Saltar al texto

Santiago · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Santiago 4 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)

1 ποθεν πολεμοι και μαχαι εν υμιν; ουκ εντευθεν, εκ των ηδονων υμων των στρατευομενων εν τοις μελεσιν υμων; 2 επιθυμειτε, και ουκ εχετε· φονευετε και ζηλουτε, και ου δυνασθε επιτυχειν· μαχεσθε και πολεμειτε, [και] ουκ εχετε, δια το μη αιτεισθαι υμας· 3 αιτειτε και ου λαμβανετε, διοτι κακως αιτεισθε, ινα εν ταις ηδοναις υμων δαπανησητε. 4 μοιχοι και μοιχαλιδες! ουκ οιδατε οτι η φιλια του κοσμου εχθρα του θεου εστιν; ος αν ουν βουληθη φιλος ειναι του κοσμου, εχθρος του θεου καθισταται. 5 η δοκειτε οτι κενως η γραφη λεγει, προς φθονον επιποθει το πνευμα ο κατωκησεν εν ημιν; 6 μειζονα δε διδωσιν χαριν· διο λεγει· ο θεος υπερηφανοις αντιτασσεται, ταπεινοις δε διδωσιν χαριν. 7 υποταγητε ουν τω θεω. αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων· 8 εγγισατε τω θεω, και εγγιει υμιν. καθαρισατε χειρας αμαρτωλοι και αγνισατε καρδιας διψυχοι. 9 ταλαιπωρησατε και πενθησατε και κλαυσατε· ο γελως υμων εις πενθος μεταστραφητω και η χαρα εις κατηφειαν. 10 ταπεινωθητε ενωπιον του κυριου, και υψωσει υμας. 11 μη καταλαλειτε αλληλων, αδελφοι. ο καταλαλων αδελφου και κρινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου και κρινει νομον· ει δε νομον κρινεις, ουκ ει ποιητης νομου, αλλα κριτης. 12 εις εστιν ο νομοθετης και κριτης, ο δυναμενος σωσαι και απολεσαι· συ δε τις ει ος κρινεις τον ετερον; 13 αγε νυν οι λεγοντες· σημερον και αυριον πορευσομεθα εις τηνδε την πολιν και ποιησομεν εκει ενιαυτον ενα και εμπορευσομεθα και κερδησομεν· 14 οιτινες ουκ επιστασθε το της αυριον· ποια γαρ η ζωη υμων; ατμις γαρ εσται η προς ολιγον φαινομενη, επειτα [δε] και αφανιζομενη· 15 αντι του λεγειν υμας, εαν ο κυριος θεληση, και ζησομεν και ποιησομεν τουτο η εκεινο. 16 νυν δε καυχασθε εν ταις αλαζονειαις υμων· πασα καυχησις τοιαυτη πονηρα εστιν. 17 ειδοτι ουν καλον ποιειν και μη ποιουντι, αμαρτια αυτω εστιν.

Referencias cruzadas (17)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Pedro 2:11; Gálatas 5:17; Romanos 7:23; Santiago 1:14; Romanos 8:7
  2. 2 Juan 16:24; Mateo 7:7–8; Santiago 1:5; Lucas 11:9–13; Juan 4:10
  3. 3 1 Juan 5:14; 1 Juan 3:22; Santiago 1:6–7; Santiago 4:1; Proverbios 15:8
  4. 4 1 Juan 2:15–16; Romanos 8:7; Mateo 6:24; Juan 15:19; Gálatas 1:10
  5. 5 2 Corintios 6:16; 1 Corintios 6:19; Números 11:29; Tito 3:3; Salmo 37:1
  6. 6 Mateo 23:12; Proverbios 3:34; 1 Pedro 5:5; Salmo 138:6; Proverbios 18:12
  7. 7 1 Pedro 5:8–9; Efesios 4:27; Efesios 6:11–12; 1 Pedro 5:6; Lucas 4:2–13
  8. 8 Salmo 145:18; Hebreos 10:22; Malaquías 3:7; Zacarías 1:3; Isaías 55:6–7
  9. 9 Mateo 5:4; 2 Corintios 7:10–11; Lucas 6:25; Proverbios 14:13; Santiago 5:1–2
  10. 10 Salmo 147:6; Mateo 23:12; 1 Pedro 5:6; Lucas 14:11; Santiago 4:6–7
  11. 11 1 Pedro 2:1; Santiago 5:9; Romanos 2:1; Lucas 6:37; Salmo 140:11
  12. 12 Romanos 14:4; Romanos 2:1; Mateo 10:28; Isaías 33:22; Santiago 5:9
  13. 13 Proverbios 27:1; Lucas 12:17–20; Génesis 11:3–4; Eclesiastés 2:1; Isaías 24:2
  14. 14 1 Pedro 1:24; Salmo 39:5; 1 Juan 2:17; Salmo 102:3; Job 7:6–7
  15. 15 Proverbios 19:21; Hebreos 6:3; Lamentaciones 3:37; Hechos 18:21; Romanos 1:10
  16. 16 Proverbios 27:1; 1 Corintios 5:6; Salmo 52:7; Proverbios 25:14; Isaías 47:10
  17. 17 Juan 9:41; Juan 13:17; Juan 15:22; 2 Pedro 2:21; Lucas 12:47–48

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 4:6 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters XXVI–XXXIII)

    "For God," saith [the Scripture], "resisteth the proud, but giveth grace to the humble." Let us cleave, then, to those to whom grace has been given by God.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book I)

    And man, being a part of Thy creation, desires to praise Thee, man, who bears about with him his mortality, the witness of his sin, even the witness that Thou "resistest the proud," --yet man, this part of Thy creation, desires to praise Thee.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 4:6 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXV)

    "God resisteth the proud, but giveth grace unto the humble." Again, I will ask you another thing also.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV)

    … man, very skilful in medicine, and much renowned therein, who had with his own proconsular hand put the Agonistic garland upon my distempered head, not, though, as a physician; for this disease Thou alone healest, who resistest the proud, and givest grace to the humble. But didst Thou fail me even by that old man, or forbear from healing my …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 4:6 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapters XIII–XV)

    But I pressed towards Thee, and was repelled by Thee that I might taste of death, for Thou "resistest the proud." But what prouder than for me, with a marvellous madness, to assert myself to be that by nature which Thou art?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)