1 Μετά δε τα πράγματα ταύτα ο Θεός εδοκίμασε τον Αβραάμ, και είπε προς αυτόν, Αβραάμ· ο δε είπεν, Ιδού, εγώ. 2 Και είπε, Λάβε τώρα τον υιόν σου τον μονογενή, τον οποίον ηγάπησας, τον Ισαάκ, και ύπαγε εις τον τόπον Μοριά, και πρόσφερε αυτόν εκεί εις ολοκαύτωμα, επί ενός των ορέων, το οποίον θέλω σοι ειπεί. 3 Σηκωθείς δε Αβραάμ ενωρίς το πρωΐ, εσαμάρωσε την όνον αυτού και έλαβε μεθ' εαυτού δύο εκ των δούλων αυτού και Ισαάκ τον υιόν αυτού· και σχίσας ξύλα διά την ολοκαύτωσιν, εσηκώθη και υπήγεν εις τον τόπον τον οποίον είπε προς αυτόν ο Θεός. 4 Την δε τρίτην ημέραν υψώσας ο Αβραάμ τους οφθαλμούς αυτού, είδε τον τόπον μακρόθεν. 5 Και είπεν ο Αβραάμ προς τους δούλους αυτού, Σεις καθίσατε αυτού μετά της όνου· εγώ δε και το παιδάριον θέλομεν υπάγει έως εκεί· και αφού προσκυνήσωμεν, θέλομεν επιστρέψει προς εσάς. 6 Και λαβών ο Αβραάμ τα ξύλα της ολοκαυτώσεως, επέθεσεν επί τον Ισαάκ τον υιόν αυτού· και έλαβεν εις την χείρα αυτού το πυρ, και την μάχαιραν, και υπήγον οι δύο ομού. 7 Τότε ελάλησεν ο Ισαάκ προς Αβραάμ τον πατέρα αυτού και είπε, Πάτερ μου. Ο δε είπεν, Ιδού, εγώ, τέκνον μου. Και είπεν ο Ισαάκ, Ιδού, το πυρ και τα ξύλα· αλλά που το πρόβατον διά την ολοκαύτωσιν; 8 Και είπεν ο Αβραάμ, Ο Θεός, τέκνον μου, θέλει προβλέψει εις εαυτόν το πρόβατον διά την ολοκαύτωσιν. Και επορεύοντο οι δύο ομού. 9 Αφού δε έφθασαν εις τον τόπον τον οποίον είπε προς αυτόν ο Θεός, ωκοδόμησεν εκεί ο Αβραάμ το θυσιαστήριον και διέθεσε τα ξύλα, και δέσας τον Ισαάκ τον υιόν αυτού έβαλεν αυτόν επί το θυσιαστήριον επάνω των ξύλων· 10 και εκτείνας ο Αβραάμ την χείρα αυτού, έλαβε την μάχαιραν διά να σφάξη τον υιόν αυτού. 11 Άγγελος δε Κυρίου εφώνησε προς αυτόν εκ του ουρανού και είπεν, Αβραάμ, Αβραάμ. Ο δε είπεν, Ιδού, εγώ. 12 Και είπε, Μη επιβάλης την χείρα σου επί το παιδάριον, και μη πράξης εις αυτό μηδέν· διότι τώρα εγνώρισα ότι συ φοβείσαι τον Θεόν, επειδή δεν ελυπήθης τον υιόν σου τον μονογενή δι' εμέ. 13 Και υψώσας ο Αβραάμ τους οφθαλμούς αυτού είδε· και ιδού, κριός όπισθεν αυτού, κρατούμενος από των κεράτων αυτού εις φυτόν πυκνόκλαδον· και ελθών ο Αβραάμ, έλαβε τον κριόν και προσέφερεν αυτόν εις ολοκαύτωμα αντί του υιού αυτού. 14 Και εκάλεσεν ο Αβραάμ το όνομα του τόπου εκείνου Ιεοβά-ιρέ· ως λέγεται και την σήμερον, Εν τω όρει ο Κύριος θέλει εμφανισθή. 