Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel) 1 И҆ бы́сть по глаго́лѣхъ си́хъ, и҆ вїногра́дъ є҆ди́нъ бѣ̀ ᲂу҆ навꙋѳе́а і҆езраилі́тѧнина при гꙋмнѣ̀ а҆хаа́ва царѧ̀ самарі́йска. 1 PASADOS estos negocios, aconteció que Naboth de Jezreel tenía en Jezreel una viña junto al palacio de Achâb rey de Samaria.
2 И҆ речѐ а҆хаа́въ къ навꙋѳе́ю, глаго́лѧ: да́ждь мѝ вїногра́дъ тво́й, и҆ бꙋ́детъ мѝ во вертогра́дъ ѕе́лїй, ꙗ҆́кѡ бли́з̾ є҆́сть се́й до́мꙋ моегѡ̀, и҆ да́мъ тѝ вмѣ́стѡ сегѡ̀ вїногра́дъ и҆́нъ до́бръ па́че сегѡ̀: а҆́ще же ᲂу҆го́дно пред̾ тобо́ю, да́мъ тѝ сребро̀ и҆змѣ́нꙋ вїногра́да сегѡ̀, и҆ бꙋ́детъ мѝ во вертогра́дъ ѕе́лїй. 2 Y Achâb habló á Naboth, diciendo: Dame tu viña para un huerto de legumbres, porque está cercana, junto á mi casa, y yo te daré por ella otra viña mejor que esta; ó si mejor te pareciere, te pagaré su valor en dinero.
3 И҆ речѐ навꙋѳе́й ко а҆хаа́вꙋ: да не бꙋ́детъ мнѣ̀ ѿ гдⷭ҇а бг҃а моегѡ̀ да́ти наслѣ́дїе ѻ҆тє́цъ мои́хъ тебѣ̀. 3 Y Naboth respondió á Achâb: Guárdeme Jehová de que yo te dé á ti la heredad de mis padres.
4 И҆ прїи́де а҆хаа́въ въ до́мъ сво́й смꙋще́нъ и҆ ѡ҆скорбле́нъ ѡ҆ словесѝ, є҆́же глаго́ла къ немꙋ̀ навꙋѳе́й і҆езраилі́тѧнинъ, и҆ речѐ: не да́мъ тебѣ̀ наслѣ́дїѧ ѻ҆тє́цъ мои́хъ. И҆ бы́сть дꙋ́хъ а҆хаа́вль смꙋще́нъ, и҆ ᲂу҆́спе на ѻ҆дрѣ̀ свое́мъ и҆ покры̀ лицѐ своѐ и҆ не ꙗ҆дѐ хлѣ́ба. 4 Y vínose Achâb á su casa triste y enojado, por la palabra que Naboth de Jezreel le había respondido, diciendo: No te daré la heredad de mis padres. Y acostóse en su cama, y volvió su rostro, y no comió pan.
5 И҆ вни́де і҆езаве́ль жена̀ є҆гѡ̀ къ немꙋ̀ и҆ речѐ къ немꙋ̀: что̀ дꙋ́хъ тво́й є҆́сть смꙋще́нъ, и҆ не ꙗ҆́си ты̀ хлѣ́ба; 5 Y vino á él su mujer Jezabel, y díjole: ¿Por qué está tan triste tu espíritu, y no comes pan?
6 И҆ речѐ къ не́й (а҆хаа́въ): ꙗ҆́кѡ глаго́лахъ навꙋѳе́ю і҆езраилі́тѧнинꙋ глаго́лѧ: да́ждь мѝ вїногра́дъ тво́й за сребро̀: и҆ а҆́ще хо́щеши, да́мъ тѝ вїногра́дъ и҆́нъ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀: и҆ речѐ: не да́мъ тѝ наслѣ́дїѧ ѻ҆тє́цъ мои́хъ. 6 Y él respondió: Porque hablé con Naboth de Jezreel, y díjele que me diera su viña por dinero, ó que, si más quería, le daría [otra] viña por ella; y él respondió: Yo no te daré mi viña.
