Saltar al texto

2 Corintios · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

2 Corintios 5 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Porque sabemos, que si nuestra casa terrestre de ésta morada fuere desecha, tenemos de Dios un edificio, casa no hecha de mano, que durará siempre en los cielos.
1 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
2 Y por esto también gemimos, deseando ser revestidos de nuestra habitación, que es del cielo:
2 καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες,
3 Si es que fuéremos hallados vestidos, y no desnudos.
3 εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα.
4 Porque también los que estamos en éste tabernáculo, gemimos agoviados: porque no queremos ser despojados, sino revestidos; para que lo que es mortal, se lo sorba la vida.
4 καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν, βαρούμενοι ἐφ᾽ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.
5 Mas el que nos hizo para esto mismo, es Dios, que nos ha dado la prenda del espíritu.
5 ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός, ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος.
6 Por esto vivimos siempre confiados, sabiendo, que mientras estamos en el cuerpo, vivimos ausentes del Señor:
6 Θαρροῦντες οὖν πάντοτε καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου·
7 (Porque andamos por fé, y no por visión).
7 διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους· —
8 Mas tenemos confianza, y queremos mas ausentarnos del cuerpo, y estar presentes al Señor.
8 θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον.
9 Y por esto procuramos con teson, ahora estemos ausentes, ahora presentes, serle agradables.
9 διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.
10 Porque es necesario, que todos nosotros seamos manifestados ante el tribunal de Christo, para que cada uno reciba, según lo que ha hecho, ó bueno, ó malo, estando en el propio cuerpo.
10 τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακόν.
11 Ciertos pues del temor que se debe al Señor, persuadimos á los hombres; mas á Dios estamos descubiertos y espero que también estamos descubiertos en vuestras conciencias.
11 Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν, Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα, ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι.
12 No nos alabamos de nuevo á vosotros, mas solamente os damos ocasión de gloriaros por nosotros; para que tengáis que decir á los que se glorían en la apariencia, y no en el corazón.
12 οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν, ἀλλὰ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ οὐ καρδίᾳ.
13 Porque si extáticos nos enagenamos, es para Dios: У si somos sobrios, es para vosotros.
13 εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷ, εἴτε σωφρονοῦμεν, ὑμῖν.
14 Porque el amor de Christo nos estrecha: considerando esto, que si uno murió por todos, por consiguiente todos son muertos.
14 ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς,
15 Y Christo murió por todos, para que los que viven, no vivan ya para sí, sino para aquel, que murió por ellos, y resucitó.
15 κρίναντας τοῦτο, ὅτι [εἰ] εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον· καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι.
16 Y así nosotros desde hoy mas no conocemos á ninguno según carne. Y si conocimos á Christo según la carne; mas ahora ya no le conocemos.
16 Ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν.
17 Pues si alguna criatura es hecha nueva en Christo, las cosas viejas ya pasáron: he aquí todas son hechas nuevas.
17 ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα.
18 Y todas son de Dios, que nos reconcilió á sí por Christo; y nos dió el ministerio de la reconciliación.
18 τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς,
19 Porque ciertamente Dios estaba en Christo reconciliando el mundo consigo, no imputándoles sus pecados, y puso en nosotros la palabra de la reconciliacion.
19 ὡς ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς.
