Saltar al texto

Génesis · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Génesis 47 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Прише́дъ же і҆ѡ́сифъ, повѣ́да фараѡ́нꙋ, глаго́лѧ: ѻ҆те́цъ мо́й и҆ бра́тїѧ моѧ̑, и҆ ско́ти и҆ воло́ве и҆́хъ, и҆ всѧ̑ сꙋ̑щаѧ и҆́хъ прїидо́ша и҆з̾ землѝ ханаа́ни: и҆ сѐ, сꙋ́ть въ землѝ гесе́мъ.
1 Y JOSÉ vino, é hizo saber á Faraón, y dijo: Mi padre y mis hermanos, y sus ovejas y sus vacas, con todo lo que tienen, han venido de la tierra de Canaán, y he aquí, están en la tierra de Gosén.
2 Ѿ бра́тїй же свои́хъ поѧ̀ пѧ́ть мꙋже́й и҆ поста́ви и҆̀хъ пред̾ фараѡ́номъ.
2 Y de los postreros de sus hermanos tomó cinco varones, y presentólos delante de Faraón.
3 И҆ речѐ фараѡ́нъ къ бра́тїѧмъ і҆ѡ́сифѡвымъ: что̀ дѣ́ло ва́ше; Ѻ҆ни́ же рѣ́ша фараѡ́нꙋ: пастꙋсѝ ѻ҆́вчїи, рабѝ твоѝ, и҆ мы̀ и҆ ѻ҆тцы̀ на́ши ѿдѣ́тска и҆ досе́лѣ.
3 Y Faraón dijo á sus hermanos: ¿Cuál es vuestro oficio? Y ellos respondieron á Faraón: Pastores de ovejas son tus siervos, así nosotros como nuestros padres.
4 Реко́ша же фараѡ́нꙋ: ѡ҆бита́ти въ землѝ прїидо́хомъ, нѣ́сть бо па́жити скотѡ́мъ ра̑бъ твои́хъ: ѡ҆долѣ́ бо гла́дъ на землѝ ханаа́ни: нн҃ѣ ᲂу҆̀бо да всели́мсѧ рабѝ твоѝ въ землѝ гесе́мъ.
4 Dijeron además á Faraón: Por morar en esta tierra hemos venido; porque no hay pasto para las ovejas de tus siervos, pues el hambre es grave en la tierra de Canaán: por tanto, te rogamos ahora que habiten tus siervos en la tierra de Gosén.
5 И҆ речѐ фараѡ́нъ і҆ѡ́сифꙋ, глаго́лѧ: ѻ҆те́цъ тво́й и҆ бра́тїѧ твоѧ̑ прїидо́ша къ тебѣ̀:
5 Entonces Faraón habló á José, diciendo: Tu padre y tus hermanos han venido á ti;
6 сѐ, землѧ̀ є҆гѵ́петскаѧ пред̾ тобо́ю є҆́сть: на лꙋ́чшей землѝ поселѝ ѻ҆тца̀ твоего̀ и҆ бра́тїю твою̀, да вселѧ́тсѧ въ землѝ гесе́мъ: а҆́ще же вѣ́си, ꙗ҆́кѡ сꙋ́ть въ ни́хъ мꙋ́жїе си́льнїи, поста́ви и҆̀хъ старѣ̑йшины скотѡ́мъ мои̑мъ. (Прїидо́ша же во є҆гѵ́петъ ко і҆ѡ́сифꙋ і҆а́кѡвъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀: и҆ ᲂу҆слы́ша фараѡ́нъ ца́рь є҆гѵ́петскїй).
6 La tierra de Egipto delante de ti está; en lo mejor de la tierra haz habitar á tu padre y á tus hermanos; habiten en la tierra de Gosén; y si entiendes que hay entre ellos hombres eficaces, ponlos por mayorales del ganado mío.
7 Введе́ же і҆ѡ́сифъ і҆а́кѡва ѻ҆тца̀ своего̀ и҆ поста́ви є҆го̀ пред̾ фараѡ́номъ, и҆ благословѝ і҆а́кѡвъ фараѡ́на.
7 Y José introdujo á su padre, y presentólo delante de Faraón; y Jacob bendijo á Faraón.
8 Рече́ же фараѡ́нъ ко і҆а́кѡвꙋ: коли́кѡ лѣ́тъ дні́й житїѧ̀ твоегѡ̀;
8 Y dijo Faraón á Jacob: ¿Cuántos son los días de los años de tu vida?