15 Και εφώνησε δεύτερον ο άγγελος του Κυρίου προς τον Αβραάμ εκ του ουρανού, 16 και είπεν, Ώμοσα εις εμαυτόν, λέγει Κύριος, ότι, επειδή έπραξας το πράγμα τούτο και δεν ελυπήθης τον υιόν σου, τον μονογενή σου, 17 ότι ευλογών θέλω σε ευλογήσει, και πληθύνων θέλω πληθύνει το σπέρμα σου ως τα άστρα του ουρανού και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης· και το σπέρμα σου θέλει κυριεύσει τας πύλας των εχθρών αυτού· 18 και εν τω σπέρματί σου θέλουσιν ευλογηθή πάντα τα έθνη της γής· διότι υπήκουσας εις την φωνήν μου. 19 Και επέστρεψεν ο Αβραάμ προς τους δούλους αυτού· και σηκωθέντες, υπήγον ομού εις Βηρ-σαβεέ· και κατώκησεν ο Αβραάμ εν Βηρ-σαβεέ. 20 Μετά δε τα πράγματα ταύτα, ανήγγειλαν προς τον Αβραάμ λέγοντες, Ιδού, η Μελχά εγέννησε και αυτή υιούς εις τον Ναχώρ τον αδελφόν σου· 21 τον Ουζ πρωτότοκον αυτού, και τον Βουζ αδελφόν αυτού, και τον Κεμουήλ τον πατέρα του Αράμ, 22 και τον Κεσέδ, και τον Αζαύ, και τον Φαλδές, και τον Ιελδάφ, και τον Βαθουήλ. 23 Ο δε Βαθουήλ εγέννησε την Ρεβέκκαν· τους οκτώ τούτους εγέννησεν η Μελχά εις τον Ναχώρ τον αδελφόν του Αβραάμ. 24 Και η παλλακή αυτού, η ονομαζομένη Ρευμά, εγέννησε και αυτή τον Ταβέκ και τον Γαάμ και τον Ταχάς και τον Μααχά.
Genesis · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Genesis 22 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Abraham
Called by God, he left home in faith to become the father of a chosen people.
Cited in the guide: Genesis 12–25
Aram
Son of Kemuel and grandson of Nahor, named in the list of Nahor's descendants.
Cited in the guide: Genesis 22:21
Bethuel
The last-named of Milcah's eight sons by Nahor and the father of Rebekah and Laban, who with Laban agreed to Rebekah's marriage to Isaac.
Cited in the guide: Genesis 22:22–23; Genesis 24:15; Genesis 24:50
Buz
The brother of Uz, second of the eight sons Milcah bore to Nahor.
Cited in the guide: Genesis 22:21
Chesed
Gaham
One of the four children Nahor's concubine Reumah bore.
Cited in the guide: Genesis 22:24
Hazo
Isaac
The long-promised son, nearly offered on Moriah, through whom the covenant continued.
Cited in the guide: Genesis 21–27
Jidlaph
Kemuel
A son of Nahor and Milcah, named as the father of Aram.
Cited in the guide: Genesis 22:21
Maacah
The last-named of the four children Nahor's concubine Reumah bore (the text does not state the child's sex; the list is usually read as sons).
Cited in the guide: Genesis 22:24
Milcah
Haran's daughter and the sister of Iscah, who became the wife of Nahor.
Cited in the guide: Genesis 11:29; Genesis 22:20; Genesis 22:23
Pildash
Reumah
Nahor's concubine, who bore Tebah, Gaham, Tahash and Maacah.
Cited in the guide: Genesis 22:24
Tahash
One of the four children Nahor's concubine Reumah bore.
Cited in the guide: Genesis 22:24
Tebah
One of the four children Nahor's concubine Reumah bore, named first.
