1 Timothy · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
1 Timothy 1 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Παύλος, απόστολος Ιησού Χριστού, κατ' επιταγήν Θεού του Σωτήρος ημών και Κυρίου Ιησού Χριστού της ελπίδος ημών,
1 Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατ᾽ ἐπιταγὴν Θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν,
2 προς Τιμόθεον, το γνήσιον τέκνον εις την πίστιν· είη χάρις, έλεος, ειρήνη από Θεού Πατρός ημών και Χριστού Ιησού του Κυρίου ημών.
2 Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.
3 Καθώς σε παρεκάλεσα απερχόμενος εις Μακεδονίαν, να προσμείνης εν Εφέσω, διά να παραγγείλης εις τινάς να μη ετεροδιδασκαλώσι
3 Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ, πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν, ἵνα παραγγείλῃς τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν
4 μηδέ να προσέχωσιν εις μύθους και γενεαλογίας απεράντους, αίτινες προξενούσι φιλονεικίας μάλλον παρά την εις την πίστιν οικοδομήν του Θεού, ούτω πράττε·
4 μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις, αἵτινες ζητήσεις παρέχουσι μᾶλλον ἢ οἰκονομίαν Θεοῦ τὴν ἐν πίστει·
5 το δε τέλος της παραγγελίας είναι αγάπη εκ καθαράς καρδίας και συνειδήσεως αγαθής και πίστεως ανυποκρίτου,
5 τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου,
6 από των οποίων αποπλανηθέντες τινές εξετράπησαν εις ματαιολογίαν.
6 ὧν τινες ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν,
7 Θέλοντες να ήναι νομοδιδάσκαλοι, ενώ δεν νοούσιν ούτε όσα λέγουσιν ούτε περί τίνων διϊσχυρίζονται.
7 θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι, μὴ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσι μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται.
8 Εξεύρομεν δε ότι ο νόμος είναι καλός, εάν τις μεταχειρίζηται αυτόν νομίμως,
8 Οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται,
9 γνωρίζων τούτο, ότι ο νόμος δεν ετέθη διά τον δίκαιον, αλλά διά τους ανόμους και ανυποτάκτους, τους ασεβείς και αμαρτωλούς, τους ανοσίους και βεβήλους, τους πατροκτόνους και μητροκτόνους, τους ανδροφόνους,
9 εἰδὼς τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσι καὶ ἁμαρτωλοῖς, ἀνοσίοις καὶ βεβήλοις, πατρολῴαις καὶ μητρολῴαις, ἀνδροφόνοις,
10 πόρνους, αρσενοκοίτας, ανδραποδιστάς, ψεύστας, επιόρκους, και ει τι άλλο αντιβαίνει εις την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν,
10 πόρνοις, ἀρσενοκοίταις, ἀνδραποδισταῖς, ψεύσταις, ἐπιόρκοις, καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται,
11 κατά το ευαγγέλιον της δόξης του μακαρίου Θεού, το οποίον εγώ ενεπιστεύθην.
11 κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου Θεοῦ, ὃ ἐπιστεύθην ἐγώ.
12 Και ευχαριστώ τον ενδυναμώσαντά με Ιησούν Χριστόν τον Κύριον ημών, ότι ενέκρινε πιστόν και έταξεν εις την διακονίαν εμέ,
12 Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν
13 τον πρότερον όντα βλάσφημον και διώκτην και υβριστήν· ηλεήθην όμως, διότι αγνοών έπραξα εν απιστία,
13 τὸν πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν· ἀλλ᾽ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ,
14 αλλ' υπερεπερίσσευσεν η χάρις του Κυρίου ημών μετά πίστεως και αγάπης της εν Χριστώ Ιησού.
14 ὑπερεπλεόνασε δὲ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
15 Πιστός ο λόγος και πάσης αποδοχής άξιος, ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εις τον κόσμον διά να σώση τους αμαρτωλούς, των οποίων πρώτος είμαι εγώ·
15 Πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ·
16 αλλά διά τούτο ηλεήθην, διά να δείξη ο Ιησούς Χριστός εις εμέ πρώτον την πάσαν μακροθυμίαν, εις παράδειγμα των μελλόντων να πιστεύωσιν εις αυτόν εις ζωήν αιώνιον.
16 ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλεήθην, ἵνα ἐν ἐμοὶ πρώτῳ ἐνδείξηται Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν πᾶσαν μακροθυμίαν, πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ᾽ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον.
17 εις δε τον βασιλέα των αιώνων, τον άφθαρτον, τον αόρατον, τον μόνον σοφόν Θεόν, είη τιμή και δόξα εις τους αιώνας των αιώνων· αμήν.
