1 Κατ' εκείνον δε τον καιρόν επεχείρησεν Ηρώδης ο βασιλεύς να κακοποιήση τινάς από της εκκλησίας. 2 Εφόνευσε δε διά μαχαίρας Ιάκωβον τον αδελφόν του Ιωάννου. 3 Και ιδών ότι ήτο αρεστόν εις τους Ιουδαίους, προσέθεσε να συλλάβη και τον Πέτρον· ήσαν δε αι ημέραι των αζύμων· 4 τον οποίον και πιάσας έβαλεν εις φυλακήν, παραδώσας αυτόν εις τέσσαρας τετράδας στρατιωτών διά να φυλάττωσιν αυτόν, θέλων μετά το πάσχα να παραστήση αυτόν εις τον λαόν. 5 Ο μεν λοιπόν Πέτρος εφυλάττετο εν τη φυλακή· εγίνετο δε υπό της εκκλησίας ακατάπαυστος προσευχή προς τον Θεόν υπέρ αυτού. 6 Ότε δε έμελλεν ο Ηρώδης να παραστήση αυτόν, την νύκτα εκείνην ο Πέτρος εκοιμάτο μεταξύ δύο στρατιωτών δεδεμένος με δύο αλύσεις, και φύλακες έμπροσθεν της θύρας εφύλαττον το δεσμωτήριον. 7 Και ιδού, άγγελος Κυρίου ήλθεν εξαίφνης και φως έλαμψεν εν τω οικήματι· κτυπήσας δε την πλευράν του Πέτρου εξύπνησεν αυτόν, λέγων· Σηκώθητι ταχέως. Και έπεσον αι αλύσεις αυτού εκ των χειρών. 8 Και είπεν ο άγγελος προς αυτόν· Περιζώσθητι και υπόδησον τα σανδάλια σου. Και έκαμεν ούτω. Και λέγει προς αυτόν· Φόρεσον το ιμάτιόν σου και ακολούθει μοι. 9 Και εξελθών ηκολούθει αυτόν, και δεν ήξευρεν ότι το γινόμενον διά του αγγέλου ήτο αληθινόν, αλλ' ενόμιζεν ότι βλέπει όραμα. 10 Αφού δε επέρασαν πρώτην και δευτέραν φρουράν, ήλθον εις την πύλην την σιδηράν την φέρουσαν εις την πόλιν, ήτις αφ' εαυτής ηνοίχθη εις αυτούς, και εξελθόντες διεπέρασαν οδόν μίαν, και ευθύς ο άγγελος ανεχώρησεν απ' αυτού. 11 Και ο Πέτρος συνελθών εις εαυτόν, είπε· Τώρα γνωρίζω αληθώς ότι Κύριος εξαπέστειλε τον άγγελον αυτού και με ηλευθέρωσεν εκ της χειρός του Ηρώδου και όλης της ελπίδος του λαού των Ιουδαίων. 12 Και αφού εσκέφθη, ήλθεν εις την οικίαν Μαρίας της μητρός του Ιωάννου του επονομαζομένου Μάρκου, όπου ήσαν ικανοί συνηθροισμένοι και προσευχόμενοι. 13 Ότε δε ο Πέτρος έκρουσε την θύραν του προαυλίου, προσήλθε θεράπαινα ονομαζομένη Ρόδη, διά να ακούση, 14 και γνωρίσασα την φωνήν του Πέτρου από της χαράς δεν ήνοιξε την πύλην, αλλ' έτρεξε και απήγγειλεν ότι ο Πέτρος ίσταται έμπροσθεν της πύλης. 15 Οι δε είπον προς αυτήν· Παραφρονείς. Εκείνη όμως διϊσχυρίζετο ότι ούτως έχει. Οι δε έλεγον· Ο άγγελος αυτού είναι. 16 Ο δε Πέτρος επέμενε κρούων. Και ανοίξαντες είδον αυτόν και εξεπλάγησαν. 17 Και σείσας εις αυτούς την χείρα διά να σιωπήσωσι, διηγήθη προς αυτούς πως ο Κύριος εξήγαγεν αυτόν εκ της φυλακής, και είπεν· Απαγγείλατε ταύτα προς τον Ιάκωβον και τους αδελφούς. Και εξελθών υπήγεν εις άλλον τόπον. 18 Αφού δε εξημέρωσεν, ήτο ταραχή ουκ ολίγη μεταξύ των στρατιωτών τι άρα έγεινεν ο Πέτρος. 19 Ο δε Ηρώδης, αφού εζήτησεν αυτόν και δεν εύρεν, ανακρίνας τους φύλακας προσέταξε να θανατωθώσι, και καταβάς από της Ιουδαίας εις την Καισάρειαν, διέτριβεν εκεί. 20 Ήτο δε ο Ηρώδης σφόδρα ωργισμένος κατά των Τυρίων και Σιδωνίων· ήλθον δε προς αυτόν ομοθυμαδόν, και πείσαντες τον Βλάστον τον επί του κοιτώνος του βασιλέως, εζήτουν ειρήνην, διότι ο τόπος αυτών ετρέφετο από του βασιλικού. 21 Και εν ημέρα ωρισμένη ενδυθείς ο Ηρώδης βασιλικήν στολήν και καθήσας επί του θρόνου, εδημηγόρει προς αυτούς. 22 Ο δε λαός επεφώνει· Θεού φωνή και ουχί ανθρώπου. 23 Και παρευθύς επάταξεν αυτόν άγγελος Κυρίου, διότι δεν έδωκε την δόξαν εις τον Θεόν, και γενόμενος σκωληκόβρωτος εξεψύχησεν. 24 Ο δε λόγος του Θεού ηύξανε και επληθύνετο. 25 Ο δε Βαρνάβας και ο Σαύλος υπέστρεψαν εξ Ιερουσαλήμ αφού εξεπλήρωσαν την διακονίαν αυτών, παραλαβόντες μεθ' εαυτών και τον Ιωάννην τον επονομασθέντα Μάρκον.
