Saltar al texto

2 Corintios · Palabra de Dios para ti (Biblia Latinoamericana Textual)

2 Corintios 5 Palabra de Dios para ti (Biblia Latinoamericana Textual)

Read in English
Sobre PDT
  • Protestante
  • AT: Texto masorético (hebreo)
  • NT: Texto crítico
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 2020
  • CC BY-SA 4.0

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

PDT Palabra de Dios para ti (Biblia Latinoamericana Textual)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Sabemos que si se deshace nuestra casa terrenal, este tabernáculo, tenemos un edificio de Dios, una casa eterna en el cielo no hecha por manos.
1 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
2 Por esto también gemimos [en esta casa terrenal]. Anhelamos revestirnos de nuestra morada celestial,
2 καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες,
3 pues cubiertos así, seremos hallados vestidos y no desnudos.
3 εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα.
4 Porque los que aún estamos en el tabernáculo gemimos angustiados, pues no queremos ser desnudados, sino revestidos para que lo mortal sea absorbido por la vida.
4 καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν, βαρούμενοι ἐφ᾽ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.
5 El que nos preparó para esto mismo es Dios, Quien nos dio la garantía del Espíritu.
5 ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός, ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος.
6 Así que estamos siempre confiados. Y sabemos que mientras estemos en el cuerpo, estaremos ausentes del Señor,
6 Θαρροῦντες οὖν πάντοτε καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου·
7 porque vivimos por fe, no por vista.
7 διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους· —
8 Entonces estamos confiados. Consideramos bueno estar ausentes del cuerpo y en casa con el Señor.
8 θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον.
9 Por tanto procuramos también, ausentes o presentes, ser agradables a Él.
9 διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.
10 Es necesario que todos nosotros comparezcamos ante el tribunal de Cristo, para que cada uno reciba según lo que hizo mientras estuvo en el cuerpo, sea bueno o malo.
10 τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακόν.
11 Entonces como conocimos el temor al Señor, persuadimos a los hombres. Pero a Dios le es manifiesto lo que somos, y confiamos que también seamos manifiestos a las conciencias de ustedes.
11 Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν, Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα, ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι.
12 No nos recomendamos otra vez a ustedes, sino les damos oportunidad de enaltecerse por nosotros, para que tengan qué responder a los que se enaltecen en apariencia y no de corazón.
12 οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν, ἀλλὰ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ οὐ καρδίᾳ.
13 Porque si estamos fuera de nosotros es para Dios. Si estamos en nuestro juicio es para ustedes.
13 εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷ, εἴτε σωφρονοῦμεν, ὑμῖν.
14 Porque el amor de Cristo nos obliga al pensar esto: que si Uno murió por todos, entonces todos murieron.
14 ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς,
15 Por todos murió, para que los que viven, ya no vivan para ellos mismos, sino para Aquel que murió y fue resucitado por ellos.
15 κρίναντας τοῦτο, ὅτι [εἰ] εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον· καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι.
16 Por tanto desde ahora nosotros a nadie conocemos según [la] naturaleza humana. Conocimos a Cristo según la naturaleza humana, sin embargo, ya no [lo] conocemos [así].
16 Ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν.
17 De modo que si alguno es nueva creación en Cristo, las cosas viejas pasaron y todas son nuevas.
17 ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα.
18 Todo esto procede de Dios, Quien nos reconcilió con Él mismo por medio de Cristo, y nos dio el ministerio de la reconciliación.
18 τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς,
19 Es decir, que en Cristo, Dios reconciliaba al mundo con Él mismo sin tomar en cuenta las transgresiones de ellos, y puso la Palabra de la reconciliación en nosotros.
