Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible) 1 И҆ прїи́де ровоа́мъ въ сѷхе́мъ, занѐ въ сѷхе́мъ ве́сь і҆и҃ль сни́десѧ поста́вити є҆го̀ царе́мъ. 1 Y ROBOAM fué á Sichêm porque en Sichêm se había juntado todo Israel para hacerlo rey.
2 И҆ бы́сть є҆гда̀ ᲂу҆слы́ша і҆еровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, и҆́же бѣ̀ во є҆гѵ́птѣ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆бѣжѐ ѿ лица̀ соломѡ́на царѧ̀, и҆ ѡ҆бита̀ і҆еровоа́мъ во є҆гѵ́птѣ, и҆ возврати́сѧ і҆еровоа́мъ ѿ є҆гѵ́пта. 2 Y como lo oyó Jeroboam hijo de Nabat, el cual estaba en Egipto, donde había huído á causa del rey Salomón, volvió de Egipto.
3 И҆ посла́ша и҆ призва́ша є҆го̀. И҆ прїи́де і҆еровоа́мъ и҆ всѐ собра́нїе і҆и҃лево ко царю̀ ровоа́мꙋ, глаго́люще: 3 Y enviaron y llamáronle. Vino pues Jeroboam, y todo Israel, y hablaron á Roboam, diciendo:
4 ѻ҆те́цъ тво́й ѡ҆жесточѝ и҆́го на́ше, ты́ же нн҃ѣ ѡ҆сла́би ѿ рабо́ты ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ же́стокїѧ и҆ ѿ и҆́га є҆гѡ̀ тѧ́жкагѡ, є҆́же возложѝ на на́съ, и҆ послꙋ́жимъ тебѣ̀. 4 Tu padre agravó nuestro yugo: afloja tú, pues, ahora [algo] de la dura servidumbre, y del grave yugo con que tu padre nos apremió, y te serviremos.
5 И҆ речѐ и҆̀мъ: поиди́те да́же до трїе́хъ дні́й и҆ прїиди́те ко мнѣ̀. И҆ ѿидо́ша лю́дїе. 5 Y él les dijo: Volved á mí de aquí á tres días. Y el pueblo se fué.
6 И҆ собра̀ ца́рь ровоа́мъ старѣ̑йшины, и҆̀же стоѧ́хꙋ пред̾ соломѡ́нъ ѻ҆тце́мъ є҆гѡ̀, є҆гда̀ є҆щѐ живѧ́ше, глаго́лѧ: како́въ вы̀ даетѐ совѣ́тъ ѿвѣща́ти лю́демъ си̑мъ; 6 Entonces el rey Roboam tomó consejo con los viejos, que habían estado delante de Salomón su padre cuando vivía, y díjoles: ¿Cómo aconsejáis vosotros que responda á este pueblo?
7 И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: а҆́ще дне́сь бꙋ́деши во благо́е лю́демъ си̑мъ, и҆ благоꙋгоди́ши, и҆ рече́ши и҆̀мъ словеса̀ блага̑ѧ, то̀ послꙋ́жатъ тебѣ̀ во всѧ̑ дни̑. 7 Y ellos le hablaron, diciendo: Si te condujeres humanamente con este pueblo, y los agradares, y les hablares buenas palabras, ellos te servirán perpetuamente.
8 И҆ ѡ҆ста́ви совѣ́тъ старѣ́йшинъ, є҆го́же совѣща́ша є҆мꙋ̀: и҆ совѣ́товаше со ю҆́ношами, и҆̀же съ ни́мъ воспита́ни бѧ́хꙋ и҆ стоѧ́хꙋ пред̾ ни́мъ, 8 Mas él, dejando el consejo que le dieron los viejos, tomó consejo con los mancebos que se habían criado con él, y que delante de él asistían;
9 и҆ речѐ къ ни̑мъ: что̀ вы̀ совѣ́тꙋете, да ѿвѣща́ю лю́демъ си̑мъ, и҆̀же рѣ́ша мнѣ̀, глаго́люще: ѡ҆блегчѝ и҆́го, є҆́же наложѝ на ны̀ ѻ҆те́цъ тво́й; 9 Y díjoles: ¿Qué aconsejáis vosotros que respondamos á este pueblo, que me ha hablado, diciendo: Alivia [algo] del yugo que tu padre puso sobre nosotros?
10 И҆ ѿвѣща́ша є҆мꙋ̀ ѻ҆́троцы воспита́ннїи съ ни́мъ, глаго́люще: та́кѡ рече́ши лю́демъ, и҆̀хже реко́ша тебѣ̀, глаго́люще: ѻ҆те́цъ тво́й ѡ҆тѧгчѝ и҆́го на́ше, ты́ же ѡ҆блегчѝ на́мъ: та́кѡ ѿвѣща́й къ ни̑мъ: ме́ньшїй пе́рстъ мо́й толстѣ́е є҆́сть чре́слъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀: 10 Entonces los mancebos que se habían criado con él, le hablaron, diciendo: Así dirás al pueblo que te ha hablado diciendo, Tu padre agravó nuestro yugo, mas tú descárganos: así les dirás: Lo más menudo mío es más grueso que los lomos de mi padre.
