Saltar al texto

Isaías · Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Isaías 33 Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)

Read in English
Sobre Slavonic
  • Ortodoxa
  • AT: Septuaginta (griego)
  • NT: Texto bizantino
  • Ortodoxo
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1751
  • GNU GPL v3 (edición digital; el texto es de dominio público)

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Isaías 33–34 · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Slavonic Biblia en eslavo eclesiástico (Biblia de Isabel)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Го́ре ѡ҆би́дѧщымъ ва́съ! ва́съ никто́же и҆з̾ѡби́дитъ, и҆ ѿверга́ѧй ва́съ не ѿве́ржетъ: плѣне́ни бꙋ́дꙋтъ ѿмета́ющїи (ва́съ) и҆ предадѧ́тсѧ, и҆ ꙗ҆́кѡ мо́лїе въ ри́зѣ, та́кѡ побѣжде́ни бꙋ́дꙋтъ.
1 ¡AY de ti, el que saqueas, y nunca fuiste saqueado; el que haces deslealtad, bien que nadie contra ti la hizo! Cuando acabares de saquear, serás tú saqueado; y cuando acabares de hacer deslealtad, haráse contra ti.
2 Гдⷭ҇и, поми́лꙋй ны̀, на тѧ́ бо ᲂу҆пова́хомъ: бы́сть пле́мѧ непокарѧ́ющихсѧ въ па́гꙋбꙋ, спⷭ҇нїе же на́ше во вре́мѧ печа́ли.
2 Oh Jehová, ten misericordia de nosotros, á ti hemos esperado: tú, brazo de ellos en la mañana, sé también nuestra salud en tiempo de la tribulación.
3 Гла́сомъ стра́ха твоегѡ̀ ᲂу҆жасо́шасѧ лю́дїе ѿ стра́ха твоегѡ̀, и҆ разсѣ́ѧшасѧ ꙗ҆зы́цы.
3 Los pueblos huyeron á la voz del estruendo; las gentes fueron esparcidas por tus levantamientos.
4 Нн҃ѣ же соберꙋ́тсѧ кѡры́сти ва́шѧ ма́лагѡ и҆ вели́кагѡ: ꙗ҆́коже а҆́ще кто̀ собере́тъ прꙋ́ги, та́кѡ нарꙋга́ютсѧ ва́мъ.
4 Mas vuestra presa será cogida como cuando cogen las orugas: correrá sobre ellos como de una á otra parte corren las langostas.
5 Ст҃ъ бг҃ъ живы́й въ вы́шнихъ, напо́лнисѧ сїѡ́нъ сꙋда̀ и҆ пра́вды.
5 Será ensalzado Jehová, el cual mora en las alturas: llenó á Sión de juicio y de justicia.
6 Въ зако́нѣ предадѧ́тсѧ, въ сокро́вищихъ спⷭ҇нїе на́ше, та́мѡ премꙋ́дрость и҆ хи́трость и҆ бл҃гоче́стїе ко гдⷭ҇еви: сїѧ̑ сꙋ́ть сокрѡ́вища пра́вды.
6 Y [reinarán] en tus tiempos la sabiduría y la ciencia, [y] la fuerza de la salvación: el temor de Jehová [será] su tesoro.
7 Сѐ, нн҃ѣ во стра́сѣ ва́шемъ ті́и ᲂу҆боѧ́тсѧ: и҆́хже боѧ́стесѧ, возопїю́тъ ѿ ва́съ: вѣ̑стницы бо по́слани бꙋ́дꙋтъ го́рцѣ пла́чꙋщесѧ, просѧ́ще ми́ра.
7 He aquí que sus embajadores darán voces afuera; los mensajeros de paz llorarán amargamente.
8 Ѡ҆пꙋстѣ́ютъ бо си́хъ пꙋтїѐ: преста̀ стра́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ завѣ́тъ и҆́же къ ни̑мъ взе́млетсѧ, и҆ не вмѣнитѐ и҆́хъ въ человѣ́ки.
8 Las calzadas están deshechas, cesaron los caminantes: anulado ha la alianza, aborreció las ciudades, tuvo en nada los hombres.
9 Воспла́касѧ землѧ̀, посра́мленъ лїва́нъ, бла́то бы́сть са́рѡнь: ꙗ҆вле́на бꙋ́детъ галїле́а и҆ херме́ль.
9 Enlutóse, enfermó la tierra: el Líbano se avergonzó, y fué cortado: hase tornado Sarón como desierto; y Basán y Carmel fueron sacudidos.
10 Нн҃ѣ воскрⷭ҇нꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь, нн҃ѣ просла́влюсѧ, нн҃ѣ вознесꙋ́сѧ.
10 Ahora me levantaré, dice Jehová; ahora seré ensalzado, ahora seré engrandecido.
11 Нн҃ѣ ᲂу҆́зрите, нн҃ѣ ѡ҆щꙋтитѐ, тще́тна бꙋ́детъ крѣ́пость дꙋ́ха ва́шегѡ: ѻ҆́гнь вы̀ поѧ́стъ.
