Saltar al texto

Ester · Vulgata Clementina

Ester 15 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público
VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
1 Et mandavit ei (haud dubium quin esset Mardochæus) ut ingrederetur ad regem, et rogaret pro populo suo et pro patria sua.
·
·
2 Memorare, inquit, dierum humilitatis tuæ, quomodo nutrita sis in manu mea, quia Aman secundus a rege locutus est contra nos in mortem:
·
·
3 et tu invoca Dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.
·
·
4 Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui, et circumdata est gloria sua.
·
·
5 Cumque regio fulgeret habitu, et invocasset omnium rectorem et salvatorem Deum, assumpsit duas famulas,
·
·
6 et super unam quidem innitebatur, quasi præ deliciis et nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens:
·
·
7 altera autem famularum sequebatur dominam, defluentia in humum indumenta sustentans.
·
·
8 Ipsa autem roseo colore vultum perfusa, et gratis ac nitentibus oculis, tristem celabat animum, et nimio timore contractum.
·
·
9 Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia, stetit contra regem, ubi ille residebat super solium regni sui, indutus vestibus regiis, auroque fulgens, et pretiosis lapidibus: eratque terribilis aspectu.
·
·
10 Cumque elevasset faciem, et ardentibus oculis furorem pectoris indicasset, regina corruit, et in pallorem colore mutato, lassum super ancillulam reclinavit caput.
·
·
11 Convertitque Deus spiritum regis in mansuetudinem, et festinus ac metuens exilivit de solio, et sustentans eam ulnis suis donec rediret ad se, his verbis blandiebatur:
·
·
12 Quid habes, Esther? ego sum frater tuus: noli metuere.
·
·
13 Non morieris: non enim pro te, sed pro omnibus hæc lex constituta est.
·
·
14 Accede igitur, et tange sceptrum.
·
·
15 Cumque illa reticeret, tulit auream virgam, et posuit super collum ejus, et osculatus est eam, et ait: Cur mihi non loqueris?
·
·
16 Quæ respondit: Vidi te, domine, quasi angelum Dei, et conturbatum est cor meum præ timore gloriæ tuæ.
·
·
17 Valde enim mirabilis es, domine, et facies tua plena est gratiarum.
·
·
18 Cumque loqueretur, rursus corruit, et pene exanimata est.
·
·
19 Rex autem turbabatur, et omnes ministri ejus consolabantur eam.
·
·