20 Nosotros pues somos embaxadores en nombre de Christo, como que Dios os amonesta por nosotros. Os rogamos por Christo, que os reconciliéis con Dios.
20 Ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβεύομεν ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι᾽ ἡμῶν· δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ Θεῷ·
21 A aquel que no había conocido pecado, le hizo pecado por nosotros, para que nosotros fuésemos hechos justicia de Dios en él.
21 τὸν γὰρ μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ.
Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Job 19:25–26; 1 Juan 3:2; 2 Pedro 1:13–14; 2 Corintios 4:7; Hebreos 9:24
  2. 2 Romanos 8:23; 1 Corintios 15:53–54; Romanos 7:24; 2 Corintios 5:3–4; Filipenses 1:23
  3. 3 Génesis 3:7–11; Apocalipsis 16:15; Apocalipsis 3:18; Éxodo 32:25
  4. 4 1 Corintios 15:53–54; 2 Corintios 5:2; Isaías 25:8; 2 Pedro 1:13
  5. 5 2 Corintios 1:22; Efesios 1:13–14; Romanos 8:23; Efesios 4:30; 1 Juan 3:24
  6. 6 Filipenses 3:20–21; 2 Corintios 5:1; Hebreos 13:14; Salmo 39:12; Hebreos 11:13
  7. 7 Hebreos 11:1–27; 2 Corintios 4:18; Romanos 8:24–25; 1 Pedro 1:8; Hebreos 10:38
  8. 8 Filipenses 1:20–24; 2 Corintios 5:6; Juan 14:3; 1 Juan 3:2; 2 Corintios 12:2–3
  9. 9 Colosenses 1:10; 2 Pedro 3:14; Romanos 14:18; 1 Tesalonicenses 4:11; 1 Timoteo 4:10
  10. 10 Mateo 16:27; Apocalipsis 22:12; Eclesiastés 12:14; Efesios 6:8; Salmo 62:12
  11. 11 Judas 23; Hebreos 10:31; 2 Timoteo 2:24–26; Apocalipsis 20:15; 2 Corintios 4:1–2
  12. 12 2 Corintios 3:1; 2 Corintios 1:14; Gálatas 6:12–14; 2 Corintios 11:12–16; 2 Corintios 10:18
  13. 13 2 Corintios 11:16–17; 2 Corintios 12:6; 2 Corintios 11:1; Romanos 12:3; 1 Corintios 4:10–13
  14. 14 Gálatas 2:20; Romanos 14:7–9; Mateo 10:37–38; 1 Pedro 1:8; Romanos 5:15
  15. 15 Romanos 14:7–9; 1 Pedro 4:2–4; 1 Pedro 1:14–15; Colosenses 3:1; Colosenses 3:17
  16. 16 Colosenses 3:11; Filipenses 3:7–8; Juan 6:63; Santiago 2:1–4; Santiago 3:17
  17. 17 Ezequiel 36:26; Efesios 4:22–24; Isaías 43:18–19; Juan 3:3; Salmo 51:10
  18. 18 Colosenses 1:20–21; Romanos 5:10–11; 2 Corintios 5:19–20; Efesios 2:16–17; 1 Juan 4:10
  19. 19 Isaías 43:25; Isaías 44:22; 1 Juan 4:10; 1 Juan 2:1–2; 1 Timoteo 3:16
  20. 20 Efesios 6:20; Lucas 14:23; Malaquías 2:7; Ezequiel 18:31–32; Lucas 10:16
  21. 21 1 Pedro 2:22–24; 1 Pedro 3:18; Romanos 5:19; Gálatas 3:13; 1 Corintios 1:30

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 5:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily X)

    Again he arouses their zeal because many trials drew on. For it was likely that they, in consequence of his absence, were weaker in respect to this [need]. What then saith he? One ought not to wonder that we suffer affliction; nor to be confounded, for we even reap many gains thereby.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 5:10 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 5:4 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XXXVI)

    … adorned with works of righteousness, so that the Spirit of God may rest upon us; for this is the wedding garment, of which also the apostle speaks, "Not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up by immortality." But those who have indeed been called to God's supper, yet have not received the …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 5:5 Augustine of Hippo, Confessions (Book VII, Chapters XX–XXI)

    Those pages contain not the expression of this piety,--the tears of confession, Thy sacrifice, a troubled spirit, "a broken and a contrite heart," the salvation of the people, the espoused city, the earnest of the Holy Ghost, the cup of our redemption.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 5:19 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XVI)

    … merely, "If he hath ought against thee." For though it be justly, not even in that case oughtest thou to protract the enmity; since Christ also was justly angered with us, yet nevertheless He gave Himself for us to be slain, "not imputing those trespasses." For this cause Paul also, when urging us in another way to reconciliation, said, "Let …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)