Job · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Job 7 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Vamvas Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
RV1909 Reina-Valera 1909
WEB World English Bible (Classic, with Deuterocanon)
1 Δεν είναι εκστρατεία ο βίος του ανθρώπου επί της γης; αι ημέραι αυτού ως ημέραι μισθωτού;
1 CIERTAMENTE tiempo [limitado] tiene el hombre sobre la tierra, y sus días son como los días del jornalero.
1 “Isn’t a man forced to labor on earth? Aren’t his days like the days of a hired hand?
2 Καθώς ο δούλος επιποθεί την σκιάν, και καθώς ο μισθωτός αναμένει τον μισθόν αυτού,
2 Como el siervo anhela la sombra, y como el jornalero espera [el reposo] de su trabajo:
2 As a servant who earnestly desires the shadow, as a hireling who looks for his wages,
3 ούτως εγώ έλαβον διά κληρονομίαν μήνας ματαιότητος, και οδυνηραί νύκτες διωρίσθησαν εις εμέ.
3 Así poseo yo meses de vanidad, y noches de trabajo me dieron por cuenta.
3 so I am made to possess months of misery, wearisome nights are appointed to me.
4 Όταν πλαγιάζω, λέγω, Πότε θέλω εγερθή, και θέλει περάσει η νυξ; και είμαι πλήρης ανησυχίας έως της αυγής·
4 Cuando estoy acostado, digo: ¿Cuándo me levantaré? Y mide [mi corazón] la noche, y estoy harto de devaneos hasta el alba.
4 When I lie down, I say, ‘When will I arise, and the night be gone?’ I toss and turn until the dawning of the day.
5 Η σαρξ μου είναι περιενδεδυμένη σκώληκας και βώλους χώματος· το δέρμα μου διασχίζεται και ρέει.
5 Mi carne está vestida de gusanos, y de costras de polvo; mi piel hendida y abominable.
5 My flesh is clothed with worms and clods of dust. My skin closes up, and breaks out afresh.
6 Αι ημέραι μου είναι ταχύτεραι της κερκίδος του υφαντού, και χάνονται άνευ ελπίδος.
6 Y mis días fueron más ligeros que la lanzadera del tejedor, y fenecieron sin esperanza.
6 My days are swifter than a weaver’s shuttle, and are spent without hope.
7 Ενθυμήθητι ότι η ζωή μου είναι άνεμος· ο οφθαλμός μου δεν θέλει επιστρέψει διά να ίδη αγαθόν.
7 Acuérdate que mi vida es viento, y que mis ojos no volverán á ver el bien.
7 Oh remember that my life is a breath. My eye will no more see good.
8 Ο οφθαλμός του βλέποντός με δεν θέλει με ιδεί πλέον· οι οφθαλμοί σου είναι επ' εμέ, και εγώ δεν υπάρχω.
8 Los ojos de los que me ven, no me verán más: tus ojos sobre mí, y dejaré de ser.
8 The eye of him who sees me will see me no more. Your eyes will be on me, but I will not be.
9 Καθώς το νέφος διαλύεται και χάνεται ούτως ο καταβαίνων εις τον τάφον δεν θέλει επαναβή·
9 La nube se consume, y se va: así el que desciende al sepulcro no subirá;
9 As the cloud is consumed and vanishes away, so he who goes down to Sheol will come up no more.
10 δεν θέλει επιστρέψει πλέον εις τον οίκον αυτού, και ο τόπος αυτού δεν θέλει γνωρίσει αυτόν πλέον.
10 No tornará más á su casa, ni su lugar le conocerá más.
10 He will return no more to his house, neither will his place know him any more.
11 Διά τούτο εγώ δεν θέλω κρατήσει το στόμα μου· θέλω λαλήσει εν τη αγωνία του πνεύματός μου· θέλω θρηνολογήσει εν τη πικρία της ψυχής μου.
11 Por tanto yo no reprimiré mi boca; hablaré en la angustia de mi espíritu, y quejaréme con la amargura de mi alma.
11 “Therefore I will not keep silent. I will speak in the anguish of my spirit. I will complain in the bitterness of my soul.
12 Θάλασσα είμαι ή κήτος, ώστε έθεσας επ' εμέ φυλακήν;
12 ¿Soy yo la mar, ó ballena, que me pongas guarda?
12 Am I a sea, or a sea monster, that you put a guard over me?
13 Όταν λέγω, Η κλίνη μου θέλει με παρηγορήσει, η κοίτη μου θέλει ελαφρώσει το παράπονόν μου,
13 Cuando digo: Mi cama me consolará, mi cama atenuará mis quejas;
13 When I say, ‘My bed will comfort me. My couch will ease my complaint,’
14 τότε με φοβίζεις με όνειρα και με καταπλήττεις με οράσεις·
14 Entonces me quebrantarás con sueños, y me turbarás con visiones.
14 then you scare me with dreams and terrify me through visions,
15 και η ψυχή μου εκλέγει αγχόνην και θάνατον, παρά τα οστά μου.