11 Concebisteis hojarascas, aristas pariréis: el soplo de vuestro fuego os consumirá.
12 И҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆зы́цы пожже́ни, а҆́ки те́рнїе на ни́вѣ разме́тано и҆ пожже́но.
12 Y los pueblos serán como cal quemada: como espinas cortadas serán quemados con fuego.
13 Оу҆слы́шатъ да́льнїи, ꙗ҆̀же сотвори́хъ, (гл҃етъ гдⷭ҇ь,) ᲂу҆вѣ́дѧтъ приближа́ющїисѧ крѣ́пость мою̀.
13 Oid, los que estáis lejos, lo que he hecho; y vosotros los cercanos, conoced mi potencia.
14 Ѿстꙋпи́ша, и҆̀же въ сїѡ́нѣ, беззакѡ́нницы, прїи́метъ тре́петъ нечести̑выѧ: кто̀ возвѣсти́тъ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь гори́тъ; кто̀ возвѣсти́тъ ва́мъ мѣ́сто вѣ́чное;
14 Los pecadores se asombraron en Sión, espanto sobrecogió á los hipócritas. ¿Quién de nosotros morará con el fuego consumidor? ¿quién de nosotros habitará con las llamas eternas?
15 Ходѧ́й въ пра́вдѣ, глаго́лѧй пра́вый пꙋ́ть, ненави́дѧй беззако́нїѧ и҆ непра́вды и҆ рꙋ́цѣ ѿтрѧса́ѧй ѿ дарѡ́въ: ѡ҆тѧгчава́ѧй ᲂу҆́шы, да не ᲂу҆слы́шитъ сꙋда̀ кро́ве: смежа́ѧй ѻ҆́чи, да не ᲂу҆́зритъ непра́вды,
15 El que camina en justicia, y habla lo recto; el que aborrece la ganancia de violencias, el que sacude sus manos por no recibir cohecho, el que tapa su oreja por no oir sangres, el que cierra sus ojos por no ver cosa mala:
16 се́й всели́тсѧ во высо́цѣ пеще́рѣ ка́мене крѣ́пкагѡ: хлѣ́бъ є҆мꙋ̀ да́стсѧ, и҆ вода̀ є҆гѡ̀ вѣ́рна.
16 Este habitará en las alturas: fortalezas de rocas serán su lugar de acogimiento; se [le] dará su pan, y sus aguas serán ciertas.
17 Цр҃ѧ̀ со сла́вою ᲂу҆́зрите, и҆ ѻ҆́чи ва́ши ᲂу҆́зрѧтъ зе́млю и҆здале́ча,
17 Tus ojos verán al Rey en su hermosura; verán la tierra que está lejos.
18 дꙋша̀ ва́ша поꙋчи́тсѧ стра́хꙋ гдⷭ҇ню: гдѣ̀ сꙋ́ть книгѡ́чїи; гдѣ̀ сꙋ́ть совѣщава́ющїи; гдѣ̀ є҆́сть и҆счита́ѧй пита́ємыѧ ма̑лы и҆ вели̑ки лю́ди;
18 Tu corazón imaginará el espanto, [y dirá]: ¿Qué es del escriba? ¿qué del pesador? ¿qué del que pone en lista las casas más insignes?
19 И҆̀мже не совѣща́ше, нижѐ вѣ́дѧше глꙋбо́кїй гла́съ и҆мꙋ́щагѡ, ꙗ҆́кѡ не слы́шати лю́демъ ᲂу҆ничтожє́нымъ, и҆ нѣ́сть слы́шащемꙋ смы́сла.
19 No verás á aquel pueblo espantable, pueblo de lengua oscura de entender, de lengua tartamuda que no comprendas.
20 Сѐ, сїѡ́нъ гра́дъ, спасе́нїе на́ше, ѻ҆́чи твоѝ ᲂу҆́зрѧтъ, і҆ерⷭ҇ли́ме, гра́де бога́тый, кꙋ́щы не поколе́блютсѧ, нижѐ подви́гнꙋтсѧ ко́лїе хра́мины є҆гѡ̀ въ вѣ́чное вре́мѧ, и҆ ᲂу҆́жѧ є҆гѡ̀ не прето́ргнꙋтсѧ.
20 Mira á Sión, ciudad de nuestras solemnidades: tus ojos verán á Jerusalem, morada de quietud, tienda que no será desarmada, ni serán arrancadas sus estacas, ni ninguna de sus cuerdas será rota.
21 Ꙗ҆́кѡ и҆́мѧ гдⷭ҇не вели́ко ва́мъ є҆́сть, мѣ́сто ва́мъ бꙋ́детъ, рѣ́ки и҆ ровє́нницы широ́цы и҆ простра́нни: не по́йдеши по семꙋ̀ пꙋтѝ, нижѐ по́йдетъ кора́бль пловꙋ́щь:
21 Porque ciertamente allí será Jehová para con nosotros fuerte, lugar de ríos, de arroyos muy anchos, por el cual no andará galera, ni por él pasará grande navío.
