Romans · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Romans 15 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
1 οφειλομεν δε ημεις οι δυνατοι τα ασθενηματα των αδυνατων βασταζειν, και μη εαυτοις αρεσκειν.
1 Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν.
2 εκαστος ημων τω πλησιον αρεσκετω εις το αγαθον προς οικοδομην·
2 ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν·
3 και γαρ ο χριστος ουχ εαυτω ηρεσεν, αλλα καθως γεγραπται, οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσον επ εμε.
3 καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾽ ἐμέ.
4 οσα γαρ προεγραφη, εις την ημετεραν διδασκαλιαν προεγραφη, ινα δια της υπομονης και της παρακλησεως των γραφων την ελπιδα εχωμεν.
4 ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν.
5 ο δε θεος της υπομονης και της παρακλησεως δωη υμιν το αυτο φρονειν εν αλληλοις κατα χριστον ιησουν,
5 ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν,
6 ινα ομοθυμαδον εν ενι στοματι δοξαζητε τον θεον και πατερα του κυριου ημων ιησου χριστου.
6 ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
7 διο προσλαμβανεσθε αλληλους, καθως και ο χριστος προσελαβετο υμας εις δοξαν θεου.
7 διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς εἰς δόξαν Θεοῦ.
8 λεγω δε χριστον ιησουν διακονον γεγενησθαι περιτομης υπερ αληθειας θεου, εις το βεβαιωσαι τας επαγγελιας των πατερων,
8 Λέγω δὲ Χριστὸν Ἰησοῦν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ, εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων,
9 τα δε εθνη υπερ ελεους δοξασαι τον θεον, καθως γεγραπται· δια τουτο εξομολογησομαι σοι εν εθνεσιν, κυριε, και τω ονοματι σου ψαλω.
9 τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν, καθὼς γέγραπται· διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ.
10 και παλιν λεγει· ευφρανθητε εθνη μετα του λαου αυτου.
10 καὶ πάλιν λέγει· εὐφράνθητε ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
11 και παλιν· αινειτε τον κυριον παντα τα εθνη, και επαινεσατε αυτον παντες οι λαοι.
11 καὶ πάλιν· αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.
12 και παλιν ησαιας λεγει· εσται η ριζα του ιεσσαι, και ο ανισταμενος αρχειν εθνων· επ αυτω εθνη ελπιουσιν.
12 καὶ πάλιν Ἡσαΐας λέγει· ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν· ἐπ᾽ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.
13 ο δε θεος της ελπιδος πληρωσαι υμας πασης χαρας και ειρηνης εν τω πιστευειν, εις το περισσευειν υμας εν τη ελπιδι εν δυναμει πνευματος αγιου.
13 Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν, εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου.
14 πεπεισμαι δε, αδελφοι μου, και αυτος εγω περι υμων, οτι και αυτοι μεστοι εστε αγαθωσυνης, πεπληρωμενοι πασης γνωσεως, δυναμενοι και αλληλους νουθετειν.
14 Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν.
15 τολμηροτερον δε εγραψα υμιν, αδελφοι, απο μερους, ως επαναμιμνησκων υμας, δια την χαριν την δοθεισαν μοι υπο του θεου
15 τολμηρότερον δὲ ἔγραψα ὑμῖν, ἀδελφοί, ἀπὸ μέρους, ὡς ἐπαναμιμνήσκων ὑμᾶς, διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ
16 εις το ειναι με λειτουργον ιησου χριστου εις τα εθνη, ιερουργουντα το ευαγγελιον του θεου, ινα γενηται η προσφορα των εθνων ευπροσδεκτος, ηγιασμενη εν πνευματι αγιω.
16 εἰς τὸ εἶναί με λειτουργὸν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὰ ἔθνη, ἱερουργοῦντα τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἵνα γένηται ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος, ἡγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.
17 εχω ουν καυχησιν εν χριστω ιησου τα προς τον θεον·
17 ἔχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς τὸν Θεόν·
18 ου γαρ τολμησω λαλειν τι ων ου κατειργασατο χριστος δι εμου εις υπακοην εθνων λογω και εργω,
18 οὐ γὰρ τολμήσω λαλεῖν τι ὧν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι᾽ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν λόγῳ καὶ ἔργῳ,
19 εν δυναμει σημειων και τερατων, εν δυναμει πνευματος θεου, ωστε με απο ιερουσαλημ και κυκλω μεχρι του ιλλυρικου πεπληρωκεναι το ευαγγελιον του χριστου,
19 ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ, ὥστε με ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ,
20 ουτως δε φιλοτιμουμενον ευαγγελιζεσθαι ουχ οπου ωνομασθη χριστος, ινα μη επ αλλοτριον θεμελιον οικοδομω,
20 οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ᾽ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ,
21 αλλα καθως γεγραπται, οις ουκ ανηγγελη περι αυτου οψονται, και οι ουκ ακηκοασιν συνησουσιν.