7 И҆ речѐ къ немꙋ̀ і҆езаве́ль жена̀ є҆гѡ̀: ты́ ли нн҃ѣ твори́ши та́кѡ, царю̀ і҆и҃левъ; воста́ни и҆ ꙗ҆́ждь хлѣ́бъ и҆ молча̀ бꙋ́ди, а҆́зъ же да́мъ тѝ вїногра́дъ навꙋѳе́а і҆езраилі́тѧнина. 7 Y su mujer Jezabel le dijo: ¿Eres tú ahora rey sobre Israel? Levántate, y come pan, y alégrate: yo te daré la viña de Naboth de Jezreel.
8 И҆ написа̀ кни́гꙋ на и҆́мѧ а҆хаа́вле, и҆ запеча́та ю҆̀ печа́тїю є҆гѡ̀, и҆ посла̀ кни́гꙋ къ старѣ́йшинамъ и҆ свобѡ́днымъ живꙋ́щымъ съ навꙋѳе́емъ. 8 Entonces ella escribió cartas en nombre de Achâb, y sellólas con su anillo y enviólas á los ancianos y á los principales que moraban en su ciudad con Naboth.
9 И҆ пи́сано бѧ́ше въ кни́зѣ та́кѡ: пости́тесѧ посто́мъ и҆ посади́те навꙋѳе́а и҆ въ нача́лѣ люді́й: 9 Y las cartas que escribió decían así: Proclamad ayuno, y poned á Naboth á la cabecera del pueblo;
10 и҆ посади́те два̀ мꙋ̑жа сы́ны законопрестꙋ́пныхъ проти́вꙋ є҆мꙋ̀, и҆ да засвидѣ́тельствꙋютъ ѡ҆ не́мъ, глаго́люще, ꙗ҆́кѡ (не) благословѝ бг҃а и҆ царѧ̀: и҆ да и҆зведꙋ́тъ є҆го̀ и҆ побїю́тъ ка́менїемъ, и҆ да ᲂу҆́мретъ. 10 Y poned dos hombres perversos delante de él, que atestigüen contra él, y digan: Tú has blasfemado á Dios y al rey. Y entonces sacadlo, y apedreadlo, y muera.
11 И҆ сотвори́ша та́кѡ мꙋ́жїе гра́да є҆гѡ̀ старѣ́йшїи и҆ свобо́днїи живꙋ́щїи во гра́дѣ є҆гѡ̀, ꙗ҆́коже посла̀ къ ни̑мъ і҆езаве́ль, и҆ ꙗ҆́коже пи́сано бѧ́ше въ кни́гахъ, ꙗ҆̀же посла̀ къ ни̑мъ: 11 Y los de su ciudad, los ancianos y los principales que moraban en su ciudad, lo hicieron como Jezabel les mandó, conforme á lo escrito en las cartas que ella les había enviado.
12 и҆ нареко́ша по́стъ, и҆ посади́ша навꙋѳе́а въ нача́лѣ люді́й, 12 Y promulgaron ayuno, y asentaron á Naboth á la cabecera del pueblo.
13 и҆ прїидо́ста два̀ мꙋ̑жа сы́нове законопрестꙋ́пныхъ и҆ сѣдо́ста проти́вꙋ є҆гѡ̀, и҆ засвидѣ́тельствоваша на него̀ мꙋ́жїе ѿстꙋ̑пницы навꙋѳе́ѡвы пред̾ людьмѝ, глаго́люще: се́й (не) благословѝ бг҃а и҆ царѧ̀. И҆ и҆зведо́ша є҆го̀ во́нъ и҆з̾ гра́да и҆ поби́ша є҆го̀ ка́менїемъ, и҆ ᲂу҆́мре. 13 Vinieron entonces dos hombres perversos, y sentáronse delante de él: y aquellos hombres de Belial atestiguaron contra Naboth delante del pueblo, diciendo: Naboth ha blasfemado á Dios y al rey. Y sacáronlo fuera de la ciudad, y apedreáronlo con piedras, y murió.
14 И҆ посла́ша ко і҆езаве́ли, глаго́люще: ка́менїемъ побїе́нъ бы́сть навꙋѳе́й и҆ ᲂу҆́мре. 14 Después enviaron á decir á Jezabel: Naboth ha sido apedreado y muerto.