9 И҆ речѐ і҆а́кѡвъ фараѡ́нꙋ: дні́е лѣ́тъ житїѧ̀ моегѡ̀, ꙗ҆̀же ѡ҆бита́ю, сто̀ три́десѧть лѣ́тъ: ма̑лы и҆ ѕлы̑ бы́ша дні́е лѣ́тъ житїѧ̀ моегѡ̀: не достиго́ша во дни̑ лѣ́тъ житїѧ̀ ѻ҆тє́цъ мои́хъ, ꙗ҆̀же дни̑ ѡ҆бита́ша.
9 Y Jacob respondió á Faraón: Los días de los años de mi peregrinación son ciento treinta años; pocos y malos han sido los días de los años de mi vida, y no han llegado á los días de los años de la vida de mis padres en los días de su peregrinación.
10 И҆ благослови́въ і҆а́кѡвъ фараѡ́на, ѿи́де ѿ негѡ̀.
10 Y Jacob bendijo á Faraón, y salióse de delante de Faraón.
11 И҆ вселѝ і҆ѡ́сифъ ѻ҆тца̀ своего̀ и҆ бра́тїю свою̀, и҆ дадѐ и҆̀мъ ѡ҆бдержа́нїе въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, на лꙋ́чшей землѝ, въ землѝ рамессі́йстѣй, ꙗ҆́коже повелѣ̀ фараѡ́нъ.
11 Así José hizo habitar á su padre y á sus hermanos, y dióles posesión en la tierra de Egipto, en lo mejor de la tierra, en la tierra de Rameses como mandó Faraón.
12 И҆ дѣлѧ́ше і҆ѡ́сифъ пшени́цꙋ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀ и҆ бра́тїи свое́й и҆ всемꙋ̀ до́мꙋ ѻ҆тца̀ своегѡ̀ по числꙋ̀ ли́цъ.
12 Y alimentaba José á su padre y á sus hermanos, y á toda la casa de su padre, de pan, hasta la boca del niño.
13 Пшени́цы же не бѧ́ше во все́й землѝ, ѡ҆долѣ́ бо гла́дъ ѕѣлѡ̀: скончава́шесѧ же землѧ̀ є҆гѵ́петскаѧ и҆ землѧ̀ ханаа́нѧ ѿ гла́да.
13 Y no había pan en toda la tierra, y el hambre era muy grave; por lo que desfalleció de hambre la tierra de Egipto y la tierra de Canaán.
14 Собра́ же і҆ѡ́сифъ всѐ сребро̀ ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй и҆ въ землѝ ханаа́ни, за пшени́цꙋ, ю҆́же кꙋпова́хꙋ, и҆ размѣрѧ́ше и҆̀мъ пшени́цꙋ, и҆ внесѐ і҆ѡ́сифъ всѐ сребро̀ въ до́мъ фараѡ́новъ.
14 Y recogió José todo el dinero que se halló en la tierra de Egipto y en la tierra de Canaán, por los alimentos que de él compraban; y metió José el dinero en casa de Faraón.
15 И҆ ѡ҆скꙋдѣ̀ всѐ сребро̀ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ ѿ землѝ ханаа́нскїѧ: прїидо́ша же всѝ є҆гѵ́птѧне ко і҆ѡ́сифꙋ, глаго́люще: да́ждь на́мъ хлѣ́бы, и҆ вскꙋ́ю ᲂу҆мира́емъ пред̾ тобо́ю; сконча́сѧ бо сребро̀ на́ше.
15 Y acabado el dinero de la tierra de Egipto y de la tierra de Canaán, vino todo Egipto á José diciendo: Danos pan: ¿por qué moriremos delante de ti, por haberse acabado el dinero?
16 Рече́ же и҆̀мъ і҆ѡ́сифъ: пригони́те скоты̀ ва́шѧ, и҆ да́мъ ва́мъ хлѣ́бы за скоты̀ ва́шѧ, а҆́ще сконча́сѧ сребро̀ ва́ше.
16 Y José dijo: Dad vuestros ganados, y yo os daré por vuestros ganados, si se ha acabado el dinero.
17 Пригна́ша же скоты̀ своѧ̑ ко і҆ѡ́сифꙋ, и҆ дадѐ и҆̀мъ і҆ѡ́сифъ хлѣ́бы за ко́ни и҆ за ѻ҆́вцы, и҆ за волы̀ и҆ за ѻ҆слы̀, и҆ прекормѝ и҆̀хъ хлѣ́бами за всѧ̑ скоты̀ и҆́хъ въ то́мъ лѣ́тѣ.