Cited in the guide: Genesis 22:24
Uz
The firstborn of the eight sons Milcah bore to Nahor.
Cited in the guide: Genesis 22:21
Cross references (22)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Hebrews 11:17; Deuteronomy 8:2; James 2:21; James 1:12–14; 1 Corinthians 10:13
- 2 John 3:16; Romans 8:32; Hebrews 11:17; 1 John 4:9–10; Genesis 17:19
- 3 Psalm 119:60; Matthew 10:37; Luke 14:26; Genesis 17:23; Genesis 21:14
- 4 Luke 13:32; Matthew 17:23; 1 Corinthians 15:4; Hosea 6:2; 2 Kings 20:5
- 5 Hebrews 11:19
- 6 John 19:17; 1 Peter 2:24; Isaiah 53:6; Matthew 8:17
- 7 Romans 8:15; Exodus 12:3; Genesis 8:20; John 18:11; Genesis 4:2–4
- 8 John 1:36; John 1:29; Revelation 5:12; Revelation 13:8; Genesis 18:14
- 9 James 2:21; Hebrews 11:17–19; Philippians 2:7–8; Matthew 26:1–27; Hebrews 9:28
- 10 James 2:21–23; Hebrews 11:17–19
- 11 Exodus 3:4; Genesis 21:17; Genesis 16:9–10; Genesis 22:16; Genesis 22:1
- 12 James 2:21–22; James 2:18; 1 Samuel 15:22; Romans 8:32; Matthew 10:37–38
- 13 1 Corinthians 10:13; Psalm 40:6–8; 2 Corinthians 1:9–10; 1 Peter 1:19–20; Genesis 22:8
- 14 Genesis 22:13; Exodus 17:15; Judges 6:24; Genesis 22:8; Genesis 16:13–14
- 16 Luke 1:73; Hebrews 6:13–14; Psalm 105:9; Jeremiah 51:14; Jeremiah 49:13
- 17 Genesis 15:5; Jeremiah 33:22; Genesis 24:60; Genesis 26:4; Genesis 13:16
- 18 Acts 3:25; Galatians 3:16; Genesis 12:3; Genesis 26:4–5; Genesis 18:18
- 19 Genesis 21:31; Judges 20:1; Joshua 15:28
- 20 Genesis 11:29; Genesis 24:24; Genesis 11:26; Genesis 24:15; Proverbs 25:25
- 21 Job 1:1; Psalm 60:1–12; Job 32:2; Genesis 24:10; Numbers 23:7
- 23 Genesis 24:15; Genesis 24:60; Genesis 24:24; Genesis 28:5; Genesis 24:51
- 24 Genesis 25:6; Proverbs 15:25; Genesis 16:3
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Nor are his other tribes in small glory, inasmuch as God had promised, "Thy seed shall be as the stars of heaven." All these, therefore, were highly honoured, and made great, not for their own sake, or for their own works, or for the righteousness which they wrought, but through the operation of His will.
Righteously also do we, possessing the same faith as Abraham, and taking up the cross as Isaac did the wood, follow Him.
This, I say, is the universal way for the deliverance of believers, concerning which the faithful Abraham received the divine assurance, "In thy seed shall all nations be blessed." He, indeed, was by birth a Chaldæan; but, that he might receive these great promises, and that there might be propagated from him a seed "disposed by angels in the hand …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
And he said, Lay not thine hand upon the lad, neither do thou anything unto him: for now I know that thou fearest God, and hast not spared thy beloved son for my sake." It is said, "Now I know," that is, Now I have made to be known; for God was not previously ignorant of this.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
Then, having offered up that ram instead of Isaac his son, "Abraham," as we read, "called the name of that place The Lord seeth: as they say this day, In the mount the Lord hath appeared." As it is said, "Now I know," for Now I have made to be known, so here, "The Lord sees," for The Lord hath …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)