15 И҆ бы́сть є҆гда̀ ᲂу҆слы́ша і҆езаве́ль глаго́лющихъ, ꙗ҆́кѡ побїе́нъ навꙋѳе́й и҆ ᲂу҆́мре, и҆ речѐ і҆езаве́ль ко а҆хаа́вꙋ: воста́ни, наслѣ́дꙋй вїногра́дъ навꙋѳе́а і҆езраилі́тѧнина, и҆́же не взѧ̀ ᲂу҆ тебє̀ сребра̀, и҆ ᲂу҆жѐ нѣ́сть навꙋѳе́й жи́въ, но ᲂу҆́мре. 15 Y como Jezabel oyó que Naboth había sido apedreado y muerto, dijo á Achâb: Levántate y posee la viña de Naboth de Jezreel, que no te la quiso dar por dinero; porque Naboth no vive, sino que es muerto.
16 И҆ бы́сть є҆гда̀ ᲂу҆слы́ша а҆хаа́въ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆бїе́нъ бы́сть навꙋѳе́й і҆езраилі́тѧнинъ, и҆ раздра̀ ри̑зы своѧ̑ и҆ ѡ҆блече́сѧ во вре́тище. И҆ бы́сть по си́хъ, и҆ воста̀ и҆ сни́де а҆хаа́въ въ вїногра́дъ навꙋѳе́а і҆езраилі́тѧнина наслѣ́дити є҆го̀. 16 Y oyendo Achâb que Naboth era muerto, levantóse para descender á la viña de Naboth de Jezreel, para tomar posesión de ella.
17 И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко и҆лїѝ ѳесві́тѧнинꙋ, гл҃ѧ: 17 Entonces fué palabra de Jehová á Elías Thisbita, diciendo:
18 воста́ни и҆ сни́ди на срѣ́тенїе а҆хаа́вꙋ царю̀ і҆и҃левꙋ, и҆́же въ самарі́и, се́ бо, се́й въ вїногра́дѣ навꙋѳе́евѣ, ꙗ҆́кѡ сни́де та́мѡ наслѣ́дити є҆го̀: 18 Levántate, desciende á encontrarte con Achâb rey de Israel, que está en Samaria: he aquí él está en la viña de Naboth, á la cual ha descendido para tomar posesión de ella.
19 и҆ рече́ши є҆мꙋ̀, глаго́лѧ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: поне́же ты̀ ᲂу҆би́лъ є҆сѝ (навꙋѳе́а) и҆ прїѧ́лъ є҆сѝ въ наслѣ́дїе (вїногра́дъ є҆гѡ̀), сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: на мѣ́стѣ, и҆дѣ́же полиза́ша свинїи̑ и҆ псѝ кро́вь є҆гѡ̀, та́мѡ поли́жꙋтъ и҆ кро́вь твою̀, и҆ блꙋдни̑цы и҆змы́ютсѧ въ кро́ви твое́й. 19 Y hablarle has, diciendo: Así ha dicho Jehová: ¿No mataste y también has poseído? Y tornarás á hablarle, diciendo: Así ha dicho Jehová: En el mismo lugar donde lamieron los perros la sangre de Naboth, los perros lamerán también tu sangre, la tuya misma.
20 И҆ речѐ а҆хаа́въ ко и҆лїѝ: ѡ҆брѣ́лъ ли є҆сѝ мѧ̀, вра́же мо́й; И҆ речѐ и҆лїа̀: ѡ҆брѣто́хъ: поне́же ты̀ всꙋ́е про́данъ є҆сѝ сотвори́ти лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, во є҆́же разгнѣ́вати є҆го̀: 20 Y Achâb dijo á Elías: ¿Me has hallado, enemigo mío? Y él respondió: Hete encontrado, porque te has vendido á mal hacer delante de Jehová.
