1 και ηλθεν εις εκ των επτα αγγελων των εχοντων τας επτα φιαλας, και ελαλησεν μετ εμου λεγων· δευρο δειξω σοι το κριμα της πορνης της μεγαλης της καθημενης επι υδατων πολλων, 2 μεθ ης επορνευσαν οι βασιλεις της γης, και εμεθυσθησαν οι κατοικουντες την γην εκ του οινου της πορνειας αυτης. 3 και απηνεγκεν με εις ερημον εν πνευματι. και ειδον γυναικα καθημενην επι [το] θηριον [το] κοκκινον, γεμον ονοματα βλασφημιας, εχον κεφαλας επτα και κερατα δεκα. 4 και η γυνη ην περιβεβλημενη πορφυρουν και κοκκινον και κεχρυσωμενη χρυσιω και λιθω τιμιω και μαργαριταις, εχουσα ποτηριον χρυσουν εν τη χειρι αυτης, γεμον βδελυγματων, και τα ακαθαρτα της πορνειας της γης, 5 και επι το μετωπον αυτης ονομα γεγραμμενον· μυστηριον, βαβυλων η μεγαλη, η μητηρ των πορνων και των βδελυγματων της γης. 6 και ειδον την γυναικα μεθυουσαν εκ του αιματος των αγιων και εκ του αιματος των μαρτυρων ιησου. και εθαυμασα ιδων αυτην θαυμα μεγα. 7 και ειπεν μοι ο αγγελος· διατι εθαυμασας; εγω ερω σοι το μυστηριον της γυναικος και του θηριου του βασταζοντος αυτην, του εχοντος τας επτα κεφαλας και τα δεκα κερατα. 8 το θηριον ο ειδες, ην και ουκ εστιν, και μελλει αναβαινειν εκ της αβυσσου και εις απωλειαν υπαγειν· και θαυμασονται οι κατοικουντες επι της γης, ων ου γεγραπται τα ονομα επι το βιβλιον της ζωης απο καταβολης κοσμου, βλεποντων το θηριον οτι ην, και ουκ εστιν και παρεσται. 9 ωδε ο νους ο εχων σοφιαν. αι επτα κεφαλαι ορη επτα εισιν, οπου η γυνη καθηται επ αυτων, 10 και βασιλεις επτα εισιν· οι πεντε επεσαν, ο εις εστιν, ο αλλος ουπω ηλθεν, και οταν ελθη, ολιγον αυτον δει μειναι. 11 και το θηριον ο ην και ουκ εστιν, και αυτος ογδοος εστιν, και εκ των επτα εστιν, και εις απωλειαν υπαγει. 12 και τα δεκα κερατα α ειδες δεκα βασιλεις εισιν, οιτινες βασιλειαν ουπω ελαβον, αλλ εξουσιαν ως βασιλεις μιαν ωραν λαμβανουσιν μετα του θηριου. 13 ουτοι μιαν γνωμην εχουσιν, και την δυναμιν και την εξουσιαν αυτων τω θηριω διδοασιν. 14 ουτοι μετα του αρνιου πολεμησουσιν, και το αρνιον νικησει αυτους, οτι κυριος κυριων εστιν και βασιλευς βασιλεων, και οι μετ αυτου κλητοι και εκλεκτοι και πιστοι. 15 και λεγει μοι· τα υδατα α ειδες, ου η πορνη καθηται, λαοι και οχλοι εισιν και εθνη και γλωσσαι. 16 και τα δεκα κερατα α ειδες και το θηριον, ουτοι μισησουσιν την πορνην και ηρημωμενην ποιησουσιν αυτην και γυμνην, και τας σαρκας αυτης φαγονται, και αυτην κατακαυσουσιν εν πυρι. 17 ο γαρ θεος εδωκεν εις τας καρδιας αυτων ποιησαι την γνωμην αυτου, και ποιησαι μιαν γνωμην και δουναι την βασιλειαν αυτων τω θηριω, αχρι τελεσθωσιν οι λογοι του θεου. 18 και η γυνη ην ειδες εστιν η πολις η μεγαλη η εχουσα βασιλειαν επι των βασιλεων της γης.
Revelation · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Revelation 17 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
Cross references (17)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Revelation 19:2; Revelation 17:1–17; Jeremiah 51:13; Revelation 16:19; Revelation 21:9
- 2 Revelation 14:8; Jeremiah 51:7; Revelation 18:3; Revelation 18:9; Revelation 18:23
- 3 Revelation 12:3; Revelation 13:1–6; Revelation 17:9–12; Revelation 17:18; Revelation 17:6–7
- 4 Jeremiah 51:7; Revelation 18:16; Revelation 19:2; Revelation 18:12; 2 Thessalonians 2:3–10
- 5 Revelation 18:2; Revelation 14:8; Revelation 17:7; Revelation 16:19; Isaiah 3:9
- 6 Revelation 16:6; Revelation 13:15; Revelation 2:13; Daniel 7:25; Revelation 12:11
- 7 Revelation 17:1–6; Revelation 17:8
- 8 Revelation 11:7; Revelation 17:11; Revelation 3:10; Revelation 9:1–2; Revelation 19:15–21
- 9 Revelation 13:18; Revelation 17:7; Daniel 12:4; Daniel 12:8–10; Matthew 24:15
- 11 Revelation 17:8
- 12 Revelation 12:3; Revelation 13:1; Zechariah 1:18–21; Daniel 7:24; Revelation 17:16
- 13 Revelation 17:17; Ezekiel 38:10; Philippians 1:27; Philippians 2:2; Isaiah 10:5–7
- 14 Romans 8:30; 1 Timothy 6:15; Matthew 22:14; Revelation 3:21; Deuteronomy 10:17
- 15 Revelation 17:1; Jeremiah 51:13; Jeremiah 51:55; Isaiah 8:7–8; Psalm 65:7
- 16 Revelation 18:8; Ezekiel 16:37–44; Leviticus 21:9; Jeremiah 50:41–42; Revelation 18:16–17
- 17 2 Thessalonians 2:10–12; 2 Corinthians 8:16; Proverbs 21:1; Revelation 10:7; Ezra 7:27
- 18 Revelation 16:19; Revelation 18:2; Daniel 7:23; Daniel 2:40–41
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For that peoples are signified under the name of waters the Apocalypse of John clearly indicates to us, where, after he had been shown many waters, and he had asked what they were, was answered that they were peoples. That water, then--namely, that people--was shut in by the five books of Moses, as by five porches.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)