17 Y ellos trajeron sus ganados á José; y José les dió alimentos por caballos, y por el ganado de las ovejas, y por el ganado de las vacas, y por asnos: y sustentólos de pan por todos sus ganados aquel año.
18 Пре́йде же то̀ лѣ́то, и҆ прїидо́ша къ немꙋ̀ во второ́е лѣ́то и҆ реко́ша є҆мꙋ̀: да не ка́кѡ поги́бнемъ ѿ господи́на на́шегѡ; а҆́ще бо сконча́сѧ сребро̀ на́ше, и҆ и҆мѣ́нїе и҆ скоты̀ пред̾ тобо́ю, господи́не, и҆ не ѡ҆ста́сѧ на́мъ пред̾ господи́номъ на́шимъ, то́чїю є҆ди́но тѣ́ло и҆ землѧ̀ на́ша:
18 Y acabado aquel año, vinieron á él el segundo año, y le dijeron: No encubriremos á nuestro señor que el dinero ciertamente se ha acabado; también el ganado es [ya] de nuestro señor; nada ha quedado delante de nuestro señor sino nuestros cuerpos y nuestra tierra.
19 да не ᲂу҆́мремъ ᲂу҆̀бо пред̾ тобо́ю, и҆ землѧ̀ ѡ҆пꙋстѣ́етъ, кꙋпѝ на́съ и҆ зе́млю на́шꙋ хлѣ́бами: и҆ бꙋ́демъ мы̀ и҆ землѧ̀ на́ша рабѝ фараѡ́нꙋ: да́ждь сѣ́мѧ, да посѣ́емъ и҆ жи́ви бꙋ́демъ, и҆ не ᲂу҆́мремъ, и҆ землѧ̀ не ѡ҆пꙋстѣ́етъ.
19 ¿Por qué moriremos delante de tus ojos, así nosotros como nuestra tierra? Cómpranos á nosotros y á nuestra tierra por pan, y seremos nosotros y nuestra tierra siervos de Faraón: y danos simiente para que vivamos y no muramos, y no sea asolada la tierra.
20 И҆ кꙋпѝ і҆ѡ́сифъ всю̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋю фараѡ́нꙋ: прода́ша бо є҆гѵ́птѧне зе́млю свою̀ фараѡ́нꙋ, и҆́бо ѡ҆долѣ̀ и҆̀мъ гла́дъ: и҆ бы́сть землѧ̀ фараѡ́нꙋ.
20 Entonces compró José toda la tierra de Egipto para Faraón; pues los Egipcios vendieron cada uno sus tierras, porque se agravó el hambre sobre ellos: y la tierra vino á ser de Faraón.
21 И҆ лю́ди порабо́ти є҆мꙋ̀ въ рабы̑, ѿ кра́ѧ предѣ̑лъ є҆гѵ́петскихъ да́же до крае́въ,
21 Y al pueblo hízolo pasar á las ciudades desde el un cabo del término de Egipto hasta el otro cabo.
22 кромѣ̀ землѝ жре́ческїѧ то́кмѡ, тоѧ́ бо не кꙋпѝ і҆ѡ́сифъ: даѧ́нїемъ бо дадѐ въ да́ръ жерцє́мъ фараѡ́нъ, и҆ ꙗ҆дѧ́хꙋ даѧ́нїе, є҆́же дадѐ и҆̀мъ фараѡ́нъ: сегѡ̀ ра́ди не прода́ша землѝ своеѧ̀.
22 Solamente la tierra de los sacerdotes no compró, por cuanto los sacerdotes tenían ración de Faraón, y ellos comían su ración que Faraón les daba: por eso no vendieron su tierra.
23 Рече́ же і҆ѡ́сифъ всѣ̑мъ є҆гѵ́птѧнѡмъ: сѐ, кꙋпи́хъ ва́съ и҆ зе́млю ва́шꙋ дне́сь фараѡ́нꙋ: возми́те себѣ̀ сѣ́мена и҆ сѣ́йте на землѝ:
23 Y José dijo al pueblo: He aquí os he hoy comprado y á vuestra tierra para Faraón: ved aquí simiente, y sembraréis la tierra.