21 си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀ ѕла̑ѧ и҆ попалю̀ за̑днѧѧ твоѧ̑, и҆ и҆скореню̀ а҆хаа́влѧ моча́щагосѧ къ стѣнѣ̀, и҆ содєржи́мыѧ и҆ ѡ҆ста́вшихсѧ во і҆и҃ли: 21 He aquí yo traigo mal sobre ti, y barreré tu posteridad, y talaré de Achâb todo meante á la pared, al guardado y al desamparado en Israel:
22 и҆ преда́мъ до́мъ тво́й ꙗ҆́коже до́мъ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆ ꙗ҆́коже до́мъ ваа́сы сы́на а҆хі́ина, ѡ҆ прогнѣ́ванїихъ, и҆́миже прогнѣ́валъ мѧ̀ є҆сѝ, и҆ грѣ́шити сотвори́лъ є҆сѝ і҆и҃лѧ. 22 Y yo pondré tu casa como la casa de Jeroboam hijo de Nabat, y como la casa de Baasa hijo de Ahía; por la provocación con que me provocaste á ira, y con que has hecho pecar á Israel.
23 И҆ ко і҆езаве́ли речѐ гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: псѝ снѣдѧ́тъ ю҆̀ въ предгра́дїи і҆езрае́лѧ: 23 De Jezabel también ha hablado Jehová, diciendo: Los perros comerán á Jezabel en la barbacana de Jezreel.
24 ᲂу҆ме́ршаго а҆хаа́влѧ во гра́дѣ снѣдѧ́тъ псѝ, и҆ ᲂу҆ме́ршаго є҆гѡ̀ на по́ли снѣдѧ́тъ пти̑цы небє́сныѧ: 24 El que de Achâb fuere muerto en la ciudad, perros le comerán: y el que fuere muerto en el campo, comerlo han las aves del cielo.
25 и҆ въ сꙋетѣ̀ ты̀ є҆сѝ, а҆хаа́ве, и҆́же про́данъ бы́сть сотвори́ти лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́кѡ превратѝ є҆го̀ і҆езаве́ль жена̀ є҆гѡ̀. 25 (A la verdad ninguno fué como Achâb, que se vendiese á hacer lo malo á los ojos de Jehová; porque Jezabel su mujer lo incitaba.
26 И҆ ѡ҆мерзи́сѧ ѕѣлѡ̀, є҆́же ходи́ти в̾слѣ́дъ ме́рзостей, ꙗ҆̀же сотворѝ а҆морре́й, є҆го́же и҆стребѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. 26 El fué en grande manera abominable, caminando en pos de los ídolos, conforme á todo lo que hicieron los Amorrheos, á los cuales lanzó Jehová delante de los hijos de Israel.)
27 И҆ бы́сть є҆гда̀ ᲂу҆слы́ша а҆хаа́въ словеса̀ сїѧ̑, ᲂу҆мили́сѧ ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ и҆дѧ́ше пла́часѧ, и҆ раздра̀ ри̑зы своѧ̑, и҆ препоѧ́сасѧ вре́тищемъ по тѣ́лꙋ своемꙋ̀ и҆ пости́сѧ: и҆ бѣ̀ ѡ҆блече́нъ во вре́тище ѿ днѐ, во́ньже ᲂу҆бѝ навꙋѳе́а і҆езраилі́тѧнина, и҆ хожда́ше ско́рбенъ. 27 Y acaeció cuando Achâb oyó estas palabras, que rasgó sus vestidos, y puso saco sobre su carne, y ayunó, y durmió en saco, y anduvo humillado.
28 И҆ бы́сть гл҃ъ гдⷭ҇ень рꙋко́ю раба̀ є҆гѡ̀ и҆лїѝ ѡ҆ а҆хаа́вѣ, 28 Entonces fué palabra de Jehová á Elías Thisbita, diciendo:
29 и҆ речѐ гдⷭ҇ь: ви́дѣлъ ли є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆мили́сѧ а҆хаа́въ ѿ лица̀ моегѡ̀; сегѡ̀ ра́ди не наведꙋ̀ ѕла̀ во дне́хъ є҆гѡ̀: но во дне́хъ сы́на є҆гѡ̀ наведꙋ̀ ѕло̀ на до́мъ є҆гѡ̀. 29 ¿No has visto como Achâb se ha humillado delante de mí? Pues por cuanto se ha humillado delante de mí, no traeré el mal en sus días: en los días de su hijo traeré el mal sobre su casa.