Ezekiel · Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

Ezekiel 35 Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

About Slavonic

Orthodox
OT: Septuagint (Greek)
NT: Byzantine text
Orthodox
Formal (word for word)
1751
GNU GPL v3 (digital edition; the text is public domain)

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)

Church Slavonic in its traditional (Synodal) spelling, with accents, breathings and titlo abbreviations, shown in the Ponomar font (SIL Open Font License).
Exodus 36–39 follow the Septuagint's order; the digital source has no verse divisions there, so Exodus 36:8–end and chapters 37, 38 and 39 each appear as one block.
Not shown: the lectionary pericope numbers (зача́ло) and the marginal glosses of the digital source. The Prayer of Manasseh stands at the end of 2 Chronicles (36:24), as in the Slavonic Bible; the prologue of Sirach and the opening verse of Lamentations are joined to verse 1.

Slavonic Church Slavonic Bible (Elizabeth Bible)

RV1909 Reina-Valera 1909

1 И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:

1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:

2 сы́не человѣ́чь, ѡ҆братѝ лицѐ твоѐ къ горѣ̀ сеі́ръ и҆ прорцы̀ на ню̀ и҆ рцы̀ є҆́й:

2 Hijo del hombre, pon tu rostro hacia el monte de Seir, y profetiza contra él,

3 сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, горо̀ сеі́ръ, и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ поста́влю тѧ̀ пꙋ́стꙋ, и҆ ѡ҆пꙋстѣ́еши,

3 Y dile: Así ha dicho el Señor Jehová: He aquí yo contra ti, oh monte de Seir, y extenderé mi mano contra ti, y te pondré en asolamiento y en soledad.

4 и҆ во градѣ́хъ твои́хъ пꙋсты́ню сотворю̀, и҆ ты̀ въ пꙋсты́ню бꙋ́деши, и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь.

4 A tus ciudades asolaré, y tú serás asolado; y sabrás que yo soy Jehová.

5 Поне́же бы́сть въ тебѣ̀ вражда̀ вѣ́чнаѧ, и҆ присѣдѣ́ла є҆сѝ до́мꙋ і҆и҃левꙋ лꙋка́вствомъ, рꙋко́ю врагѡ́въ съ мече́мъ во вре́мѧ печа́ли и҆́хъ и҆ во вре́мѧ непра́вды, на послѣ́докъ:

5 Por cuanto tuviste enemistades perpetuas, y esparciste los hijos de Israel á poder de espada en el tiempo de su aflicción, en el tiempo extremadamente malo;

6 сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, поне́же въ кро́ви согрѣши́ла є҆сѝ, и҆ кро́вь пожене́тъ тѧ̀, кро́вь возненави́дѣла є҆сѝ, и҆ кро́вь и҆ждене́тъ тѧ̀.

6 Por tanto, vivo yo, dice el Señor Jehová, que á sangre te diputaré, y sangre te perseguirá: y pues la sangre no aborreciste, sangre te perseguirá.

7 И҆ поста́влю го́рꙋ сеі́ръ пꙋ́стꙋ и҆ ѡ҆пꙋстѣ́вшꙋ, и҆ погꙋблю̀ ѿ неѧ̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, (и҆ приходѧ́ща и҆ ѿходѧ́ща:)

7 Y pondré al monte de Seir en asolamiento y en soledad, y cortaré de él pasante y volviente.

8 и҆ напо́лню ꙗ҆́звеными твои́ми хо́лмы твоѧ̑ и҆ дє́бри твоѧ̑, и҆ на всѣ́хъ по́лехъ твои́хъ ꙗ҆́звенїи мече́мъ падꙋ́тъ въ тебѣ̀:

8 Y henchiré sus montes de sus muertos: en tus collados, y en tus valles, y en todos tus arroyos, caerán ellos muertos á cuchillo.

9 и҆ пꙋ́стꙋ во вѣ́къ поста́влю тѧ̀, и҆ гра́ди твоѝ не населѧ́тсѧ ктомꙋ̀, и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь.

9 Yo te pondré en asolamientos perpetuos, y tus ciudades nunca más se restaurarán; y sabréis que yo soy Jehová.

10 Поне́же рекла̀ є҆сѝ: ѻ҆́ба ꙗ҆зы̑ка и҆ ѻ҆́бѣ странѣ̑ моѝ бꙋ́дꙋтъ, и҆ возмꙋ̀ и҆̀хъ въ наслѣ́дїе, а҆ гдⷭ҇ь та́мѡ є҆́сть:

10 Por cuanto dijiste: Las dos naciones y las dos tierras serán mías, y las poseeremos, estando allí Jehová;

11 сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, и҆ сотворю̀ тебѣ̀ по враждѣ̀ твое́й и҆ по ре́вности твое́й, ю҆́же сотвори́ла є҆сѝ ѿ ненавидѣ́нїѧ къ ни̑мъ, и҆ позна́нъ бꙋ́дꙋ тобо́ю, є҆гда̀ и҆́мамъ тебѐ сꙋди́ти, и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь.

11 Por tanto, vivo yo, dice el Señor Jehová, yo haré conforme á tu ira, y conforme á tu celo con que procediste, á causa de tus enemistades con ellos: y seré conocido en ellos, cuando te juzgaré.

12 Слы́шахъ гла́съ всѣ́хъ хꙋле́нїй твои́хъ, ꙗ҆̀же глаго́лала є҆сѝ: го́ры і҆и҃лєвы пꙋ̑сты даны̀ на́мъ во снѣ́дь:

12 Y sabrás que yo Jehová he oído todas tus injurias que proferiste contra los montes de Israel, diciendo: Destruídos son, nos son dados á devorar.

13 и҆ велерѣ́чила є҆сѝ на мѧ̀ ᲂу҆сты̀ твои́ми и҆ ᲂу҆мно́жила на мѧ̀ словеса̀, а҆́зъ же ᲂу҆слы́шахъ.

13 Y os engrandecisteis contra mí con vuestra boca, y multiplicasteis contra mí vuestras palabras. Yo lo oí.

14 Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: во весе́лїи всеѧ̀ землѝ пꙋ́стꙋ тѧ̀ сотворю̀:

14 Así ha dicho el Señor Jehová: Alegrándose toda la tierra, yo te haré soledad.

15 ꙗ҆́коже пора́доваласѧ є҆сѝ ѡ҆ наслѣ́дїи до́мꙋ і҆и҃лева, ꙗ҆́кѡ поги́бе, та́кѡ сотворю̀ тебѣ̀: пꙋста̀ бꙋ́деши, горо̀ сеі́ръ, и҆ всѧ̀ і҆дꙋме́а потреби́тсѧ, и҆ ᲂу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ.

15 Como te alegraste sobre la heredad de la casa de Israel, porque fué asolada, así te haré á ti: asolado será el monte de Seir, y toda Idumea, toda ella; y sabrán que yo soy Jehová.

Cross references (15)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

Old Testament

New Testament