15 Y así mi alma tuvo por mejor el ahogamiento, y [quiso] la muerte más que mis huesos.
15 so that my soul chooses strangling, death rather than my bones.
16 Αηδίασα· δεν θέλω ζήσει εις τον αιώνα· λείψον απ' εμού· διότι αι ημέραι μου είναι ματαιότης.
16 Aburríme: no he de vivir yo para siempre; déjame, pues que mis días son vanidad.
16 I loathe my life. I don’t want to live forever. Leave me alone, for my days are but a breath.
17 Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε μεγαλύνεις αυτόν, και βάλλεις τον νούν σου επ' αυτόν;
17 ¿Qué es el hombre, para que lo engrandezcas, y que pongas sobre él tu corazón,
17 What is man, that you should magnify him, that you should set your mind on him,
18 Και επισκέπτεσαι αυτόν κατά πάσαν πρωΐαν και δοκιμάζεις αυτόν κατά πάσαν στιγμήν;
18 Y lo visites todas las mañanas, y todos los momentos lo pruebes?
18 that you should visit him every morning, and test him every moment?
19 Έως πότε δεν θέλεις συρθή απ' εμού και δεν θέλεις με αφήσει, έως να καταπίω τον σίελόν μου;
19 ¿Hasta cuándo no me dejarás, ni me soltarás hasta que trague mi saliva?
19 How long will you not look away from me, nor leave me alone until I swallow down my spittle?
20 Ημάρτησα· τι δύναμαι να κάμω εις σε, διατηρητά του ανθρώπου; διά τι με έθεσας σημάδιόν σου, και είμαι βάρος εις εμαυτόν;
20 Pequé, ¿qué te haré, oh Guarda de los hombres? ¿por qué me has puesto contrario á ti, y que á mí mismo sea pesado?
20 If I have sinned, what do I do to you, you watcher of men? Why have you set me as a mark for you, so that I am a burden to myself?
21 Και διά τι δεν συγχωρείς την παράβασίν μου και αφαιρείς την ανομίαν μου; διότι μετ' ολίγον θέλω κοιμάσθαι εν τω χώματι· και το πρωΐ θέλεις με ζητήσει, και δεν θέλω υπάρχει.
21 ¿Y por qué no quitas mi rebelión, y perdonas mi iniquidad? porque ahora dormiré en el polvo, y si me buscares de mañana, ya no seré.
21 Why do you not pardon my disobedience, and take away my iniquity? For now will I lie down in the dust. You will seek me diligently, but I will not be.”
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Job 14:5–6; Psalm 39:4; Job 5:7; Job 14:13–14; Leviticus 25:50
- 2 Leviticus 19:13; Deuteronomy 24:15; James 5:4; Malachi 3:5; Jeremiah 6:4
- 3 Psalm 6:6; Ecclesiastes 1:14; Job 16:7; Job 29:2; Psalm 39:5
- 4 Deuteronomy 28:67; Job 7:13–14; Psalm 77:4; Psalm 6:6; Psalm 130:6
- 5 Isaiah 14:11; Job 17:14; Job 2:7–8; Isaiah 1:6; Acts 12:23
- 6 Job 9:25; Job 17:15; Job 17:11; Isaiah 38:12–13; Isaiah 40:6–7
- 7 James 4:14; Psalm 78:39; Jeremiah 15:15; Psalm 89:47; Job 10:21–22
- 8 Job 20:9; Psalm 37:36; Job 8:18; Psalm 90:8–9; Job 13:27
- 9 Job 10:21; 2 Samuel 14:14; Job 30:15; Job 16:22; Job 14:10–14
- 10 Job 8:18; Job 20:9; Psalm 103:16; Job 27:23; Job 27:21
- 11 1 Samuel 1:10; Psalm 40:9; Job 10:1; Isaiah 38:15; Job 21:25
- 12 Job 7:17; Lamentations 3:7; Ezekiel 32:2–3; Job 38:6–11; Job 41:1–34
- 13 Psalm 6:6; Psalm 77:4; Job 7:3–4; Job 9:27–28
- 14 Genesis 41:8; Daniel 2:1; Genesis 40:5–7; Judges 7:13–14; Matthew 27:19
- 15 Matthew 27:5; 2 Samuel 17:23
- 16 1 Kings 19:4; Job 10:1; Job 9:21; Job 14:6; Psalm 62:9
- 17 Hebrews 2:6; Psalm 8:4; Psalm 144:3; Job 34:14–15; Job 7:12
- 18 1 Peter 1:7; Jeremiah 9:7; Isaiah 38:12–13; Job 14:3; Genesis 22:1
- 19 Job 9:18; Psalm 13:1–3; Job 14:6; Psalm 6:3; Psalm 94:3
- 20 Lamentations 3:12; Psalm 36:6; Job 3:24; Job 7:11–12; Psalm 21:12
- 21 Job 10:14; Daniel 12:2; 1 John 1:9; Lamentations 5:20–22; Isaiah 64:9
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
"For I shall not live alway, that I should suffer long." Next, his being conscious to himself of many good works.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)