24 и҆ бꙋ́дꙋтъ плоды̀ є҆ѧ̀, и҆ да да́сте пѧ́тꙋю ча́сть фараѡ́нꙋ, четы́ри же ча̑сти бꙋ́дꙋтъ ва́мъ самѣ̑мъ въ сѣ́мена землѝ и҆ на препита́нїе ва́мъ и҆ всѣ̑мъ сꙋ́щымъ въ домѣ́хъ ва́шихъ.
24 Y será que de los frutos daréis el quinto á Faraón, y las cuatro partes serán vuestras para sembrar las tierras, y para vuestro mantenimiento, y de los que están en vuestras casas, y para que coman vuestros niños.
25 И҆ реко́ша: ѡ҆живи́лъ ны̀ є҆сѝ, ѡ҆брѣто́хомъ благода́ть пред̾ господи́номъ на́шимъ, и҆ бꙋ́демъ рабѝ фараѡ́нꙋ.
25 Y ellos respondieron: La vida nos has dado: hallemos gracia en ojos de mi señor, y seamos siervos de Faraón.
26 И҆ ᲂу҆ста́ви и҆̀мъ і҆ѡ́сифъ за́повѣдь да́же до сегѡ̀ днѐ на землѝ є҆гѵ́петстѣй пѧ́тꙋю ча́сть даѧ́ти фараѡ́нꙋ, кромѣ̀ землѝ жре́ческїѧ: та̀ то́чїю не бѧ́ше фараѡ́нѧ.
26 Entonces José lo puso por fuero hasta hoy sobre la tierra de Egipto, [señalando] para Faraón el quinto; excepto sólo la tierra de los sacerdotes, que no fué de Faraón.
27 Всели́сѧ же і҆и҃ль въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, на землѝ гесе́мъ, и҆ наслѣ́дствоваше ю҆̀: и҆ возрасто́ша, и҆ ᲂу҆мно́жишасѧ ѕѣлѡ̀.
27 Así habitó Israel en la tierra de Egipto, en la tierra de Gosén; y aposesionáronse en ella, y se aumentaron, y multiplicaron en gran manera.
28 Поживе́ же і҆а́кѡвъ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй седмьна́десѧть лѣ́тъ: и҆ бы́ша дні́е і҆а̑кѡвли лѣ́тъ жи́зни є҆гѡ̀, сто̀ четы́редесѧть се́дмь лѣ́тъ.
28 Y vivió Jacob en la tierra de Egipto diecisiete años: y fueron los días de Jacob, los años de su vida, ciento cuarenta y siete años.
29 Прибли́жишасѧ же дні́е і҆и҃лю є҆́же ᲂу҆мре́ти, и҆ призва̀ сы́на своего̀ і҆ѡ́сифа и҆ речѐ є҆мꙋ̀: а҆́ще ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ тобо́ю, подложѝ рꙋ́кꙋ твою̀ под̾ стегно̀ моѐ и҆ сотвори́ши надо мно́ю ми́лость и҆ и҆́стинꙋ, є҆́же не погребстѝ менѐ во є҆гѵ́птѣ,
29 Y llegáronse los días de Israel para morir, y llamó á José su hijo, y le dijo: Si he hallado ahora gracia en tus ojos, ruégote que pongas tu mano debajo de mi muslo, y harás conmigo misericordia y verdad; ruégote que no me entierres en Egipto;
30 но да почі́ю со ѻ҆тцы̑ мои́ми: и҆ и҆знесе́ши мѧ̀ и҆з̾ є҆гѵ́пта, и҆ погребе́ши мѧ̀ во гро́бѣ и҆́хъ. Ѻ҆́нъ же речѐ: а҆́зъ сотворю̀ по словесѝ твоемꙋ̀.
30 Mas cuando durmiere con mis padres, llevarme has de Egipto, y me sepultarás en el sepulcro de ellos. Y él respondió: Yo haré como tú dices.
31◆ Рече́ же: клени́сѧ мнѣ̀. И҆ клѧ́тсѧ є҆мꙋ̀. И҆ поклони́сѧ і҆и҃ль на коне́цъ жезла̀ є҆гѡ̀.
31 Y él dijo: Júramelo. Y él le juró. Entonces Israel se inclinó sobre la cabecera de la cama.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Jacob