21 ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι.
22 διο και ενεκοπτομην τα πολλα του ελθειν προς υμας·
22 Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς·
23 νυνι δε μηκετι τοπον εχων εν τοις κλιμασιν τουτοις, επιποθιαν δε εχων του ελθειν προς υμας απο πολλων ετων,
23 νυνὶ δὲ μηκέτι τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις, ἐπιποθίαν δὲ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν,
24 ως εαν πορευωμαι εις την σπανιαν, ελευσομαι προς υμας· ελπιζω γαρ διαπορευομενος θεασασθαι υμας και υφ υμων προπεμφθηναι εκει, εαν υμων πρωτον απο μερους εμπλησθω.
24 ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ᾽ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ, ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ.
25 νυνι δε πορευομαι εις ιερουσαλημ διακονων τοις αγιοις.
25 νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ διακονῶν τοῖς ἁγίοις.
26 ευδοκησαν γαρ μακεδονια και αχαια κοινωνιαν τινα ποιησασθαι εις τους πτωχους των αγιων των εν ιερουσαλημ.
26 εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ.
27 ευδοκησαν γαρ και οφειλεται αυτων εισιν· ει γαρ τοις πνευματικοις αυτων εκοινωνησαν τα εθνη, οφειλουσιν και εν τοις σαρκικοις λειτουργησαι αυτοις.
27 εὐδόκησαν γὰρ καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν· εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη, ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς.
28 τουτο ουν επιτελεσας, και σφραγισαμενος αυτοις τον καρπον τουτον, απελευσομαι δι υμων εις την σπανιαν.
28 τοῦτο οὖν ἐπιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, ἀπελεύσομαι δι᾽ ὑμῶν εἰς τὴν Σπανίαν.
29 οιδα δε οτι ερχομενος προς υμας εν πληρωματι ευλογιας του ευαγγελιου του χριστου ελευσομαι.
29 οἶδα δὲ ὅτι ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἐλεύσομαι.
30 παρακαλω δε υμας, αδελφοι, δια του κυριου ημων ιησου χριστου και δια της αγαπης του πνευματος, συναγωνισασθαι μοι εν ταις προσευχαις υπερ εμου προς τον θεον,
30 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν,
31 ινα ρυσθω απο των απειθουντων εν τη ιουδαια και ινα η διακονια μου η εις ιερουσαλημ ευπροσδεκτος γενηται τοις αγιοις,
31 ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἵνα ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἱερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς ἁγίοις,
32 ινα εν χαρα ελθω προς υμας δια θεληματος θεου και συναναπαυσωμαι υμιν.
32 ἵνα ἐν χαρᾷ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς διὰ θελήματος Θεοῦ καὶ συναναπαύσωμαι ὑμῖν.
33 ο δε θεος της ειρηνης μετα παντων υμων· αμην.
33 ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.