17 Τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ σοφῷ Θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
18 Ταύτην την παραγγελίαν παραδίδω εις σε, τέκνον Τιμόθεε, κατά τας προγενομένας προφητείας περί σου, να στρατεύης κατ' αυτάς την καλήν στρατείαν,
18 Ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας, ἵνα στρατεύῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν,
19 έχων πίστιν και αγαθήν συνείδησιν, την οποίαν τινές αποβαλόντες εναυάγησαν εις την πίστιν·
19 ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν·
20 εκ των οποίων είναι ο Υμέναιος και Αλέξανδρος, τους οποίους παρέδωκα εις τον Σατανάν, διά να μάθωσι να μη βλασφημώσι.
20 ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ σατανᾷ, ἵνα παιδευθῶσι μὴ βλασφημεῖν.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Alexander
A coppersmith who did Paul great harm; a man of the same name was also handed over to Satan with Hymenaeus, possibly the same person.
Cited in the guide: 1 Timothy 1:20; 2 Timothy 4:14
Hymenaeus
A man who shipwrecked his faith; Paul handed him over to Satan to learn not to blaspheme, and he taught that the resurrection had already happened.
Cited in the guide: 1 Timothy 1:20; 2 Timothy 2:17
Cross references (20)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Titus 1:3; Colossians 1:27; Acts 9:15; Jude 25; Galatians 1:1
- 2 Titus 1:4; 2 Timothy 1:2; 1 Corinthians 4:14–17; Philippians 2:19–22; Acts 16:1–3
- 3 1 Timothy 6:3; Galatians 1:6–7; 2 John 9–10; Titus 1:9–11; 2 John 7
- 4 1 Timothy 4:7; Titus 1:14; Titus 3:9; 2 Timothy 4:4; 2 Peter 1:16
- 5 1 Timothy 1:19; Galatians 5:22; 2 Timothy 2:22; Galatians 5:13–14; 2 Timothy 1:5
- 6 Titus 1:10; 2 Timothy 2:23–24; Titus 3:9; 1 Timothy 6:20–21; 1 Timothy 5:15
- 7 Romans 1:22; 2 Peter 2:12; 1 Timothy 6:4; Galatians 3:5; Galatians 5:3–4
- 8 Romans 7:12–13; Romans 7:16; Psalm 19:7–10; 2 Timothy 2:5; Galatians 3:21
- 9 Galatians 3:19; 1 Peter 4:18; Romans 5:20; Galatians 3:10–14; Galatians 5:23
- 10 1 Corinthians 6:9–10; Leviticus 18:22; 2 Timothy 4:3; Romans 1:26; Galatians 5:19–21
- 11 Galatians 2:7; Titus 1:3; 1 Timothy 6:15; Romans 2:16; 2 Corinthians 4:4
- 12 Philippians 4:13; 2 Timothy 4:17; 2 Corinthians 12:9–10; Colossians 1:25; Philippians 2:11
- 13 Acts 8:3; Hebrews 6:4–8; 1 Peter 2:10; 2 Peter 2:21–22; Acts 9:13
- 14 2 Timothy 1:13; Ephesians 1:7–8; 1 Corinthians 15:10; 1 Peter 1:3; 2 Corinthians 13:14
- 15 Mark 2:17; Luke 19:10; John 3:16–17; John 12:47; John 1:12
- 16 1 Timothy 1:13; Ephesians 2:7; Psalm 25:11; 2 Peter 3:9; 1 John 5:11–12
- 17 Ephesians 3:20–21; Jude 25; 1 Timothy 6:15–16; Revelation 19:1; Revelation 17:14
- 18 1 Timothy 4:14; 2 Timothy 4:1–3; 1 Timothy 6:20; 2 Timothy 2:1–5; 2 Corinthians 10:3–4
- 19 1 Timothy 3:9; Revelation 3:10; 1 Peter 3:15–16; 1 Timothy 6:9; Titus 1:9
- 20 1 Corinthians 5:4–5; 1 Corinthians 11:32; 2 Timothy 2:17; 2 Thessalonians 3:15; Revelation 3:19
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
[The R.V. omits kuriouand translates: Christ Jesus our hope, tes elpidos hemon.] 1. Great and admirable is the dignity of an Apostle, and we find Paul constantly setting forth the causes of it, not as if he took the honor to himself, but as intrusted with it, and being under the necessity of so doing.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 13 (1889)
Inasmuch as certain men have set the truth aside, and bring in lying words and vain genealogies, which, as the apostle says, "minister questions rather than godly edifying which is in faith," and by means of their craftily-constructed plausibilities draw away the minds of the inexperienced and take them captive, [I have felt constrained, my dear friend, to compose the …
He would not be long with us, yet left us not; for He departed thither, whence He never departed, because "the world was made by Him." And in this world He was, and into this world He came to save sinners, unto whom my soul doth confess, that He may heal it, for it hath sinned against Him.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
… of vipers." For that animal too is said to destroy the mother that is in travail with her, and eating through her belly, thus to come forth unto light; which kind of thing these men also did being "murderers of fathers, and murderers of mothers," and destroying their instructors with their own hands.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
But the grace of God was exceeding abundant in me.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)