11 ѻ҆те́цъ мо́й наложѝ ва́мъ тѧ́жкое и҆́го, а҆́зъ же (тѧ́гости) приложꙋ̀ на и҆́го ва́ше: ѻ҆те́цъ мо́й би́лъ ва́съ бичмѝ, а҆́зъ же бꙋ́дꙋ би́ти ва́съ скорпїо́нами. 11 Así que, mi padre os cargó de grave yugo, y yo añadiré á vuestro yugo: mi padre os castigó con azotes, y yo con escorpiones.
12 И҆ прїи́де і҆еровоа́мъ и҆ всѝ лю́дїе къ ровоа́мꙋ въ де́нь тре́тїй, ꙗ҆́коже повелѣ̀ и҆̀мъ ца́рь, глаго́лѧ: возврати́тесѧ ко мнѣ̀ въ де́нь тре́тїй. 12 Vino pues Jeroboam con todo el pueblo á Roboam al tercer día: según el rey les había mandado diciendo: Volved á mí de aquí á tres días.
13 И҆ ѿвѣща̀ ца́рь же́стокѡ, и҆ ѡ҆ста́ви ца́рь ровоа́мъ совѣ́тъ старѣ́йшинъ, и҆ речѐ къ ни̑мъ по совѣ́тꙋ ю҆́нѡшъ, глаго́лѧ: 13 Y respondióles el rey ásperamente; pues dejó el rey Roboam el consejo de los viejos,
14 ѻ҆те́цъ мо́й ѡ҆тѧготѝ и҆́го ва́ше, а҆́зъ же приложꙋ̀ къ немꙋ̀: ѻ҆те́цъ мо́й би́лъ ва́съ бичмѝ, а҆́зъ же би́ти бꙋ́дꙋ вы̀ скорпїо́нами. 14 Y hablóles conforme al consejo de los mancebos, diciendo: Mi padre agravó vuestro yugo, y yo añadiré á vuestro yugo: mi padre os castigó con azotes, y yo con escorpiones.
15 И҆ не послꙋ́ша ца́рь люді́й, ꙗ҆́кѡ бѣ̀ превраще́нїе ѿ бг҃а, гл҃ѧ: возста́ви гдⷭ҇ь сло́во своѐ, є҆́же гл҃а рꙋко́ю а҆хі́и силѡні́ты ѡ҆ і҆еровоа́мѣ сы́нѣ нава́товѣ 15 Y no escuchó el rey al pueblo; porque la causa era de Dios, para cumplir Jehová su palabra que había hablado, por Ahías Silonita, á Jeroboam hijo de Nabat.
16 и҆ ѡ҆ все́мъ і҆и҃ли, занѐ не послꙋ́ша ца́рь и҆́хъ. И҆ ѿвѣща́ша лю́дїе ко царю̀, глаго́люще: ка́ѧ на́мъ ча́сть въ даві́дѣ и҆ наслѣ́дїе въ сы́нѣ і҆ессе́евѣ; возврати́сѧ въ жили̑ща твоѧ̑, і҆и҃лю, нн҃ѣ смотрѝ до́мꙋ твоегѡ̀, даві́де. И҆ и҆́де ве́сь і҆и҃ль въ жили̑ща своѧ̑. 16 Y viendo todo Israel que el rey no les había oído, respondió el pueblo al rey, diciendo: ¿Qué parte tenemos nosotros con David, ni herencia en el hijo de Isaí? ¡Israel, cada uno á sus estancias! ¡David, mira ahora por tu casa! Así se fué todo Israel á sus estancias.
17 Мꙋ́жїе же і҆и҃лєвы, и҆̀же ѡ҆бита́хꙋ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ, воцари́ша над̾ собо́ю ровоа́ма. 17 Mas reinó Roboam sobre los hijos de Israel que habitaban en las ciudades de Judá.
18 И҆ посла̀ ца́рь ровоа́мъ къ ни̑мъ а҆дѡнїра́ма бы́вша над̾ да́ньми, и҆ ка́менїемъ поби́ша є҆го̀ сы́нове і҆и҃лєвы, и҆ ᲂу҆́мре. И҆ ᲂу҆слы́ша ца́рь ровоа́мъ, и҆ потща́сѧ взы́ти на колесни́цꙋ, и҆ побѣжѐ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. 18 Envió luego el rey Roboam á Adoram, que tenía cargo de los tributos; pero le apedrearon los hijos de Israel, y murió. Entonces se esforzó el rey Roboam, y subiendo en un carro huyó á Jerusalem.
19 И҆ ѿве́ржесѧ і҆и҃ль ѿ до́мꙋ даві́дова да́же до днѐ сегѡ̀. 19 Así se apartó Israel de la casa de David hasta hoy.