да разбїе́тсѧ: а҆́ще же въ мѣ́дѧнѣ сосꙋ́дѣ свари́тсѧ, да и҆стре́тъ є҆го̀, и҆ и҆змы́етъ водо́ю:

28 Y la vasija de barro en que fuere cocida, será quebrada: y si fuere cocida en vasija de metal, será fregada y lavada con agua.

29 всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ въ жерцѣ́хъ да снѣ́стъ ю҆̀: ст҃а̑ѧ (бо) ст҃ы́хъ сꙋ́ть гдⷭ҇ꙋ:

29 Todo varón de entre los sacerdotes la comerá: es cosa santísima.

30 и҆ всѧ̑, ꙗ҆̀же ѡ҆ грѣсѣ̀ а҆́ще принесꙋ́тсѧ ѿ кро́ве и҆́хъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, ко ѡ҆чище́нїю во ст҃ы́ни, да не снѣдѧ́тсѧ, ѻ҆гне́мъ да сожгꙋ́тсѧ.

30 Mas no se comerá de expiación alguna, de cuya sangre se metiere en el tabernáculo del testimonio para reconciliar en el santuario: al fuego será quemada.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

Moses
Deliverer and lawgiver
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Citado en la guía: Exodus 2–Deuteronomy 34
Ver en el árbol genealógico

Referencias cruzadas (25)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Antiguo Testamento

Nuevo Testamento

Personas y lugares de este capítulo

Personas