Cross references (33)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Thessalonians 5:14; Romans 14:1; Galatians 6:1–2; 1 Corinthians 9:22; 1 Corinthians 12:22–24
- 2 1 Corinthians 10:24; Romans 14:19; Philippians 2:4–5; 1 Corinthians 10:33–11:1; 1 Corinthians 9:19–22
- 3 Psalm 69:9; Philippians 2:8; John 5:30; Psalm 89:50–51; John 4:34
- 4 1 Corinthians 10:11; 2 Timothy 3:16–17; Romans 4:23–24; 2 Peter 1:20–21; Hebrews 10:35–36
- 5 Philippians 2:4–5; Romans 15:13; 1 Peter 3:8; Ephesians 5:2; Romans 12:16
- 6 John 10:29–30; Acts 4:24; Ephesians 1:3; Revelation 1:6; 2 Corinthians 11:31
- 7 Matthew 10:40; John 13:34; Romans 14:1–3; Romans 5:2; Luke 9:48
- 8 Galatians 4:4–5; Matthew 15:24; 2 Corinthians 1:20; John 1:11; Acts 3:25–26
- 9 2 Samuel 22:50; Psalm 18:49; Romans 3:29; Matthew 9:8
- 10 Psalm 67:3–4; Deuteronomy 32:43; Isaiah 42:10–12; Psalm 138:4–5; Psalm 68:32
- 11 Psalm 117:1
- 12 Isaiah 11:10; Isaiah 11:1; Matthew 12:21; Revelation 22:16; Revelation 5:5
- 13 2 Thessalonians 2:16–17; Romans 12:12; 2 Corinthians 9:8; Galatians 5:22; Romans 14:17
- 14 Colossians 3:16; 2 Peter 1:12; 1 John 2:21; 1 Corinthians 8:1; 1 Corinthians 8:7
- 15 Romans 12:3; 1 Corinthians 15:10; Romans 1:5; Romans 12:6; 1 Peter 4:10–11
- 16 Romans 11:13; Romans 1:1; Acts 9:15; 2 Timothy 1:11; Philippians 2:17
- 17 2 Corinthians 2:14–16; 2 Corinthians 12:11–21; 2 Corinthians 7:4; Hebrews 5:1; Philippians 3:3
- 18 Acts 15:12; Romans 1:5; Acts 21:19; Proverbs 25:14; Galatians 2:8
- 19 2 Corinthians 12:12; Hebrews 2:4; Galatians 3:5; Acts 19:11–12; 2 Timothy 4:17
- 20 2 Corinthians 10:13–16; 1 Corinthians 3:9–15; Ephesians 2:20–22
- 21 Isaiah 52:15; Isaiah 65:1
- 22 Romans 1:13; 1 Thessalonians 2:17–18
- 23 Romans 15:32; Romans 1:10–12; Romans 15:29; Acts 19:21; 1 Thessalonians 3:10
- 24 Romans 15:28; Romans 1:12; Acts 15:3; 2 Corinthians 1:16; Acts 21:5
- 25 Acts 24:17; Acts 19:21; Acts 20:22; Acts 20:16; 1 Corinthians 16:1–3
- 26 2 Corinthians 8:1–9; Acts 11:27–30; 2 Corinthians 9:2; James 2:5–6; 2 Corinthians 9:12
- 27 Galatians 6:6; 1 Corinthians 9:11; Philemon 19; Romans 11:17
- 28 Romans 15:24; Philippians 4:17; Colossians 1:6; Proverbs 19:21; Lamentations 3:37
- 29 Ephesians 4:13; Romans 1:10–12; Psalm 16:11; Ephesians 1:3; Ephesians 3:19
- 30 Colossians 4:12; 2 Corinthians 1:11; 1 Thessalonians 5:25; 2 Corinthians 4:11; Philippians 2:1
- 31 2 Thessalonians 3:2; 2 Corinthians 8:4; Romans 15:25; 2 Corinthians 9:1; Acts 21:17–31
- 32 1 Corinthians 16:18; Acts 18:21; Philemon 7; Philemon 20; 2 Corinthians 7:13
- 33 2 Corinthians 13:11; Philippians 4:9; 1 Thessalonians 5:23; Romans 16:20; Hebrews 13:20
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Again, he is speaking of Christ's concern for us, still holding to the same topic, and showing what great things He hath done for us, and how "He pleased not Himself." (Rom. xv. 3.) And besides this, there is another point which he makes good, that those of the Gentiles are debtors to a larger amount unto God.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
because the Church of Christ hath both strong and weak ones; and cannot be without either strong or weak; whence the Apostle Paul says, "Now we that are strong ought to bear the infirmities of the weak." In that Peter said, "Thou art the Christ, the Son of the living God," he represents the strong: but in that he totters, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… which was produced after the ascension, manifests His equality with the Father; thus saying, "The Lord said unto my Lord, Sit Thou on my right hand." And Isaiah too saith, "He that riseth up to rule over the Gentiles, in Him shall the Gentiles trust." But how saith he that Bethlehem is "not the least among the princes of Judah?" …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Receive thou therefore Him that was born of David, believing the prophecy which saith, And in that day there shall be a root of Jesse, and He that shall rise to rule over the Gentiles: in Him shall the Gentiles trust.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
… adoption of sons, our liberty to call God our Father, our being made partakers of the grace of Christ, our being called children of light, our sharing in eternal glory, and, in a word, our being brought into a state of all "fulness of blessing," both in this world and in the world to come, of all the good gifts …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)