19 ὡς ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς.
20 Por tanto somos embajadores que representamos a Cristo, como si Dios rogara por medio de nosotros. Rogamos en Nombre de Cristo: ¡Reconcíliense con Dios!
20 Ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβεύομεν ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι᾽ ἡμῶν· δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ Θεῷ·
21 Al que no conoció pecado, por nosotros lo hizo pecado, para que nosotros seamos justicia de Dios en Él.
21 τὸν γὰρ μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ.
Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Job 19:25–26; 1 Juan 3:2; 2 Pedro 1:13–14; 2 Corintios 4:7; Hebreos 9:24
  2. 2 Romanos 8:23; 1 Corintios 15:53–54; Romanos 7:24; 2 Corintios 5:3–4; Filipenses 1:23
  3. 3 Génesis 3:7–11; Apocalipsis 16:15; Apocalipsis 3:18; Éxodo 32:25
  4. 4 1 Corintios 15:53–54; 2 Corintios 5:2; Isaías 25:8; 2 Pedro 1:13
  5. 5 2 Corintios 1:22; Efesios 1:13–14; Romanos 8:23; Efesios 4:30; 1 Juan 3:24
  6. 6 Filipenses 3:20–21; 2 Corintios 5:1; Hebreos 13:14; Salmo 39:12; Hebreos 11:13
  7. 7 Hebreos 11:1–27; 2 Corintios 4:18; Romanos 8:24–25; 1 Pedro 1:8; Hebreos 10:38
  8. 8 Filipenses 1:20–24; 2 Corintios 5:6; Juan 14:3; 1 Juan 3:2; 2 Corintios 12:2–3
  9. 9 Colosenses 1:10; 2 Pedro 3:14; Romanos 14:18; 1 Tesalonicenses 4:11; 1 Timoteo 4:10
  10. 10 Mateo 16:27; Apocalipsis 22:12; Eclesiastés 12:14; Efesios 6:8; Salmo 62:12
  11. 11 Judas 23; Hebreos 10:31; 2 Timoteo 2:24–26; Apocalipsis 20:15; 2 Corintios 4:1–2
  12. 12 2 Corintios 3:1; 2 Corintios 1:14; Gálatas 6:12–14; 2 Corintios 11:12–16; 2 Corintios 10:18
  13. 13 2 Corintios 11:16–17; 2 Corintios 12:6; 2 Corintios 11:1; Romanos 12:3; 1 Corintios 4:10–13
  14. 14 Gálatas 2:20; Romanos 14:7–9; Mateo 10:37–38; 1 Pedro 1:8; Romanos 5:15
  15. 15 Romanos 14:7–9; 1 Pedro 4:2–4; 1 Pedro 1:14–15; Colosenses 3:1; Colosenses 3:17
  16. 16 Colosenses 3:11; Filipenses 3:7–8; Juan 6:63; Santiago 2:1–4; Santiago 3:17
  17. 17 Ezequiel 36:26; Efesios 4:22–24; Isaías 43:18–19; Juan 3:3; Salmo 51:10
  18. 18 Colosenses 1:20–21; Romanos 5:10–11; 2 Corintios 5:19–20; Efesios 2:16–17; 1 Juan 4:10
  19. 19 Isaías 43:25; Isaías 44:22; 1 Juan 4:10; 1 Juan 2:1–2; 1 Timoteo 3:16
  20. 20 Efesios 6:20; Lucas 14:23; Malaquías 2:7; Ezequiel 18:31–32; Lucas 10:16
  21. 21 1 Pedro 2:22–24; 1 Pedro 3:18; Romanos 5:19; Gálatas 3:13; 1 Corintios 1:30

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 5:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily X)

    Again he arouses their zeal because many trials drew on. For it was likely that they, in consequence of his absence, were weaker in respect to this [need]. What then saith he? One ought not to wonder that we suffer affliction; nor to be confounded, for we even reap many gains thereby.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 5:10 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 5:4 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XXXVI)

    … adorned with works of righteousness, so that the Spirit of God may rest upon us; for this is the wedding garment, of which also the apostle speaks, "Not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up by immortality." But those who have indeed been called to God's supper, yet have not received the …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 5:5 Augustine of Hippo, Confessions (Book VII, Chapters XX–XXI)

    Those pages contain not the expression of this piety,--the tears of confession, Thy sacrifice, a troubled spirit, "a broken and a contrite heart," the salvation of the people, the espoused city, the earnest of the Holy Ghost, the cup of our redemption.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 5:19 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XVI)

    … merely, "If he hath ought against thee." For though it be justly, not even in that case oughtest thou to protract the enmity; since Christ also was justly angered with us, yet nevertheless He gave Himself for us to be slain, "not imputing those trespasses." For this cause Paul also, when urging us in another way to reconciliation, said, "Let …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)