    Father of the tribes

    He wrestled with God through the night and rose as Israel, father of twelve tribes.

    Citado en la guía: Genesis 25–35; 46–49

  • Joseph

    Ruler in Egypt

    Betrayed and enslaved, he rose to rule Egypt and saved his family from famine.

    Citado en la guía: Genesis 37; 39–50

Referencias cruzadas (28)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Génesis 45:10; Génesis 46:31; Génesis 46:28; Génesis 45:16; Éxodo 9:26
  2. 2 Hechos 7:13; 2 Corintios 4:14; Judas 24; Colosenses 1:28
  3. 3 Génesis 46:33–34; 2 Tesalonicenses 3:10; Amós 7:14–15; Jonás 1:8; Génesis 4:2
  4. 4 Génesis 46:34; Deuteronomio 26:5; Génesis 15:13; Génesis 43:1; Hechos 7:11
  5. 6 Éxodo 18:21; Génesis 47:11; Proverbios 22:29; 2 Crónicas 26:10; Éxodo 18:25
  6. 7 Génesis 47:10; 2 Samuel 14:22; Éxodo 12:32; Lucas 22:19; Mateo 26:26
  7. 9 Job 14:1; Salmo 39:12; Génesis 35:28; Salmo 39:5; Éxodo 7:7
  8. 10 Génesis 47:7; Deuteronomio 33:1; Hebreos 7:7; 2 Samuel 8:10; Génesis 14:19
  9. 11 Génesis 47:6; Éxodo 12:37; Éxodo 1:11; Juan 17:24; Juan 14:2
  10. 12 Génesis 45:11; Marcos 7:10–13; Éxodo 20:12; Génesis 47:1; Rut 4:15
  11. 13 Hechos 7:11; Jeremías 9:12; Lamentaciones 4:9; Génesis 41:30–31; 1 Reyes 18:5
  12. 14 Génesis 41:56; Lucas 16:10–12; 1 Pedro 4:10; Lucas 16:1–2; 1 Corintios 4:2
  13. 15 Jueces 8:8; Jueces 8:5; Mateo 6:11; Salmo 37:3; Génesis 47:18–19
  14. 16 Filipenses 4:8; 1 Corintios 10:32; Proverbios 12:17; Colosenses 4:5; Daniel 6:5–7
  15. 17 Isaías 31:1; Job 2:4; Mateo 6:24; 1 Reyes 10:28; Éxodo 9:3
  16. 18 Jeremías 38:9; 2 Reyes 6:26
  17. 19 Nehemías 5:2–3; Job 2:4; Lamentaciones 1:11; Lamentaciones 5:9; Lamentaciones 5:6
  18. 21 Génesis 41:48
  19. 22 Esdras 7:24; Josué 21:1–45; Nehemías 13:10; 1 Corintios 9:13; Génesis 41:50
  20. 23 Isaías 55:10; Isaías 28:24–25; Génesis 45:6; Salmo 112:5; Proverbios 12:11
  21. 24 Génesis 41:34; Salmo 112:5; Salmo 41:1; Génesis 47:25; 1 Samuel 8:15–17
  22. 25 Génesis 33:15; Proverbios 11:26–27; Génesis 41:45; Génesis 50:20; Génesis 45:6–8
  23. 26 Génesis 47:22; Ezequiel 7:24
  24. 27 Génesis 46:3; Éxodo 1:7; Hechos 7:17; Salmo 107:38; Salmo 105:24
  25. 28 Salmo 90:10; Salmo 119:84; Salmo 90:12; Génesis 47:8–9; Génesis 37:2
  26. 29 Génesis 24:2; Deuteronomio 31:14; Génesis 24:49; 1 Reyes 2:1; Génesis 50:24–25
  27. 30 Génesis 49:29–32; Génesis 25:9; Génesis 23:19; Génesis 50:25; 2 Samuel 19:37
  28. 31 1 Reyes 1:47; Génesis 24:3; Hebreos 11:21; Génesis 47:29; Génesis 24:26

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

¿Por qué mi Biblia dice algo distinto?

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 47:9 Basil of Caesarea, Hexaemeron (Homily II)

    "Few and evil have the days of the years of my life been," said Jacob, and elsewhere "all the days of my life." Thus under the form of history the law is laid down for what is to follow.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)