22 бг҃ъ бо мо́й вели́къ є҆́сть: не мине́тъ менѐ гдⷭ҇ь сꙋдїѧ̀ на́шъ, гдⷭ҇ь кн҃зь на́шъ, гдⷭ҇ь цр҃ь на́шъ, гдⷭ҇ь то́й на́съ сп҃се́тъ.
22 Porque Jehová es nuestro juez, Jehová es nuestro legislador, Jehová es nuestro Rey, él mismo nos salvará.
23 Прерва́шасѧ ᲂу҆́жѧ твоѧ̑, ꙗ҆́кѡ не ᲂу҆крѣпи́шасѧ: що́гла твоѧ̀ преклони́сѧ, не распꙋ́ститъ вѣ́трилъ, не воздви́гнетъ зна́менїѧ, до́ндеже преда́стсѧ на плѣне́нїе: тѣ́мже мно́зи хромі́и плѣ́нъ сотворѧ́тъ,
23 Tus cuerdas se aflojaron; no afirmaron su mástil, ni entesaron la vela: repartiráse entonces presa de muchos despojos: los cojos arrebatarán presa.
24 и҆ не рекꙋ́тъ: трꙋжда́емсѧ, лю́дїе живꙋ́щїи въ ни́хъ, ѡ҆ста́висѧ бо и҆̀мъ грѣ́хъ.
24 No dirá el morador: Estoy enfermo: el pueblo que morare en ella será absuelto de pecado.
Referencias cruzadas (24)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Mateo 7:2; Isaías 24:16; Isaías 10:12; Apocalipsis 17:17; Abdías 10–16
  2. 2 2 Corintios 1:3–4; Isaías 30:18–19; Isaías 59:16; Salmo 62:8; Salmo 60:11
  3. 3 Isaías 10:13–14; Isaías 10:32–34; Isaías 37:11–18; Isaías 59:16–18; Salmo 46:6
  4. 4 2 Crónicas 20:25; Isaías 33:23; 2 Crónicas 14:13; Joel 2:9; Joel 2:25
  5. 5 Isaías 2:17; Romanos 11:26; Apocalipsis 19:2–6; Daniel 4:37; Efesios 1:20–21
  6. 6 Salmo 112:1–3; Proverbios 19:23; 1 Timoteo 4:8; Mateo 6:33; Proverbios 14:27
  7. 7 2 Reyes 18:18; 2 Reyes 18:37–19:3; Isaías 36:22; Isaías 36:3
  8. 8 Jueces 5:6; Isaías 35:8; Isaías 10:29–31; Lamentaciones 1:4; Isaías 10:9–11
  9. 9 Isaías 35:2; Isaías 65:10; Nahúm 1:4; Zacarías 11:1–3; Isaías 3:26
  10. 10 Salmo 12:5; Salmo 102:13–18; Amós 6:1; Isaías 42:13–14; Isaías 59:16–17
  11. 11 Isaías 59:4; Salmo 7:14; Santiago 1:15; Hechos 5:4; Isaías 10:7–14
  12. 12 2 Samuel 23:6–7; Isaías 27:4; Isaías 37:36; Amós 2:1; Isaías 10:17
  13. 13 Salmo 48:10; Efesios 2:11–18; Daniel 3:27–4:3; Isaías 49:1; Salmo 147:12–14
  14. 14 Hebreos 12:29; Isaías 66:24; Mateo 25:46; Deuteronomio 5:24–25; Mateo 18:8
  15. 15 Salmo 119:37; 1 Juan 3:7; Efesios 5:11–13; Deuteronomio 16:19; Romanos 2:7
  16. 16 Lucas 12:29–31; Isaías 32:18; Proverbios 1:33; Isaías 49:10; Proverbios 18:10
  17. 17 Zacarías 9:17; 1 Juan 3:2; Juan 14:21; 2 Corintios 4:18; Juan 17:24
  18. 18 1 Corintios 1:20; Salmo 71:20; Isaías 17:14; Salmo 31:7–8; 2 Reyes 18:31
  19. 19 Isaías 28:11; Deuteronomio 28:49–50; Jeremías 5:15; 2 Reyes 19:32; Éxodo 14:13
  20. 20 Salmo 46:5; Isaías 54:2; Isaías 32:18; Mateo 16:18; Isaías 37:33
  21. 21 Salmo 46:4–5; Isaías 41:18; Isaías 48:18; Isaías 66:12; 2 Corintios 4:4–6
  22. 22 Santiago 4:12; Hechos 5:31; Sofonías 3:15–17; Salmo 89:18; Isaías 12:2
  23. 23 2 Reyes 7:8; 1 Corintios 1:27; Salmo 68:12; Isaías 33:21; Hechos 27:40–41
  24. 24 Jeremías 50:20; Apocalipsis 21:4; Éxodo 15:26; 1 Juan 1:7–9; Isaías 58:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 33:20 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XVII)

    … them because He loves them, and will spare them: He will Himself set them free." And that He should Himself become very man, visible, when He should be the Word giving salvation, Isaiah again says: "Behold, city of Zion: thine eyes shall see our salvation." And that it was not a mere man who died for us, Isaiah says: "And …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)