Acts · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Acts 12 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Blastus
The king's chamberlain whom the people of Tyre and Sidon won over to seek peace with Herod.
Cited in the guide: Acts 12:20
Herod
The Herod who killed James the brother of John, arrested Peter, and was struck down by an angel of the Lord when he accepted worship as a god; he was eaten by worms and died.
Cited in the guide: Acts 12:1; Acts 12:21; Acts 12:23
John Mark
Son of Mary of Jerusalem, taken to Antioch by Paul and Barnabas; he left them early on the first journey, then went with Barnabas to Cyprus, and was later counted by Paul as…
Cited in the guide: Acts 12:12; Acts 12:25; Acts 15:37
Mary
A Jerusalem believer in whose house many were gathered praying when Peter was released from prison.
Cited in the guide: Acts 12:12
Rhoda
The servant girl who recognized Peter's voice at the gate and ran to tell the others, leaving him standing outside.
Cited in the guide: Acts 12:13
Cross references (22)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 24:9; John 15:20; Matthew 10:17–18; Luke 22:53; John 16:2
- 2 Hebrews 11:37; Matthew 20:23; Matthew 4:21–22; Mark 10:38; Mark 10:35
- 3 Exodus 23:15; John 12:43; Acts 24:27; Leviticus 23:6–14; Exodus 12:14–20
- 4 Proverbs 19:21; Luke 22:33; Luke 21:12; John 13:36–38; Acts 4:28
- 5 1 Corinthians 12:26; 1 Thessalonians 5:17; James 5:16; Ephesians 6:18–20; 2 Corinthians 1:11
- 6 Hebrews 13:6; Acts 21:33; 1 Samuel 23:26–27; 2 Timothy 1:16; Philippians 4:6–7
- 7 Acts 16:26; Acts 5:19; Psalm 146:7; Psalm 105:18–20; Psalm 142:6–7
- 9 Psalm 126:1; Hebrews 11:8; Genesis 45:26; Acts 26:19; Acts 10:3
- 10 Acts 5:19; Acts 16:26; Isaiah 45:1–2; Numbers 15:34; Genesis 42:17
- 11 Daniel 6:22; Daniel 3:28; 2 Peter 2:9; Psalm 34:7; Psalm 33:18
- 12 1 John 5:14–15; Acts 12:5; Matthew 18:19–20; Acts 12:25; Acts 13:5
- 13 Luke 13:25; Acts 12:16; John 18:16–17
- 14 Luke 24:41; Matthew 28:8
- 15 Matthew 18:10; Luke 24:37–38; Luke 24:11; Mark 16:14; Acts 26:24
- 17 Acts 21:40; Acts 13:16; Acts 19:33; Acts 15:13; Acts 21:18
- 18 Acts 5:22–25; Acts 16:27; Acts 19:23
- 19 Acts 16:27; John 12:10–11; Psalm 37:32–33; Acts 21:8; 1 Kings 20:43
- 20 Ezra 3:7; Ezekiel 27:17; Matthew 11:21–22; Luke 14:31–32; Luke 16:8
- 22 Acts 14:10–13; Jude 16; Revelation 13:4; Psalm 12:2; Daniel 6:7
- 23 Psalm 115:1; Acts 10:25–26; 2 Thessalonians 2:4; Acts 14:14–15; Daniel 4:30–37
- 24 Acts 6:7; Acts 19:20; 2 Thessalonians 3:1; Matthew 16:18; Acts 11:21
- 25 Acts 12:12; Acts 15:37; 1 Peter 5:13; Acts 11:29–30; Acts 4:36
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
"At that time," of course meaning the time immediately following: for this is the custom of Scripture. And he well says that Herod "the king" (did this): this was not he of Christ's time.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
Was there not present there amongst those seven, another son of Zebedee, the brother of John, who, after His ascension, is plainly recorded to have been slain by Herod? But some one may say that, as James was not crucified, it was properly enough said to Peter, "Follow me," inasmuch as he underwent not only death, but, like Christ, even …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
… temple at Jerusalem, fire burst out from the foundations, and utterly hindered them all; and when both his treasurer, and his uncle and namesake, made the sacred vessels the subject of their open insolence, the one was "eaten with worms, and gave up the ghost," the other "burst asunder in the midst." Moreover, the fountains failing, when sacrifices were made …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
He delivered Peter, when the Angel came unto him being in prison, and said, "Arise, and go forth," and suddenly his chains were loosed, and he followed the Angel, and He delivered him.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)